Γάζα: Οι βόμβες πέφτουν σαν το χαλάζι και τα παιδιά ..φωτογραφίζονται!

Του Μάκη Μπαλαούρα

Βρισκόμαστε στο τέλος της πενθήμερης εκεχειρίας. Δε γνωρίζουμε ακόμα, ότι παρά τις πιέσεις και κρατών που έχουν στηρίξει μανιωδώς την απάνθρωπη «Επιχείρηση Σιδερένια Ξίφη» του Ισραήλ, τι θα κάνει ο ακροδεξιός Νετανιάχου. Ισχυρή πίεση αισθάνεται και από τους πολίτες και αντιπολίτευση του Ισραήλ που, τουλάχιστον, επιθυμούν την απελευθέρωση όλων των ομήρων, χωρίς να υποβαθμίζουμε ένα (παλιό) ανησυχητικό ερώτημα για το μέλλον του κράτους τους, που θα βρίσκεται συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση, με τα γεράκια να έχουν, προφανώς, τώρα το πάνω χέρι.
Μακάβρια στατιστική: από τους νεκρούς το 42% είναι παιδιά και 30% γυναίκες!!!
Η επίθεση της ισλαμικής οργάνωσης Χαμάς που επέφερε 1.400 νεκρούς άμαχους πολίτες και η αντεπίθεση του Ισραήλ, ενός οργανωμένου κράτους, με υπερσύγχρονα όπλα, που τα ζηλεύουν ακόμα και οι ΗΠΑ, στόχευσε νοσοκομεία, σχολεία, εκκλησίες, υποδομές, διέκοψε ρεύμα και νερό, απαγόρευσε την εισαγωγή τροφίμων και καυσίμων για κάλυψη ζωτικών αναγκών του πληθυσμού ή την εξυπηρέτηση ιατρικής φροντίδας,. Η σφοδρότητα της επίθεσης επέφερε, μέχρι την εκεχειρία 14.854 νεκρούς, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 6.150 παιδιών και 4.500 γυναικών. Η αποτίμηση της συμφοράς θα γίνει όταν σταματήσει η επίθεση και θα ερευνήσουν τα συντρίμμια, που υπολογίζεται ότι υπάρχουν επιπλέον 7.000 νεκροί.
Η φρίκη που ζήσαμε στη Γάζα το 2009
Στη μέση της μεγάλης επίθεσης του Ισραήλ {επιχείρηση «Συμπαγές Μολύβι» που επί 22 μέρες ορμούσε στη Γάζα 27/12 2008- 18/1/ 2009}, 19 Έλληνες-Ελληνίδες, από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, σύλλογο «Ιντιφάντα, εκπροσώπους ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, γιατροί-δημοσιογράφοι, καταφέραμε να μπούμε, μέσω της Ράφα στη Λωρίδα της Γάζας. Είμαστε η πρώτη ομάδα που μπήκε μαζικά στη Γάζα..
Στη Γάζα ζήσαμε τη φρίκη. Αντιγράφω κάποιες εμπειρίες μου που είχα δημοσιεύσει τότε σε «Εποχή» και «Ελευθεροτυπία»:
«Μπήκαμε σε ένα λεωφορείο-σακαράκα προς τη δεύτερη μεγάλη πόλη της Λωρίδας, την Χαν Γιούνις, «Χάνι του Έλληνα». Στη διαδρομή είδαμε ένα μηχανάκι με ένα νεκρό δίπλα του και φρέσκες ραβδώσεις ερπυστριών ισραηλινού τανκ, το οποίο κτυπούσε ότι κουνιόταν. Χωρίς φώτα ο οδηγός έκανε όπισθεν σαν τρελός, προσπαθώντας να βρει διέξοδο στα χωράφια. Προσπεράσαμε ένα αυτοκίνητο σε χαντάκι με τρεις νεκρούς και ένα μηχανάκι, επίσης με νεκρό. Σε όλη τη διαδρομή τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν. Συνοικισμοί χωρίς φως, εικόνες καταστροφής, τρόμου. Ευτυχώς, ένα πιτσιρίκι μας οδήγησε και καταφέραμε να βγούμε από τα χωράφια. Ο οδηγός κάνοντας χιούμορ είπε ότι «αν μας σκοτώσουν θα γίνετε διάσημοι»…

Το ηθικό τους είναι ανεπανάληπτο. Στο νοσοκομείο η φρίκη δε πρόλαβε να μας καταβάλει, οι τραυματίες που έλεγαν «θα νικήσουμε», μας στύλωναν. Ο νέος με τα δυο του πόδια κομμένα ζητά να βγάλουμε μαζί φωτογραφίες κάνοντας το σήμα της νίκης. Όλοι τους κινούνται λες και δεν γίνεται σφαγή και ας πέφτουν βόμβες και ας υπάρχουν νεκροί και τραυματίες.
Την ώρα που έπεφταν οι βόμβες η ζωή συνεχιζόταν κανονικά. Οι μαγαζάτορες στέκονταν στα “μαγαζιά” τους, οι “λαϊκές αγορές” των τριών – τεσσάρων πάγκων περίμεναν τους πελάτες τους. Η κυκλοφορία με τα κάρα και τις σακαράκες συνεχιζόταν κανονικά. Πού να πήγαιναν άραγε; Καταφύγια δεν υπάρχουν για να πάνε, συγκεκριμένοι στρατιωτικοί στόχοι δεν καταγράφονται για να τους αποφύγουν. Κι εμείς, που πήγαμε εκεί, την ίδια συμπεριφορά δείχναμε. Αν έπεφτε η μπόμπα πάνω μας, θα ήταν “γραφτό” μας…
Ο κόσμος μας έδειχνε αγάπη, ευγνωμοσύνη με αγκαλιές και γλυκιές εκφράσεις. Όταν τους λέγαμε ότι είμαστε από την Ελλάδα έδειχναν ακόμη πιο έντονα τα αισθήματά τους. Μας έκανε εντύπωση ότι γνώριζαν και μας ρωτούσαν λεπτομέρειες για το κίνημα των νέων του Δεκέμβρη!
Τα παιδιά με αβέβαιο μέλλον θέλουν να καταγράψουν την παρουσία τους στη γη
Στα παιδιά, πολύ περισσότερο από τους μεγάλους, έβλεπες την απαξίωση του τρόμου. Πλησίασα πιτσιρίκια που έπαιζαν σε ένα κρατήρα από βομβαρδισμό, προσφέροντας τους σοκολάτες. Αυτά αγνόησαν τη κίνηση μου, φωνάζοντας «Μίστερ, μίστερ, φωτό». Εστίασα και αυτά σπρώχνονταν για να απαθανατιστούν. Ξαφνικά, μια βόμβα πέφτει στα 500 μέτρα πιο πέρα. Σείστηκε συθέμελα η γη και τεράστιος μαύρος καπνός σηκώθηκε. Αμήχανος, έστρεψα τη μηχανή μου στον καπνό, αλλά η φωτογραφία κουνήθηκε, γιατί τα πιτσιρίκια με τράβηξαν από το μανίκι φωνάζοντας “ε, μίστερ, φώτο”!
Τι είναι, άραγε, αυτό που τα έκανε με τόση μανία να επιζητούν τη φωτογράφιση, χωρίς καν να ζητούν τις φωτογραφίες τους; Στην επιστροφή, πιο ήρεμος, σκέφτηκα ότι ήταν μια εσωτερική τους ανάγκη να καταγράψουν την παρουσία τους στη γη, γιατί οι πιθανότητες, όπως φαίνεται και από τις στατιστικές, να μην ζουν την άλλη μέρα είναι μεγάλες.
Το ζουν και το νιώθουν από τα χαμένα ξαδέλφια τους, γειτονόπουλά τους, συμμαθητές τους. Έλεγα αυτή την αυθαίρετη και ίσως απλοϊκή εξήγηση σε μια φίλη μου ψυχαναλύτρια, που περνούσε μεγάλη περιπέτεια με καρκίνο. Έχεις δίκιο, είπε, «θέλουμε να κρατήσουμε το παρόν»…
*Δημοσιεύτηκε στην Εφ. ΣΥντακτών 30.11.23

Νέα αθλιότητα Νέας Δημοκρατίας κατά Μπαλαούρα Αναπαράγει παλιά Fake news για 17Ν

Δήλωση Μάκη Μπαλαούρα
Κεντρικός σχολιαστής του δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ δήλωσε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξαν καθαροί υποστηρικτές καταδικασθέντων για τη 17 Νοέμβρη»!!!
Στο κανάλι παρενέβει η Π. Τσαπανίδου, το ΣΚΑΪ αρνήθηκε να πάρει θέση και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έβγαλε ανακοίνωση, αναφέροντας ότι «ποντάρουν στην τοξικότητα. Η προσπάθειά τους να σκεπάσουν με λάσπη τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τον πολιτών που σε κάθε γωνιά της Ελλάδας ακουμπάν τις ελπίδες τους στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και στην Αριστερά, δεν θα περάσει. Εμείς θα τους απαντούμε με συγκροτημένο προγραμματικό προοδευτικό λόγο, δημοκρατική δύναμη και ηρεμία»…
Η ΝΔ απάντησε αναπαράγοντας παλαιότερες αθλιότητες κατά στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και για εμένα (για μια ακόμα φορά) γράφοντας για «τις δηλώσεις του κ. Μπαλαούρα περί «ιδεωδών υπέρ του ανθρώπου της 17Ν»…
Θυμίζουμε ότι μετά τη μεταπολίτευση στις δεκαετίες `70, `80 και `90, κάθε τόσο, τα πρωτοσέλιδα μεγάλων εφημερίδων της Δεξιάς γέμιζαν με τρομοκρατικές “αποκαλύψεις” για τη 17Ν.
Άλλοτε αρχηγός της φερόταν να είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Κ. Λαλιώτης!!!
Άλλοτε ο Περικλής Κοροβέσης και ακολουθούσαν δεκάδες ονόματα αγωνιστών της Αριστεράς και του τότε ΠΑΣΟΚ!!
Έψαχναν, στην Αριστερά και στο ΠΑΣΟΚ με συνέπεια να μη καταφέρνουν να συλλάβουν τα μέλη της 17Ν. Παρακράτος της Δεξιάς, που στην πορεία πολλοί απ’ αυτούς εξελίχθηκαν σε… “δημοσιογράφους”(!) ή και εκδότες λαθρόβιων εντύπων.
Τα τελευταία χρόνια ανακάλυψαν υποστηριχτές της 17 Νοέμβρη στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και για μια ακόμα φορά εμένα. Είχε προηγηθεί πριν 1,5 χρόνο ο κ. Πορτοσάλτε στο ΣΚΑΪ.
Η ΝΔ, στη γραμμή Πορτοσάλτε, έγραψε χωρίς ντροπή, διαστρεβλώνοντας πλήρως συνέντευξη μου, αναφέροντας «δηλώσεις του κ. Μπαλαούρα περί «ιδεωδών υπέρ του ανθρώπου» της 17Ν», αφαιρώντας, όπως η Ιερά Εξέταση, τις κρίσιμες λέξεις μου: «λαθεμένο ιδεώδες, …ένα σκεπτικό που δεν στέκει με τίποτα»…

Η αξία της ζωής είναι αναφαίρετο δικαίωμα
Και μάλιστα όταν έχω επανειλημμένα δημοσιεύσει άρθρα μου εναντίον της ιδεολογίας και της δολοφονικής πρακτικής της 17Ν στις εφημερίδες «ΕΠΟΧΗ» και «Ελευθεροτυπία».
Όσον αφορά τη συνέντευξη μου στο «ΒΗΜΑ FM» αποκρύπτουν και τη φράση «….η αξία της ζωής είναι αναφαίρετο δικαίωμα… Οποιοσδήποτε και νάναι δεν μπορείς να σκοτώσεις..»!
Είναι σαφέστατο ότι η ΝΔ και τα παπαγαλάκια της στοχεύουν σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν μια ιστορική αγωνιστική διαδρομή, με ήθος και συνέπεια για να κτυπήσουν, (όπως «ΤΑ ΝΕΑ» που τελικά ζήτησαν συγνώμη) το «Ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς»!
Δε θα τα καταφέρουν οι πολίτες δε «τσιμπάνε» στα γεμάτα βούρκο ψάρια τους…
Προχωράμε νικηφόρα με το μελετημένο, στιβαρό και αξιόπιστο Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία που εξήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας, για Δημοκρατία, Διαφάνεια και Δικαιοσύνη Παντού!

