2003-03-17

Έλλην κλέφτης μοτοποδηλάτων

ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ από την Τράπεζα της Ελλάδος επισκέφτηκε τους Αγίους Σαράντα στην Αλβανία, όχι για επιχειρηματικούς λόγους, αλλά γιατί εκεί κτίζεται με απόφαση του τότε Διοικητή της Τράπεζας κ. Τίμου Χριστοδούλου μια μεγάλη εκκλησία. Δεν είναι η ώρα να συζητήσει κανείς ποια η ανάγκη για την ανέγερση εκκλησίας ή σχολείου ή ιατρικού κέντρου.

Η άφιξη στους Αγ. Σαράντα έγινε μέσω Κέρκυρας. Η απόσταση είναι ελάχιστη, πράγμα που μου θύμισε τις αποδράσεις μερικών αγωνιστών κρατουμένων από τις φυλακές Κέρκυρας, που είτε με βάρκα, είτε κολυμπώντας πέρασαν στη «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αλβανίας», η κυβέρνηση της οποίας τους μισούς τους φυλάκισε γιατί εισήλθαν παράνομα στη χώρα, τους άλλους μισούς τους επέστρεψε στη χούντα… Έτσι σταμάτησαν και οι αποδράσεις…

Στο καραβάκι που μας πήγαινε, εκτός από μας ήταν Αλβανοί και ένας εισαγωγέας αγροτικών προϊόντων με το βοηθό του τον Κυριάκο. Ο τελευταίος, τύπος γαβριά, συνεννοείτο άνετα σε εύθυμους τόνους με τους Αλβανούς είτε χρησιμοποιώντας λέξεις αλβανικές είτε ελληνικές είτε με γκριμάτσες. Κορίνθιος αυτός, Ηλείος εγώ, οι μόνοι κάτω από το αυλάκι στο καράβι, μου έδειξε συμπάθεια, ενημερώνοντάς με για τη ζωή εκεί, για διασκεδάσεις και για ισοτιμίες Λεκ-Δραχμών.

Οι Αγ. Σαράντα, ένας τόπος που πρέπει να υπήρξε όμορφος με παραλία γεμάτη φοίνικες, είναι σήμερα καταστραμμένος. Από τη μια μεριά οι πολυκατοικίες του Εμβρέμ, από την άλλη το ερειπωμένα παλιά αρχοντικά. Η παραλία της έχει καταληφθεί από αυθαίρετα κτίσματα νεόπλουτων Αλβανών, προκλητικά μέσα στη φτώχεια και τη μιζέρια του χώρου. Οι δρόμοι μέσα στη λάσπη, γεμάτοι τεράστιες τρύπες. Εκείνο που σ’ εντυπωσιάζει, όμως, είναι τα αυτοκίνητα. Στα έντεκα, οι εννιά είναι Μερσεντές, παλιά και νέα μοντέλα, μία BMW και το ενδέκατο άλλη μάρκα.

Μοτοσικλέτες κυκλοφορούσαν ελάχιστες, ποδήλατα καθόλου.

Πήγαμε στην εκκλησία, ένας τεράστιος χώρος και με αίθουσες πολλαπλών εκδηλώσεων. Κάποια στιγμή αποφάσισα να τριγυρίσω στην πόλη, να δω τα μαγαζιά και τα σπίτια τους. Κάτω στην παραλία με τους φοίνικες ακούω να με να με φωνάζουν. Ήταν ο Κυριάκος, ο Κορίνθιος, όπως του άρεσε να συστήνεται.

Μ’ οδήγησε σ’ ένα καρόδρομο σχεδόν ερημικό. Μπρος από ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στεκόταν επιβλητικά μια μοτοσικλέτα BMW, Κ.1.200, με αλουμινένιες κεφαλές και εξατμίσεις. Έλαμπε μέσα στην ασχήμια του χώρου. Ο Κυριάκος, αφού την περιεργάστηκε άρχισε να τη χαϊδεύει. «Θα κάνω μια βόλτα, δεν θα με δει κανείς», μου είπε. «Έτσι, μόνο 200 μέτρα». Προσπάθησα να τον αποτρέψω, αυτός είχε πυρετό πάθους στα μάτια του. Δεν άκουγε τίποτα.

Τα κλειδιά πάνω στη μηχανή του έγνεφαν προκλητικά. Έφυγε σαν σίφουνας στον λασπωμένο δρόμο. Συνεπής, όμως, γύρισε σχεδόν αμέσως. Ξαφνικά ο Κυριάκος σωριάστηκε κάτω, αφού ακούστηκε πρώτα ένας ξερός, δυνατός κρότος. Ο Αλβανός ιδιοκτήτης της μοτοσικλέτας έφτασε με το καλάσνικοφ. Εγώ γλύτωσα τη ζωή μου, όμως με συνέλαβαν σαν συνεργό.

Στις τρεις μέρες που ήμουν κρατούμενος, μέχρι να αποφασίσει ο εισαγγελέας, στη χώρα τους είχε ξεσηκωθεί το σύμπαν. Εφημερίδες ραδιόφωνα τηλεοράσεις. «Κωλοέλληνες, ληστές, κατσαπλιάδες, εκμεταλλευτές» μας ανέβαζαν και μας κατέβαζαν. Έτσι ήταν πάντα οι Έλληνες έλεγαν, δεν έχουν αλλάξει.

Έγκριτοι καθηγητές της Νομικής Σχολής με βαρύγδουπο ύφος μιλούσαν για νόμιμη αυτοάμυνα. Στα Τίρανα που μας πήγαν, τον Αλβανό εγκληματία το δικαστήριο αφήνοντας τον ελεύθερο, σήκωσαν στα χέρια οι συμπατριώτες του ως σαν να ήτανε ο νέος Σκερντέμπεης. Εμένα, εμφανώς αμέτοχο στην όλη ιστορία επιχείρησαν να με λιντσάρουν

Ξύπνησα λουσμένος στον ιδρώτα. Η προηγούμενη μέρα στο καράβι με τις αφηγήσεις και το παράπονο των Αλβανών μεταναστών μου είχαν αν αντιστρέψει την εικόνα, οδηγώντας με στον εφιάλτη που ένιωσα.

Άραγε, ποιες να ’ναι οι δόσεις της εθνικογενετικής εγκληματικότητας, που κάνει τους λαούς να σηκώνουν στα χέρια τους δολοφόνους ανθρώπων που έκλεψαν ένα βίντεο, μια μοτοσικλέτα ή ένα καρβέλι;

Ποια η μετάλλαξη αντιδικτατορικών καθηγητών που βάζουν στην ίδια στάθμη τον δολοφόνο με τον κλέφτη και τον μικροαπατεώνα;
Μάκης Μπαλαούρας
Πηγή: «Επιφυλλίδες στην ΕΠΟΧΗ»

2003-01-26

«Η εξερεύνηση της Κύπρου» Εκδήλωση της «ΕΠΟΧΗΣ» για το Κυπριακό και με αφορμή το Σχέδιο Ανάν (21.1. 2003)

Με Έλληνες & Τούρκους Κυπρίους*

Εισήγηση του Μάκη Μπαλαούρα*

«Η «Εποχή» από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας της εδώ και 13 χρόνια έχει ασχοληθεί σε βάθος με το Κυπριακό πρόβλημα παρουσιάζοντας τις θέσεις των αριστερών κομμάτων και των δύο κυπριακών κοινοτήτων.

Έτσι δείξαμε στους αναγνώστες μας -και όχι μόνο- ότι στην Κύπρο ζουν και Τουρκοκύπριοι. Η εφημερίδα μας έχει πάρει συνεντεύξεις από τον Γ Βασιλείου όταν ήτανε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Δημήτρη Χριστόφια Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, τότε που έγινε η μεγάλη στροφή στην πολιτική της Κύπρου για την ένταξη της στην ΈΕ.

Επανειλημμένα φιλοξενήσαμε άρθρα των επικεφαλής των αριστερών κομμάτων της ΤΚ κοινότητας όπως του Ταλάτ και του Ιζκάν τον οποίο μάλιστα κάλεσε στο προ 4ετίας φεστιβάλ της προκειμένου να συζητηθεί το κυπριακό μαζί με τον Γ . Κολοκασίδη του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ.

Ιδιαίτερους δεσμούς έχει αναπτύξει με τον Σενέρ Λεβέντ, εκδότη της εφημερίδας «Africa», γνωστό για τις ριζοσπαστικές απόψεις του και για τις σκληρές διώξεις του από το καθεστώς Ντενκτάς. Τέλος, δίνοντας μεγάλη σημασία σε κοινωνικά κινήματα, όπως το εργατικό, πήρε συνέντευξη από τους επικεφαλής των μεγαλύτερων εργατικών συνομοσπονδιών και από τις δύο κοινότητες.

Περηφανευόμαστε λοιπόν γιατί όχι μόνο ασχοληθήκαμε με το σημαντικό αυτό ζήτημα όταν τα άλλα ΜΜΕ αγνοούσαν το τι γίνεται στο νησί και κυρίως την τουρκοκυπριακή πλευρά, αλλά κυρίως υπερηφανευόμαστε γιατί θεωρούμε ότι προσφέραμε στην σε βάθος κατανόηση του προβλήματος.

Αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα

Είκοσι οχτώ χρόνια από την εισβολή της Τουρκίας το νησί παραμένει διχοτομημένο Από τη μια πλευρά μια δημοκρατία που παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν -όπως τα άλλα κράτη του ώριμου καπιταλισμού- προχώρησε οικονομικά και πολιτικά. Από την άλλη ένα αυταρχικό καθεστώς που στηρίζεται στις τουρκικές στρατοκρατικές δυνάμεις και που οδήγησε στην μετανάστευση το 40% των Τουρκοκυπρίων και στην είσοδο 115.000 εποίκων.

Σήμερα μετά την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε. και την υποβολή του σχεδίου Ανάν υπάρχουν τρεις λύσεις.

Η πρώτη να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν, δηλαδή την de facto διχοτόμηση, αναμένοντας καλύτερες μέρες, οι οποίες δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα έρθουν όπως δεν ήρθαν τα προηγούμενα 28 χρόνια που οι συνθήκες ήταν καλύτερες.

