Ο Θεόδωρος Μητράκος* μιλά για τον Μάκη Μπαλαούρα (+βίντεο) *οικονομολόγος, τ. Υποδιοικητής Τράπεζας Ελλάδος

• Γνώρισα τον Μ. Μπαλαούρα από τα ακούσματα των γεγονότων του Πολυτεχνείου
• Βρήκα τον Μάκη Μπαλαούρα στη Δ/νση Οικονομικών Μελετών, ασχολιόταν με θέματα Περιφερειακής Ανάπτυξης και με κοινωνικά ζητήματα
• Πολύ δραστήριος, με συνεχή δράση στα κοινά, στα συνδικαλιστικά θέματα.
• Διετέλεσε δύο περιόδους Πρόεδρος του Συλλόγου της Τράπεζας της Ελλάδος
• Εξέδιδε το έγκυρο «ΕΓΚΟΛΠΙΟ του Τραπεζοελλαδίτη»
• Πρωτοστάτης στις μεγάλες απεργίες
• Στην ιστορική εφημερίδα «Η ΕΠΟΧΗ»
• Με λόγο που έπειθε, πάντα τεκμηριωμένος
• Δε το βάζει κάτω, να αγωνίζεται για τα κοινωνικά ζητήματα και ιδιαίτερα για τον τόπο τον οποίο αγαπάει ιδιαίτερα την Ηλεία.

Για τον Μάκη Μπαλαούρα πριν τον γνωρίσω προσωπικά, είχα αρκετά ακούσματα από την δράση του την περίοδο των γεγονότων του Πολυτεχνείου, όταν και ο αδερφός μου τότε ήταν φοιτητής στην Νομική Σχολή. Και από τον αδερφό μου προσωπικά είχα ακούσει διάφορες μαρτυρίες και μεταγενέστερα διαβάσαμε στον Τύπο για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και εκεί γνώρισα τον Μάκη Μπαλαούρα από αυτά τα ακούσματα ως ένα άτομο που είχε σημαντική δράση την περίοδο εκείνη.

Προσωπικά γνώρισα τον Μάκη Μπαλαούρα στα μέσα της δεκαετίας του 1990, τότε έκανε ένα διαγωνισμό η Τράπεζα της Ελλάδος, Γραπτό Διαγωνισμό για άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές και προσλήφθηκα και εγώ μέσω του γραπτού διαγωνισμού στη Δ/νση Οικονομικών Μελετών στην Τράπεζα της Ελλάδος. Βρήκα τον Μάκη Μπαλαούρα στη Δ/νση Οικονομικών Μελετών εκείνη την εποχή και ασχολιόταν με θέματα Περιφερειακής Ανάπτυξης και με κοινωνικά ζητήματα στα πλαίσια των εργασιών της Δ/νσης Οικονομικών Μελετών. Γνώρισα ένα άτομο πολύ δραστήριο, με συνεχή δράση στα κοινά, στα συνδικαλιστικά θέματα. Θυμάμαι τότε διετέλεσε δύο περιόδους Πρόεδρος του Συλλόγου της Τράπεζας της Ελλάδος. Εκπροσώπησε τον σύλλογο στον αντίστοιχο ευρωπαϊκό φορέα εργαζομένων και ήταν πάρα πολλά χρόνια μέλος του ΔΣ του συλλόγου Υπαλλήλων της ΤτΕ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πάντα ο λόγος του ήταν τεκμηριωμένος και πάντα οι συνάδελφοι, άσχετα αν τον ψήφιζαν ή συμμετείχαν στην συνδικαλιστική παράταξη που ήταν τότε ο Μάκης Μπαλαούρας, τον άκουγαν πάντα με προσοχή, από όλες τις πλευρές, γιατί αυτά που έλεγε προσπαθούσα πάντα να τα τεκμηριώσει. Θα αναφέρω έτσι δύο παραδείγματα που θυμάμαι τώρα, που έχουν ενδιαφέρον και με είχαν εντυπωσιάσει, τότε η συνδικαλιστική παράταξη που συμμετείχε ο Μάκης, η Συνδικαλιστική Παρέμβαση κάπως έτσι ήταν το όνομα της, είχε καθιερώσει κάθε χρόνο να εκδίδει ένα ειδικό τόμο, το έλεγαν «ΕΓΚΟΛΠΙΟ του Τραπεζοελλαδίτη». Τι ήταν αυτό το Εγκόλπιο; Ήταν ένα εκτενές κείμενο των εβδομήντα ογδόντα σελίδων, που περιείχε όλα τα ζητήματα, τα διοικητικά, των προαγωγών, των μισθολογικών και ιστορικά στοιχεία για την ΤτΕ.