Σημείωση

Στις 29 Γενάρη 2016 είχα δώσει συνέντευξη μου στο «ΒΗΜΑ FM», όπου με ρώτησαν αν υπάρχουν ομοιότητες της Χρυσής Αυγής και της 17Ν. Τους απέδειξα ότι είναι τελείως διαφορετική η ιδεολογία και η πρακτική τους. Η ΝΔ και τα παπαγαλάκια της, διαστρέβλωσαν τελείως τα λεγόμενα μου, αποκόπτοντας και συρράπτοντας λέξεις, όπως οι ιεροεξεταστές του Μεσαίωνα, προχωρώντας σε σφοδρές επιθέσεις σε εμένα και στον ΣΥΡΙΖΑ. Παρά τις επανειλημμένες δηλώσεις μου και το ηχητικό και την απομαγνητοφώνηση του, όλοι αυτοί συνέχιζαν το ίδιο τροπάρι. Τους απάντησα πάλι ότι οι απόψεις μου είναι γνωστές από παλιά με άρθρα μου εναντίον της ιδεολογίας και της δολοφονικής πρακτικής της 17Ν στις εφημερίδες «ΕΠΟΧΗ» και «Ελευθεροτυπία». Ακόμα και παραμονές των εκλογών του 2023, έριξαν πάλι λάσπη. Παραθέτω το λινκ του άρθρου μου στην «ΕΠΟΧΗ», όχι για αυτούς, αλλά για καλόπιστους ανθρώπους:

Πηγή https://makisbalaouras.gr/%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae-%cf%84%ce%b7-%ce%b5%ce%be%ce%ac%cf%81%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-17%ce%bd-%ce%b1%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%bd/

Για τη δολοφονία του 16χρόνου Η εκπαίδευση των αστυνομικών δεν είναι το κύριο πρόβλημα. Η «γραμμή» των κυβερνήσεων είναι..

Του Μάκη Μπαλαούρα
Ένας 16χρονος έκλεψε 20 € βενζίνη, όπως κάνουν και άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας, στα σούπερ μάρκετ, στο μετρό, στις καφετέριες, στις καντίνες..
Στο βίντεο που κυκλοφορεί, δείχνει τους αστυνομικούς της ΔΙΑΣ να βρίσκονται εντός του πρατηρίου. Φαίνεται πως ο υπάλληλος του πρατηρίου τους ενημερώνει τι συνέβη. Οι τέσσερις αστυνομικοί βάζουν τον εξοπλισμό τους και κυνηγούν τον 16χρονο, γνωρίζοντας ότι ο δράστης ήταν Ρομά με Datsun και τι είχε κάνει, ότι δηλαδή δεν πλήρωσε το τίμημα των 20 € βενζίνης. Από τον διάλογο των αστυνομικών με το Κέντρο, είναι φανερό πως δεν υπήρξε διεμβολισμός!
Το πρόβλημα της εκπαίδευσης αστυνομικών
Τον Μάρτιο 2020 είχα αποκαλύψει πως οι ρουσφετολογικές προσλήψεις 1.500 ειδικών φρουρών για τα Πανεπιστήμια, έγιναν «με fast track διαδικασίες και με fast track επικινδυνότητα». Ούτε ουσιαστική απουσία της ψυχικής-διανοητικής εξέτασης ούτε με επαρκή εκπαίδευση. Αντί της 2ετούς των αστυνομικών ή τουλάχιστο την εκπαίδευση 6-8 μηνών για τους ειδικούς φρουρούς, αυτοί εκπαιδεύτηκαν μόνο για 2 μήνες και μετά τους ξαμόλησαν στη κοινωνία με τις γνωστές προκλητικές παραβατικές συμπεριφορές τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον είχαν «εκπαιδευτεί»..
Η πολιτική της Δεξιάς στα Σώματα Ασφαλείας
Η ΝΔ, από την εποχή του πατρός Μητσοτάκη είχε αναγάγει σε δόγμα «το κράτος είστε εσείς» για υπηρέτηση του συνθήματος της ΝΔ «Νόμος και Τάξη». Με άλλα λόγια «είστε οι πραιτοριανοί του συστήματος μας». Και, λίγοι, ευτυχώς αστυνομικοί, αφού πρώτα βροντοφώναξαν «επιτέλους λύθηκαν τα χέρια μας», θεώρησαν τον εαυτόν τους “Σερίφηδες της Άγριας Δύσης», με συνέπεια αυτή η ελάχιστη (αλλά δυναμική, ακροδεξιά έκφανση) να μη σέβεται ούτε νόμους ούτε τάξη και να βλέπουμε αυτές τις ακραίες, έως δολοφονικές ενέργειες τους!!
Οι Ρομά δε θα ήταν πρόβλημα, το κράτος δημιουργεί πρόβλημα
Έχει δημιουργηθεί διαχρονικά μια έντονα αρνητική εικόνα στην ελληνική κοινωνία για τους Ρομά. Συλλήβδην όλοι: Κλέφτες, ληστές, απατεώνες, διακινητές κτλ. Και έτσι δημιουργήθηκε ένας ιδιότυπος ρατσισμός..
Όμως, δεν υπάρχει στο DNA των Ρομά παραβατική συμπεριφορά. Άλλα κράτη της ΕΕ΄(και πιο φτωχά από την Ελλάδα), με πολλαπλάσιο, ποσοστιαία, πληθυσμό Ρομά, τους έχουν ενσωματώσει σε ικανοποιητικό βαθμό, στον κοινωνικό ιστό, παρέχοντας τους πρόσβαση σε εκπαίδευση, υγεία, απασχόληση, κατοικία.
Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα σκηνίτες ή που ζουν σε άθλια παραπήγματα.
Όταν υπάρχει στέρηση κάλυψης των βασικών αναγκών και αξιοπρέπειας, ποια θα είναι η συμπεριφορά αρκετών από αυτούς; Ενημερώνω ότι μέχρι το 1930 η ελληνική εθνότητα, που βίωνε συνθήκες στέρησης, στις ΗΠΑ, ήταν η πρώτη σε (βαριά) παραβατικότητα!!!
Υπάρχουν βέβαια και πολλοί οικισμοί, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά και στην Ηλεία, όπως στη συνοικία Παπακαυκά (Αμαλιάδα). Σε παλαιότερη συζήτηση μαζί τους ως πρώτο θέμα, που έθεσαν ήταν η εκπαίδευση, η εργασία και ο ρατσισμός.
Η αντιμετώπιση του θέματος από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
Οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ προς υλοποίηση δράσεων για την ομαλή ενσωμάτωση των πληθυσμών Ρομά στον κοινωνικό ιστό, άρχισε με την ίδρυση της «Ειδικής Γραμματείας Κοινωνικής Ένταξης Ρομά», εντασσόμενη στην Εθνική Στρατηγική ένταξης τους (Ν. 4430/16) και η δράση της οργανώθηκε προς τρεις κατευθύνσεις:
Α. Εξάλειψη άμεσα των ακραία υποβαθμισμένων καταυλισμών και θυλάκων, με την μετεγκατάσταση των ανθρώπων σε αξιοπρεπή καταλύματα, με συνεργασία Υπουργείου, Περιφερειών, Δήμων. Έτσι μετεγκαταστάθηκαν 74 καταυλισμοί ντροπής και δημιουργήσαμε τα σχέδια για μετεγκατάσταση στους πρώτους 16 οικισμούς.
Β. Σταδιακή κοινωνική ένταξη των Ρομά, με έμφαση στην εκπαίδευση, απασχόληση και υγεία. Για τη λήψη του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης, προϋπόθεση είναι να παρακολουθούν τα παιδιά Ρομά ανελλιπώς το σχολείο, με άμεσο έλεγχο με το My School. Δημιουργήσαμε 100 παραρτήματα, με Ρομά διαμεσολαβητές, που γνώριζαν τη γλώσσα Ρομανί.
Γ. Παρεμβάσεις που θα λειτουργήσουν ως πρότυπα, με την ίδρυση των πολύκεντρων σε κάθε κοινότητα, σε προκατασκευασμένους οικίσκους, όπου τα παιδιά θα πλένονται, θα ντύνονται, θα υποστηρίζονται εκπαιδευτικά και υγειονομικά και θα παρέχονται δράσεις για τη νεολαία.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση ΝΔ, συνέχισε την περιθωριοποίηση τους, βάζοντας στην άκρη αυτή τη στρατηγική ένταξης. Την πρώτη μέρα κατήργησε την Ειδική Γραμματεία ενώ πολλά προγράμματα με ευρωπαϊκά κονδύλια πάγωσαν, όπως:
– Πολυκέντρα σε οικισμούς Ρομά σε όλες τις Περιφέρειες, κόστους 11,54 εκατ. για βελτίωση της καθημερινότητας, ιδίως γυναικών και παιδιών (καθαριότητα, προσωπική υγιεινή, σχολική υποβοήθηση, συμβουλευτική για τις γυναίκες)
– Χωρικές παρεμβάσεις, κόστους 25 εκατ. ευρώ, σε 15 οικισμούς.
– Πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου, ύψους 10 εκατ.
– Νέες θέσεις εργασίας και τόνωση της μικρής επιχειρηματικότητας με 276 εκατ., από τα πιο σημαντικά μέτρα για να αναχαιτιστεί η παραβατικότητα.
Της ΝΔ της αρκεί η πολιτική των γκλοπ…

Μάκης Μπαλαούρας για τις παρακολουθήσεις και τις αποκαλύψεις που δείχνουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη Από το Kontra Channel (βίντεο)

Σκάνδαλο υποκλοπών: Τα τρανταχτά ψέματα Μητσοτάκη που καταρρίφθηκαν αμέσως Του Μάκη Μπαλαούρα

Αμήχανος, νευρικός, ψεύτης, καμιά απάντηση και αυτοκριτική
• “Δε γνωρίζω ποιους παρακολουθεί η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών”
Ακόμα και αν δε γνώριζε (ανίκανος), γιατί δεν ζήτησε να μάθει, έστω και εκ των υστέρων για ένα κολοσσιαίο ζήτημα δημοκρατίας;
• Δεν εξήγησε τους εθνικούς λόγους για την υποκλοπή Ανδρουλάκη.
• Δεν αναφέρθηκε καν στην υποκλοπή του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.
• Δεν απάντησε αν παρακολουθούνται πολιτικοί και δημοσιογράφοι
• Δεν είπε λέξη για το μη έλεγχο έλεγχο της εταιρίας που διακινεί το Predator
• Δε μίλησε αν υπάρχουν συμβάσεις και διασύνδεση των παρακολουθήσεων ΕΥΠ με Predator
Τα τρανταχτά ψέματα και οι άμεσες διαψεύσεις
Αναφερόμενος στο Τσίπρα υποστήριξε:
1. “Αν συμφωνείτε με την άποψη Βενιζέλου, ότι επί της αρχής κανείς βουλευτής δεν μπορεί να παρακολουθείται, να βγείτε, κύριε Τσίπρα, και να το πείτε ανοιχτά. Αλλά, ας σκεφτούμε λίγο πώς εξαρθρώθηκε η Χρυσή Αυγή και τότε θα αντιληφθούμε όλοι τι ακριβώς εννοώ”.
2. “ Πάει πολύ να με αποκαλείτε αρχηγό εγκληματικής οργάνωσης. Εσείς, που σας έχουν καταγγείλει, όχι ένας, όχι δύο, όχι τρεις, όχι τέσσερις, πέντε, πέντε πρώην συνεργάτες σας για παρακολουθήσεις: Πανούσης, Βαλαβάνη, Λαφαζάνης, Κοτζιάς και Βαρουφάκης και καταθέτω όλα τα σχετικά στα πρακτικά της Βουλής ”.
Ομοβροντίες διαψεύσεων
• Βαγγέλης Βενιζέλος: “Δεν είχαν τεθεί οι βουλευτές της ΧΑ υπό προηγούμενη παρακολούθηση για λόγους εθνικής ασφάλειας”
• Θανάσης Καμπαγιάννης, Πολιτική Αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής: “στη ποινική δίωξη της Χρυσής Αυγής δεν υπήρξε “νόμιμη επισύνδεση” των τηλεφωνικών συνομιλιών των βουλευτών της αν και ελέγχονταν για σοβαρά κακουργήματα”.
• Γιάννης Πανούσης: “Ουδέποτε είπα ότι με παρακολουθούσαν”.
• Νάντια Βαλαβάνη: δεν είχα καμιά ένδειξη για παρακολουθήσεις ή ή για προσωπική μουπαρακολούθηση.
• Γιάνης Βαρουφάκης από το βήμα της Βουλής τόνισε: “Ποτέ δεν είπα ότι με παρακολουθούσε ο Τσίπρας ή ο ΣΥΡΙΖΑ”.
• Νίκος Κοτζιάς: Ο Μητσοτάκης είναι πολιτικός απατεώνας
Τούτων δοθέντων μας αξίζει ένας τέτοιος πρωθυπουργός, μια τέτοια κυβέρνηση;

Μ. Μπαλαούρας: «Μέσα από τη μάσκα έχουν φωνή» Κάτω τα χέρια από τη Νεολαία!

«Τίς ἡμέρες ἐκεῖνες ἔκαναν σύναξη μυστική τά παιδιά καί λάβανε τήν ἀπόφαση, ἐπειδή τά κακά μαντάτα πλήθαιναν στήν πρωτεύουσα, νά βγοῦν ἔξω σέ δρόμους καί σέ πλατεῖες»*

  Σε περισσότερα από 200 σχολεία σε όλη την χώρα οι καταλήψεις. Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Κρήτη, Αχαΐα, Αιτωλοακαρνανία Μαγνησία, Καβάλα, Ηλεία, Μεσσηνία και άλλες περιοχές της χώρας.

  Την περασμένη Πέμπτη μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί πραγματοποίησαν μεγάλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα (και την Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη)  διεκδικώντας ασφάλεια, υγιεινή και κάλυψη των σοβαρών ελλείψεων (όπως θέρμανση) στα σχολεία όλης της χώρας, δηλαδή: «Τάξεις των 15 μαθητών, προσλήψεις διδακτικού προσωπικού και εργαζόμενων καθαριότητας και την Τράπεζα Θεμάτων» είναι μερικά από τα κεντρικά αιτήματα στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο..