Η δεύτερη να επιβληθεί και de jure διχοτόμηση. Αυτή η λύση θα ήταν ίσως ενδιαφέρουσα αν πίσω από την γκριζοπράσινη διαχωριστική γραμμή δεν υπήρχαν 45.000 ετοιμοπόλεμοι στρατιώτες με προηγμένο οπλισμό που συνεχώς θα δημιουργούν συνθήκες ανασφάλειες στους κατοίκους του νησιού και ιδίως στους Ελληνοκύπριους.

Εμείς, αν και γνωρίζουμε ότι το σχέδιο Ανάν δεν ικανοποιεί πλήρως το περί δικαίου αίσθημα και δημιουργεί πιθανές προϋποθέσεις πολιτικών προβλημάτων στο εγγύς μέλλον (με τη βοήθεια μάλιστα προκλήσεων) είμαστε έντονα υπέρ της αποδοχής του ως βάση διαπραγμάτευσης, αν και οφείλουμε να πούμε ότι τα περιθώρια διαπραγμάτευσης είναι πολύ μικρά δεδομένου ότι το σχέδιο Ανάν είναι ο μέσος όρος των θέσεων των δύο πλευρών.

Είμαστε υπέρ της επίλυσης και για έναν επιπλέον -σημαντικότατο- λόγο. Το ότι όλοι οι Τουρκοκύπριοι αψηφώντας τα τανκ και τον αυταρχισμό βγήκαν στους δρόμους ζητώντας την επανένωση του νησιού. Κι εμείς, ως αριστεροί δεν πρέπει να μην πάρουμε σοβαρά υπόψη μας το γεγονός αυτό, όταν μάλιστα ενισχύονται και από παρόμοιες (αν και όχι ανάλογες) πρωτοβουλίες των Ελληνοκυπρίων.

Τέλος, είμαστε υπέρ γιατί πιστεύουμε ότι εντός της Ε.Ε.- παρά τα τεράστια προβλήματα λόγω της νεοφιλελεύθερης πορείας της- οι εθνικές διαφορές και οι αντιπαραθέσεις σμικρύνονται και το κενό αυτό το καλύπτουν οι ταξικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Ο ιστορικός και οδυνηρός συμβιβασμός, όπως τον χαρακτήρισε ο Δημήτρης Χριστόφιας, είναι πια η μόνη προωθητική δυνατότητα που υπάρχει.
Ας την δοκιμάσουμε».

* Μίλησαν:
Νίκος Κατσουρίδης διευθυντής εφημερίδας «Χαραυγή», μέλος του ΠΓ του ΑΚΕΛ. βουλευτής,
• Μεχμέτ Σεγίς Γενικός Γραμματέας της Γενικής Συνομοσπονδίας Τουρκοκυπρίων εργαζομένων (DEV-IS) και
• Σεβγιούλ Ουλουντάγκ, δημοσιογράφος της τουρκοκυπριακής εφημερίδας «Yeniduzen» φεμινίστρια.
• Οι Τουρκοκύπριοι προσκεκλημένοι είναι κεντρικά στελέχη της πλατφόρμας «Αυτή η χώρα είναι δική μας» που συντονίζει τις διαδηλώσεις.
• Ο Μάκης Μπαλαούρας από την Εποχή άνοιξε και συντόνισε την εκδήλωση.

Τίτλοι των ομιλιών:
Της Σεβγιούλ Ουλουντάγκ ήταν: «Οι Τουρκοκύπριοι έπαψαν να είναι αόρατοι»
Του Μεχμέτ Σεγίς: «Είμαστε καταδικασμένοι να συνεργαστούμε».
Του Νίκου Κατσουρίδη ήταν: «Χρειάζεται λύση που να εκφράζει και τις δύο κοινότητες»

Πηγή: ΕΠΟΧΗ 26 Ιανουαρίου 2003

2003-01-05

Οι διαδηλώσεις των Τουρκοκυπρίων, οι μεγαλύτερες στον κόσμο ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΧΜΕΤ ΑΛΙ ΤΑΛΑΤ

Τη συνέντευξη πήρε ο Μάκης Μπαλαούρας

Με τον Μεχμέτ Ταλάτ, πρόεδρο του Τουρκοκυπριακού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (RTP), η “Εποχή” είχε συνεργαστεί πριν τρία χρόνια όταν ανταποκρινόμενος σε αίτημά μας, έγραψε άρθρο για την εφημερίδα μας. Δηλαδή, σε μια περίοδο που οι σημερινοί περισσότερο πατριώτες (ας χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον όχι τόσο φορτισμένο όρο) αγνοούσαν πως στο βόρειο τμήμα του νησιού υπάρχουν άνθρωποι που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους -όπως και οι Ελληνοκύπριοι – που υπέφεραν και αυτοί από τις συνέπειες της διχοτόμησης, και που αντιμετωπίζουν επιπλέον τον τουρκικό στρατό όχι απέναντί τους, αλλά εντός των τειχών τους. Ένας στρατός κατοχής, που όχι μόνο στηρίζει ένα αυταρχικό καθεστώς όπως αυτό του Ντενκτάς, αλλά αποφασίζει και διατάσσει φανερά και απροκάλυπτα. Επιπλέον χρησιμοποιεί παραστρατιωτικές και παρακρατικές μεθόδους που φτάνουν ακόμα στις βιοπραγίες, στις καταστροφές, ακόμα και στις δολοφονίες. Οι Τουρκοκύπριοι, όσοι απέμειναν και δεν μετανάστευσαν, είπαν “αϊ σιχτίρ” και αποφάσισαν να ξεσηκωθούν, προκειμένου να επαναπροσεγγίσουν τους άλλους Κύπριους, τους Έλληνες, που επί αιώνες ζούσαν μαζί, αλλά που τους χώρισαν τα τελευταία 40 χρόνια διεθνή και εθνικιστικά συμφέροντα.
Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι το μεγαλύτερο κόμμα της τουρκοκυπριακής κοινότητας, κόμμα της Αριστεράς, με ισχυρούς δεσμούς στα συνδικάτα. Στις πρωτοφανείς μαζικές κινητοποιήσεις παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ με καλωσόρισε ευχάριστα στο τηλέφωνο μιλώντας στην αρχή ελληνικά, με τη γνωστή προφορά των Κυπρίων. Έδειχνε καλοδιάθετος και γεμάτος αυτοπεποίθηση, μου είπε ότι υπήρξε μέλος του ΑΚΕΛ Βρετανίας, χωρίς όμως να κρύβει τον σκεπτικισμό του για τις εξελίξεις.

Κύριε Ταλάτ, προχθές ο επερχόμενος πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογάν προέβη σε δηλώσεις βάλλοντας έντονα εναντίον του Ντενκτάς, γεγονός πρωτοφανές για την μέχρι τώρα πολιτική της Τουρκίας.

>>Στην ουσία, ο Ερντογάν συντάχτηκε με τα τουρκικά συμφέροντα. Και, όπως όλοι ξέρουν, το Κυπριακό πλήττει τα Τουρκικά συμφέροντα. Σε όλα τα θέματα, αλλά ιδίως όσον αφορά την υποψηφιότητά της στην Ε.Ε., η Κύπρος έγινε το πιο δύσκολο εμπόδιο για την Τουρκία. Έτσι, όπως είπε ο Ερντογάν, είναι απαραίτητο να βρεθεί λύση στο Κυπριακό. Αλλιώς η Τουρκία δεν θα μπορέσει ούτε καν να μπει στο πεδίο των διαπραγματεύσεων για την Ε.Ε. Αυτό είχε ήδη προβλεφθεί από το Ελσίνκι. Και έτσι οι εκτιμήσεις του Ερντογάν ήταν πολύ λογικές. Είναι μέσα στα συμφέροντα και των δύο πλευρών, και ιδίως της Τουρκικής, να λυθεί το ζήτημα. Η επίλυσή του είναι πολύ σημαντική και για την ευρύτερη περιοχή. Εκτιμώ ότι είναι η τελευταία ευκαιρία για μια λύση. Επιπλέον, η επίλυση του Κυπριακού θα έχει και οικονομικές επιπτώσεις, αφού πολλά λεφτά δαπανώνται από τους Έλληνες και τους Τούρκους για τους αντίστοιχους στρατούς τους.

Σαφώς. Ο κ. Ντενκτάς δείχνει να πιστεύει ότι μπορεί να αγνοεί τους διαδηλωτές που τον καλούν να παραιτηθεί. Από που πιστεύετε αντλεί αυτή την αδιαλλαξία; Μόνο στον τουρκικό στρατό;

>>Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ντενκτάς εξελέγη ως πρόεδρος μέσα από εκλογική διαδικασία. Έχει επίσης την στήριξη του “βαθιού κράτους” της Τουρκίας, του τουρκικού στρατού, καθώς και (τουλάχιστον μέχρι προσφάτως) της τουρκικής κυβέρνησης. Η τελευταία κυβέρνηση έφτασε σε σημείο να παρεμβαίνει στις ίδιες τις εκλογές προκειμένου να επανεκλεγεί ο Ντενκτάς. Από αυτούς τους παράγοντες πηγάζει η ισχύς του Ντενκτάς. Προς το παρόν έχει χάσει την στήριξη της πλειοψηφίας των Τουρκοκυπρίων. Αλλά αν και η τωρινή τουρκική κυβέρνηση δεν φαίνεται να τον στηρίζει, δεν είναι τόσο εύκολο να του γυρίσει την πλάτη. Μην ξεχνάμε ότι το τουρκικό κατεστημένο που περιλαμβάνει τον στρατό και την γραφειοκρατία, δύο σαφώς συντηρητικές δυνάμεις που δύσκολα μεταβάλλουν την στάση τους προς τον Ντενκτάς. Αλλά σίγουρα υπάρχουν προοπτικές αποδυνάμωσης αυτών των κέντρων εξουσίας, στα οποία βασίζει ο Ντενκτάς την δύναμή του. Η στιγμή αυτή πιστεύω ότι πλησιάζει. Ο Ντενκτάς πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων, και για αυτό επιβάλλεται να παραιτηθεί. Έχουμε πει ότι είναι αδύνατον να συνεχίσουμε με τον Ντενκτάς, αφού με το τωρινό καθεστώς λύση για το Κυπριακό δεν μπορεί να βρεθεί.