Όλοι οι συνάδελφοι όταν ήθελαν να δούνε ένα θέμα που τους αφορούσε για παράδειγμα για τις κατασκηνώσεις, για τα παιδικά επιδόματα για τις προαγωγές, ανέτρεχαν στο εγκόλπιο αυτό, που το οργάνωνε και προσπαθούσε κάθε χρόνο να το επανεκδίδει η Συνδικαλιστική Παρέμβαση με επικεφαλής τον Μάκη Μπαλαούρα. Ανέτρεχαν εκεί για να δούνε πραγματικά τι ισχύει για την περίπτωση τους. Θα σας πω κάτι πιο χαρακτηριστικό, τότε υπήρχε μία σύσκεψη στελεχών υπό τον Διοικητή τον κύριο Γκαργκάνα και ρωτούσε τι ισχύει τους διοικητικούς του Διευθυντές, τι ισχύει για τις μητέρες εργαζόμενες που μένουνε έγκυες. Η Διοικητική Υπηρεσία τότε δεν θυμόταν εκείνη τη στιγμή τι ισχύει, αν είναι 6 μήνες ή 9 μήνες η άδεια και βάζει τις φωνές ο κ. Γκαργκάνας και λέει: φέρτε μου το εγκόλπιο του Μάκη Μπαλαούρα να δούμε να δούμε τι ισχύει. Θέλω να πω ότι είχε απήχηση σε όλους τους συναδέλφους και σε όλη την ιεραρχία. Εγώ τον θυμάμαι χαρακτηριστικά με ένα καρότσι, που κουβάλαγε το υλικό αυτό, το περνούσε από βιβλιοδεσία κλπ. Πριν το ολοκληρώσει περνούσε από όλες τις Διευθύνσεις, όλες τις πληροφορίες που περιείχε ήταν από τον Διοικητικό μηχανισμό της τράπεζας. Περνούσε από όλους τους συναδέλφους που είχαν κάποια αρμοδιότητα με τα διοικητικά αυτά θέματα για να καταγράψει τι ακριβώς ισχύει. Το τύπωνε το έκανε βιβλιοδεσία, η παράταξη του συνολικότερα θα έλεγα και θυμάμαι τον Μάκη Μπαλαούρα με ένα καρότσι να γυρίζει από Δ/νση σε Δ/νση από γραφείο σε γραφείο και να μοιράζει το Εγκόλπιο.

Στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων

Τέλος θυμάμαι το Μάκη Μπαλαούρα σε πάρα πολλές κινητοποιήσεις των εργαζομένων της ΤτΕ, την δεκαετία του ΄90 και την επόμενη δεκαετία είχαμε σημαντικά θέματα πάντα ανοιχτά. Ήταν το θέμα τον ασφαλιστικών ταμείων της ΤτΕ, που διάφορες κυβερνήσεις το έπαιρνα τον πήγαιναν στο ΙΚΑ, ξαναέβγαινε ως ανεξάρτητος φορέας μέχρι που μέσα από έναν μεγάλο αγώνα των εργαζομένων, θυμάμαι απεργιακές κινητοποιήσεις που κράτησαν ένα μήνα με το 100% των συναδέλφων στους δρόμους που πλέον τα ασφαλιστικά ταμεία της ΤτΕ αποτελούν κομμάτι της ίδιας της ΤτΕ, όπως άλλωστε γίνεται και σε επίπεδο ευρωσυστήματος.

Στην ΕΠΟΧΗ και ως βουλευτής

Έπειτα ο Μάκης ο συνταξιούχος ασχολήθηκε έντονα με το κομμάτι, με την εφημερίδα την ΕΠΟΧΗ, μαζί με τον αγαπητό φίλο τον Παύλο Κλαυδιανό, κατάφεραν να κρατήσουν ένα ιστορικό έντυπο ενεργό και δραστήριο και εκδίδεται μέχρι σήμερα με θεμάτων κοινωνικών κυρίως. Και αργότερα που έφυγε από την ΤτΕ και ως βουλευτής, πάντα παρακολουθούσα έτσι την δράση του η οποία χαρακτηριζόταν από μία προσπάθεια να τεκμηριώσει τον λόγο του και να προσεγγίσει ευρύτερα τον κόσμο άσχετα αν ανήκε στον χώρο τον πολιτικό του Μάκη ή ήταν κάπου αλλού.

Το πάθος του για την Ηλεία

Τέλος, τον θυμάμαι να ασχολείται, με το πάθος του για τον τόπο του την Ηλεία, που τον έχανες που τον έβρισκες έτρεχε στα χωριά της Ηλείας να μιλήσει με τους ανθρώπους να βοηθήσει όσο μπορούσε εκεί. Πολλές φορές μου έστελνε Ε-mail και ζητούσε πληροφορίες, οικονομικά στοιχεία, να τεκμηριώσει τον λόγο του. Αυτός ήταν ο Μάκης Μπαλαούρας, ήταν ένας αγαπητός καταρχάς και αποδεκτός από όλους τους συναδέλφους εν ενεργεία και συνταξιούχους της ΤτΕ. Είχε έναν λόγο που έπειθε, έναν λόγο που ήτανε πάντα τεκμηριωμένος. Ως έτσι θα τον θυμόμαστε τουλάχιστον στην ΤτΕ, ξέρουμε ότι δε το βάζει κάτω, συνεχίζει να αγωνίζεται και να τρέχει για τα κοινωνικά ζητήματα και ιδιαίτερα για τον τόπο τον οποίο αγαπάει ιδιαίτερα για την Ηλεία. Του ευχόμαστε καλή δύναμη καλή συνέχεια και καλή επιτυχία στην προσπάθεια που κάνει
Μάκη να είσαι πάντα γερός και δυνατός.