«Η μάσκα δεν είναι η μόνη προστασία, δώστε λεφτά για την Παιδεία»

   Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών Αθήνας, καθώς: «Μόρφωση υγεία για κάθε μαθητή», «Ούτε σε κλουβιά ούτε σε αυλές, χρήματα για αίθουσες ζητούν οι μαθητές»!!

Τις κινητοποιήσεις στηρίζουν μεταξύ άλλων φορέων, η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων (ΑΣΓΜΕ), η ΟΛΜΕ και ΔΟΕ.

Στο πλευρό των μαθητών οι γονείς: «Τα αιτήματα των μαθητών είναι αιτήματα με τα οποία γονείς και εκπαιδευτικοί έχουμε κινητοποιηθεί από την αρχή της πανδημίας και παραμένουν ακόμα άλυτα. Ζούμε την τραγική καθημερινότητα του ελληνικού σχολείου που δεν εξασφαλίζει ισότιμα τη μόρφωση, την υγιεινή και την ασφάλεια των παιδιών μας», αναφέρει η ΑΣΓΜΕ.

Το τι άκουσαν (κυρίως) οι μαθητές δε λέγεται: Ότι είναι εναντίον της μάσκας, ότι θέλουν να κάνουν κοπάνα, είναι καλοπερασάκηδες. Ο Μπογδάνος χαρακτηρίζει τους καταληψίες μαθητές ως πιθήκους και “φίδια στον κόρφο των σχολείων”. Μαζί και τα άλλα καλόπαιδα, όπως  Πορτοσάλτε, Διαμαντοπούλου κτλ.  Και η απάντηση εκπροσώπου του Συντονιστικού Μαθητών τους αποστόμωσε: “Αν κάποιος μας υποκινεί είναι η ανεύθυνη πολιτική της κυβέρνησης”!!!

«Οἱ νέοι πού τούς έλεγαν ἀλῆτες»**  

  Η κυβέρνηση (Πέτσας) κάλεσε τους μαθητές να τερματίσουν καταλήψεις και κινητοποιήσεις, θέτοντας τους ζήτημα «νομιμότητας». Και αμέσως μετά, κινήθηκαν τα φίλια της Μέσα Ενημέρωσης λοιδορώντας και διαβάλλοντας τους μαθητές για να προκαλέσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό. Να αναλάβουν, δηλαδή οι «φιλήσυχοι» πολίτες ή «συστημικοί» γονείς να καθαρίσουν…    

  Η κυβέρνηση για να επαναφέρει τη «νομιμότητα» προσπαθεί να συνδέσει τη νεολαία με ακραίους κύκλους, στοχοποιώντας την προκειμένου να ποινικοποιήσει τους αγώνες και τις αγωνίες των παιδιών μας για να μορφωθούν με ασφάλεια:

  Εισαγγελικές παραγγελίες, αστυνομικές επεμβάσεις με ψυχολογική πίεση, απειλές, διασπορά ψεμάτων, εκφοβισμό, τρομοκρατία, προσαγωγές και συλλήψεις. {Βλέπε βίντεο από σχολείο της Καβάλας:  

 

Επιπλέον, η αστυνομία ζητά από διευθυντές σχολείων, οι οποίοι «δέχθηκαν όχληση από ένστολη υπηρεσία», ζητώντας στοιχεία μαθητών για τις καταλήψεις.

Ασφαλίτικες τακτικές που θυμίζουν άλλες εποχές (μόνο υπογραφές από εκδορείς δε συγκέντρωσαν) φέρνουν την Ελλάδα δεκαετίες πίσω, στις μαύρες εποχές, όπου έγιναν αγώνες για να ξεφύγουμε και να γίνουμε δημοκρατική χώρα.

«Μόρφωση υγεία για κάθε μαθητή»

 Ας αποσαφηνίσουμε τα συνθήματα των μαθητών, όπως το παραπάνω:

• Δεν υπάρχει καμιά μέριμνα για διεξαγωγή τεστ covid στους καθηγητές και μαθητές. Ακόμα και τραγελαφικά γεγονότα σημειώθηκαν: Μονάδα του ΕΟΔΥ, μετά από κρούσμα, πήρε δείγματα από εκπαιδευτικούς του Πύργου για εξέταση, ξεχάστηκαν όμως στο ψυγείο και ουδέποτε απεστάλησαν (!!).
• Στοιβάζονται 25 μαθητές ανά τάξη και όχι 15αρια τμήματα, επιτρέποντας την ύπαρξη ακόμη και 27 μαθητών.
• Ενώ πέρσι ήταν 42.000 αναπληρωτές καθηγητές, η κυβέρνηση διόρισε μόνο 21.000, δηλαδή τους μισούς.

Άραγε ποιος γονέας, δάσκαλος και πολίτης δε θα στεκόταν δίπλα στους νέους μας;

**Οδυσσέας Ελύτης: ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

 

Μ. Μπαλαούρας : Tα Κίτρινα Γιλέκα επαναφέρουν την ιδιότητα του ενεργού πολίτη

Το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων ξεκίνησε αρχικά σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αυξήσεις στον φόρο καυσίμων. Όταν οι αυξήσεις αυτές ακυρώθηκαν οι διαδηλωτές συνέχισαν προβάλλοντας άλλα αιτήματα, όπως άμεση δημοκρατία, αυξήσεις στους μισθούς και χαμηλότερη φορολογία.

Τη συμπαράστασή τους στο κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων εξέφρασαν, με άρθρο τους στην εφημερίδα Liberation, πολλοί Γάλλοι. Το κείμενο υπογράφτηκε από 1.400 καλλιτέχνες και διανοούμενους, μεταξύ άλλων, από τις ηθοποιούς Ζιλιέτ Μπινός και Εμανουέλ Μπεάρ και τους συγγραφείς Εντουάρ Λουί και Ανί Ερνό. Οι υπογράφοντες σημειώνουν ότι το κίνημα «ζητά βασικά πράγματα: πιο άμεση δημοκρατία, περισσότερη κοινωνική και φορολογική δικαιοσύνη, ριζοσπαστικά μέτρα απέναντι σε μια έκτακτη οικολογική ανάγκη» και προσθέτουν: «Τα Κίτρινα Γιλέκα είμαστε εμείς» καταγγέλλοντας την προσπάθεια δυσφήμισης του κινήματος.

Φόβος και αυταρχισμός

Λίγες μέρες αργότερα, ένας δημοσιογράφος της L’Opinion θα αποκάλυπτε ότι «όλες οι μεγάλες βιομηχανίες θα δώσουν μπόνους στους εργαζόμενους τους, επειδή φοβήθηκαν ότι θα τους… κρεμάσουν επί ξύλου». Στο ίδιο πρόγραμμα, ο επικεφαλής μιας δημοσκοπικής εταιρείας δήλωσε ότι οι κορυφαίοι εργοδότες «ήταν πραγματικά πολύ ανήσυχοι» και είπε ότι «η ατμόσφαιρα του έφερε στο μυαλό τα γεγονότα του 1936 και του 1968!»

Ο πρώην υπουργός Παιδείας του Σιράκ και φιλόσοφος Ferry κάλεσε τις δυνάμεις του νόμου να παρέμβουν: «Θα έπρεπε πραγματικά να χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους σε αυτούς τους κακοποιούς, αυτούς τους μπάσταρδους από την άκρα δεξιά ή από την άκρα αριστερά ή από τα προάστια που έρχονται επιδιώκοντας μια μάχη με την αστυνομία».

 

Και η μεσαία τάξη και τα ΜΜΕ, όταν ήρθαν αντιμέτωπα με τα Κίτρινα Γιλέκα, άρχισαν να τους αποδίδουν «γνωρίσματα» όπως ρατσιστές, αντισημίτες, ομοφοβικοί, δολοπλόκοι και ταραχοποιοί. Αλλά κυρίως… βλάκες. «Θα κερδίσει η ηλιθιότητα;». «Τα Κίτρινα Γιλέκα οι ‘αγροίκοι’ διεκδικούν χωρίς να σκέφτονται», «Τα χαμηλότερα ένστικτα επικρατούν, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι βασικοί καθώς πρέπει τρόποι».

 

Ένα ολόκληρο σύμπαν έχει συνασπιστεί, από τα απομεινάρια του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ως το δεξιό συνδικάτο CFDT και τους παρουσιαστές των εκπομπών της τηλεόρασης, για να καταδικάσουν οποιονδήποτε πολιτικό εκφράσει την αλληλεγγύη του στο κίνημα και να τον κατηγορήσουν ότι υπονομεύει τη δημοκρατία με ένα παλιό κόλπο: ψάχνοντας συνδέσεις των λόγων οποιουδήποτε εκπροσώπου των Κίτρινων Γιλέκων με την ακροδεξιά.

 

Η Λεπέν όμως κάλεσε ήδη τους διαδηλωτές να γυρίσουν στα σπίτια τους και να της δώσουν ονόματα να κατεβάσει στις ευρωεκλογές!

 

Το περιοδικό Le Point της συντηρητικής δεξιάς κυκλοφόρησε με τίτλο στο εξώφυλλο: «Η Γαλλία μπροστά στην ιστορία της» και υπότιτλο «1648, 1789, 1830, 1848, 1871… Τέσσερις αιώνες επαναστάσεων».

Η αστυνομική καταστολή στη Γαλλία, σε βία, νεκρούς (πάνω από 10), τραυματίες και συλληφθέντες έχει υπερβεί κάθε επίπεδο που γνώρισε η χώρα μετά το 1968.

«Ο Βασιλιάς είναι γυμνός», διαπιστώνει το Point, προτού θέσει με σαδιστική ωμότητα το ερώτημα: «Τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση όταν ένα αξιοσημείωτο τμήμα του λαού την κάνει εμετό;»

Τι ακριβώς είναι τα Κίτρινα Γιλέκα;

Είναι πολιτικό κίνημα; Ποια είναι η ιδεολογία τους; Τι ζητάνε;

Μας θυμίζουν την αμηχανία των σχολιαστών της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 και των καταλήψεων των πλατειών το 2011. Για πολλούς ο Δεκέμβρης δεν ήταν πολιτικό φαινόμενο επειδή «τα παιδιά» δεν είχαν συγκεκριμένα αιτήματα. Η πολυμορφία τους δεν χωρούσε στα ερμηνευτικά σχήματα της πολιτικής «επιστήμης». Η εξέγερση ήταν αποτέλεσμα της έντασης ανάμεσα στη δομημένη πολιτική εκπροσώπηση από τη μια και τις ομάδες και τα συμφέροντα που είναι ριζικά αποκλεισμένα από την πολιτική τάξη από την άλλη.

Οι εξεγερμένοι δεν διεκδικούν αυτό ή εκείνο το δικαίωμα, αλλά διεκδικούν το δικαίωμα να έχουν δικαιώματα, το δικαίωμα να είναι πολίτες. Αυτοί που ήταν αόρατοι σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, βγαίνουν στο προσκήνιο και απαιτούν την αναγνώρισή τους.

Στη Γαλλία την έκρηξη πυροδότησαν η νεοφιλελεύθερη στιγμή της οικονομικής ανέχειας και το πολιτισμικό συμπλήρωμά της, η κοινωνική ταπείνωση.

Τα «κίτρινα γιλέκα», ενσαρκώνουν και καταγγέλλουν τη γενικευμένη επισφάλεια της εργασίας και των μέσων διαβίωσης, το σύγχρονο προλεταριάτο, δηλαδή το πρεκαριάτο.

Ένα νήμα ενώνει τις Ευρωπορείες και το Παγκόσμιο Φόρουμ με τις καταλήψεις στην Πουέρτα ντελ Σολ, το Σύνταγμα, την Κωνσταντινούπολη, το OccupyWallStreet και τα Κίτρινα Γιλέκα του Παρισιού. Τα αιτήματα που διατυπώνονται σήμερα στη Γαλλία είναι τα αιτήματα που διεκδίκησαν και διεκδικούν οι Έλληνες, οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι, οι Ιταλοί.

Ανεξίτηλο αποτύπωμα

Η εποχή μας είναι μεταβατική, μεταξύ του παλιού που δεν πέθανε ακόμη και του καινούριου που δεν γεννήθηκε, είναι η «εποχή των τεράτων», όπως θα έλεγε ο Γκράμσι.

Ότι και να γίνει, σε κάθε περίπτωση τα Κίτρινα Γιλέκα θα αφήσουν έντονο και ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους, μια μεγάλη παρακαταθήκη όπως του Μάη ή των Αγανακτισμένων.

Χρειάζονται πανευρωπαϊκά κινήματα διαμαρτυρίας, αντίστασης και συνεργασίας της κοινωνίας των πολιτών, έτσι ώστε να αναπτυχθούν νέες στρατηγικές. Παράλληλα ανοίγεται μια περίοδος εντονότατων πολιτικών και ταξικών συγκρούσεων στην Ευρώπη, γιατί η Ευρώπη που ξέραμε αποτελεί ήδη παρελθόν.

Έτσι μπορούμε να μιλήσουμε, με τη γκραμσιανή ορολογία, για τη σύσταση ενός «ιστορικού συνασπισμού» και για «ανατροπή της παρούσας ηγεμονίας».

