Του Μάκη Μπαλαούρα Ως εισαγωγή θα εκμεταλλευόμουν ένα σκίτσο του περιοδικού «Νέος Αριστοφάνης», που δυστυχώς δεν βρήκα στο διαδίκτυο για να αποφύγω την αναλυτική παρουσίαση, σκίτσο από μια σειρά αναρτημένων στο κυλικείο της Βουλής, που απ’ ότι κατάλαβα, λίγοι τα είχαν προσέξει. Το σκίτσο αυτό, πρέπει να δημοσιεύτηκε γύρω στο 1893, μετά την περίφημη χρεοκοπία που συνέβη επί πρωθυπουργίας του Χ. Τρικούπη, με το γνωστό «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Έδειχνε έναν διπρόσωπο άντρα ανάμεσα σε δύο ομάδες. Από τη μια, οι πιστωτές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους με φράκα, ημίψηλα και ρεντιγκότες και, από την άλλη, πεσμένοι στα γόνατα δύο ρακένδυτοι που παρακαλούσαν έλεος. Ο διπρόσωπος τους έδειχνε, προκειμένου να τους υποτάξει τελείως, ένα αρμάρι, που αντί για τρόφιμα είχε ποντίκια, κατσαρίδες και άλλα απαίσια ζωύφια. Ανέχεια ή ελπίδα; Ήταν η αφορμή για να μπω στο θέμα της κρίσης και της αντιμετώπισής της, όπου στη διάρκεια της ιστορίας καταγράφονται δυο διαφορετικές πορείες. Από τη μια, οι ριψάσπιδε...
τ. Πρόεδρος Επιτροπής Οικονομικών
τ. Βουλευτής Νομού Ηλείας