Οι προσλήψεις στην Εθνική θα βάλουν σε διαθεσιμότητα την ηθική μας;

Του Μάκη Μπαλαούρα
Οταν πρωτοέγραψαν οι εφημερίδες ότι η Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας προσέλαβε από το παράθυρο, ως συμβούλους (!) τρία παιδιά συνδικαλιστών δύο της ΠΑΣΚΕ και ενός της ΔΑΚΕ, του Δ.Σ. του Συλλόγου Υπαλλήλων της Εθνικής, όσοι το διάβασαν, είναι σίγουρο ότι χαμογέλασαν με πίκρα, κουνώντας το κεφάλι τους ως επιβεβαίωση της εξακολουθούμενης, παρά την προκλητικότητα της ενέργειας, λόγω της κρίσης, διαπλοκής και πελατειακής λειτουργίας συνδικαλιστών και εργοδοτών.
Όταν όμως έγινε γνωστό ότι διορίστηκε και το παιδί του Ταμία του Συλλόγου, που είναι επικεφαλής της παράταξης που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, αν και μη μέλος του κόμματος, όλοι εμείς οργιστήκαμε. Οι αντίπαλοί μας χαμογέλασαν ειρωνικά, προβάλλοντας τη γνωστή υπονομευτική ατάκα «όλοι το ίδιο είμαστε» ή «καλωσορίσατε στο κλαμπ».
Είναι γνωστή, κυρίως στα συνδικάτα ΔΕΚΟ-Τραπεζών, η πελατειακή σχέση αλληλεξάρτησης εργοδοσίας και συνδικαλιστών των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ. Η εργοδοσία τακτοποιεί ημετέρους τους σε προαγωγές, τοποθετήσεις, δάνεια κτλ. Στη σχέση αυτή δεν διστάζουν να προχωρήσουν και σε κάλυψη καραμπινάτων ποινικών παραβάσεων… Από την άλλη οι συνδικαλιστές προσφέρουν εργασιακή ειρήνη, καλύπτοντας με πέπλο σιωπής τις κομματικές, κυβερνητικές και εν γένει ακραίες νεοφιλελεύθερες επιλογές της εργοδοσίας. Και μετά εμείς απορούμε για τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών που δίνουν συντριπτικά ποσοστά υπέρ της ΠΑΣΚΕ, ενώ το ΠΑΣΟΚ πνέει τα λοίσθια…
Το νοσηρό αυτό συμβάν και ό,τι άλλο μπορεί να κρύβεται, μπορεί και πρέπει να δώσει αφορμή στις δικές μας πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις να καταδικάσουν άμεσα, αποφασιστικά, απόλυτα και ξεκάθαρα, με συγκεκριμένες υποδείξεις προς όλους τους εμπλεκόμενους στη επαίσχυντη συναλλαγή, δηλαδή τη Διοίκηση της Εθνικής και τους «συνδικαλιστές» αυτούς, απαιτώντας κατ’ αρχάς την παραίτηση τους από το Δ.Σ. του Συλλόγου και την ακύρωση των προσλήψεων. Στη Βουλή να κατατεθεί ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ήξεις αφίξεις για δήθεν παραβίαση κανονισμού, αλλά καταγγέλλοντας πολιτικά και ηθικά την επαίσχυντη συναλλαγή-διαπλοκή. Σημειώνουμε ότι, ανακοίνωση-καταγγελία εξέδωσε η κεντρική παράταξη ΜΕΤΑ, η Νομαρχιακή Τραπεζών και το τμήμα Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πληροφορηθήκαμε ακόμα το τι έπραξε η οργάνωση ΣΥΡΙΖΑ Εθνικής, ενώ η παράταξη που είχε επικεφαλής τον εμπλεκόμενο βρέθηκε μακριά από το μείζον πρόβλημα.
Οι καιροί ου μενετοί σύντροφοι. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο και θα παλέψουμε από τώρα να μη γίνουμε το ίδιο μ’ αυτούς που απαξίωσαν το συνδικαλιστικό κίνημα για πολιτικές και ιδιοτελείς σκοπιμότητες. Απαιτείται ένα ηχηρό και ξεκάθαρο μήνυμα…
*συνδικαλιστής Τράπεζας Ελλάδος, ΟΤΟΕ
(δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ, 27/7/2014)

Η "Εποχή" απεργεί. Βγήκε η απεργιακή «Αδέσμευτη Γνώμη»

Η ΕΣΗΕΑ εκδίδει την Κυριακή την απεργιακή «Αδέσμευτη Γνώμη» μετά από 38 χρόνια (Είχε εκδοθεί πρώτη φορά το 1975 ως απάντηση των εργαζόμενων στην πεισματική άρνηση των εκδοτών να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις, παρά την απεργία που κράτησε πάνω από ένα μήνα).