Ο Ντενκτάς πραγματοποιεί συζητήσεις τελευταία με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Νομίζεις ότι πάει να θεσμοθετήσει ένα όργανο, όπως υπάρχει στην Κυπριακή Δημοκρατία με το Εθνικό Συμβούλιο; Είναι μια παραχώρηση του Ντενκτάς προς την αντιπολίτευση;

>>Δεν είναι η πρώτη φορά που ανοίγει διάλογο και με άλλα κόμματα. Υπάρχουν κάποιες ομοιότητες με την ελληνοκυπριακή πλευρά, με την σημαντική διαφορά όμως ότι για την δική μας πλευρά οι κινήσεις του Ντενκτάς δεν έχουν κάποια θεσμική βάση. Νοιώθοντας ότι έχει χάσει την στήριξη του λαού, έχει σημασία για αυτόν να δείξει ότι είναι υπέρ του διαλόγου και της συνεργασίας με την αντιπολίτευση, αν και επί της ουσίας δεν το πιστεύει.

Πιστεύετε ότι διαδηλώσεις παρόμοιες σαν κι αυτές που είδαμε μπορούν να σπρώξουν τα πράγματα για την επίλυση του Κυπριακού;

>>Είναι πάρα πολύ σημαντικές οι διαδηλώσεις. Είναι ίσως οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις στον κόσμο, αναλογικά με τον πληθυσμό. Τριάντα με πενήντα χιλιάδες κόσμο. Δεν ξέρω εάν θα ξαναγίνει τόσο μεγάλη διαδήλωση. Πάντως όπως είδατε αυτή προκάλεσε θετικές αντιδράσεις. Ο Ερντογάν σχολίασε το γεγονός, και επιπλέον οι επιτροπές Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων του Τουρκικού κοινοβουλίου θα επισκεφθούν μέσα στις επόμενες μέρες την Κύπρο για να συναντηθούν με μη-κυβερνητικές οργανώσεις καθώς και με κόμματα της αντιπολίτευσης.

Αυτό είναι ένα θετικό μήνυμα από την Τουρκική πλευρά. Θα συνεχιστούν;

>>Αν και δεν μπορώ να προβλέψω τον ρόλο των διαδηλώσεων στο προσεχές μέλλον, γνωρίζω ότι εάν ο Ντενκτάς δεν παραιτηθεί θα έχει να αντιμετωπίσει μία αποφασισμένη αντίσταση που ασφαλώς θα περιλαμβάνει και τις διαδηλώσεις.

Πριν από λίγες μέρες το κόμμα σας αποκαλούσε τον Ντενκτάς “προδότη.” Η θέση σας έχει αλλάξει καθόλου;

>>Δεν προσάπτουμε αυτήν την κατηγορία. Μας πληγώνει αυτή η αντίληψη της “προδοσίας,” αφού ο ίδιος ο Ντενκτάς και το επιτελείο του μας έχουν αποκαλέσει “προδότες” κατά καιρούς. Το σίγουρο είναι ότι το καθεστώς του Ντενκτάς πράττει ενάντια στα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων.

Πιστεύετε ότι το σχέδιο Ανάν μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους που θα άρει τις αντιπαλότητες μεταξύ των δύο κοινοτήτων;

>>Φυσικά. Δεν πιστεύουμε ότι οι δυο λαοί μας έχουν ανταγωνιστικές διαθέσεις. Μπορούν και πρέπει να συμβιώσουν και να συνεργαστούν. Στο παρελθόν όμως υπήρξαν μεγάλες αντιπαραθέσεις.

Σίγουρα, αλλά για πόσο καιρό θα αφήνουμε το παρελθόν να αποτελεί εμπόδιο για το μέλλον; Οι χώρες της Ε.Ε. πολεμούσαν μεταξύ τους για περισσότερα χρόνια απ’ ότι οι Τουρκοκύπριοι με τους Ελληνοκύπριους!

>>Είναι μάλλον απαρχαιωμένη ιδέα ότι οι δυο λαοί δεν μπορούν να συμβιώσουν.

Εννοείτε ότι και η Ε.Ε. θα παίξει σημαντικό ρόλο για μια ενωμένη Κύπρο;

>>Αυτός είναι ένας άλλος επιπλέον παράγοντας, αλλά ακόμα και χωρίς την παρέμβαση της Ε.Ε. είναι απόλυτα εφικτή η συμβίωση. Η Ε.Ε. είναι μια επιπλέον δικλείδα ασφαλείας πάρα πολύ σημαντική.

Ποιο πιστεύετε ότι θα είναι το μέλλον των εποίκων;

>>Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει πρόβλημα στην επίλυση του προβλήματος. Οι έποικοι είναι και αυτοί άνθρωποι. Μπορούν να τους δοθούν κίνητρα για να επιστρέψουν. Πάντως ο αριθμός των εποίκων είναι πολύ μικρότερος από αυτόν που φημολογείται.

Σε μια ενωμένη Κύπρο μπορούν να δημιουργηθούν, στο άμεσο μέλλον, κόμματα που δεν θα βασίζονται σε εθνικές, αλλά σε πολιτικο-ιδεολογικές συμπτώσεις;

>>Ναι, αλλά κάτι τέτοιο θα πάρει χρόνο.

Είστε υπέρ μιας τέτοιας εξέλιξης;

>>Φυσικά, αλλά δεν θα είναι εύκολο. Σκεφτείτε ότι ακόμα και σε πιο ήρεμες εποχές (1960-63), τέτοια κόμματα δεν δημιουργήθηκαν. Πρώτα απ’ όλα είναι απαραίτητο να εξαλειφθούν οι βαθιές προκαταλήψεις που υπάρχουν μεταξύ των δυο κοινοτήτων, να αρχίσουν να έχουν μεταξύ τους σχέσεις.

Το ΑΚΕΛ δεν υπήρξε τέτοιο κόμμα;

>>Όχι, δεν υπήρξε τέτοιο κόμμα το ΑΚΕΛ. Λίγους Τουρκοκύπριους είχε η Κεντρική Επιτροπή. Για να ισχυριστούμε ότι το ΑΚΕΛ υπήρξε υπερεθνικό κόμμα, θα έπρεπε τα όργανά του να αποτελούντο από 20% Τουρκοκύπριους, κάτι που δεν έγινε. Δεν είμαι εναντίον, αλλά δεν είναι εύκολο.

Είστε αισιόδοξος;

>>Όχι και τόσο, κρίνοντας από την στάση του Ντενκτάς. Αλλά δεν είμαι όμως ούτε και απαισιόδοξος, διότι πιστεύω ότι οι τωρινές συνθήκες είναι δυσμενείς για εκείνον και είναι δύσκολο γι’ αυτόν να αντισταθεί στις εξελίξεις.

Σας ευχαριστώ και εύχομαι κάθε επιτυχία στο κόμμα σας και στους συμπατριώτες σας.

>>Και εγώ να σας ευχαριστήσω, αλλά και την ελληνική κυβέρνηση που καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες να επιλυθεί το Κυπριακό. Επιπλέον, σωστά ενθαρρύνει τους Ελληνοκύπριους, οι οποίοι δείχνουν απρόθυμοι με πρόσχημα τη στάση του Ντενκτάς, για να βρεθεί λύση πριν της 28 Φεβρουαρίου (ΣΣ. το “σχέδιο Ανάν” παραμένει σε ισχύ και μέχρι της 28 Φλεβάρη 2003 να υπάρξει πολιτική δέσμευση, όχι νομική, για προσπάθεια λύσης του Κυπριακού).

Μιλάτε για μια μικρή μερίδα Ελληνοκυπρίων που τάσσεται κατά της επαναπροσέγγισης;

>>Όχι μόνο αυτοί. Υπάρχουν μερικοί αρχηγοί κομμάτων που θέλουν την Κύπρο στην ΕΕ χωρίς την παρουσία των Τουρκοκυπρίων, για να μπορέσουν να έχουν το πάνω χέρι στην Ε.Ε. Γενικά έχω την εντύπωση ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά θέλει να καθυστερήσει την επίλυση του Κυπριακού μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου.

Εύχομαι την επόμενη φορά να έρθεις στην Αθήνα χωρίς να χρειαστεί να πάρεις βίζα.

>>Και εγώ το ελπίζω.
.
*Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ έγινε Πρωθυπουργός και σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού στις 13 Ιανουαρίου του 2004 και εν συνεχεία κέρδισε στις εκλογές στις 20 Φεβρουαρίου του 2005 και έγινε Πρόεδρος Τουρκοκυπριακής Κοινότητας (μέχρι το 2010). Στο Σχέδιο Ανάν για την ενοποίηση της Κύπρου στο πριν από την ένταξή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Ταλάτ προώθησε το «ναι» και το σχέδιο έλαβε συντριπτική έγκριση, 65%, από τους Τουρκοκύπριους. Προσπάθησε, μαζί με τον Πρόσεδρο της Κύπρου Δημ. Χριστόφια, να λυθεί το Κυπριακό,. Υπήρξε μεγάλη πρόοδος στις διαπραγματεύσεις Χριστόφια-Ταλάτ στο Κυπριακό αλλά ο Χριστόφιας έχασε τις εκλογές και ανάλαβε ο Αναστασιάδης…
ΣΣ. Η συνεισφορά του Γιώργου Καλπαδάκη, στην έγκαιρη και ποιοτική απόδοση της συνέντευξης ήταν πολύτιμη

Εφημερίδα “Η Εποχή”

2002-12-23

"Αν δουλέψουμε μαζί, θα τα καταφέρουμε" ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΣΕΝΓΚΙΟΥΛ ΟΥΛΟΥΝΤΑΓΚ*