Αυτό που βλέπουμε είναι η τεράστια ελκτική αξία ενός διεκδικητικού και εξεγερσιακού κινήματος, που επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη την ιδέα της ιδιότητας του ενεργού πολίτη, δημιουργώντας συσχετισμούς δύναμης μέσα στους θεσμούς, μια αντι-εξουσία απέναντι στο τεχνοκρατική-νεοφιλελεύθερη εξουσία.

 

*Σύνοψη της παρέμβασης του Μ. Μπαλαούρα στην ημερίδα που διοργάνωσε η Εφημερίδα Η Εποχή και η Καλλιτεχνική

Ομάδα Ήριννα  την Τετάρτη στο «Σπούτνικ», με καλεσμένο τον  ​Christian L., εκπαιδευτικό, από το Kίτρινο Γιλέκο Παρισιού.

Πηγή : https://ilioinews.gr

 

«il manifesto» Άρθρο Μ. Μπαλαούρα στην Ιταλική εφημερίδα της Αριστεράς "Εργατικός Δεκέμβρης την Άνοιξη"

H ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ αποφάσισαν να επιβάλουν ένα πρωτοφανές, ακόμα και για τα παγκόσμια χρονικά, πρόγραμμα 15ετούς λιτότητας, ολοσχερούς αποδιάρθρωσης του κοινωνικού κράτους και προστασίας, ενώ διαλύει τα εργατικά δικαιώματα, όπως συλλογικές συμβάσεις εργασίας και το κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα, επαναφέροντας την ελληνική κοινωνία στην προπολεμική περίοδο.
Πράγματι η ελληνική οικονομία έχει σοβαρά προβλήματα που αποτυπώνονται στο μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα, στο δημόσιο χρέος και στο έντονα ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Τα αίτια του προβλήματος
Η ελληνική οικονομία επί μία δεκαετία είχε σημειώσει μεγάλο ρυθμό ανάπτυξης (4,04%-4,5%), ρυθμός από τους πρώτους στην ΕΕ και στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως.
Παρά αυτόν τον υψηλό παραγόμενο πλούτο, οδηγήθηκε η οικονομία στα σαγώνια του ΔΝΤ. Γιατί;
• Φταίνε οι δημόσιες δαπάνες; Όμως αυτές βρίσκονται στο 46% του ΑΕΠ, δηλαδή όπως και ο μέσος όρος της ΕΕ.
• Φταίνε τα έσοδα του δημοσίου; Εδώ υπάρχει το πρόβλημα . Τα έσοδα κατρακυλούν στο 34% του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια από το 41%.Στην ΕΕ το ποσοστό βρίσκεται στο 44%.
• Το έλλειμμα του ισοζυγίου οφείλεται στην κατάρρευση της παραγωγικής βάσης, κυρίως όμως στην εισαγωγή πολυτελών αγαθών . Πέραν της λογικής και τα νούμερα μας λένε ότι η εισαγωγή πολυτελών αγαθών δεν οφείλεται στον εργαζόμενο και στον συνταξιούχο, όταν ο μέσος μισθός μόλις φθάνει το 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου (1.100 ευρώ) , ενώ αντίθετα η παραγωγικότητα της εργασίας είναι πολύ κοντά στη μέση παραγωγικότητα της ΕΕ ( 92%).
Ποιοι λοιπόν διάγουν πολυτελή ζωή;
Οι μισθωτοί ή αυτοί που φοροδιαφεύγουν και φοροκλέπτουν ; Στην Ελλάδα τα 2/3 των φορολογικών εσόδων προέρχονται από την έμμεση φορολογία που πλήττει αδιακρίτως πλούσιους και φτωχούς. Αλλά και στην άμεση φορολογία είναι εμφανής η ακραία ταξική της διαστρωμάτωση. Οι μισθωτοί πληρώνουν το 12%, οι επιχειρήσεις το 10%, οι εμποροβιοτέχνες το 4% και οι ελεύθεροι επαγγελματίες το 3%.
Το ελληνικό κράτος όπως διαμορφώθηκε έχει τα εξής ακραία χαρακτηριστικά που ερμηνεύουν τη σοβαρή κρίση.
-Η παραοικονομία βρίσκεται στο 25%-40% του ΑΕΠ
-Η φοροδιαφυγή 12 δις., η φοροκλοπή 8,5 δις. , ενώ η κρίση του ασφαλιστικού συστήματος οφείλεται σχεδόν απολύτως, στην τεράστια εισφοροδιαφυγή ( 18 δις.), ενώ η εισφοροκλοπή στα 8,5 δις.
Τέλος, για να δέσει το γλυκό της έντονης ταξικότητας του κράτους, σημειώνουμε ότι η διαφθορά ανέρχεται στο 8% του ΑΕΠ, κατατάσσοντας την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως.
Παρά τη ζοφερή αυτή κατάσταση, το πρόγραμμα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ , εστιάζεται μόνο στο σκέλος των δαπανών(μη αναφέροντας όμως λέξη για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς που ανέρχονται στο 4,5% του ΑΕΠ, τέταρτοι σ’ όλο τον κόσμο!), οξύνοντας τις αντιθέσεις στην κοινωνία , σε μία χώρα που οι εργαζόμενοι δουλεύουν πολύ, έχουν υψηλή παραγωγικότητα, πληρώνονται πολύ λιγότερο και «απολαμβάνουν» ένα άθλιο κοινωνικό κράτος που δεν μπορεί να βοηθήσει έστω και στο ελάχιστο τους φτωχούς, που το ποσοστό τους είναι το τέταρτο χειρότερο στην ΕΕ. Έτσι δεν ξενίζει ότι η ανακατανομή του πλούτου φτάνει το προκλητικό 1 προς 7 μεταξύ φτωχών και πλούσιων.
Προφανώς το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό. Είναι και ευρωπαϊκό και εμφανίζεται σε αυτή τη φάση σαν πρόβλημα του νότου. ‘Όμως δεν θα μείνει μόνο σε αυτά τα κράτη. Θα αγκαλιάσει είτε άμεσα, είτε έμμεσα, με κινήσεις ντόμινο όλα τα κράτη της ΕΕ και της Ευρωζώνης.
Η απάντηση των εργαζομένων
Παρά το γεγονός ότι το συνδικαλιστικό κίνημα ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το ΠΑΣΟΚ , η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό. ΄Ηδη έχουν σημειωθεί 3 πανεργατικές –πανελλαδικές γενικές απεργίες, ενώ η σημερινή σημείωσε τεράστια επιτυχία. Παραγωγικές μονάδες πάγωσαν και οι υπηρεσίες των τραπεζών και του δημοσίου δεν λειτούργησαν. Οι διαδηλώσεις θύμισαν παλαιότερες εποχές, τότε που οι κυβερνήσεις έντρομες απέσυραν τα τότε αντεργατικά τους μέτρα.
Όταν οι εργαζόμενοι αρχίζουν να αισθάνονται την επίδραση από τη μεγάλη ύφεση (-7%) και την εκτίναξη της ανεργίας τότε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με ασύλληπτες καταστάσεις . Ήδη υπάρχουν κινήσεις, όπως η κατάληψη της κρατικής τηλεόρασης από απλήρωτους εκπαιδευτικούς.
Το πολιτικό σκηνικό του δικομματισμού, όπως το γνωρίσαμε μετά την πτώσης της δικτατορίας, δεν θα παραμείνει το ίδιο. Ενδεχομένως το σύστημα να αναζητήσει λύσεις τύπου Μπερλουσκόνι….
Εδώ θα φανεί αν η ελληνική αριστερά που βρίσκεται διασπασμένη, μπορεί να ηγηθεί στην ανάπτυξη ενός εργατικού και ευρύτερα κοινωνικού κινήματος που θα δράσει οργανωμένα και αναποτελεσματικά για την ανασύνταξη της κοινωνίας.
Διαφορετικά , οι αντιδράσεις της κοινωνίας θα παραμείνουν εξεργετικές χωρίς όμως στρατηγικού στόχους και κέρδη. Ένας ανοιξιάτικος Δεκέμβρης συνεχής και με προοπτική, ξεπερνώντας τη νεανική εξέγερση του προπέρσινου.
Η εξέγερση του πρεκαριάτου 12-13-2008
Τα τελευταία χρόνια ένας νέος κοινωνιολογικός και πολιτικός όρος αρχίζει να καθιερώνεται. Το «πρεκαριάτο», που το πρώτο συνθετικό προέρχεται από την αγγλική λέξη precarity, που σημαίνει κατάσταση αβέβαια, κατάσταση ανασφαλής, ενώ το δεύτερο συστατικό από το προλεταριάτο.
Στο πρεκαριάτο συμπεριλαμβάνονται οι άνεργοι, οι φτωχοί και οι απασχολήσιμοι (όρος που καθιερώθηκε από τον Σημίτη), δηλαδή οι άνθρωποι που δουλεύουν με το μπλοκάκι, με καθεστώς stage –απόκτηση εμπειρίας– του ΟΑΕΔ για λιγότερο από 1 χρόνο και χωρίς ασφάλιση, οι μερικώς απασχολούμενοι και οι ενοικιαζόμενοι, με άλλα λόγια οι εργαζόμενοι με ελαστικές σχέσεις εργασίας.
Προχθές ανακοινώθηκε από την Στατιστική Υπηρεσία η τριμηνιαία έρευνα νοικοκυριών μέχρι τον Αύγουστο. Είναι γνωστά τα μεθοδολογικά προβλήματα της έρευνας, που έχουν μεγάλη πολιτική και κοινωνική σημασία, όπως η μη εγγραφή στους άνεργους έστω και μια ώρα των απασχολουμένων με εργασία, η μη συνεχής εκδήλωση ενδιαφέροντος από τον άνεργο για να βρει δουλειά λόγω απογοήτευσής του. Παρά ταύτα, η παρουσίαση, έστω και αυτών, των στοιχείων από την ΕΣΥΕ μας δείχνει περίτρανα το τι συμβαίνει σήμερα στην ελληνική κοινωνία και κυρίως στους άνεργους νέους.
Κατ’ αρχάς οι γενικές εκτιμήσεις της ΕΣΥΕ, αφορούν την περίοδο πριν ξεσπάσει η κρίση. Έτσι προβλέπει ότι το ποσοστό ανεργίας για το 2008 θα ανέλθει στο 7,6%, όμως εκτιμήσεις της Κομισιόν ανεβάζουν το ποσοστό αυτό στο 9%.
Άνεργοι νέοι – νέες
Αν και οι προβλέψεις της Κομισιόν φαίνεται ότι θα είναι πολύ πίσω από την τελική καταγραφή έχει ενδιαφέρον να δούμε τι κρύβονται πίσω από τα (συντηρητικά) στοιχεία της ΕΣΥΕ. Σύμφωνα με αναλυτικά στοιχεία για το 2006, τα οποία είναι επίσης συντηρητικά, στην ηλικία των νέων μεταξύ 15-24 ετών η ανεργία συνολικά ανέρχεται στο 27,6%, ενώ για τις γυναίκες εκτινάσσεται στο 35%.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ανάλυση του παραπάνω ποσοστού κατά εκπαιδευτική βαθμίδα. Έτσι στους απόφοιτους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης το συνολικό ποσοστό ανεργίας ανέρχεται στο 29%, ενώ για τις γυναίκες στο 31%. Για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση τα ποσοστά ανέρχονται στο σύνολο στο 26,6% και για τις γυναίκες στο 37%. Εκεί όμως που τα (συντηρητικά) νούμερα χτυπούν κόκκινο είναι για τους απόφοιτους της πρωτοβάθμιας, όπου το συνολικό ποσοστό ανεργίας βρίσκεται στο 30,54%, αλλά οι μισές γυναίκες (46,1%) βρίσκονται σε καθεστώς – μάλλον μακράς– ανεργίας.
Ποσοστά ανεργίας ατόμων ηλικίας 15-24 ετών
Άντρες Γυναίκες Όλοι
Α’ βάθμια 25,9 46,1 30,5
Β΄ βάθμια 20,3 27,0 26,6
Γ΄βάθμια 24,6 31,0 28,9
Όλοι 21,7 35,0 27,6
Η αποτίμηση των παραπάνω τρομακτικών στοιχείων, που αφορούν μόνο τους άνεργους νέους, όχι τους εργαζόμενους με επισφαλείς συνθήκες εργασίας, εξηγεί από μόνη της την εξέγερση του πρεκαριάτου. Είναι διαταξική, πλην όμως για πρώτη φορά σημειώθηκε η έντονη παρουσία μαθητών από υποβαθμισμένες περιοχές του Πειραιά και των Δήμων γύρω απ’ αυτόν, καθώς και από τη Δυτική Αττική.
Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι, επειδή τα προβλήματα της ανασφάλειας απαντώνται σ’ όλη την Ευρώπη, έχουν δίκιο οι ευρωπαίοι ηγέτες, όπως εκδηλώθηκε με ένταση στην προχθεσινή σύνοδο κορυφής της ΕΕ, να φοβούνται ένα εξεγερτικό ντόμινο από τους πρεκάριους.
Το τρίτο συμπέρασμα –το οποίο θα αποτυπωθεί και στις δημοσκοπήσεις– είναι ότι η ελληνική κοινή γνώμη δεν μπορεί παρά να δείχνει συμπάθεια, προς τους εξεγερμένους νέους. Το αβέβαιο μέλλον τους, στο κάτω κάτω, αυτοί το διαμόρφωσαν. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που η γενιά που κυριαρχεί παραδίνει στην επόμενη χειρότερους όρους ζωής. Και αυτό το αντιλαμβάνεται και η παλιά γενιά και, περισσότερο, η νεότερη. Γι΄ αυτό και θέσεις σαν του ΚΚΕ βρίσκουν μικρή απήχηση, όχι μόνο στην κοινωνία αλλά και στους ψηφοφόρους του (σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύεται σήμερα στην «Αυγή», μόνο το 25% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ συμφωνούν με τη στάση του απέναντι στις πρόσφατες κινητοποιήσεις).
Αν στα κοινωνιολογικά στοιχεία προστεθούν και πολιτικά, όπως η κρατική καταστολή και ο αυταρχισμός, η απαξίωση της πολιτικής και των συνδικάτων, οι προκλητικές ρεμούλες και τα σκάνδαλα, τότε το μείγμα για την Ελλάδα και την Ευρώπη αποκτά εξαιρετικά εύφλευκτα και μάλλον μόνιμα εκρηκτικά χαρακτηριστικά.
*Του Μάκη Μπαλαούρα, sto il manifesto VENERDÌ 7 MAGGIO 2010, μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων και του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ Oι κρατούμενοι κέρδισαν την κοινωνία, έστειλαν μήνυμα ότι ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν γίνεται