Με στόχο να αναδείξει ότι η σύγκρουση με την κυβέρνηση δεν αφορά μόνο εργασιακά θέματα αλλά την ίδια τη Δημοκρατία, η ΕΣΗΕΑ εκδίδει την Κυριακή το απεργιακό φύλλο της Αδέσμευτης Γνώμης, αναβιώνοντας την έκδοση του φύλου του 1975, σε μια ιστορική απεργία της Ένωσης Συντακτών.

Όπως αναφέρει η Ντίνα Δασκαλοπούλου της Εφημερίδας των Συντακτών, η «Αδέσμευτη Γνώμη» που θα κυκλοφορήσει αύριο είναι ένας θρύλος για τους Έλληνες δημοσιογράφους.
Tο 1975 εκδόθηκε και ήταν η απάντηση των εργαζόμενων στην πεισματική άρνηση των εκδοτών να τους υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις, παρά την απεργία που κρατούσε πάνω από ένα μήνα.

Μπροστάρηδες σ΄ αυτόν τον αγώνα ήταν προσωπικότητες της δημοσιογραφίας όπως ο Κώστας Νίτσος, ο Δημήτρης Ψαθάς, ο Παύλος Παλαιολόγος, ο Σπύρος Μελάς, ο Μάριος Πλωρίτης, ο Χρήστος Πασαλάρης, ο Απόστολος Μαγγανάρης, ο Νίκος Καραντηνός. Το απεργιακό φύλλο εκδόθηκε από την ΕΣΗΕΑ, την Ένωση Τυπογράφων και τους Εφημεριδοπώλες της Αθήνας με διευθυντή τον Κώστα Νίτσο, αρχισυντάκτη τον Αλέκο Φιλιππόπουλο, υπεύθυνους τομέων ρεπορτάζ τους Σεραφείμ Φυντανίδη, Λυκούργο Κομίνη, Τόλη Γαρουφαλή, με συντάκτες και τυπογράφους όλους όσους δούλευαν τότε σε εφημερίδες και περιοδικά.

«Δεν αγοράζουμε τα απεργοσπαστικά φύλλα, στηρίζουμε το απεργιακό φύλλο»

Τον Ιούνιο 2013 μέσα σε 30 ώρες δημιουργήθηκε, γράφτηκε, στήθηκε σε σελίδες, τυπώθηκε και ξεκίνησε να διακινείται το περασμένο Σάββατο το βράδυ η «Αδέσμευτη Γνώμη», η απεργιακή εφημερίδα που εξέδωσαν οι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης την περασμένη εβδομάδα

Μέσα σε 30 ώρες δημιουργήθηκε, γράφτηκε, στήθηκε σε σελίδες, τυπώθηκε και ξεκίνησε να διακινείται το περασμένο Σάββατο το βράδυ η «Αδέσμευτη Γνώμη», η απεργιακή εφημερίδα που εξέδωσαν οι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης την περασμένη εβδομάδα.

Στην Αθήνα διοχετεύθηκαν με ανεξάρτητο δίκτυο διανομής 57.500 φύλλα της απεργιακής εφημερίδας «Αδέσμευτη Γνώμη», εκ των οποίων τα 23.500 στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, το οποίο λειτούργησε και ως κέντρο διακίνησης. Άλλα 42.500 φύλλα διοχετεύθηκαν στην περιφέρεια, με αεροπλάνα, ΚΤΕΛ και ιδιωτικά μέσα, από την Κυριακή το πρωί ώς τη Δευτέρα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, υπεύθυνοι για την παραλαβή ήταν άνθρωποι των κατά τόπους ΕΡΑ.

Η παραγωγή της απεργιακής εφημερίδας, 16 σελίδων, έγινε με τις υποδομές της “Εφημερίδας των Συντακτών”, στο τυπογραφείο Χέλιος Πρες στην Ιερά Οδό και υπεύθυνο έκδοσης τον πρόεδρο της ΠΟΕΣΥ Γ. Σαββίδη. Η έκδοση προβλήθηκε από την ΕΡΤ, sites (όπως το left.gr και alterthess.gr), από social media, με συνέντευξη Τύπου, μέσω βίντεο της διαδικασίας, παραγωγής του Άγγελου Καλοδούκα. Το συνολικό κόστος της ήταν 9.184 ευρώ, ενώ τα έσοδα από την οικονομική ενίσχυση δεν έχουν ακόμα καταμετρηθεί.