Τη συνέντευξη πήρε ο Μάκης Μπαλαούρας

Η “Εποχή” εδώ και αρκετά χρόνια έχει παρουσιάσει τις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες που γίνονται στο νησί. Ιδιαίτερη έμφαση, φυσικά, έχει δώσει στις αριστερές πολιτικές δυνάμεις και στις κοινωνικές οργανώσεις και των δύο κοινοτήτων. Έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μας να παρακολουθούμε τα πράγματα πίσω από το τείχος της Λευκωσίας. Εκεί όπου οι άνθρωποι βιώνουν μαζί με το διαχωρισμό και τη στρατιωτική μπότα των Τούρκων μιλιταριστών και τον Ντενκτάς. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον μια είδηση που αλιεύσαμε στη “Χαραυγή”. Οι Τουρκοκύπριοι πέραν των μαζικών συλλαλητηρίων ενάντια στην πολιτική του Ντενκτάς, διεξάγουν παράλληλα και αγώνα εναντίον του συνεχιζόμενου εποικισμού, για να μην αλλοιωθεί πλήρως η σύνθεση του πληθυσμού. Έτσι, ενώ το καθεστώς ετοιμαζόταν να φέρει 30 ακόμα οικογένειες από την Τουρκία και προετοίμαζε αντίστοιχο οικισμό στην κατεχόμενη Αμμόχωστο, οι προοδευτικοί Τουρκοκύπριοι κατά τη διάρκεια της νύχτας κατέστρεψαν το υπό κατασκευή καταυλισμό…

Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη Βόρεια Κύπρο;
>>Θα έλεγα ότι η κατάσταση είναι εκρηκτική. Υπάρχουν 41 οργανώσεις, που συμπεριλαμβάνουν κόμματα, συνδικάτα και αριστερές οργανώσεις, τα οποία έχουν δημιουργήσει την Πλατφόρμα “Αυτή η χώρα είναι δική μας”. Η Πλατφόρμα δημιουργήθηκε πρόσφατα, ωστόσο, σε κάθε πόλη πραγματοποιούνται μεγάλες διαδηλώσεις που ζητούν την παραίτηση του Ντενκτάς, ώστε να μπορέσουμε ως Τουρκοκύπριοι να ενταχθούμε στην Ε.Ε. και να ενωθούμε με τη Δημοκρατία της Κύπρου. Εχθές έγινε διαδήλωση και απεργία στη Λευκωσία. Τα γυμνάσια και τα λύκεια έκλεισαν και 2000 άτομα διαδήλωσαν έξω από το κοινοβούλιο. Τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης το Ρεμπουμπλικανικό και της Κοινωνικής Απελευθέρωσης απαίτησαν να απομακρυνθεί ο Ντενκτάς αλλά όπως ήταν επόμενο κάτι τέτοιο δεν έγινε δεκτό. Το κοινοβούλιο ήταν κλειστό για το κοινό και τους δημοσιογράφους. Τα κόμματα που μετέχουν στην κυβέρνηση και οι Επιτροπές Συνομιλιών κάνουν ότι τους ζητήσει ο Ντεκτάς.

Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα του κινήματος;
>>Έχουμε φτιάξει ένα πρόγραμμα δράσης μέχρι τέλος του Δεκέμβρη. Στις 26 Δεκεμβρίου έχουμε προγραμματίσει μεγάλη διαδήλωση υπέρ της ειρήνης και της προοπτικής ένταξης στην Ε.Ε. Ο στόχος μας είναι να συγκεντρώσουμε 50.000 άτομα, να είναι δηλαδή μια διαδήλωση-δημοψήφισμα. Στην τελευταία μας εκδήλωση ήμασταν 15.000 αλλά η δυσαρέσκεια είναι γενικευμένη. Όλος ο πληθυσμός είναι απογοητευμένος με τον Ντενκτάς.

Τους έποικους τους φέρνουν και μετά πιέζονται από το καθεστώς Ντενκτάς για να το στηρίξει

Πώς ο Ντενκτάς καταφέρνει να πηγαίνει ενάντια στη θέληση του κόσμου και ταυτόχρονα να επιβιώνει πολιτικά;
>>Σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στους εποίκους. Κανείς δεν ξέρει τον αριθμό τους. Στις τελευταίες εκλογές ο Ντενκτάς έλαβε το 38% των ψήφων και έπρεπε να γίνει και δεύτερος γύρος αλλά ο αντίπαλος του παραιτήθηκε. Έτσι δεν ξέρουμε την ακριβή δύναμή του, η οποία όμως, ολοένα και μειώνεται. Τον στηρίζει όμως και η Άγκυρα. Υπάρχουν δύο Τουρκίες, η πολιτική και η στρατιωτική. Ο Ντενκτάς παίρνει τη δύναμη του από το στρατιωτικό κατεστημένο και αυτό είναι γνωστό σε όλους στη Τουρκία. Οι κάτοικοι της βόρειας Κύπρου ζούνε σε μη φυσιολογικές συνθήκες τα τελευταία 40 χρόνια. Η ελίτ, που έχει δημιουργηθεί από αυτή τη κατάσταση, θέλει να κρατηθεί, να επιβιώσει, να διατηρήσει τα προνόμιά της.

Ποια είναι η κατάσταση με τους εποίκους;
>>Υπάρχουν σε αυτόν τον τόπο 40.000-50.000 παράνομοι μετανάστες από τη Τουρκία όπου ζουν σε άθλιες συνθήκες. Υπάρχουν οι έποικοι του 1974 όπου παντρεύτηκαν, και τα παιδιά τους έχουν πια κυπριακή συνείδηση. Άλλοι έρχονται μόνο για 2-3 χρόνια. Οι έποικοι του 1974, φοβούνται για το μέλλον τους σε περίπτωση επανένωσης, και νιώθουν σαν όμηροι των ισχυρών. Όμως όλοι και κυρίως οι έποικοι πιέζονται από το καθεστώς το τι θα ψηφίσουν.

Τι πιστεύεις σχετικά με την επιστροφή των προσφύγων των δύο κοινοτήτων;
>>Το σχέδιο Ανάν είναι πολύ τεχνοκρατικό και ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει. Είναι φοβισμένος. Κάποιοι θα γυρίσουν και από τις δύο πλευρές αλλά το σχέδιο δεν παίρνει υπόψη του τις καρδιές και τα αισθήματα των ανθρώπων.

Πιστεύεις ότι σε μια ενωμένη Κύπρο εντός της ΕΕ μπορούν να αρθούν οι εθνικοί διαχωρισμοί και να δημιουργηθούν κοινωνικοί και πολιτικοί; Για παράδειγμα ένα ενωμένο αριστερό κόμμα και από τις δύο κοινότητες είναι εφικτό;
>>Ας σκεφτούμε θετικά. Αν το νησί μπει ενωμένο στην Ε.Ε. και μας δοθεί η δυνατότητα να δουλέψουμε μαζί, θα τα καταφέρουμε. Υπάρχει εδώ και είκοσι χρόνια μία γυναικεία οργάνωση και από τις δύο κοινότητες, η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως μοντέλο. Παρά τα εμπόδια που βάζει το καθεστώς Ντενκτάς – που επιπλέον μας κατηγορεί για προδοσία – στις επαφές μεταξύ συνδικάτων, κομμάτων, νέων έχουν δημιουργηθεί σημαντικές σχέσεις.

Τελικά είσαι αισιόδοξη;
>>Δεν είμαι αισιόδοξη. Μπορούμε όμως να τα καταφέρουμε.

Εφημερίδα “Η Εποχή”

* Η Σεγκιούλ Ουλουντάγκ είναι ερευνητική δημοσιογράφος της προοδευτικής εφημερίδας της τουρκοκυπριακής κοινότητας “Γενιντουζέν”.
ΣΣ. Συμπλήρωση του 2020: Η Σεγκιούλ Ουλουντάγκ εξελέγη ως ένας/μία από τους επτά «Οικοδόμος της Ειρήνης του Έτους 2020» («Peacebuilder») από την HasNa (μη κερδοσκοπικός φιλανθρωπικός οργανισμός στην Ουάσιγκτον, γνωστός για το έργο του για ειρήνη και οικονομική ανάπτυξη), για την εντατική δουλειά της για τους «αγνοούμενους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους που εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια των ελληνοκυπριακών συγκρούσεων στις δεκαετίες 1960 και 1970 ως αποτέλεσμα μαζικών εκτελέσεων, απαγωγών και στοχευμένων δολοφονιών και των μαζικών τάφων στην Κύπρο», γράφει για τις έρευνες της για «αγνοούμενους» στις εφημερίδες, στην Ελληνοκυπριακή εφημερίδα, Πολίτης και την Τουρκοκυπριακή Γενιντουζέν, προσπαθώντας να ενώσει τα δύο βίαια διαχωρισμένα τμήματα της Κύπρου και να διαγράψει τις διαιρέσεις μεταξύ των πληθυσμών, φωτίζοντας ιστορίες βίας αλλά και ανθρωπότητας στην Κύπρο μέσω του ρεπορτάζ της, καθώς και μοιράστηκε αυτές τις πληροφορίες με την επίσημη Επιτροπή Αγνοουμένων της Κύπρου, ώστε να μπορέσουν να σκάψουν και να βρουν τα λείψανα των αγνοουμένων και των μαζικών τάφων στην Κύπρο. Αφιέρωσε τον εαυτό της στην αποκάλυψη της τύχης χιλιάδων ανθρώπων που εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια των ελληνοκυπριακών συγκρούσεων στις δεκαετίες 1960 και 1970 ως αποτέλεσμα μαζικών εκτελέσεων, απαγωγών και στοχευμένων δολοφονιών. Το ρεπορτάζ της Uludağ έχει πυροδοτήσει δημόσια συζήτηση για αγνοούμενους, και οι αναγνώστες της και από τα δύο μέρη του νησιού τη βοήθησαν να αναγνωρίσει χώρους ταφής καθώς Μέσω της δουλειάς της, η Uluda ğ κατάφερε να σπάσει ταμπού περιστρέφοντας γύρω από την ιδέα ότι και οι δύο κοινότητες ήταν αποκλειστικά θύματα συγκρούσεων. Εδώ, μπόρεσε να δείξει και στις δύο κοινότητες ότι μεταξύ αυτών ήταν πολλά θύματα αλλά και κάποιοι δράστες, βοηθώντας τις να δημιουργήσουν μια κοινή ένωση με τίτλο «ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ». Είναι η πρώτη γυναίκα από την Κύπρο που προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης το 2021!
Στη φωτογραφία η Σεβγιούλ δεξιά με κηδεία αγνοούμενου Τουρκοκυπρίου, που τα λείψνα του αποκάλυψε. Μαζί με συγγενή του νεκρού…

2002-12-09

Τι λένε Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι συνδικαλιστές Κοινή τους αγωνία είναι η ενωμένη, ειρηνική, δημοκρατική και προοδευτική Κύπρος Πάμπης Κυρίτσης Γ.Γ. της ΠΕΟ και Alli Gulle Πρόεδρος της Dev-Is

Του Μάκη Μπαλαούρα
Η “Εποχή” από χρόνια έχει ανοίξει έναν πλούσιο προβληματισμό με τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου.
Γιώργος Βασιλείου, ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας,
Δημήτρης Χριστόφιας, γ.γ. του ΑΚΕΛ,
Λέλος Δημητριάδης, δήμαρχος Λευκωσίας, καθώς και σειρά στελεχών του ΑΚΕΛ.

