Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2015

Η Ελλάδα, γραβάτα που δεν δένεται* Για τον πρώτο Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ 13.2.15

Του Μάκη Μπαλαούρα Ως εισαγωγή θα εκμεταλλευόμουν ένα σκίτσο του περιοδικού «Νέος Αριστοφάνης», που δυστυχώς δεν βρήκα στο διαδίκτυο για να αποφύγω την αναλυτική παρουσίαση, σκίτσο από μια σειρά αναρτημένων στο κυλικείο της Βουλής, που απ’ ότι κατάλαβα, λίγοι τα είχαν προσέξει. Το σκίτσο αυτό, πρέπει να δημοσιεύτηκε γύρω στο 1893, μετά την περίφημη χρεοκοπία που συνέβη επί πρωθυπουργίας του Χ. Τρικούπη, με το γνωστό «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Έδειχνε έναν διπρόσωπο άντρα ανάμεσα σε δύο ομάδες. Από τη μια, οι πιστωτές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους με φράκα, ημίψηλα και ρεντιγκότες και, από την άλλη, πεσμένοι στα γόνατα δύο ρακένδυτοι που παρακαλούσαν έλεος. Ο διπρόσωπος τους έδειχνε, προκειμένου να τους υποτάξει τελείως, ένα αρμάρι, που αντί για τρόφιμα είχε ποντίκια, κατσαρίδες και άλλα απαίσια ζωύφια. Ανέχεια ή ελπίδα; Ήταν η αφορμή για να μπω στο θέμα της κρίσης και της αντιμετώπισής της, όπου στη διάρκεια της ιστορίας καταγράφονται δυο διαφορετικές πορείες. Από τη μια, οι ριψάσπιδε...

Ριψάσπιδες ή μαχητές;

Του Μάκη Μπαλαούρα Αυτές οι τρομοκρατικές προβοκάτσιες, που δεν είχαν σημειωθεί προεκλογικά ακόμα και στη μεταεμφυλιοπολεμική περίοδο, η ΝΔ συνεχίζει ακάθεκτη τη με κάθε τρόπο και μέσο, την έξω από κάθε αντιπολιτευτική τακτική, ιδίως το πρώτο διάστημα που αναλαμβάνει μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο που αυτή η κυβέρνηση έχει χαρίσει τα πρώτα χαμόγελα στους πολυπαθείς κατοίκους της χώρας. Στην αρχαιότητα και στο Βυζάντιο οι αποτυγχάνοντες ηγήτορες πήγαιναν να μονάσουν, συνήθως έμεναν εκεί, ή επανέρχονταν μετά από πλήρη μεταστροφή της στάσης τους. Η ηγεσία της ΝΔ δεν έχει ακόμα αντιληφθεί ότι η κοινωνία την έχει κατατάξει στην ομάδα των ριψάσπιδων, αυτών δηλαδή που στη μάχη πετούν το όπλο τους από δειλία ή προσχωρούν ικέτιδες στον αντίπαλο. Και στην Κατοχή υπήρχαν τέτοιες φωνές και προτροπές: «Να τα πηγαίνουμε καλά με τους Γερμανούς. Να καθίσουμε στ’ αυγά μας», έλεγαν. Και κάθε μέρα που περνούσε ας πέθαινε ο κόσμος, ας έπαιρναν το βιος του, ας ζούσε ταπεινωμένος και χω...