Ήταν μια συγκλονιστική μάχη. Ήταν ένας αγώνας μέσα και έξω από τις φυλακές. Ήταν ένα μάθημα αγώνα και αξιοπρέπειας. Χιλιάδες άνθρωποι μέσα στις φυλακές όρθωσαν το ανάστημά τους και διεκδίκησαν τα αυτονόητα: σεβασμό, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, εξανθρωπισμό ενός συστήματος που βασίζεται στη βία, το φόβο, την καταστολή. Και οι κρατούμενοι κέρδισαν την κοινωνία, έστειλαν μήνυμα ότι ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν γίνεται.

Δώσαμε όλοι και όλες μαζί μια μεγάλη μάχη. Οι κρατούμενοι\ες, το κίνημα αλληλεγγύης, οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες. Ήταν ένας όμορφος αγώνας. Και αυτός ο αγώνας δημιούργησε ρωγμές. Τα ψηλά τους τείχη, τα συρματοπλέγματα, οι βαρειές σιδερένιες πόρτες, δεν μπόρεσαν να κρύψουν τις φωνές των χωρίς φωνή, δεν μπόρεσαν να φυλακίσουν την οργή και την απελπισία.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης, κάτω από την πίεση του κινήματος, αναγκάστηκε να κάνει υποχωρήσεις. Ωστόσο, οι κρατούμενοι/ες δεν σταματούν. Το κίνημα αλληλεγγύης δεν σταματά. Θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, με την ίδια συνέπεια, με την ίδια αποφασιστικότητα, με τον ίδιο ενθουσιασμό. Όπως τότε, που η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, έκανε τα πρώτα της βήματα. Για να μην υπάρξουν ποτέ 15χρονοι Ματιέα που να χάνουν τη ζωή τους μέσα στην «τρέλα» και την βαρβαρότητα της φυλακής.

Το πρώτο βήμα έγινε. Έχουμε να κάνουμε πολλά περισσότερα. Οι ανθρωποφύλακες δεν μπορούν, πλέον, να δρουν ανενόχλητοι. Θα συνεχίσουμε μέχρι να πάψει να βασιλεύει η αδικία μέσα στις φυλακές. Θα συνεχίσουμε μέχρι και ο τελευταίος κρατούμενος να έχει κατοχυρώσει τα δικαιώματά του. Θα συνεχίσουμε μέχρι να καταργηθούν ολοκληρωτικά τα 4/5, μέχρι οι άδειες να είναι μια πραγματικότητα, χωρίς να μπαίνουν εμπόδια. Θα συνεχίσουμε μέχρι να καταργηθεί το αίσχος των φυλακών ανηλίκων, μέχρι οι δικαστές να σταματήσουν να μοιράζουν χρόνια σαν στραγάλια. Θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε και να παλεύουμε για μια κοινωνία που οι φυλακές θα είναι ένα μακρινό και σκοτεινό παρελθόν.

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων χαιρετίζει τους χιλιάδες αλληλέγγυους και αλληλέγγυες, τα αδέλφια μας μέσα στις φυλακές, όλες τις κινήσεις και ομάδες που μέσα από διαφορετικούς δρόμους συμπαραστάθηκαν στον αγώνα των κρατουμένων, τις οικογένειες και τους συγγενείς τους, οι οποίοι βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις συνεχείς διακρίσεις.

Μόνο αυτή την υπόσχεση δίνουμε. Θα συνεχίσουμε γιατί το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ΄ όλα τα κελιά.

Για περισσότερες πληροφορίες Αννίτα Μιχαηλίδου 6946391657, Πάνος Λάμπρου 6944 361139, Ιωάννα Δρόσου 6936514299

Συνέντευξη τύπου-Συγκέντρωση για τον Γιάννη Σερίφη.. Στελέχη της Αριστεράς, συνδικαλιστές, αυτοδιοικητικοί, πανεπιστημιακοί, συγγραφείς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, δικηγόροι

..την Τρίτη 26 Νοεμβρίου στην 1.00 μ.μ. στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, για να υποστηρίξουμε την αίτηση αποφυλάκισης του Γιάννη Σερίφη
Δεκάδες συνδικαλιστές-τριες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, στελέχη της Αριστεράς, πανεπιστημιακοί, συγγραφείς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και δικηγόροι, μέλη υπεράσπισης πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και Αυτοδιοικητικών σχημάτων διοργανώνουμε την Τρίτη 26 Νοεμβρίου στην 1.00 μ.μ. στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, συνέντευξη τύπου για να υποστηρίξουμε την αίτηση αποφυλάκισης του Γιάννη Σερίφη, που κατατίθεται την ίδια μέρα από τους συνηγόρους του, και να απαιτήσουμε την άμεση αποφύλακισή του και την παύση κάθε δίωξης εναντίον του.
ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΔΗΛΩΝΟΥΝ
«Καταγγέλλουμε τη δίωξη σε βάρος του Γιάννη Σερίφη και την προφυλάκισή του. Η πολύχρονη δράση του στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, η ιδεολογία και οι πολιτικές απόψεις του όπως τις έχει και ο ίδιος δημόσια διατυπώσει, δεν έχουν καμιά σχέση με όσα του καταλογίζουν οι διωκτικές αρχές. Θεωρούμε ότι η δίωξη και η προφυλάκισή του είναι δικονομικά αυθαίρετες και αποτελούν προϊόν πολιτικών σκοπιμοτήτων και υπερατλαντικών πιέσεων. Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του Γιάννη Σερίφη και την παύση κάθε δίωξης εναντίον του». Ο κατάλογος των υπογράφοντων: 1.ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΕΝΙΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΜΠ 2.ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΤΑΣΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 3.ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΝΤΩΝΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ 4.ΑΞΕΛΟΣ ΡΗΓΑΣ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΕΗ -ΜΕΛΟΣ Κ.Π.Ε. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 5.ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΝΜΜΑΤΕΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔ. ΙΔΙΩΤ. ΥΠΑΛΛ. 6.ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 7.ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ ΣΙΣΣΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ- ΜΕΛΟΣ ΚΠΕ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 8.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗΣ ΑΛΕΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ 9.ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ.ΟΛΜΕ 10.ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ ΗΛΙΑΣ ΜΕΛΟΣ Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ 11.ΒΡΥΧΕΑ ΑΝΝΥ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΜΠ 12.ΓΑΒΡΙΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ 13.ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 14.ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΗΛΠΑΠ 15.ΓΑΛΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΔΟΕ 16.ΓΕΡΟΥ ΚΑΤΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ 17.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΕΛΟΣ ΓΡΑΝΜΜΑΤΕΙΑΣ ΚΕΔΑ 18.ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 19.ΓΛΕΖΟΣ ΜΑΝΟΛΗΣ 20.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΠΑΝΕΛΛ. ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΜΔΥΔΑΣ 21.ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 22.ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 23.ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ 24.ΔΙΑΚΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 25.ΔΡΙΤΣΑΣ ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΕΠΙΚΕΦ.ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ “ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ” 26.ΕΛΑΦΡΟΥ ΠΕΓΚΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 27.ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΦΙΛΑΡΕΤΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΠΑΤΡΑΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ.Ε.Π. ΠΑΤΡΑΣ 28.ΖΕΥΓΩΛΗ ΜΑΡΙΑ ΜΕΛΟΣ ΓΡΑΜ. ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ 29.ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΑΛΕΚΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 30.ΖΥΡΙΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 31.ΘΕΡΜΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ 32.ΚΑΛΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΜΔΥΔΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 33.ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΟΛΜΕ 34.ΚΑΛΥΒΗΣ ΑΛΕΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΣΕΕ 35.ΚΑΠΠΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 36.ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ ΕΥΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ 37.ΚΑΡΔΑΣΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ- ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΑΣ 38.ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 39.ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ “ΚΟΚΚΙΝΙΑ ΜΕ ΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ” 40.ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ 41.ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 42.ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΠΑΤΡΑΣ 43.ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 44.ΛΙΟΝΤΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “ΚΟΝΤΡΑ” 45.ΜΑΝΙΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ 46.ΜΑΟΥΝΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΑΠΛ. ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠ. ΤΕΕ 47.ΜΑΡΓΙΟΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ 48.ΜΑΡΤΑΛΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ Δ.Σ. Γ’ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 49.ΜΑΤΖΟΥΡΑΝΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΚΑ 50.ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ ΝΙΚΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 51.ΜΕΛΑΜΠΙΑΝΑΚΗ ΖΕΤΑ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ 52.ΜΗΛΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΜΠ – ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ “ΘΕΣΕΙΣ” 53.ΜΙΧΑΗΛ ΣΑΒΒΑΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΕΚ 54.ΜΟΣ-ΣΥΨΑ ΑΘΗΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 55.ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 56.ΜΠΑΖΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ ΗΛΠΑΠ 57.ΜΠΑΛΑΟΥΡΑΣ ΜΑΚΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 58.ΜΠΑΝΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΚΟΑ 59.ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΛΟΣ Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ 60.ΜΠΕΛΑΝΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 61.ΜΠΙΣΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 62.ΜΠΙΣΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΚΚΕ 63.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΣΩ Τ. ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ “Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ” 64.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ “Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ” 65.ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 66.ΝΤΑΟΥΝΤΑΚΗ ΝΑΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 67.ΞΥΔΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 68.ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 69.ΠΑΛΟΥΜΠΗ ΓΙΑΝΝΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 70.ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ 71.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΕΛΟΣ Π.Γ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 72.ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 73.ΠΑΣΧΟΥΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΟΤΑ 74.ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΟΤΟΕ 75.ΠΕΤΡΑΛΙΑ ΦΑΙΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 76.ΠΙΛΑΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ” ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ” 77.ΠΙΣΣΙΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ. Τ.Ε.Ι. 78.ΠΟΡΤΑΛΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΑΝΑΠΛ. ΚΑΘΗΓ. ΕΜΠ, ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΔΕΠ ΕΜΠ 79.ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΜΕΛΟΣ Κ.Π.Ε. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 80.ΡΗΓΟΣ ΑΛΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. 81.ΡΗΓΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΤΕΕ 82.ΡΟΥΣΟΣ ΣΙΜΟΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ “ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ” 83.ΡΟΥΣΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΤΕΙΟ 84.ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ-ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ Α.ΡΑ.Σ. 85.ΣΠΑΘΗΣ ΜΑΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΕΜΠ 86.ΣΠΑΝΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΔΕΔΥ 87.ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΓΔΑ ΜΕΛΟΣ Κ.Π.Ε. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. 88.ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 89.ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΓΣΕΕ 90.ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΔΙΟΡΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 91.ΤΑΤΣΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΩΤΟΒ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΙΓΑΛΕΩ 92.ΤΟΥΛΟΥΤΗ ΓΙΩΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΑΘΗΝΩΝ 93.ΤΡΙΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 94.ΤΣΙΟΦΦΙ ΓΚΟΥΙΝΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 95.ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΛΕΞΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 96.ΤΣΙΤΣΙΛΙΑΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 97.ΦΑΤΟΥΡΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΔΕΔΥ 98.ΦΕΛΕΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 99.ΦΙΛΗΣ ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 100.ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗ ΜΑΡΙΑ ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΓΣΕΕ 101.ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ 102.ΧΑΡΙΤΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΝΕΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ 103.ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ 104.ΧΡΥΣΗΣ ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ 105.ΨΑΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 106.ΨΑΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

Με αφορμή τη εξάρθρωση της 17Ν: Αμερικανοί και λοιπά κέντρα επιχειρούν την ηθική απαξίωση της Αριστεράς Θα πάρουν τη ρεβάνς; Πηγή: Η Εποχή 1/9/2002

Του Μάκη Μπαλαούρα

Ούτε στην πτώση της δικτατορίας ούτε στην δίκη των πραξικοπηματιών και των βασανιστών της χούντας ούτε στους σεισμούς της Αθήνας καταναλώθηκε τόσο μελάνι και ηχητικός χρόνος (αφαιρώντας τον τηλεοπτικό χρόνο γιατί τότε δεν υπήρχε «ελεύθερη» τηλεόραση), όπως έγινε με το μοιραίο χτύπημα των διωκτικών αρχών προς την 17Ν. Είναι άραγε τόσο σημαντικό θέμα που ξεπερνά κατά πολύ όλα τ’ άλλα, η 17Ν;

Πόσο απασχόλησε την κοινωνία και πόσο διαμόρφωσε την πολιτική ζωή της χώρας η δράση της στην περίοδο των 27 χρονών της ύπαρξης της; Με εξαίρεση το πρώτο διάστημα που κέντριζε το ένστικτο περί δικαίου των πολιτών, καμιά άλλη σημαντική επιρροή δεν είχε στα μαζικά και κοινωνικά κινήματα.