Την ίδια περίοδο προσωπικότητες της “άλλης πλευράς”, όπως
Σενέρ Λεβέντ, εκδότης της “Afrika” (“Aurupa”),
Αλή Ταλάτ
Ιζέτ Ισκάν, επικεφαλής αριστερών κομμάτων, καθώς και εξέχοντες συνδικαλιστές, φιλοξενήθηκαν στην εφημερίδα μας.

Σήμερα, προκειμένου να ακουστεί η φωνή των κοινωνικών οργανώσεων, παρουσιάζει δύο κορυφαίους συνδικαλιστές.

Τον Γ.Γ. της ΠΕΟ Πάμπη Κυρίτση και τον πρόεδρο της Dev-Is Alli Gulle.

Η ΠΕΟ είναι η παλαιότερη και μεγαλύτερη Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία της (ενιαίας) Κύπρου. Στη δεκαετία του ’60 κορυφαία στελέχη της δολοφονήθηκαν και από τις δύο ακροδεξιές οργανώσεις (ΕΟΚΑ Β΄ και ΤΜΤ). Αριθμεί 70.000 εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

Η Dev-Is, η Επαναστατική Συνομοσπονδία των Τουρκοκύπριων εργαζομένων καλύπτει όλους τους κλάδους μισθωτών. Στελέχη και μέλη της έχουν υποστεί επανειλημμένα βάναυσες διώξεις από το καθεστώς Ντενκτάς, προκειμένου να σιγήσει η φωνή τους και να παύσει η συνδικαλιστική τους δράση.

ΠΕΟ και Dev-Is έχουν εξαιρετικές συντροφικές σχέσεις

Σήμερα η “Εποχή” φιλοξενεί τις απόψεις των δύο κορυφαίων συνδικαλιστών της Κύπρου. Σ’ αυτές, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορές, αυτές είναι περιορισμένες. Η κοινή τους αγωνία είναι η ενωμένη, ειρηνική, δημοκρατική και προοδευτική Κύπρος.

Ένας Ελληνοκύπριος και ένας Τουρκοκύπριος απαντούν στις ερωτήσεις της “Εποχής”:
• ΠΑΜΠΗΣ ΚΥΡΙΤΣΗΣ, ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΕΟ
“Θέλουμε λύση, ο χρόνος δεν είναι μαζί μας”
• ΑΛΗ ΚΟΥΛΕ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΡΓΑΤΩΝ DEV-IS
“Να χτίσουμε το κοινό μας σπίτι”

1. Η Συνδικαλιστική σας οργάνωση εκπροσωπεί ένα μεγάλο μέρος εργαζομένων και ως εκ τούτου η έκφραση γνώμη της έχει ιδιαίτερο βάρος για τις εξελίξεις στο κυπριακό πρόβλημα. Ποια είναι η θέση σας για το σχέδιο Κ. Ανάν;

Κυρίτσης: Το σχέδιο Ανάν αποτελεί την πιο λεπτομερή και ολοκληρωμένη μορφή σχεδίου λύσης που έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα από πλευράς του οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο σχέδιο είναι εμφανές το αποτύπωμα της νέας τάξης πραγμάτων όπως την έχουμε γνωρίσει τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή μιας τάξης όπου οι κανόνες του δικαίου και της ηθικής καθόλου δεν λαμβάνονται υπόψη στην στρατηγική των κυριάρχων κύκλων στα θέματα αντιμετώπισης και επίλυσης διεθνών προβλημάτων και διενέξεων. Έχει επίσης το αποτύπωμα της αδιαλλαξίας και της άτεγκτης και αλαζονικής στάσης της τουρκικής πλευράς στις μέχρι σήμερα διαπραγματεύσεις. Έχει όμως και τα αποτυπώματα λανθασμένων χειρισμών και της δικής μας πλευράς, έχοντας υπόψη ότι την κρίσιμη διαπραγμάτευση την κάμνουν δυνάμεις επιρρεπείς στην εξάρτηση και ευάλωτοι στις πιέσεις. Κάτω από αυτές τις συνθήκες το σχέδιο έχει ασφαλώς θετικά στοιχεία, αφού προϋποθέτει αποχώρηση του μεγαλύτερου όγκου των τουρκικών στρατευμάτων, επιστροφή αρκετών χιλιάδων προσφύγων υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση, αναφέρεται σε ένα κράτος, μια ιθαγένεια και μια κυριαρχία, παρά το γεγονός ότι αυτή η αναφορά δεν γίνεται με την σαφήνεια που κατά την γνώμη μας θα έπρεπε. Έχει όμως πολλές σκόπιμες ασάφειες και αρνητικά σημεία που δεν είναι καθόλου επουσιώδη, είναι ουσιαστικά. Γι’ αυτό, σωστά κατά την γνώμη μας, η ελληνοκυπριακή πλευρά απάντησε στον Γ.Γ. του ΟΗΕ ότι δεχόμαστε να διαπραγματευτούμε αυτό το σχέδιο με καλή διάθεση, αλλά θα επιδιώξουμε ξεκαθάρισμα και διασαφήνιση των σκόπιμων ασαφειών, καθώς και αλλαγές και βελτιώσεις των αρνητικών. Θέλουμε λύση, ο χρόνος δεν είναι μαζί μας. Η λύση δεν θα είναι για πανηγυρισμούς και το γνωρίζουμε, αλλά πρέπει να είναι λύση τουλάχιστον βιώσιμη και λειτουργική και να αφήνει όσο γίνεται μόνους τους κυπρίους, Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους να κτίσουν έστω και με δυσκολίες το κοινό τους μέλλον σε συνθήκες ασφάλειας και ειρήνης.

Gulle: Πιστεύω πως είναι αναγκαίο να εκφράσω την απόφαση που υιοθετήθηκε στο 8ο Συνέδριο της DEV IS (που έγινε την Παρασκευή 29 /11) σε σχέση με τη θέση μας για το Κυπριακό πρόβλημα. Με αυτό θα έχουμε μια καλύτερη ευκαιρία να την κατανοήσουμε. Το Συνέδριο υιοθέτησε τα ακόλουθα: …Λαμβάνοντας υπόψη τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζουμε ( η Τ/Κ Κοινότητα), μια λύση στο Κυπριακό πρόβλημα είναι η προτεραιότητα η οποία συνίσταται στο να διασφαλιστεί αυτή καθαυτή η ύπαρξη της τουρκοκυπριακής Κοινότητας. Από την ίδρυσή της, η Ομοσπονδία μας (DEV-IS Επαναστατική Ομοσπονδία των Συνδικάτων) έχει αποφασιστικά υποστηρίξει την άποψη ότι η ελευθερία του Τουρκοκυπριακού εργαζόμενου πληθυσμού ειδικά και της Κοινότητας σαν σύνολο εναπόκειται σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Με βάση αυτή την ιδέα, η DEV IS αντιλαμβάνεται μια διζωνική και δικοινοτική Ομοσπονδιακή λύση, βασισμένη στις ισχύουσες αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών και τις μεταξύ 1977-79 υψηλού Επιπέδου Συμφωνίες που επιτεύχθηκαν μεταξύ των ηγετών των Κοινοτήτων , ως την πιο υλοποιήσιμη λύση. Είμαστε σε κρίσιμο στάδιο σε σχέση με την επίτευξη μιας λύσης του Κυπριακού. Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, όπου λαμβάνει χώρα το Συνέδριό μας, το σχέδιο του Γ.Γ. των ΗΕ που προτάθηκε προς τις δύο πλευρές προκειμένου να βρεθεί μια λύση, εξακολουθεί να μονοπωλεί την τοπική και διεθνή ατζέντα θεμάτων. Έχοντας υπόψη την ασυμφωνία που προέκυψε στις απευθείας συνομιλίες μεταξύ των δύο ηγετών και την επερχόμενη Σύνοδο της Κοπεγχάγης στο άμεσο μέλλον (12 μέρες μετά το Συνέδριο) το προτεινόμενο σχέδιο πρέπει να εκληφθεί ως μια εξαιρετική ευκαιρία για την πραγματοποίηση της ειρήνης στην Κύπρο όσο και για την πραγματοποίηση του ιδανικού μας για να καταστεί η Κύπρος το “Κοινό μας Σπίτι” (σ.σ.: Πολιτικοκοινωνική οργάνωση, αντιπολίτευση στο καθεστώς του Ντενκτάς).

2. Με την κατάθεση του σχεδίου Ανάν, πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις καθώς και προσωπικότητες από την Ελλάδα και την Τουρκία τοποθετούνται με απόλυτες θέσεις στο ζήτημα. Πιστεύετε ότι τέτοιου είδους άμεσες παρεμβάσεις που μετακινούν το ζήτημα από εσάς, τους άμεσα εμπλεκόμενους συμβάλλουν στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού;

Κυρίτσης: Πρώτα να πω ότι οι απόλυτες θέσεις δεν βοηθούν καθόλου στην προώθηση των γνήσιων συμφερόντων του κυπριακού λαού σήμερα. Ούτε η ωραιοποίηση, ούτε και η δαιμονοποίηση του σχεδίου βοηθά στους στόχους μας. Η βοήθεια της Ελλάδας στον αγώνα του κυπριακού λαού είναι πολύτιμη και αναμφισβήτητα και οι Έλληνες πολιτικοί παράγοντες, πολύ περισσότερο η ελληνική κυβέρνηση, έχουν δικαίωμα άποψης για τους χειρισμούς. Όμως συμφωνώ ότι οι τελικές αποφάσεις ανήκουν στους κύπριους. Και γιατί γνωρίζουμε το πρόβλημα καλύτερα αλλά ιδιαίτερα γιατί οι εξελίξεις αφορούν πρώτιστα εμάς.

