Δημόσιο και ανοιχτό «Εδώ Πολυτεχνείο»

Παρέμβαση Μ. Μπαλαούρα «Από το Πολυτεχνείο μέχρι τα Τέμπη» 

• Επιτέλους οι φοιτητές/τριες κινούνται μαζικά 
• Εξαιρετικά μεγάλη συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο
• Για τις δολοφονίες στα Τέμπη
• Για τον ασύλληπτο αυταρχισμό στους φοιτητές-καθηγητές
• Για τους ένθερμους οσφυοκάμπτες Πρυτάνεις 

Την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου στο Κτίριο Αβέρωφ του Πολυτεχνείου από Φοιτητικούς Συλλόγους της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε, αναπάντεχα μεγάλη συγκέντρωση στο ΕΜΠ. Σημείωση: Η αίθουσα που είχε παραχωρηθεί ήταν πάρα πολύ μικρή με αποτέλεσμα οι φοιτητές να την πραγματοποιήσουν στο ασφυκτικά γεμάτο αίθριο του Αβέρωφ!  

Το θέμα ήταν: «Από το Πολυτεχνείο μέχρι τα Τέμπη, οι φωνές μας δεν μπορούν να σωπάσουν»

Ομιλητές: 

• Παύλος Ασλανίδης, Αντιπρόεδρος Συλλόγου θυμάτων των Τεμπών
• Γιάννης Μαΐστρος, Αφυπηρετήσας καθηγητής ΕΜΠ 
• Αντώνης Μαούνης, Αρχιτέκτων, αγωνιστής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου 

Επίσης έγιναν εξαιρετικές παρεμβάσεις από εκπροσώπους φοιτητικών συλλόγων της Αθήνας.

Ενθουσιάστηκα δεν είχα δει τόσο μεγάλη συγκέντρωση φοιτητών τα τελευταία χρόνια. Ο Παύλος Ασλανίδης βλέποντας τον ενθουσιασμό μου με παρότρυνε να μιλήσω, αν και ήμουν τελείως απροετοίμαστος, αλλά δε χρειαζόταν, μιλούσαν μέσα μου οι φοιτητές και φοιτήτριες, λέγοντας τα παρακάτω:   
   
 •• Παρέμβαση Μ. Μπαλαούρα: 

«Βλέποντας σας θυμήθηκα έναν στίχο. Είναι ένας σημαντικός στίχος, όπως και η σημαντική μουσική που μας άφησε, «Δώσε ψυχή μου, δώσε ρεύμα». Σήμερα πήρα στη ψυχή μου ρεύμα, βλέποντας αυτή την συγκέντρωση.

Δεν το περίμενα, ήρθα για τον φίλο μου τον Παύλο (Ασλανίδη) και τον φίλο τον Ρούτσι να τους συναντήσω, αλλά δεν περίμενα αυτόν τον κόσμο και αυτή την προσπάθεια να δείξουν τη δύναμή τους. Τα συνθήματα που ακούστηκαν, οι ομιλίες που έγιναν και από τους φοιτητές και από τους καλεσμένους, ήταν ανάταση ψυχής. 

Θέλω να πω ότι η φοιτητική κοινότητα είναι ιδιάζουσα. Εδώ μέσα, στο Πανεπιστήμιο, δηλαδή, εν γένει, γίνεται μια προσπάθεια να φύγουν από τα τετριμμένα, να ζήσουν τη ζωή τους, να αδράξουν τη ζωή τους και να δείξουν τη δύναμή τους. Εδώ συναντιόνται όλες οι κοινωνικές τάξεις και αναζητούν όλοι οι νέοι, ανεξάρτητα από που προέρχονται, την ελευθερία. Την ελευθερία απέναντι στον οποιαδήποτε, με αγώνα οποιασδήποτε εξουσίας υπάρχει.
  
Όπως και μετά τη Χούντα, όπως και σήμερα που είναι πιο άθλια και απ' τη Χούντα. Τότε τον χαφιέ το βλέπαμε απέναντι μας, τον ξέραμε. Κάτι είπε και ο Αντώνης (Μαούνης) για αυτό.
  
Σήμερα δεν βλέπουμε τον χαφιέ. Δεν βλέπουμε το μικρόφωνο που πιθανόν, και το γράφουμε στα παλιά μας παπούτσια, να μας ακούει ο Πρύτανης. Και αυτό το Ίδρυμα πρέπει, όχι να το σεβαστούμε, αλλά να το υμνήσουμε αγωνιστικά.
  