Το αντίθετο· έδινε με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου τα προσχήματα για περιστολή των πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Ας τελειώνουμε με την 17Ν λοιπόν. Άλλωστε έχουν γραφτεί τόσα. Μονάχα μία παρατήρηση. Οι αβίαστες ομολογίες και κυρίως το αλληλοκάρφωμα των μελών της δεν οφείλεται στο ότι είναι κιοτήδες ή κότες (όπως τους κράζουν οι ποινικοί κρατούμενοι). Σε τελική ανάλυση τέτοιοι τύποι παρά τη σιγουριά τους που τους έδινε το 45τάρι ή το θράσος τους ή η ανικανότητά της αστυνομίας δε φοβήθηκαν τους ανακριτές, οι οποίοι μάλιστα δε τους άσκησαν καμιά βία για να ομολογήσουν τα όσα έκαναν (και όσα πιθανόν δεν έκαναν, προκειμένου η αστυνομία να συμπληρώσει ή να καλύψει τα κενά του παζλ), ούτε καν τους αμερικανούς με το διακοσμημένο με φωτογραφίες του Γκουαντανάμο, διπλανό γραφείο.

Η συμπεριφορά τους οφείλεται στο γεγονός ότι αντιλήφθηκαν το απόλυτο αδιέξοδο των πράξεων τους, την απόλυτη πολιτική και κοινωνική μοναξιά τους, την ιδεολογική και πολιτική κενότητα τους.

Δεν έμοιαζαν ούτε στο ελάχιστο με τους παλιούς κομμουνιστές και αριστερούς που πήγαιναν στο απόσπασμα ή πέθαιναν από τα βασανιστήρια με ψηλά το κεφάλι, γιατί ήξεραν ότι υπηρετούν το όραμα μιας καλύτερης κοινωνίας, γιατί πίστευαν ακράδαντα ότι το παράδειγμά τους θα πυρπολήσει χιλιάδες άλλους ανθρώπους! Αυτοί λογοδοτούσαν στην κοινωνία και στην ιστορία.

Γιατί υπήρξε η 17 Ν;

Λέγεται, και είναι καταρχήν σωστό, ότι τέτοια φαινόμενα θα γεννιούνται στην χώρα μας και διεθνώς όσο δεν επιλύονται τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα. Η θέση αυτή απάντα μερικώς στο ερώτημα. Σ’ αυτόν τον ισχυρισμό όμως πρέπει να προστεθεί και η ταυτόχρονη απουσία (επί της ουσίας) της Αριστεράς στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, η Φράξια Κόκκινος Στρατός, η GRAPO που γεννήθηκαν και ισχυροποιήθηκαν εξαιτίας και των δύο αυτών παραγόντων.

Στην Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση -παρά το φωτοστέφανο της αντιδικτατορικής πάλης- τα κόμματα της Αριστεράς φάνηκαν ανίκανα να απαντήσουν στα προβλήματα και να κινητοποιήσουν τους εργαζόμενους. Το ΚΚΕ Εξωτερικού, παρά τις νέες ρηξικέλευθες θέσεις του, χαρακτηρίστηκε κυρίως από την δεξιά και συμβατική γραμμή του (ΕΑΔΕ). Το ΚΚΕ βρισκόταν μόνιμα σε αναχωρητισμό με τα μάτια στραμμένα στον Στάλιν και στην ΕΣΣΔ. Αν προσθέσει κανείς και την μεταξύ τους αντιπαλότητα, καθώς και τον λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ, η Αριστερά έδειξε πως είναι ανήμπορη να απαντήσει στα κοινωνικά προβλήματα.
Το κενό αυτό προσπάθησαν να το «καλύψουν» η17Ν και ο ΕΛΑ, έστω κι αν τα μηνύματα τους αφορούσαν μόνο τους αμερικανούς και τους χουντικούς.

Ο «αυτόνομος» λόγος των ΜΜΕ

Αν μέχρι την έκρηξη της βόμβας στα χέρια του Σάββα Ξηρού είχε ασκηθεί με έντονη κριτική για το ρόλο το ΜΜΕ και ιδιαίτερα της τηλεόρασης, μετά το γεγονός αυτό τα ΜΜΕ δείχνουν αυτονομούνται πλήρως από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και να καθοδηγούνται ιδεολογικά από ένα πλέγμα φανερών και μυστικών υπηρεσιών, στον οποίο κεντρικό ρόλο προφανώς παίζουν οι ξένες.

Οι υπηρεσίες αυτές διαμορφώνουν μια στρατηγική που αποσκοπεί στον ευτελισμό της αντιδικτατορικής πάλης και της Αριστεράς. Σ’ αυτό το στημένο παιχνίδι συμμετέχουν πράκτορες της ΚΥΠ, φασίστες, εθνικιστές, ακόμα και στρατοδίκες της χούντας, αλλά δυστυχώς και μία μικρή ομάδα δήθεν «υπευθύνων» αριστερών.

Που αποσκοπούν;

Μετά τον εμφύλιο για την πολιτική και οργανωτική της ήττα η Αριστερά χρειάστηκε λιγότερο από επτά χρόνια για να ορθοποδήσει, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να γίνει διά της ΕΔΑ, ακόμα και αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Αριστερά δεν είχε ηττηθεί ηθικά. Το ίδιο συνέβη και μετά την δικτατορία. Τα κόμματα της Αριστεράς δεν μπήκαν ποτέ στο περιθώριο, παρά την «δεξιά» πολιτική τους ακόμα και όταν τα εκλογικά ποσοστά της ήταν χαμηλά, το ειδικό βάρος της Αριστεράς στην κοινωνία ήταν μεγάλο. Το βάρος αυτό της έδινε και της δίνει τη δυνατότητα να ακούγεται η φωνή της στα συνδικάτα, στα κινήματα, σε όλη την κοινωνία. Η Αριστερά είναι η τελευταία ασπίδα για την υπεράσπιση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων -που θίγονται αυτή την περίοδο βάναυσα- για την αντιπαράθεση στα γεράκια των πολέμων και των σφαγών, για όλα όσα υπερηφανευόμαστε ότι έχουμε κατακτήσει σε μια, γενικώς, δημοκρατική κοινωνία, όσο κοινωνικά ανάπηρη κι αν είναι αυτή.

Αυτό το ηθικό-ιστορικό ειδικό βάρος της Αριστεράς πολλοί και πολλές θέλουν να το συντρίψουν. «Να τελειώσει η ασυλία της», βροντοφωνάζει, ο άλλοτε «φίλος» ορισμένων αριστερών Ανδριανόπουλος. Να γιατί ανοίγουν τους φακέλους της αντίστασης και ιδιαίτερα σε αυτή τη φάση, αυτούς που συνδέονται με δυναμικές εκδηλώσεις. Ενοχοποιώντας την Αριστερά, επιδιώκουν δηλώσεις νομιμοφροσύνης εκ μέρους της, της ζητούν να αποκηρύξει την επαναστατική της αντίληψη, προκειμένου να γίνει δεκτή ως «ανανήψασα» στο στρατόπεδο της νέας τάξης του προέδρου Μπους, όπως γινόταν παλιά στη Μακρόνησο. Να γιατί η ορχήστρα των ΜΜΕ, των πολιτικών και οικονομικών παραγόντων και των μυστικών υπηρεσιών, δεν πρέπει να φαλτσάρει. Ο μαέστρος-πρέσβης κ. Μύλερ είναι ξεκάθαρος μιλώντας στον πρώτο πληθυντικό. Όταν λέει «Εμείς αποσκοπούμε…» εννοεί όλη την ορχήστρα.

Στη φάση που διανύουμε η τακτική επιδίωξη όλων των παραπάνω παραγόντων, είναι να κραδαίνουν απειλητικά απέναντι σε όποιον τολμά να αντιστέκεται τη δαμόκλεια σπάθη του κοινωνικού περιθωρίου και της τιμωρίας, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο ομήρους πολλούς αγωνιστές που δρουν στα κοινωνικά κινήματα.

Η στάση των πολιτικών δυνάμεων

Το ΠΑΣΟΚ αρχικά φάνηκε ότι ενισχύεται από τις εξελίξεις του αντιτρομοκρατικού χτυπήματος, γιατί έδειχνε την ικανότητα του να πατάξει την τρομοκρατία, αφαιρώντας ταυτόχρονα και τις υποψίες ότι σχετίζεται με αυτήν. Επιπλέον, αφήνοντας τα πράγματα να κυλούν -μέσω των ΜΜΕ- προσδοκούσε ότι θα εμφανιζόταν ως η εγγυήτρια δύναμη των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων καθώς και της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, με τα κόμματα της Αριστεράς να λειτουργούν απερίσπαστα στο εσωτερικό όμως, αυτού του πλαισίου. Έτσι νόμιζε ότι θα μπορεί να μας κλείνει πονηρά το μάτι, υπενθυμίζοντάς μας ότι αν η Δεξιά νικήσει στις εκλογές θα δώσει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς με ότι αυτό συνεπάγεται για τις δημοκρατικές ελευθερίες. Γι’ αυτό άλλωστε ο υπουργός εξωτερικών «μάλωσε» τον κ. Μύλερ για τον πληθυντικό του.
Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται έτσι. Αποκτούν την δική τους αυτόνομη δυναμική, που όπως γράψαμε στοχεύει στην ηθική απαξίωση της Αριστεράς. Σε λίγο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα. Αδύναμο και αυτό, απλώς θα μας μοιράζει το ίδιο τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης…

Το βάρος επομένως πέφτει εξολοκλήρου στην ίδια την Αριστερά, που πρέπει να εγκαταλείψει την απολογητική και παθητική στάση της και να βγει στην επίθεση. Εύφορο έδαφος υπάρχει και για τα λαϊκά προβλήματα, που οξύνονται ραγδαία, αλλά και για τα διεθνή, όπως η επικείμενη επίθεση στο Ιράκ, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η φτώχεια, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.
Πηγή: Η Εποχή 1/9/2002

Μάκης Μπαλαούρας: ΛΙΤΟΤΗΤΑ και αυταρχισμός σημείο συνάντησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

Μια συζήτηση του περιοδικού μας με τον υποψήφιο του ΚΚΕ Εσωτερικού 
στη Β' Αθήνας Μάκη Μπαλαούρα για τις εκλογές.

Ερώτηση: Στην ένταση του προεκλογικού αγώνα, οι αντιπαραθέσεις των δύο μονομάχων από τα μπαλκόνια δεν γίνονται για τα άμεσα και καυτά προβλήματα των εργαζομένων, δε μας λένε συγκεκριμένα τι προτείνουν για την έξοδο από την οικονομική κρίση και ποιο μοντέλο οικονομικής πολιτικής θα εφαρμόσουν. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό το επίπεδο και ποιες είναι οι διαφορές της οικονομικής τους πολιτικής;

Απάντηση: Το ΠΑΣΟΚ στο όνομα του σοσιαλισμού κακομεταχειρίστηκε τους δημοκρατικούς θεσμούς και διέψευσε τις ελπίδες ότι θα εφάρμοζε μια πολιτική δομικών αλλαγών στην κατεύθυνση της εξόδου από την οικονομική κρίση. Ακόμα για τον εκσυγχρονισμό τουλάχιστον του δημόσιου τομέα δεν έγιναν σπουδαία βήματα. Με λίγα λόγια προσπάθησε να καλύψει το κενό της έλλειψης στρατηγικής του με το «βλέποντας και κάνοντας» γαρνιρισμένο με συνταγές κεϋνσιανής και μονεταριστικής πολιτικής. Ταυτόχρονα επειδή η ασαφής ιδεολογία του επιτρέπει τα πάντα (αυτό το «μη προνομιούχοι» απευθύνεται σ’ όλους, μισθωτούς, αγρότες, επαγγελματίες, βιοτέχνες, βιομήχανους) ξεπρόβαλαν οι άνθρωποί του με την ασυνάρτητη διαχείριση και έγινε η πιο άγρια κακοποίηση εννοιών όπως «κοινωνικοποίηση», «λαϊκή συμμετοχή», «λαϊκή κυριαρχία». Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο η εισοδηματική πολιτική του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε παρά να ήταν πολιτική λιτότητας. Μετά τις εκλογές γίνεται σαφές — όπως άφησε να εννοηθεί καθαρά η έκθεση Χαλικιά — ότι θα δοκιμάσουμε μια σκληρότερη λιτότητα για τους μισθωτούς, περισσότερα προνόμια για το μεγάλο κεφάλαιο.