Gulle: Η ειλικρινής μας απάντηση σε αυτή την ερώτηση για λόγους αρχής είναι όχι. Πιστεύουμε ειλικρινά και υποστηρίζουμε την άποψη ότι μια λύση θα έπρεπε να είναι αποτέλεσμα αμοιβαίας επικοινωνίας μεταξύ του λαού της Κύπρου δηλ. των 2 κοινοτήτων. Παρ΄όλα αυτά δυστυχώς, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές , αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Η αιτία για αυτό είναι η διεθνοποίηση του Κυπριακού προβλήματος. ΄Ό πως όλοι γνωρίζουμε το Κυπριακό πρόβλημα είναι ένα προϊόν του ψυχρού πολέμου, όταν τα αγγλοαμερικανικά ιμπεριαλιστικά σενάρια υποκίνησαν τις εθνικιστικές εντάσεις, τριβές και διαμάχες, σπαραγμούς και διαιρέσεις κλπ. Υπήρχαν ανέκαθεν πολλά ενδιαφερόμενα μέρη. Εν ολίγοις, απ’ τη μια μεριά έχουμε Τουρκία και Ελλάδα οι οποίες έχουν πάγια συμφέροντα στην Κύπρο καθώς και πολιτισμικούς δεσμούς με την ιδιαιτερότητά τους, που αποκαλούνται Κοινότητες της Κύπρου. Κατόπιν , έχουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, που , καθώς η επίσημη αίτηση της Κύπρου για να γίνει μέλος της έχει εγκριθεί, η Κύπρος γι΄ αυτή έχει γίνει σημαντική. Από την άλλη μεριά υπάρχουν τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ που είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με εκείνα των ΗΠΑ στην περιοχή κλπ. Η διεθνής διάσταση και οι διασυνοριακές επιδράσεις των εθνικών δεσμών πάνω στο Κυπριακό πρόβλημα είναι πολύ περίπλοκης και εκτεταμένης φύσης, τόσο που δεν μπορεί να αναλυθεί σε μία τέτοια συνέντευξη. Παρόλο που λαμβάνουμε υπόψη και τη διεθνή διάσταση και τα πάγια συμφέροντα στην Κύπρο, είναι δυστυχώς αληθές ότι θα έχουμε παρεμβάσεις σε ένα θέμα που φαίνεται να είναι αποκλειστικά και μόνο ένα θέμα δικό μας. Παρόλο που, καμιά φορά αυτά τα δεδομένα μπορούν να συνεισφέρουν θετικά. Για παράδειγμα, θα μπορούσε κανείς ποτέ να φανταστεί τον Ντενκτάς να “διαπραγματεύεται” ή να ενεργεί διαπραγματευτικά χωρίς την διεθνή πίεση ή την πίεση από την Τουρκία;

3. Πόσο μεγάλο είναι το χάσμα που δημιουργήθηκε μεταξύ των Ε/κ και Τ/κ, ιδιαίτερα μετά την εισβολή του τουρκικού στρατού το 1974. Μπορεί αυτό να καλυφθεί εύκολα και σύντομα με το σχέδιο Κ. Αναν;

Κυρίτσης: Για να είμαστε ειλικρινείς και αντικειμενικοί με την ιστορία το χάσμα έχει μεγαλώσει το 1974 αλλά δεν ξεκίνησε το 1974. Σίγουρα όλα αυτά τα χρόνια η ΠΕΟ, το ΑΚΕΛ, η Κυπριακή Αριστερά και στις δύο κοινότητες, έχουμε αγωνιστεί σκληρά για να διατηρήσουμε στη συνείδηση των εργαζομένων την ιδέα της επαναπροσέγγισης και της κοινής πάλης ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων. Σε μεγάλο βαθμό το έχουμε καταφέρει και νομίζω ότι αυτό έχει αποδειχτεί περίτρανα μέσα από το πρόσφατο μαζικό συλλαλητήριο ειρήνης τον 92 τουρκοκυπριακών πολιτικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σίγουρα όμως σε περίπτωση λύσης θα χρειαστεί σκληρός αγώνας για να ξεπεραστούν στην πράξη και στην καθημερινή ζωή προκαταλήψεις, φοβίες, ακόμα και εθνικιστικές προσεγγίσεις. Όσο πιο λειτουργική θα είναι η λύση, όσο πιο ισορροπημένη και δίκαιη θα είναι τόσο πιο εύκολα θα μπορέσει αυτό το χάσμα να γεφυρωθεί.

Gulle: Υπάρχουν πολλές οικονομικές ανισότητες (χάσμα) μεταξύ της Ελληνικής και της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας . Αυτό το χάσμα έχει μεγαλώσει κυρίως μετά το 1974. Εμείς πιστεύουμε ακράδαντα ότι μια λύση στο Κυπριακό πρόβλημα θα δημιουργούσε οπωσδήποτε συνθήκες που θα συνέβαλαν στην άμβλυνση αυτών των ανισοτήτων. Να δώσω μερικά σύντομα παραδείγματα: Μια λύση θα δώσει τέλος στα οικονομικά εμπάργκο από τα οποία έχουμε όλοι επηρεασθεί κατά πολύ. Θα έδινε επίσης στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα την ευκαιρία να αυξήσει το ρυθμό παραγωγής της, κάτι που θα μείωνε την επιμελώς επιβεβλημένη εξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία. Μια λύση επίσης θα έδινε τέλος στην απομόνωσή μας και κατά συνέπεια και σε μας την ευκαιρία να αναπτύξουμε εμπόριο και τουρισμό. Θα δημιουργούσε επίσης τις δυνατότητες να επωφεληθούμε από τη διεθνή βοήθεια, ειδικά από εκείνη των Ευρωπαϊκών Οργανισμών. Αυτά είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

4.Σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάν δεν θα εφαρμοστεί το κοινοτικό κεκτημένο μεταξύ των δυο κοινοτήτων, ούτε καν σε βάθος χρόνου. Εσείς θεωρείτε ότι πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα ή να υπάρξουν μεταβατικές περίοδοι και αν ναι σε τι βάθος χρόνου;

Κυρίτσης: Εμείς επιδιώκουμε το κοινοτικό κεκτημένο να εφαρμοστεί χωρίς εξαιρέσεις. Εάν θα υπάρξουν εξαιρέσεις να είναι τέτοιες που να μην δημιουργούν μεγαλύτερα εμπόδια και να περιορίζουν την λειτουργικότητα και την βιωσιμότητα της λύσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να λειτουργήσει ως ενοποιητικός παράγοντας και όχι ως παράγοντας συντήρησης διαχωριστικών στοιχείων.

Gulle: Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας δεν αντιλαμβανόμαστε ότι το σχέδιο Ανάν δεν επιτρέπει ή παραπέμπει στις καλένδες το κοινοτικό κεκτημένο μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Συνάγουμε από τον Πίνακα Ε του σχεδίου Ανάν ότι το νέο κράτος Κύπρου ζητά από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα να λάβει υπόψη της τις νέες συνθήκες στην Κύπρο που προβλέπονται από την “Ολοκληρωμένη συμφωνία” του κυπριακού προβλήματος.

5. Δεδομένου ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές στο βιοτικό επίπεδο και στο νομικό πλαίσιο των δικαιωμάτων των πολιτών και των εργαζομένων, ποια είναι κατά τη γνώμη των συνδικαλιστικών σας οργανώσεων, τα άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να διευκολύνουν την συνύπαρξη των εργαζομένων των δύο κοινοτήτων;

Κυρίτσης: Η ΠΕΟ είναι αποφασιστικά υπέρ της θέσης ότι με την λύση, θα πρέπει να παρθούν άμεσα όλα τα αναγκαία μέτρα που να τείνουν να εξισώσουν το βιοτικό επίπεδο, τα δικαιώματα και ωφελήματα των εργαζομένων σε ολόκληρη τη Κύπρο. Είναι για μας βασική προϋπόθεση βιωσιμότητας της ίδιας της λύσης η δημιουργία συνθηκών κοινής οικονομικής ζωής, κοινού επιπέδου μισθών και ωφελημάτων . Είναι φυσικό ένας τέτοιος στόχος να συνεπάγεται μέτρα στήριξης και ανάπτυξης κατά πρώτο λόγο των τουρκοκυπρίων, αφού αυτοί είναι που υπολείπονται σοβαρά από τα επίπεδα απολαβών και ωφελημάτων στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Σε περίπτωση λύσης θα στηρίξουμε μια τέτοια πολιτική. Άλλωστε είμαστε δεσμευμένοι μέσα και από τις αποφάσεις του πανσυνδικαλιστικού φόρουμ στο οποίο μετέχουν σχεδόν όλες οι ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Gulle: Σε σχέση με αυτό το θέμα, η συνδικαλιστική μας οργάνωση υποστηρίζει σθεναρά τη θέση που υιοθετήθηκε από όλες τις κυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις σε σχέση με τα θέματα που μας απασχολούν. Αυτές, εν συντομία, είναι ως εξής: Ότι το μελλοντικό νέο κράτος της Κύπρου θα διασφαλίζει τα ακόλουθα :
* Ένα ενιαίο σύστημα απασχόλησης και εργασιακών σχέσεων
* Ένα ενιαίο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης
* Ενιαία στάνταρντς μισθών και αποδοχών
* Πλήρη διασφάλιση της ελευθερίας μετακίνησης, ελευθερίας του να συνεταιρίζεται κανείς και του να επιλέγει εργοδότη σε κάθε γωνιά της Κύπρου.
* Καμία διάκριση σε σχέση με την απασχόληση ή τα εισοδήματα που να προέρχεται από εθνικούς, θρησκευτικούς ή φυλετικούς λόγους ή διάκριση ανάμεσα στα δύο φύλλα
* Η άμεση θεσμοποίηση αυτών των θεμελιωδών αρχών και δικαιωμάτων θα εξυπηρετούσε ιδιαίτερα για την υπέρβαση αυτών των διαφορών.