Καταργούν και τις απεργίες Eπιστράτευση και της απεργίας των ναυτικών της ΠΝΟ

Του Μάκη Μπαλαούρα

Πρελούδιο (και) θεσμικού αυταρχισμού ήταν η κυβερνητική μεθόδευση για την απεργία της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ), που σταμάτησε μετά από 6 μέρες, λόγω της επιστράτευσης των ναυτικών, αλλά και των τεράστιων μηχανισμών καταστολής στο Λιμάνι του Πειραιά. Οι ναυτεργάτες, εργαζόμενοι σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες διεκδικούσαν:

– Ανάκληση του Ν/Σ του υπουργείου Ναυτιλίας που επιτρέπει στους πλοιοκτήτες την εξυπηρέτηση των νησιών ανάλογα με τις διαθέσεις και τα συμφέροντα τους. Μειώνει, επίσης, την οργανική σύνθεση των πληρωμάτων, όχι μόνο στα πλοία εσωτερικού, αλλά και αυτών μεταξύ Ελλάδας – Ιταλίας.
– Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης και σταμάτημα των ατομικών συμβάσεων.
– Άμεση εξόφληση δεδουλευμένων. Οι εφοπλιστές χρωστούν 22 εκατ. ευρώ, με συνέπεια το 70% των ναυτεργατών να μένουν απλήρωτοι για πάνω από 7 μήνες. Παράλληλα, τριπλασιάστηκε η φορολογία τους, ενώ οι εφοπλιστές απολαμβάνουν 59 φοροαπαλλαγές.
– Η αντιμετώπιση της ανεργίας των ναυτικών που έχει φτάσει πια στο 27%. Αντίθετα, η μαύρη εργασία θεριεύει με 50%. Σημειώνουμε, ότι το επίδομα απεργίας ανέρχεται στα 235 ευρώ.

Από τον αυτοματισμό στην επιστράτευση

Η κυβέρνηση αρχικά προσπάθησε να προκαλέσει συγκρούσεις με άλλες κοινωνικές ομάδες, κυρίως με αγρότες της Κρήτης. Η Περιφέρεια Κρήτης και οι βουλευτές της συγκυβέρνησης περιδιάβαιναν το νησί, προκειμένου να ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι οι ναυτεργάτες δεν μπορεί να κατηγορηθούν ως «προνομιούχοι κηφήνες» του δημοσίου, όπως συλλήβδην κατηγορούν τους δημόσιους υπάλληλους. Πολύ περισσότερο που είναι απλήρωτοι από ιδιώτες επιχειρηματίες.

Τελικά ο Α. Σαμαράς πιστός στο δόγμα «νόμος και τάξη», παρά τις ενστάσεις, ακόμα, και του υπουργού Ναυτιλίας και εν όψει της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, όπου ήθελε να εμφανιστεί χωρίς κοινωνικές συγκρούσεις, προχώρησε στην επιστράτευση, τέταρτη των ναυτεργατών από το 2001. Η άρση, πριν λίγους μήνες μάλιστα, της προηγούμενης του 2010 που επέβαλε η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου έγινε με επικοινωνιακούς πανηγυρισμούς από την κυβέρνηση Σαμαρά «ότι αλλάζουμε σελίδα».
Ο πρωθυπουργός, βέβαια, γνώριζε ότι σ’ αυτή την άκρως αυταρχική ενέργεια θα έβρισκε σύμφωνο τον Β. Βενιζέλο και την ανοχή του Φ. Κουβέλη. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ΔΗΜΑΡ αυτή τη φορά δεν εξέδωσε ούτε καν ανακοίνωση, όπως για το μετρό… Ούτε προφανώς οι δύο υπουργοί της Μανιτάκης – Ρουπακιώτης ανατρίχιασαν, αν και επρόκειτο για επιστράτευση, απλήρωτων εργαζομένων!

Τα ΜΑΤ υπάλληλοι των εφοπλιστών

Τα ναυτεργατικά σωματεία αποφάσισαν να αγνοήσουν την επιστράτευση για τα λιμάνια της Αττικής, καλώντας εργαζόμενους να στηρίξουν τον αγώνα τους. Η ΓΣΕΕ, μάλιστα, προχώρησε σε κήρυξη 24ωρης απεργίας για το Λεκανοπέδιο. Πράγματι, ένα τεράστιο πλήθος συγκεντρώθηκε στο λιμάνι. Όμως, γύρω στις 3 το πρωί εκατοντάδες άνδρες των ΜΑΤ και του Λιμενικού είχαν αποκλείσει την προσέλευση του κόσμου, από ξηρά και θάλασσα (!).
Τελικά οι ΜΑΤατζήδες έκοψαν τους κάβους, χωρίς τα πληρώματα να ανάψουν τις μηχανές, γεγονός άκρως επικίνδυνο, μετακινώντας τα πλοία στη θάλασσα και σε πλησίον αγκυροβόλια. Οι ενέργειες των κατασταλτικών μηχανισμών συνοδεύτηκαν και από τραμπούκικες εργοδοτικές συμπεριφορές, όπως αυτών στα δρομολόγια Ηρακλείου-Πειραιά.

Τέρμα οι απεργίες

Πριν από λίγες μέρες σημειώναμε σ’ αυτή την εφημερίδα, ότι η κυβέρνηση σκέπτεται να απαγορεύσει τις απεργίες που προκηρύσσονται από υπερκείμενες συνδικαλιστικές οργανώσεις (ΕΚ – Ομοσπονδίες – ΓΣΕΕ) που καλύπτουν κινητοποιήσεις σωματείων που έχουν θεωρηθεί παράνομες και καταχρηστικές. Φαίνεται όμως ότι πέσαμε έξω. Η κυβέρνηση σκέπτεται να προχωρήσει σε μεγαλύτερες αυταρχικού τύπου ενέργειες. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Μ. Βορίδης ήταν απόλυτα σαφής: «Υπάρχουν ομάδες που έχουν τόση δύναμη που μπορεί να συντρίβουν την οικονομία. Να δούμε περιορισμούς στο τι σημαίνει απαρτία, στο με ποια πλειοψηφία θα παίρνονται οι αποφάσεις».