Μόνο έτσι μπορούμε να το επαναφέρουμε, να διώξουμε τα μιάσματα. Όχι όταν μας λέγανε εμάς μιάσματα. Ο σημερινός Πρύτανης έλεγε τις φοιτήτριες «Esports», έλεγε ότι οι φοιτητές «είναι ασύμβατα μοσχεύματα» και έλεγε ότι αυτό είναι το μαγαζί του. Ε, όχι, δεν είναι το μαγαζί του.
  
Εδώ είναι ένα Ίδρυμα που έχει δώσει μεγάλους αγώνες κοινωνικούς και πολιτικούς. Και στο ΕΑΜ- ΕΛΑΣ που είχαν τον Λόχο «Λόρδο Μπάιρον» με μάχες εντός του Πολυτεχνείου εναντίον των Γερμανών απ’ όπου αναγκαστήκαν να υποχωρήσουν οι Γερμανοί. Και μέσα στη Χούντα, όχι μόνο με την κατάληψη τη Μεγάλη του Πολυτεχνείου αλλά με την πρώτη κατάληψη του Πολυτεχνείου (Φλεβάρης 1973), κάτι είπε ο Αντώνης Μαούνης, είπε μάλλον πολλά, όπου μπήκε η αστυνομία. Προσέξτε, και οι καθηγητές και η Σύγκλητος και ο Πρύτανης παραιτήθηκαν! 
 
Παραιτήθηκαν! Πού σήμερα γίνεται αυτό; Είχαν αξιοπρέπεια, είχαν υπερηφάνεια.
 
Αγαπούσαν τον φοιτητή, θέλανε τον φοιτητή να τον κάνουνε καλύτερο από αυτούς. Σήμερα το παράδειγμα που δίνουν η εξουσία η σημερινή και της Πολιτείας και των Πανεπιστημίων είναι να κάνουν σαν τα μούτρα τους τον φοιτητή. Ένα άχρηστο άνθρωπο, ένα υποκείμενο.
  
Λοιπόν, δεν πρέπει να γίνετε υποκείμενα. Και τελειώνοντας, δεν είχα σκοπό να μιλήσω, με παρότρυνε ο φίλος μου ο Παύλος. Να πω κάτι που λέγανε οι νέοι Σπαρτιάτες στους παλιούς:

«Άμμες δε γ΄ εσσόμεθα πολλώ κάρρονες"! 
«Θα γίνουμε καλύτεροι από εσάς». 

Εσείς λοιπόν θα γίνετε πολύ καλύτεροι από εμάς…

Δεύτερη παρέμβαση Μάκη Μπαλαούρα στο Ευρωκοινοβούλιο

Τα λέμε, αλλά ποιος στην Ευρώπη ακούει; «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη»…
Μπαλαούρας από Βρυξέλλες πριν ένα μήνα: Να κάνει η ΕΕ βήματα για τον περιορισμό της νόμιμης φοροαποφυγής
* Google και Apple, μόνο για τις δραστηριότητές τους εντός της ΕΕ, απέφυγαν να πληρώσουν 5 δισ. ευρώ κατά την τελευταία τριετία

Σε ανταλλαγή απόψεων με τους ομολόγους του των άλλων εθνικών Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συζήτηση που οργανώθηκε από την Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συμμετείχε ο Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, Μάκης Μπαλαούρας.

Τη δεύτερη μέρα της συνεδρίασης, οι εκπρόσωποι των εθνικών Κοινοβουλίων συζήτησαν για την οδηγία περί Κοινής Βάσης Φορολογίας Εταιρειών. Η οδηγία αυτή αποτελεί τη δεύτερη προσπάθεια της Επιτροπής για τον περιορισμό της νόμιμης φοροαποφυγής, την οποία πραγματοποιούν σε μεγάλο βαθμό οι πολυεθνικές εταιρείες (αλλά όχι μόνον αυτές) εντός της ΕΕ, εκμεταλλευόμενες τα άκρως ευνοϊκά φορολογικά καθεστώτα που έχουν ορισμένα κράτη μέλη. Η ίδια οδηγία – με πολύ πιο τολμηρές τότε προβλέψεις – είχε κατατεθεί και το 2011, αλλά δεν είχε προχωρήσει λόγω των αντιδράσεων κρατών μελών με ευνοϊκά φορολογικά καθεστώτα, που ευνοούνται από τον «φορολογικό ανταγωνισμό».
Μιλώντας ο Μάκης Μπαλαούρας εστίασε στο γεγονός ότι οι πολυεθνικές φορολογούνται με το ένα τρίτο του ποσού με το οποίο φορολογούνται πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις και έκανε ειδική μνεία στην Ελλάδα, όπου, όπως φάνηκε από τις λίστες Λαγκάρντ και Μπόργιανς, υπάρχει μεγάλη φοροδιαφυγή…