6. Πως βλέπετε σαν συνδικαλιστές τα δύσκολα προβλήματα που συνδέονται με την επιστροφή των προσφύγων και την παρουσία των εποίκων;

Κυρίτσης: Η δική μας θέση είναι κρυστάλλινη. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των προσφύγων να επιστρέψουν στα σπίτια και τις περιουσίες τους σε συνθήκες ασφάλειας έστω και εάν αυτό θα γίνει κάτω από τουρκοκυπριακή διοίκηση. Οι πρόσφυγες πρέπει να έχουν δικαίωμα επιλογής και να το ασκήσουν. Η παρουσία εποίκων για μας δεν είναι αποδεκτή. Ο πόλεμος δεν μπορεί να δημιουργεί τετελεσμένα ή δίκαιο. Αυτός πρέπει να είναι ο κανόνας.

Gulle: Όπως αναφέρθηκε σ΄ αυτή την ερώτηση, είναι ένα πολύ ευαίσθητο και σύνθετο πρόβλημα. Είναι επίσης ένα από τα βασικά ζητήματα του Κυπριακού Προβλήματος Σαν συνδικαλιστές , πιστεύουμε ότι όλοι έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στις περιουσίες τους. Αυτό είναι θεμελιώδες δικαίωμα. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με το δικαίωμα να επιστρέψουν ή με καταβολή αποζημίωσης. Από την άλλη μεριά, το θέμα των εποίκων είναι ακόμα πιο περίπλοκο. Αρκετά μεγάλο μέρος τους βρίσκονται στην Κύπρο εδώ και 25 χρόνια. Έχουν κάνει παιδιά στην Κύπρο. Αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν επίσης δικαιώματα. Μερικοί/κές παντρεύτηκαν Τουρκοκύπριους/ες. Κάποια από τα παιδιά τους έχουν γεννηθεί στην Κύπρο και φέρουν την Κυπριακή παράδοση. Βεβαίως, υπάρχουν και αρκετοί έποικοι χωρίς άδεια παραμονής που τους εκμεταλλεύονται ως φθηνό εργατικό δυναμικό. Επίσης, υπάρχουν και μερικοί που έχουν έλθει στην Κύπρο τα τελευταία 10 χρόνια με διαφορετικές ελπίδες ο καθένας. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατηγοριοποιήσεις όλους αυτούς σαν να ήταν ένα ίδιο πράγμα.

7. Αν ενταχθεί η Δημοκρατία της Κύπρου στην Ε.Ε. χωρίς να υπάρξει κατ’ αρχήν συμφωνία των δυο πλευρών νομίζετε ότι αυτό θα διευκολύνει την επίλυση του κυπριακού ή θα την δυσκολέψει;

Κυρίτσης: Έχω πει και στην αρχή ότι επιδιώκουμε την λύση με όλη μας την δύναμη το συντομότερο δυνατό. Έχει αποδειχτεί όμως στην πράξη ότι η σύνδεση και η συνάρτηση της λύσης με την ένταξη δεν μπορεί να λειτουργήσει σήμερα δημιουργικά. Δεν υπάρχουν άλλωστε ούτε τα χρονικά περιθώρια. Κατά συνέπεια αυτή τη στιγμή εμείς προσδοκούμε και αναμένουμε ότι στις 12 του Δεκέμβρη στην Κοπεγχάγη, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αποφασίσει την διεύρυνση της με την συμμετοχή της κυπριακής Δημοκρατίας. Ταυτόχρονα όμως οι προσπάθειες και οι διαπραγματεύσεις στη βάση του σχεδίου Ανάν θα πρέπει να συνεχιστούν με στόχο μια, υπό τις περιστάσεις. Δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση. Η θέληση της Κύπρου αλλά και της Τουρκίας να μπουν στην Ε.Ε. είναι θεμιτό να αξιοποιηθεί ως παράγοντας προώθησης λύσης. Ιδιαίτερα για την Τουρκία μπορεί να αξιοποιηθεί ως παράγοντας κάμψης της αδιαλλαξίας της. Δεν μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης πάνω στη δική μας πλευρά για άρον – άρον λύση – κλείσιμο του κυπριακού η οποία δεν θα μπορέσει να αντέξει στο χρόνο. Για μας η μη λύση δεν είναι λύση έστω και εάν θα υπάρξει ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι όμως λύση ούτε και μια πιθανή συμφωνία που δεν θα ικανοποιεί τις βασικές προϋποθέσεις ώστε να υπάρξει ειρήνη, ασφάλεια, ευημερία και δημοκρατική εξέλιξη της κοινωνίας και του λαού της Κύπρου.

Gulle: Πιστεύουμε ότι η μονόπλευρη ένταξη των Ελληνοκυπρίων σε συνθήκες διεθνούς αναγνώρισης της Δημοκρατίας της Κύπρου, θα προκαλούσε περαιτέρω περιπλοκή του προβλήματος. Θα οδηγούσε σε παγιοποίηση της διαίρεσης του νησιού. Οι Τουρκοκύπριοι θα εγκατέλειπαν την Κύπρο. Θα μας οδηγούσε σε σοβαρή επιπλέον απειλή για την υπόσταση της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας. Ο πιο ορθολογικός τρόπος για τη διασφάλιση των συμφερόντων των Κυπρίων σαν σύνολο είναι η εξεύρεση μιας λύσης στην Κύπρο και η επανενωμένη πια Κύπρος να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εφημερίδα “Η Εποχή”

2002-11-25

Συνέντευξη τύπου-Συγκέντρωση για τον Γιάννη Σερίφη.. Στελέχη της Αριστεράς, συνδικαλιστές, αυτοδιοικητικοί, πανεπιστημιακοί, συγγραφείς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, δικηγόροι

..την Τρίτη 26 Νοεμβρίου στην 1.00 μ.μ. στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, για να υποστηρίξουμε την αίτηση αποφυλάκισης του Γιάννη Σερίφη
Δεκάδες συνδικαλιστές-τριες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, στελέχη της Αριστεράς, πανεπιστημιακοί, συγγραφείς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και δικηγόροι, μέλη υπεράσπισης πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και Αυτοδιοικητικών σχημάτων διοργανώνουμε την Τρίτη 26 Νοεμβρίου στην 1.00 μ.μ. στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, συνέντευξη τύπου για να υποστηρίξουμε την αίτηση αποφυλάκισης του Γιάννη Σερίφη, που κατατίθεται την ίδια μέρα από τους συνηγόρους του, και να απαιτήσουμε την άμεση αποφύλακισή του και την παύση κάθε δίωξης εναντίον του.
ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΔΗΛΩΝΟΥΝ
«Καταγγέλλουμε τη δίωξη σε βάρος του Γιάννη Σερίφη και την προφυλάκισή του. Η πολύχρονη δράση του στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, η ιδεολογία και οι πολιτικές απόψεις του όπως τις έχει και ο ίδιος δημόσια διατυπώσει, δεν έχουν καμιά σχέση με όσα του καταλογίζουν οι διωκτικές αρχές. Θεωρούμε ότι η δίωξη και η προφυλάκισή του είναι δικονομικά αυθαίρετες και αποτελούν προϊόν πολιτικών σκοπιμοτήτων και υπερατλαντικών πιέσεων. Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του Γιάννη Σερίφη και την παύση κάθε δίωξης εναντίον του». Ο κατάλογος των υπογράφοντων: 1.ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΕΝΙΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΜΠ 2.ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΤΑΣΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 3.ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΝΤΩΝΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ 4.ΑΞΕΛΟΣ ΡΗΓΑΣ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΕΗ -ΜΕΛΟΣ Κ.Π.Ε. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 5.ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΝΜΜΑΤΕΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔ. ΙΔΙΩΤ. ΥΠΑΛΛ. 6.ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 7.ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ ΣΙΣΣΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ- ΜΕΛΟΣ ΚΠΕ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 8.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗΣ ΑΛΕΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ 9.ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ.ΟΛΜΕ 10.ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ ΗΛΙΑΣ ΜΕΛΟΣ Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ 11.ΒΡΥΧΕΑ ΑΝΝΥ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΜΠ 12.ΓΑΒΡΙΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ 13.ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 14.ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΗΛΠΑΠ 15.ΓΑΛΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΔΟΕ 16.ΓΕΡΟΥ ΚΑΤΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ 17.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΕΛΟΣ ΓΡΑΝΜΜΑΤΕΙΑΣ ΚΕΔΑ 18.ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 19.ΓΛΕΖΟΣ ΜΑΝΟΛΗΣ 20.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΠΑΝΕΛΛ. ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΜΔΥΔΑΣ 21.ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 22.ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 23.ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ 24.ΔΙΑΚΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 25.ΔΡΙΤΣΑΣ ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΕΠΙΚΕΦ.ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ “ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ” 26.ΕΛΑΦΡΟΥ ΠΕΓΚΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 27.ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΦΙΛΑΡΕΤΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΠΑΤΡΑΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ.Ε.Π. ΠΑΤΡΑΣ 28.ΖΕΥΓΩΛΗ ΜΑΡΙΑ ΜΕΛΟΣ ΓΡΑΜ. ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ 29.ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΑΛΕΚΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 30.ΖΥΡΙΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 31.ΘΕΡΜΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ 32.ΚΑΛΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΜΔΥΔΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 33.ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΟΛΜΕ 34.ΚΑΛΥΒΗΣ ΑΛΕΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΣΕΕ 35.ΚΑΠΠΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 36.ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ ΕΥΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ 37.ΚΑΡΔΑΣΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ- ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΑΣ 38.ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 39.ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ “ΚΟΚΚΙΝΙΑ ΜΕ ΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ” 40.ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ 41.ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 42.ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΠΑΤΡΑΣ 43.ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 44.ΛΙΟΝΤΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “ΚΟΝΤΡΑ” 45.ΜΑΝΙΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ 46.ΜΑΟΥΝΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΑΠΛ. ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠ. ΤΕΕ 47.ΜΑΡΓΙΟΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ 48.ΜΑΡΤΑΛΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ Δ.Σ. Γ’ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 49.ΜΑΤΖΟΥΡΑΝΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΚΑ 50.ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ ΝΙΚΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 51.ΜΕΛΑΜΠΙΑΝΑΚΗ ΖΕΤΑ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ 52.ΜΗΛΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΜΠ – ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ “ΘΕΣΕΙΣ” 53.ΜΙΧΑΗΛ ΣΑΒΒΑΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΕΚ 54.ΜΟΣ-ΣΥΨΑ ΑΘΗΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 55.ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 56.ΜΠΑΖΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ ΗΛΠΑΠ 57.ΜΠΑΛΑΟΥΡΑΣ ΜΑΚΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 58.ΜΠΑΝΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΚΟΑ 59.ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΛΟΣ Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ 60.ΜΠΕΛΑΝΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 61.ΜΠΙΣΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 62.ΜΠΙΣΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΚΚΕ 63.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΣΩ Τ. ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ “Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ” 64.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ “Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ” 65.ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 66.ΝΤΑΟΥΝΤΑΚΗ ΝΑΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 67.ΞΥΔΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 68.ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 69.ΠΑΛΟΥΜΠΗ ΓΙΑΝΝΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 70.ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ 71.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΕΛΟΣ Π.Γ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 72.ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 73.ΠΑΣΧΟΥΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΟΤΑ 74.ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΟΤΟΕ 75.ΠΕΤΡΑΛΙΑ ΦΑΙΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 76.ΠΙΛΑΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ” ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ” 77.ΠΙΣΣΙΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ. Τ.Ε.Ι. 78.ΠΟΡΤΑΛΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΑΝΑΠΛ. ΚΑΘΗΓ. ΕΜΠ, ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΔΕΠ ΕΜΠ 79.ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΜΕΛΟΣ Κ.Π.Ε. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 80.ΡΗΓΟΣ ΑΛΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. 81.ΡΗΓΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΤΕΕ 82.ΡΟΥΣΟΣ ΣΙΜΟΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ “ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ” 83.ΡΟΥΣΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΤΕΙΟ 84.ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ-ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ Α.ΡΑ.Σ. 85.ΣΠΑΘΗΣ ΜΑΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΕΜΠ 86.ΣΠΑΝΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΔΕΔΥ 87.ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΓΔΑ ΜΕΛΟΣ Κ.Π.Ε. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. 88.ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 89.ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΓΣΕΕ 90.ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΔΙΟΡΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 91.ΤΑΤΣΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΙΓΑΛΕΩ 92.ΤΟΥΛΟΥΤΗ ΓΙΩΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΑΘΗΝΩΝ 93.ΤΡΙΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 94.ΤΣΙΟΦΦΙ ΓΚΟΥΙΝΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 95.ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΛΕΞΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 96.ΤΣΙΤΣΙΛΙΑΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 97.ΦΑΤΟΥΡΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΔΕΔΥ 98.ΦΕΛΕΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 99.ΦΙΛΗΣ ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 100.ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗ ΜΑΡΙΑ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΓΣΕΕ 101.ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ 102.ΧΑΡΙΤΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΝΕΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ 103.ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 104.ΧΡΥΣΗΣ ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ 105.ΨΑΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 106.ΨΑΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