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Β. Κεγκέρογλου εμφάνισε, μάλιστα, το ΠΑΣΟΚ ότι έχει το κόπιραιτ, «ώστε να αλλάξει συνολικά το καθεστώς στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος». Από δίπλα και ο Ν. Τσούκαλης της ΔΗΜΑΡ, που, υποστηρίζοντας τους παραπάνω συναδέλφους του στη συγκυβέρνηση, υπογράμμισε ότι «οι μέθοδοι και τα εργαλεία που μέχρι πρότινος γνωρίζαμε πρέπει να αναθεωρηθούν». Πέντε μέρες μετά ο (τέως συνδικαλιστής) υπουργός Εργασίας Γ. Βρούτσης πιστοποιούσε με τυμπανοκρουσίες τη κυβερνητική κατεύθυνση ασφυκτικού περιορισμού, έως τη κατάργηση, της απεργίας. Έως και την επαναφορά του λοκ άουτ διανοήθηκαν!

Οι σφοδρές αντιδράσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ(όχι, φυσικά, της Χρυσής Αυγής) καθώς και συνδικαλιστικών οργανώσεων, ανάγκασαν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ να πάρουν και αυτά αρνητική θέση. Η κυβέρνηση, αναδιπλώθηκε προσωρινά. Είναι ζήτημα συγκυρίας. Η στρατηγική της έντασης με τη κοινωνία είναι στις προτεραιότητες της. Κάποια στιγμή, εντός του 2013, όταν θα οξυνθούν οι κοινωνικές αντιδράσεις θα το επαναφέρουν. ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, πάλι θα ψελλίσουν επιφυλάξεις, αλλά τελικά θα συναινέσουν «μπροστά στη σωτηρία της πατρίδας»..

Έτσι, η πανεργατική απεργία που κήρυξαν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ για τις 20 Φεβρουαρίου λαμβάνει –πέραν της αντίστασης στη λιτότητα και τη κοινωνική καταστροφή– και χαρακτηριστικά προστασίας του δικαιώματος της απεργίας. Για την αξιοπρεπή διαβίωση των εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, μικρομεσαίων. Μια απεργία που μπορεί να οδηγήσει και σε πολιτικές ανατροπές.

Από την ΕΠΟΧΗ

Η κυ­βέρ­νη­ση πα­ρα­βία­σε το Σύ­νταγ­μα και ε­πί­τα­ξε τη λο­γι­κή Επι­στρά­τευ­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο Με­τρό

Του Μά­κη Μπα­λα­ού­ρα

Η α­περ­γία των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο Με­τρό θα μπο­ρού­σε, θα μπο­ρέ­σει εν­δε­χο­μέ­νως, να α­πο­τε­λέ­σει τη θρυαλ­λί­δα που θα ξυ­πνή­σει το θε­ριό, το συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα.

Μπο­ρεί οι ΓΣΕΕ-Α­ΔΕ­ΔΥ να προ­κή­ρυ­ξαν 29 πα­νελ­λα­δι­κές πα­νερ­γα­τι­κές α­περ­γίες –μια ι­στο­ρι­κή και πα­νευ­ρω­παϊκή πρω­το­πο­ρία– α­πό το 2010 μέ­χρι σή­με­ρα, ό­μως σε κα­μία πε­ρί­πτω­ση δεν δη­μιούρ­γη­σαν τους ό­ρους και τις συν­θή­κες α­να­τρο­πής των πιο βάρ­βα­ρων πο­λι­τι­κών σε πα­νευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο. Ού­τε δη­μιούρ­γη­σαν μια ε­λά­χι­στη α­σπί­δα προ­στα­σίας των ερ­γα­ζο­μέ­νων, που ο­δη­γού­νται στην α­νερ­γία με γεω­με­τρι­κή πρόο­δο, που δεν κα­λύ­πτο­νται πια α­πό τις στοι­χειώ­δεις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις.