Από την άλλη, η Ν.Δ. γίνεται πιο «φιλελεύθερη». Υιοθέτησε πια τις πιο ακραίες μορφές της φιλελευθεροποίησης, που σημαίνει πλήρης ελευθερία της ατομικής πρωτοβουλίας και ιδιοκτησίας. Υπόσχεται μεταφορά των λειτουργιών του δημοσίου τομέα (που θα λειτουργεί πια με κριτήρια του ιδιωτικού κέρδους) στην ιδιωτική οικονομία. Αποκρύβει όμως επιμελώς ότι αυτή η πολιτική σημαίνει ταυτόχρονα μείωση των κοινωνικών παροχών (υγεία, παιδεία, επιδότηση ανέργων) και αύξηση της ανεργίας αφού θα καταργηθεί η προστασία της εργασίας (έστω και αυτή η λειψή που υπάρχει) και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και θα κλείσουν οι μη αποδοτικές επιχειρήσεις.

Για τον προοδευτικό εργαζόμενο δεν υπάρχει δίλλημα ΠΑΣΟΚ ή Δεξιά.. Τι να διαλέξουμε ανάμεσα σε «σοσιαλιστικό» ή φιλελεύθερο μονεταρισμό, ανάμεσα σε «αριστερή» ή δεξιά ανεργία, ανάμεσα σε παπανδρεϊκό ή μητσοτακικό αυταρχισμό και δημαγωγία.

Το άλλο ΚΚΕ δεν έχει να προτείνει λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα της κοινωνίας μας, μένει προσκολλημένο σέ παρωχημένα συνθήματα και η στρατηγική του παραμένει ακόμα στο σοβιετικό μοντέλο.

Το ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ αποδεικνύοντας ότι ο ελληνικός καπιταλισμός δεν μπορεί να αναπτύξει άλλο την κοινωνία, προτείνει πρόγραμμα άμεσης ανόρθωσης της οικονομίας με δύο όρους: α) Συναίνεση των εργαζομένων και β) έξοδο από την κρίση προς όφελος των εργαζομένων. Ο μοχλός αυτής της οικονομικής ανόρθωσης θα είναι ο δημόσιος τομέας, ο οποίος πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να αναλάβει μείζονες επενδυτικές πρωτοβουλίες. Ταυτόχρονα θα πρέπει να παρθούν γενναία μέτρα για τη μείωση της ανεργίας με τη μείωση των ωρών εργασίας, να κατανοηθεί ότι η άνοδος της παραγωγικότητας θα πρέπει να πραγματοποιηθεί εφ’ όσον εξυπηρετεί ανάγκες των ανθρώπων.

Ερώτηση: Ποιοι είναι οι μηχανισμοί όμως που περνούν στο κόμμα την πολιτική τους; Δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ;

Απάντηση: Βέβαια και υπάρχουν, αλλά θεωρώ ότι συγκλίνουν συνεχώς. Το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί κύρια τις μάζες που ελέγχει και αφού τις οργανώσει -στα σχήματα του κυβερνητικού συνδικαλισμού- τους περνά μια ιδεολογικοπολιτική αντίληψη δήθεν σοσιαλιστική που αποσκοπεί στο να περάσει την οικονομική πολιτική του χωρίς κοινωνικές συγκρούσεις και που σε τελευταία ανάλυση θεωρεί τους εργαζόμενους ανίκανους να πορευτούν σε σοσιαλιστική κατεύθυνση. Απλά είναι αντικείμενα που χρειάζονται τη «φωτισμένη καθοδήγηση». Εδώ μπορείς να δεις ομοιότητες με το μοντέλο των χωρών σοβιετικού τύπου.

Ταυτόχρονα όμως ο βασικός αυτός μοχλός ενισχύεται με άλλα μέσα που όταν χρειαστεί επιστρατεύονται:

• Το προϋπάρχον και το νεοδημιουργηθέν νομικό αντεργατικό πλαίσιο (υποχρεωτική διαιτησία -λοκ άουτ - άρθρο 4- δικαστικές αποφάσεις για παράνομες απεργίες κ.τ.λ.).

• Την επίδειξη και δράση αστυνομικών δυνάμεων με στόχο την τρομοκράτηση των απεργών.

• Τη μονόπλευρη χρήση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

• Τη χρησιμοποίηση κάθε μέσου ακόμα και θεσμών (όπως τη ΓΣΕΕ) στην υπηρεσία του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Η Ν.Δ. από την άλλη έχει σαν ιδεολογικοπολιτική αντίληψη το στήριγμα της κύρια στους κατασταλτικούς και προπαγανδιστικούς μηχανισμούς. Τελευταία άρχισε και αυτή να αναζητά μαζικά ερείσματα που μάλλον θα τα χρησιμοποιήσει συμπληρωματικά.

Ερώτηση: Γιατί όμως μιλάς για σύγκλιση των μηχανισμών αυτών;

Απάντηση: Κοίταξε, όσο οξύνεται η οικονομική κρίση από την ανικανότητα των κυβερνήσεων αυτών, όσο η ανυποληψία της ηγεσίας των κυβερνητικών συνδικαλιστών εντείνεται, τόσο σε άμεση ζήτηση μπαίνουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί. Τα παραδείγματα της πολίτικης επιστράτευσης της ΕΑΒ, των επιθέσεων της αστυνομίας και των ΜΕΑ στους απεργούς των Δήμων, της Continental, της Softex, της Coca - Cola μας δείχνουν αυτή τη σύγκλιση. Ο αυταρχισμός στη μια ή στην άλλη περίπτωση δεν παύει να είναι αυταρχισμός - πράσινος ή μπλε για τους εργαζόμενους είναι το ίδιο.

Ερώτηση: Ας δούμε την πολιτική της κυβέρνησης και της Ν.Δ. για το Πιστωτικό Σύστημα και το ρόλο των εργαζομένων σ' αυτό.

Απάντηση: Στο οικονομικό μανιφέστο της Ν.Δ. γίνεται καθαρή η πολιτική της Ν.Δ. για το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Κυριαρχεί και εδώ ο φιλελευθερισμός και ο μονεταρισμός. Μιλά για «απελευθέρωσή» του, αποκατάσταση των μηχανισμών της αγοράς, πλήρη απελευθέρωση των επιτοκίων καταθέσεων - χορηγήσεων, απλούστευση της διαδικασίας ιδρύσεως ελληνικών ή ξένων τραπεζών κ.τ.λ.».

Εντύπωση όμως προκαλεί η απάντηση του κ. Παπανδρέου στην οικονομική πολιτική της Ν.Δ. Με μια χλιαρή και απολογητική απάντηση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε τη Ν.Δ. για «ασάφεια», για «αντιφάσεις», για «έλλειψη συγκεκριμένου προγράμματος», για παραβίαση των κανόνων του παιχνιδιού, φαίνεται ότι η αποτυχία της αντιμετώπισης της κρίσης με το μείγμα κεϋνσιανής και μονεταριστικής πολιτικής οδηγεί το ΠΑΣΟΚ σε υιοθέτηση μιας πιο περιοριστικής πολιτικής, μιας πολιτικής μεγαλύτερης λιτότητας.

<p>Στο πιστωτικό σύστημα το ΠΑΣΟΚ δεν άλλαξε ούτε κατά μια κεραία τις δομές του τραπεζικού συστήματος, απλώς εξογκώνει σαν άλλοθι της αναποτελεσματικότητάς του το «τραπεζικό κατεστημένο». Το πιο εμφανές παράδειγμα είναι η ασυδοσία των ξένων τραπεζών που συνεχίζουν να λειτουργούν με ευνοϊκότερο νομοθετικό πλαίσιο από τις ελληνικές και ταυτόχρονα παραβιάζουν νόμους με την κάλυψη της κυβέρνησης (όπως συνέβη με τις απολύσεις της Continental) ξεχνώντας την «υπερήφανη» πολιτική της η οποία προβάλλει σαν άλλοθι την ανάγκη της χώρας για εξωτερικό δανεισμό.

<p>Το ΚΚΕ από την άλλη ισχυρίζεται ότι για όλα αυτά κύρια φταίει η ΕΟΚ. Λέει: και όταν είμαστε έξω από την ΕΟΚ δεν είχαμε π.χ. την ασυδοσία των ξένων τραπεζών; Ακόμα φαίνεται ότι δε θέλουν να μας πουν- γιατί δε συμφέρει τον λαό- ότι η ΕΟΚ απαιτεί κοινό και ενιαίο πλαίσιο δράσης όλων των τραπεζών ελληνικών και ευρωπαϊκών, ενώ αντίθετα μπορούν να πορθούν μέτρα σε βάρος των άλλων τραπεζών όπως των αμερικάνικων. Το παράδειγμα της Γαλλίας όπου το 85% του τραπεζικού συστήματος είναι κρατικό, έχουν παρθεί μέτρα σε βάρος των αμερικάνικων τραπεζών. Το θέμα λοιπόν είναι αν έχεις πολιτική και την εξασκείς. Το ΠΑΣΟΚ αν ήθελε μπορούσε να κάνει τις ξένες τράπεζες Α.Ε. όπως είναι οι ελληνικές, αν ήθελε μπορούσε να τους επιβάλει τον σεβασμό των ελληνικών νόμων π.χ. για τις απολύσεις στην Continental όπου παραβιάστηκαν βάναυσα με την … υποστήριξη του υπουργού Εργασίας.

Το ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ και σ’ αυτό τον κρίσιμο τομέα της οικονομικής πολιτικής προτείνει αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για τις δανειοδοτήσεις χωρίς εμπράγματες εγγυήσεις και ταυτόχρονα την ουσιαστική συμμετοχή των εργαζομένων. Αυτά τα δύο για μας είναι αλληλένδετα ακόμα μιλάμε για ένα σύνολο μέτρων που θα στοχεύουν στην επενδυτική ανάκαμψη με την ευνοϊκή μεταχείριση συγκεκριμένων οικονομικοκοινωνικών δραστηριοτήτων π.χ. για τους συνεταιρισμούς αγροτών και επαγγελματιών.

Ερώτηση: Και το ΠΑΣΟΚ μιλά όμως για τη συμμετοχή των εργαζομένων, για «κοινωνικοποίηση», ενώ η Ν.Δ. δεν κάνει κουβέντα.

Απάντηση: Έχεις δίκιο σ’ αυτό. Όμως το ΠΑΣΟΚ απλώς δανείστηκε θέσεις και αρχές του ευρωκομουνισμού για να τις σερβίρει χωρίς να τις πιστεύει. Ακόμα και μέλη του ΠΑΣΟΚ ξέρουν πια τι σημαίνει η «κοινωνικοποίηση» του κυβερνώντας κόμματος. Η Ν.Δ. βέβαια δεν μπορεί να μιλά για συμμετοχή των εργαζομένων, την πιάνει κρύος ιδρώτας, το ΠΑΣΟΚ αυτές τις έννοιες τις διαστρεβλώνει.

Για το ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ η αυτόνομη συμμετοχή των εργαζομένων, των κοινωνικών οργανώσεων και των συνδικάτων Είναι «εκ των ων ουκ άνευ» της στρατηγικής μετάβασης στο σοσιαλισμό. Το κόμμα μας δεν πιστεύει σε κάποιο πραξικόπημα που θα το εγκαταστήσει στην εξουσία. Πέρασε η εποχή του 1 917, και η Ελλάδα δεν είναι χώρα του τρίτου κόσμου. Η μετάβαση στο σοσιαλισμό ή θα γίνει από τους ίδιους τους εργαζόμενους με τις οργανώσεις τους και σε συμπόρευση της Ευρώπης των εργαζομένων (όπως αγωνιζόμαστε να γίνει) ή δεν θα υπάρξει.

Ερώτηση: Μια και ανάφερες την Αυτονομία, δεν δημιουργεί πρόβλημα το ότι είσαι μέλος του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ και υποψήφιος βουλευτής σε μια αυτόνομη συνδικαλιστική κίνηση;

Απάντηση: Όπως μου είπες πλήρης ανάλυση της αυτονομίας στη θεωρία και στην πράξη παρουσιάζεται σ’ άλλες στήλες της εφημερίδας.

Τα μέλη του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ δεν κρύβουν την κομματική τους ένταξη, όπως δε την κρύβουν οι οπαδοί ή οι ψηφοφόροι άλλων κομμάτων που δουλεύουμε μαζί στην ίδια συνδικαλιστική κίνηση. Εγώ προσωπικά έχω δηλώσει επανειλημμένα ότι είναι τιμή μου που είμαι μέλος του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ όπως άλλο τόσο είναι τιμή μου που δουλεύω σε μια ΑΥΤΟΝΟΜΗ Σ.Κ. Στο κόμμα μας τα μέλη διαμορφώνουν την ιδεολογία και την πολιτική και διαμορφώνονται απ’ αυτή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δουλεύουμε σαν φράξια μέσα στο συνδικάτο, αποφάσεις στην κομματική οργάνωση για θέματα συνδικαλιστικά και για τα πιο κρίσιμα π.χ. απεργίες ποτέ δεν παίρνουμε.