Τέλος, με αφορμή το ζήτημα της φορολόγησης της ψηφιακής οικονομίας, ο Έλληνας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην αντιμετώπιση του φαινομένου της φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής καθώς φαίνεται να υπάρχει τεράστια τρύπα φορολογικών εσόδων και ανέφερε ως παράδειγμα επιχειρήσεις όπως η Google και η Apple, οι οποίες, μόνο για τις δραστηριότητές τους εντός της ΕΕ, απέφυγαν να πληρώσουν 5 δισ. ευρώ κατά την τελευταία τριετία.

Παρέμβαση Μπαλαούρα στο Ευρωκοινοβούλιο

• Δεν υπήρξε πρόνοια από ΕΕ για τις παραδοσιακές καλλιέργειες και μικρούς κλήρους που έπρεπε να συντηρηθούν
• Μικρά και φτωχά κράτη να θεωρηθούν ως περιφέρειες, για να τυγχάνουν μεγαλύτερης βοήθειας

Αναφορικά με την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), υποστήριξε ότι συνολικά από την έναρξή της ως σήμερα τα μεγάλα κράτη ωφελήθηκαν πολύ περισσότερο από τα μικρά, και τόνισε ότι δεν υπήρξε πρόνοια για να κατανοήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση ότι υπήρχαν παραδοσιακές καλλιέργειες και μικροί κλήροι που έπρεπε να συντηρηθούν. Συνέχισε λέγοντας ότι στα μικρά κράτη δόθηκαν επιδοτήσεις, με συνέπεια οι μικροκαλλιεργητές να βολεύονται για λίγο μόνο καιρό και έτσι χάθηκαν μικρές καλλιέργειες που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν την Ευρώπη. Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην Ελλάδα, η οποία κατά το παρελθόν είχε μεγάλη επάρκεια στην κάλυψη των διατροφικών της αναγκών, σήμερα, όμως, με βάση τα ποσοστά, υπάρχει αντιστροφή και το 75% αγροτικών προϊόντων είναι εισαγόμενο από Ολλανδία, Γερμανία και άλλες χώρες, παρότι οι κλιματολογικές συνθήκες στη χώρα μας είναι ιδανικές και σίγουρα πιο ευνοϊκές από αυτές άλλων χωρών, από τις οποίες τώρα εισάγονται τα προϊόντα.

Σημείωσε, τέλος, ότι θα μπορούσε να υπάρξει ευελιξία ώστε τα μικρά κράτη, που μπορούν να θεωρηθούν και ως περιφέρειες, για να τυγχάνουν μεγαλύτερης βοήθειας, διότι μια φτωχή περιφέρεια, όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος της Ρηνανίας, σε ένα μεγάλο πλούσιο κράτος δεν μπορεί να συγκριθεί με μια περιφέρεια φτωχή και μικρή σε ένα πολύ φτωχό μικρό κράτος, το οποίο βρίσκεται σε κρίση όπως η Ελλάδα, και ότι θα πρέπει να δοθεί έμφαση από την ΕΈ και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ώστε να επαναφερθεί η συζήτηση της συνθήκης για την σύγκλιση που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ίδρυσης της Ε.Ε., για να μην υπάρχουν συνεχώς αποκλίσεις, όπως συμβαίνει σήμερα σε όλα τα δεδομένα, κι όχι μόνο στα αγροτικά ή περιφερειακά δρώμενα της Ε.Ε. και έδωσε ως παράδειγμα τη Γερμανία, η οποία έχει πλεόνασμα στα δημοσιονομικά της 9%, όταν αυτό απαγορεύεται από τις συνθήκες, σε αντίθεση με τα κράτη που όταν παρουσιάζουν έστω και λίγο μεγαλύτερο έλλειμμα τιμωρούνται.