Το ε­λά­χι­στο που θα μπο­ρού­σε να γί­νει θα ή­ταν να λη­φθούν πρω­το­βου­λίες συ­ντο­νι­σμού α­γώ­νων στη βά­ση ε­νός σχε­δίου δρά­σης ε­πι­μέ­ρους σω­μα­τείων και ο­μο­σπον­διών που α­ντι­με­τω­πί­ζουν τις ί­διες μι­σθο­λο­γι­κές, α­σφα­λι­στι­κές ή ερ­γα­τι­κές ε­πι­θέ­σεις. Η α­περ­γία στο Με­τρό, στο ε­πί­πε­δο των σω­μα­τείων στην ί­δια την ε­πι­χεί­ρη­ση και πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο των σω­μα­τείων στις συ­γκοι­νω­νίες, δεν εί­χε αυ­τή την αυ­το­νό­η­τη δρά­ση. Για πα­ρά­δειγ­μα α­πό τα τρία σω­μα­τεία της Με­τρό άλ­λη α­πο­φα­σι­στι­κό­τη­τα έ­δει­χνε το έ­να και άλ­λη τα άλ­λα δύο. Το ί­διο –σε με­γέ­θυν­ση– πα­ρα­τη­ρή­θη­κε και με τα υ­πό­λοι­πα σω­μα­τεία των συ­γκοι­νω­νιών.
Με αυ­τούς τους ό­ρους, μια με­γά­λη α­περ­γία- η πρώτη απεργία εναντίον του γ΄ Μνημονίου- που στα­μά­τη­σε τη λει­τουρ­γία του Με­τρό για πά­νω α­πό μια βδο­μά­δα, έ­δει­χνε ταυ­τό­χρο­να την έλ­λει­ψη συ­ντο­νι­σμού και σα­φούς πο­λι­τι­κής στή­ρι­ξης α­πό τις υ­περ­κεί­με­νες ορ­γα­νώ­σεις, ό­πως η ΓΣΕΕ, γε­γο­νός που θα μπο­ρού­σε να πυ­ρο­δο­τή­σει ε­ξε­λί­ξεις σε ο­λό­κλη­ρο το σ.κ. Αυ­τή την α­δυ­να­μία εκ­με­ταλ­λεύ­τη­καν κυ­βέρ­νη­ση και ΜΜΕ που κα­νο­ναρ­χού­σαν τους α­περ­γούς ως συ­ντε­χνί­τες, υ­ψη­λό­μι­σθους, βο­λε­μέ­νους, α­νάλ­γη­τους προς τον α­πλό ερ­γα­ζό­με­νο που θέ­λει να πά­ει στη δου­λειά του και δυ­να­μί­τι­ζαν την κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή και αλ­λη­λεγ­γύη. Με άλ­λα λό­για, τρο­φο­δο­τού­σαν τον λε­γό­με­νο «κοι­νω­νι­κό αυ­το­μα­τι­σμό». Έτσι κυ­βέρ­νη­ση και τα υ­πη­ρε­τού­ντα αυ­τή ΜΜΕ έ­στρω­σαν το δρό­μο για την πο­λι­τι­κή ε­πί­τα­ξη ή σω­στό­τε­ρα ε­πι­στρά­τευ­ση.

Τα αι­τή­μα­τα των α­περ­γών

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι στις συ­γκοι­νω­νίες, τον πε­ρα­σμέ­νο Απρί­λιο, υ­πέ­γρα­ψαν ΣΣΕ με μη­δε­νι­κές αυ­ξή­σεις για έ­να χρό­νο με τον τό­τε υ­πουρ­γό της κυ­βέρ­νη­σης Λ. Πα­πα­δή­μου, Μ. Βο­ρί­δη. Η ΣΣΕ θα πα­ρέ­μει­νε σε ι­σχύ μέ­χρι και τον Ιού­νιο λό­γω της με­τε­νέρ­γειας. Όμως, πα­ρά τη ΣΣΕ, η κυ­βέρ­νη­ση, με την ψή­φι­ση του τρί­του μνη­μο­νίου, α­πο­φά­σι­σε να ε­ντά­ξει α­πό 1.1.2013 τους ερ­γα­ζό­με­νους στις συ­γκοι­νω­νίες στο ε­νιαίο μι­σθο­λό­γιο του δη­μο­σίου. Με πρω­το­βου­λία των συν­δι­κά­των, υ­πήρ­ξαν νέες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την κυ­βέρ­νη­ση ό­που συμ­φω­νή­θη­κε η πα­ρά­τα­ση της ι­σχύος της ΣΣΕ για τρεις μή­νες και στο διά­στη­μα αυ­τό να υ­πάρ­ξουν δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για νέα ΣΣΕ. Ξαφ­νι­κά, ό­μως, η κυ­βέρ­νη­ση α­να­κοί­νω­σε την έ­ντα­ξη των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο ε­νιαίο μι­σθο­λό­γιο. Συ­νέ­πεια αυ­τού εί­ναι η α­πο­δέ­σμευ­ση του μι­σθού τους α­πό την ει­δι­κό­τη­τα και την ευ­θύ­νη και η συ­νάρ­τη­σή του με το εκ­παι­δευ­τι­κό τους ε­πί­πε­δο. Το α­πο­τέ­λε­σμα εί­ναι νέα μείω­ση 10-30% των α­πο­δο­χών τους, που θα α­θροι­στεί στις μέ­χρι τώ­ρα μειώ­σεις που έ­χουν φτά­σει το 35%. Δη­λα­δή, συ­νο­λι­κά θα χά­σουν μέ­χρι και 60% του μι­σθού τους. Πα­ρεν­θε­τι­κά να ση­μειώ­σου­με ό­τι τα μι­σθο­λο­γι­κά στοι­χεία που διο­χέ­τευ­σε η κυ­βέρ­νη­ση στα ΜΜΕ α­φο­ρούν το κό­στος ερ­γα­σίας α­νά ερ­γα­ζό­με­νο, ό­που ε­κεί συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ερ­γο­δο­τι­κές ει­σφο­ρές, υ­πο­χρεω­τι­κές υ­πε­ρω­ρίες λό­γω της μείω­σης του προ­σω­πι­κού και α­πο­ζη­μιώ­σεις για τη συ­ντα­ξιο­δό­τη­σή τους.