Είμαστε ελεύθεροι σύμφωνα με την αντίληψη του καθενός μας να τοποθετηθούμε. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι φίλοι και συνεργάτες μας στις κινήσεις, που όπως είπα είναι διαφορετικών κομματικών αντιλήψεων.

Αυτό είναι υγιές φαινόμενο γιατί το κόμμα δεν είναι το ταλμούδ για όλα τα πράγματα. Το κόμμα όπως είπε ο Ινγκράο κοιτάει το αύριο, το συνδικάτο το σήμερα και μπορεί να υπάρξουν συγκρούσεις μεταξύ τους.

Ερώτηση: Τι θα έλεγες με λίγα λόγια για τις επικείμενες εκλογές;

Απάντηση: Λιγότερα μπαλκόνια και συνθήματα, περισσότερη ενασχόληση με τα καυτά προβλήματα και συγκεκριμένες αριστερές προτάσεις για την ανεργία, τον πληθωρισμό, το περιβάλλον, τα δημοκρατικά δικαιώματα και τοποθέτηση του ψηφοφόρου στη θέση του πολίτη.

«ΑΥΓΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ»

 

Η μικρή Αντιγόνη και ο χορός των Δώδεκα* Του Δ.Ν. Μαρωνίτη

Η Επιφυλλίδα αυτή αφιερώνεται στους φοιτητές: οι αγώνες τους, το θάρρος και η φρόνησή τους, οι θυσίες και το ήθος τους αποτελούν το πιο ευοίωνο σημάδι στα τελευταία έξη χρόνια. Και μόνο το γεγονός ότι η βιολογική και πνευματική φρεσκάδα τους σαρώνει ήδη στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων τη σκηνοθεσία άλλων «συναρπαστικών» ειδήσεων, δείχνει πώς το χωράφι άρχισε να οργώνεται, η σπορά δεν θα αργήση και όταν κάποτε φτάσει ο καιρός του θερισμού, θα ξέρουμε σε ποιους χρωστάμε τον καρπό.

Ας μου συγχωρεθή η αισιόδοξη αυτή συγκίνηση, πού τη δικαιούμαι, ελπίζω, ως πρώην πανεπιστημιακός δάσκαλος, διωγμένος εδώ και πέντε χρόνια από μια δουλειά που με έτρεφε, την αγαπούσα και μου χάριζε τον ζωντανό διάλογο με νέους ανθρώπους πάνω σε προβλήματα επιστήμης και ζωής. Στο μεταξύ, τα πράγματα έχουν αλλάξει: οι δικοί μου φοιτητές έγιναν πια επιστήμονες ή έκοψαν τις σπουδές τους μέσα και γύρω από τις φυλακές και τις εξορίες. Οι σημερινοί σπουδαστές είναι άγνωστά μου πρόσωπα, που προσπαθώ να συνθέσω την ανήσυχη φυσιογνωμία τους από τον ρωμαλέο και φρόνιμο ήχο της φωνής τους-μισή ίσως παρηγοριά, αλλά ανεκτίμητη σε μια εποχή μάλιστα γενικής σύγχυσης, όπου όψιμες κυρίες και πρόωροι κύριοι ξοδεύουν το αγωνιστικό τους απόθεμα λιανίζοντας το λίγο κρέας που μας απόμεινε. Κάποτε νοιώθει κανείς την ανάγκη να γίνει εξομολογητικός-σε εκείνους που το αξίζουν.

Από τις πολλές και εύγλωττες φοιτητικές χειρονομίες του τελευταίου καιρού (τις αρχαιρεσίες τους, που τις αντιμετώπισαν υπεύθυνα, πληρώνοντας συχνά ακριβό τίμημα, τη θαρραλέα εμβολή τους στον προσχέδιο καταστατικό χάρτη της ανώτατης παιδείας, την αποχή τους από τα μαθήματα, για να ασφαλίσουν στοιχειώδεις συνθήκες περιορισμένης έστω πρωτοβουλίας σε θέματα δικά τους) θα σταματήσω σε δύο χαρακτηριστικές απολογίες: η μια ατομική και η άλλη ομαδική. Η δεύτερη γραπτή, η πρώτη προφορική.

Μιλώ για τον πικρό, κατακόρυφο αντίλογο της Βουτσινά στα Γιάννενα και τη σφριγηλή ομολογία των δώδεκα στον πρύτανη της Ανωτάτης. Τα δύο αυτά κείμενα πιστεύω πώς ιστορούν καλά το παρόν και προοικονομούν αισιόδοξα το μέλλον μας. Τα δίδυμα εξ άλλου επεισόδια συνδέονται κι από μια «σύμπτωση»: έξω από τις κλειστές αίθουσες, όπου δινόταν η μάχη, έστεκε επιφωνηματικός ο χορός των φοιτητών, προστάτης και μάρτυρας της κρίσης.

Ντρέπομαι να μεταγράψω τον επίλογο της Βουτσινά. Τη σφραγίζει και της ανήκει απόλυτα. Ο αιχμηρός λόγος της δείχνει το χάσμα που χωρίζει το δικό της ύφος από το ύφος του πρύτανή της: εκείνος κακέκτυπο του Κρέοντα. Εκείνη μια μικρή Αντιγόνη. Θα αισθάνονται, υποθέτω, ησυχασμένοι άξιοι δάσκαλοι σαν τον Κοκκινόπουλο και τον Παπαθωμόπουλο. Όσο για μένα, συχνά συλλογιζόμουνα τον τελευταίο καιρό πως ίσως η πιο άμεση και πιο πειστική αναίρεση κάθε ολοκληρωτισμού, είναι η δροσιά ενός νεανικού κορμιού, που κυκλοφορεί ατίθασα ανάμεσα στις στημένες κρεατομηχανές. Η κοπέλλα, από τα Γιάννενα έδωσε πρόσωπο σ’ αυτό το φάντασμα.

Στο «Βήμα» της περασμένης Τρίτης βρήκα στοιχισμένες στην ίδια σελίδα την απολογία των δώδεκα και την απαντητική ανακοίνωση που έδωσε στον Τύπο η Σύγκλητος της ΑΣΟΕΕ. Είναι ευτύχημα που ο πληροφορημένος, αλλά και ο απληροφόρητος αναγνώστης έχει την ευκαιρία να δη πώς κλείνουν το λόγο τους οι αντίδικοι. Η Σύγκλητος: «καθήκον επιτελούσα απεφάσισεν ομοφώνως όπως ο Πρύτανις καλέση τους υπογράψαντας το έγγραφον ίνα απολογηθούν. Διότι και ο τρόπος της κυκλοφορίας και το περιεχόμενον του εντύπου, ως εξετέθη ανωτέρω, εκρίθησαν πειρθαρχικώς ελεγκτέα. Και αυτή η ενέργεια, η νόμω και ουσία βάσιμος, εσχολιάσθη ποικιλοτρόπως. Η κοινή γνώμη ας κρίνη».

Οι δώδεκα: «Περιμέναμε από σας πρόσκληση για να πάη πιο μπροστά και πιο ψηλά ο διάλογος… Και μας ήλθαν κλήσεις, μετά από κλήσεις άλλης διαδικασίας ‘δι υπόθεσίν σας».

Η διαφορά ανάμεσα στην κάμψη και την ανάταση, την υποτελή έκφραση και τον ελεύθερο λόγο, την περιδεή αυτοσυντήρηση και την έκθετη αυτοθυσία βγαίνει ανάγλυφα από τις δύο αυτές σφραγίδες. Φυσικά και κρίνει η κοινή γνώμη. Αλλά προφανώς δεν φοβούνται την κρίση της οι κύριοι συγκλητικοί. Ή μήπως κάποιος άλλος, υποκείμενος φόβος εξουδετερώνει την ευθύνη τους απέναντι στην κοινή γνώμη, που παρά ταύτα την επικαλούνται;».

Υπάρχει ένα δεύτερο σημείο στην απολογία των δώδεκα, που θα πρέπει για τα καλά να σάστισε τους κριτές τους. Εννοώ την παράγραφο εκείνη που τρυπώντας το κέλυφος του προβλήματος, τολμά να δείξη γυμνό τον πυρήνα του: «Ανατριχιάζουμε» γράφουν οι δώδεκα «μπροστά στην τυποποιημένη σκέψη και έκφραση, στην έλλειψη κάθε φαντασίας, κάθε ανησυχίας, κάθε προσωπικής δομής. Αγωνιζόμαστε να βελτιώσουμε τις πνευματικές δυνάμεις μας, έστω με σφάλματα, έστω με πτώσεις».

Το ρίγος και στο σπασμό αυτής της φράσης δεν έχουν άλλο μέσο να τα αντιμετωπίσουν οι σεμνοί συγκλητικοί από το κουφάρι της καθαρεύουσας ρητορικής τους «χαρακτηρίζοντας τους δώδεκα για το κείμενο που συνέταξαν, την πέτρα του σκανδάλου, γράφουν: «αιτούμενοι, απαιτούντες και αιτιώμενοι με γλώσσαν, τόνον και ύφος καταφανώς απάδον εις την ιδιότητά των…». Κάποτε η γλώσσα εκδικείται, και όσους ακόμη δεν ανατριχιάζουν με τίποτε!

Δεν το έχω σκοπώ να κλείσω απαισιόδοξα σήμερα την επιφυλλίδα. Πλάι εξάλλου στους ανώνυμους συγκλητικούς, υπήρξαν τρεις τέσσερις επώνυμοι δάσκαλοι, που στη δύσκολη ώρα έδωσαν το χέρι στους μαθητές τους. Δεν είναι πολύ. Αλλά δεν είναι και λίγο. Χρειάζεται υπομονή, ωσότου αρχίση να πρασινίζη το χωράφι. Αυτό, υποθέτω, καλύτερα από εμένα το ξέρουν οι ίδιοι οι φοιτητές. Γι αυτό και δεν επιτρέπουν σε κανένα να σφετεριστή τις πράξεις τους και το βηματισμό τους. Όσο για τη δική μου γραφή, δεν θέλει να είναι παρά μόνο μια μορφή ανάγνωσης του δικού τους λόγου-παλιά δασκαλίστικη συνήθεια.

Σημείωση:

* Οι «επιφυλλίδες» του Βήματος, τις οποίες μοιραζόταν με ανθρώπους όπως ο Άγγελος Τερζάκης, ο Ηλίας Βενέζης, ο Κωστής Σκαλιόρας κ.α., ήταν «σημείο συνάντησης» για τους αντιδικτατορικούς αναγνώστες, ακόμα και υπό το βάρος της λογοκρισίας.

Ο τίτλος της επιφυλλίδας («ΤΟ ΒΗΜΑ» 10 Φεβρουαρίου 1973) του Δημήτρη Μαρωνίτη, αναφέρεται στην φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Ιωαννίνων, αγωνίστρια του φοιτητικού αντιδικτατορικού αγώνα Πόπη Βουτσινά, ως «Αντιγόνη» και στους 12 της ΑΣΟΕΕ, που είχαν συντάξει και μοιράσει σε συνθήκες παρανομίας πολυσέλιδο φυλλάδιο που καταγράφτηκε ως «Η Μελέτη των 12 της ΑΣΟΕΕ», στις 25 Γενάρη 1973. Αφορούσε προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι φοιτητές της ΑΣΟΕΕ, αλλά και γενικότερα, όπως ο χουντικός «Ακαδημαϊκός Χάρτης της Παιδείας».

• Η «Μελέτη» ήταν μια τομή τότε για το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, πράξη που ακολούθησαν αμέσως η Ιατρική, η Πάντειος, η Βιομηχανική.

Η Πρυτανεία της ΑΣΟΕΕ, παρέπεμψε τους 12 φοιτητές στο πειθαρχικό, με πλήθος «παραπτωμάτων»!

• Την ημέρα απολογίας, στις 5/2/1973 πραγματοποιήθηκε η πρώτη στη δικτατορία αγωνιστική, αντιχουντική και μαζική κινητοποίηση, με πάνω από 1.500 φοιτητές, που φώναζαν αντιχουντικά συνθήματα και τραγουδούσαν το «Πότεε θα κάνει ξαστεριά» και Θεοδωράκη.
• Οι 12 φοιτητές και φοιτήτριες ήσαν: Θόδωρος Βλάχος, Αποστόλης Λουλουδόκης, Κώστας Μαργώνης, Βαγγελιώ Μαρώλια, Γεράσιμος Μπαλαούρας, Μανώλης Μπαστάκης, Νίκος Μπονέλης, Τάκης Ξανθόπουλος, Ζωή Παλούκα, Δημήτρης Παπαχρήστος, Θανάσης Τσιμπίδης, Λάκης Χονδρόπουλος. Εξ αιτίας της πυροδότησης του αντιδικτατορικού κινήματος, η τιμωρία ήταν αυστηρή επίπληξη.
• Λίγο μετά η Πόπη Βουτσινά και ο Νίκος Ράπτης, επίσης φοιτητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων συλλήφθηκαν και βασανίστηκαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Ο Δημήτρης Μαρωνίτης, ένας εξαιρετικός επιστήμονας και δάσκαλος στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, εμβληματική προσωπικότητα, που με τις επιφυλλίδες του κανοναρχούσε τη Χούντα, επίσης συνελήφθητε και βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ!

«ΤΟ ΒΗΜΑ»

typos-i.gr