2002-11-11

ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ-ΧΟΥΛΙΓΚΑΝ Να δημιουργήσουμε τον εναλλακτικό "χουλιγκανισμό"

Του Μάκη ΜΠΑΛΑΟΥΡΑ

Είναι γνωστά τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στην Κωνσταντινούπολη στον αγώνα Φενέρμπαχτσε και Παναθηναϊκού. Οι υπουργοί Εξωτερικών Τουρκίας – Ελλάδας θεώρησαν καλό να κάνουν τον γύρο του γηπέδου προκειμένου να προωθήσουν την ελληνοτουρκική φιλία σε έναν φλεγόμενο χώρο, όπως άλλωστε γίνεται σε ματς ελληνικών ομάδων, όπου είχαν αρχίσει οι “συνήθεις” αντεγκλήσεις. Όταν πέρασαν μπροστά από τους Έλληνες χούλιγκαν δέχτηκαν βροχή γιαουρτιών, αναπτήρων και καθισμάτων. Τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους τσιτώθηκαν παίρνοντας χρώμα ανθρώπου που έπαθε αποπληξία. Αμέσως μόλις άρχισαν να συνέρχονται, το έβαλαν στα πόδια. Την ίδια περίπου στιγμή οι Τούρκοι χούλιγκαν σήκωσαν με μηχανισμό (!) ένα μεγάλο πανό που απεικόνιζε τον Μωάμεθ τον Πολιορκητή να εισβάλλει στην Κωνσταντινούπολη. Η πρώτη παρατήρηση βέβαια αφορά τους υπουργούς, που με απερισκεψία θέλησαν να κάνουν εξωτερική πολιτική μέσω του ποδοσφαίρου. Στο παρελθόν, βέβαια, έχει χρησιμοποιηθεί ο αθλητισμός για την προώθηση των διεθνών σχέσεων, όπως έγινε στον περίφημο αγώνα πινγκ – πονγκ Κίνας – ΗΠΑ επί Νίξον.

Όμως το ποδόσφαιρο (και σ’ ένα βαθμό το μπάσκετ) είναι διεθνώς διαφορετικό “άθλημα”, το οποίο έχει εμπορευματοποιηθεί και χρησιμοποιείται από παράγοντες προκειμένου να προωθήσουν, με την ισχύ που τους παρέχει ο όγκος των “φιλάθλων”, τα συμφέροντά τους, ενώ οι οργανωμένοι στους συνδέσμους, οι λεγόμενοι συνδεσμίτες, είναι απολίτικη μάζα που μπορεί να χειραγωγηθεί οδηγούμενη σε ακροδεξιές θέσεις.

Έτσι δεν είναι, τελικά, περίεργο που -όπως γράφτηκε- εν όψει της ρεβάνς στη Λεωφόρο οι πιο φανατικοί χούλιγκαν όπως του ΠΑΟΚ, του Άρη και του… Ολυμπιακού ανέστειλαν προσωρινά το αβυσσαλέο και αιώνιο μίσος τους στέλνοντας μηνύματα έμπρακτης συμπαράστασης διά της συμμετοχής τους στο μπλοκ της “εθνικής” κερκίδας, προσφερόμενοι μάλιστα να στήσουν ενέδρες στους Τούρκους στα λιμάνια, στα αεροδρόμια και στα διόδια…
Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να γραφτούν στις περιορισμένες αθλητικές σελίδες της “Αυγής” και φυσικά δεν θέτω υποψηφιότητα για να πάρω θέση αθλητικού της συντάκτη.

Απλώς παρακινήθηκα από τις επανειλημμένες εκκλήσεις του “Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς” για συνεργασία όλων των δυνάμεων της Αριστεράς στο μαζικό κίνημα. Με αφορμή την παρέμβαση ενός άγνωστου φίλου, μου δημιουργήθηκε η ιδέα ότι στο μεθαυριανό ματς θα μπορούσαμε εμείς οι αριστεροί να πάρουμε τον αγώνα της κερκίδας στα χέρια μας.

Να σηκώσουμε πανό που θα αναφέρονται στη φιλία των λαών, στις κοινές αγωνίες και προβλήματα.

Να φωνάξουμε συνθήματα για τη δημοκρατία, την ελευθερία, τον πόλεμο, τα δικαιώματα, την εκμετάλλευση και τον ρατσισμό…

Άλλωστε υπάρχει μια σχετική εμπειρία την περίοδο της δικτατορίας, όπου ο “Ρήγας Φεραίος” πέταξε προκηρύξεις στους Πανευρωπαϊκούς της Αθήνας το 1969 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, ενώ στο Γουέμπλεϊ Έλληνες και Εγγλέζοι σήκωναν αντιχουντικά πανό. Θυμίζουμε επίσης ότι στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και ιδίως σ’ αυτές με δικτατορικά καθεστώτα είναι σύνηθες γεγονός η ανάρτηση πανό και η διανομή προκηρύξεων. Ίσως να μην είναι ώριμα ακόμη τα πράγματα για να αναλάβουν όλες οι συνιστώσες της Αριστεράς την πρωτοβουλία αυτή. Έξω από το γήπεδο όμως μπορούμε να πάμε και να μοιράσουμε προκηρύξεις τουλάχιστον καμιά διακοσαριά άτομα για να αποφύγουμε το πολύ ξύλο είτε από τα ΜΑΤ είτε από τον ετερόκλητο συνασπισμό από τα χουλιγκανοεθνίκια.

Δεδομένου ότι πολλοί από μας είναι (ή ήταν και απομακρύνθηκαν) φίλαθλοι, έχει ενδιαφέρον να εξεταστεί η δυνατότητα συγκρότησης δικτύου φιλάθλων που οργανωμένα και μαζικά να δημιουργούν καταστάσεις σύγκρουσης με τους παράγοντες και με τους χούλιγκανς.

Ένας τέτοιος φορέας μπορεί να φτιάξει ερασιτεχνικές πολιτικοποιημένες ομάδες όπως έγινε στο Μπρίστολ της Αγγλίας με τους “Easton Cowboys”. Ο σύλλογος αυτός έχει ως έμβλημά του το σύνθημα “Ελευθερία μέσω του ποδοσφαίρου” και τις ημέρες του Μουντιάλ πραγματοποίησε το “Πρώτο Εναλλακτικό Παγκόσμιο Κύπελλο”, διοργανώνοντας ποδοσφαιρικούς αγώνες με τους Ινδιάνους στη χώρα των Τσιάπας, με τους μαύρους στο Σοβέτο της Ν. Αφρικής και σε μια σειρά από άλλες χώρες. Οι ποδοσφαιρικές συναντήσεις συνδυάζονται με μουσικές και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις (περισσότερα στο: hemalimodha.co.uk/eastoncowboys).

Ιδού, λοιπόν, στην κυριολεξία στάδιο λαμπρό για (πρώην και νυν) κνήτες, ρηγάδες και εξωκοινοβουλευτικούς για να δημιουργήσουμε τον εναλλακτικό “χουλιγκανισμό”, ενώ οι πιο πιτσιρικάδες ας φτιάξουν τις αθλητικές εναλλακτικές ομάδες

” Η Αυγή”

Δημοφιλείς Αναρτήσεις