Επι­στρά­τευ­ση, μείζον βή­μα αυ­ταρ­χι­σμού

Η α­πό­φα­ση της κυ­βέρ­νη­σης έρ­χε­ται ως συ­νέ­χεια άλ­λων 10 ε­πι­στρα­τεύ­σεων που έ­χουν κά­νει ό­λες οι μέ­χρι τώ­ρα κυ­βερ­νή­σεις α­πό τον Κ. Κα­ρα­μαν­λή, Α. Πα­παν­δρέ­ου έως τον Κ. Ση­μί­τη, Γ. Πα­παν­δρέ­ου, Κώ­στα Κα­ρα­μαν­λή, και Αντ. Σα­μα­ρά.
Η ε­πι­στρά­τευ­ση, ό­πως συμ­φω­νούν ό­λοι οι συ­νταγ­μα­το­λό­γοι, εί­ναι α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κή. Το άρ­θρο 2 του Συ­ντάγ­μα­τος ο­ρί­ζει ό­τι ε­πι­στρά­τευ­ση ε­πι­βάλ­λε­ται μό­νο για να α­ντι­με­τω­πι­στεί θε­ο­μη­νία, για λό­γους δη­μό­σιας υ­γείας και σε κα­τά­στα­ση πο­λέ­μου. Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση τί­πο­τα α­π’ αυ­τά δεν ι­σχύει. Εκτός αν πό­λε­μο εν­νοούν τον τα­ξι­κό πό­λε­μο.

Ενδια­φέ­ρον έ­χει να θυ­μη­θού­με έ­να άρ­θρο του ση­με­ρι­νού υ­πουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης Αντ. Ρου­πα­κιώ­τη στην «Αυ­γή» (24.2.2006), με το ο­ποίο έ­κρι­νε α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κή την ε­πι­στρά­τευ­ση των ναυ­τερ­γα­τών α­πό την κυ­βέρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή. Ο νυν υ­πουρ­γός έ­γρα­φε τό­τε ό­τι «δεν συ­ντρέ­χουν οι προϋπο­θέ­σεις ε­πι­βο­λής α­να­γκα­στι­κής ερ­γα­σίας, πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν εί­ναι ε­πι­τρε­πτή ως μέ­τρο διευ­θέ­τη­σης κοι­νω­νι­κών α­ντα­γω­νι­σμών». Ο Αντ. Ρου­πα­κιώ­της κα­τέ­λη­γε ό­τι «υ­πάρ­χουν θε­σμοί και κα­νό­νες για να γί­νο­νται σε­βα­στοί και να τη­ρού­νται ή να ευ­τε­λί­ζο­νται και να πα­ρα­βιά­ζο­νται»!

Τι να προ­σθέ­σου­με ε­μείς; Ότι η τω­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση εί­ναι ε­κτά­κτου α­νά­γκης και ε­πο­μέ­νως α­πο­φα­σί­ζει πα­ρα­βιά­ζο­ντας άρ­θρα του Συ­ντάγ­μα­τος; Θα μπο­ρού­σα­με να ε­πι­κα­λε­στού­με και τον συ­νταγ­μα­το­λό­γο Ευ. Βε­νι­ζέ­λο, που το 2006 κα­τά­θε­σε πρό­τα­ση νό­μου για κα­τάρ­γη­ση της ε­πι­στρά­τευ­σης… Σή­με­ρα δη­λώ­νει ό­τι «η ε­πι­στρά­τευ­ση εί­ναι η πιο ή­πια α­πό­φα­ση που θα μπο­ρού­σε να λη­φθεί»! Δη­λα­δή τι θα μπο­ρού­σε χει­ρό­τε­ρο να συμ­βεί, α­πο­λύ­σεις, συλ­λή­ψεις ή ε­πι­στρά­τευ­ση -ό­πως λέ­γε­ται ό­τι έ­θε­σε διλημ­μα­τι­κά ο Σα­μα­ράς προς Βε­νι­ζέ­λο – Κου­βέ­λη- ή κά­τι άλ­λο, ό­πως για πα­ρά­δειγ­μα να σκά­βουν σή­ραγ­γες για τις ε­θνι­κές ο­δούς α­πλή­ρω­τοι, ό­πως έ­χει προ­τεί­νει ο πρώην υ­πουρ­γός Π. Δού­κας;

Η κυ­βέρ­νη­ση προκειμένου να μη δημιουργηθεί εστία κοινωνικής ανάφλεξης δύο δρό­μους έ­χει: Του κοι­νω­νι­κού αυ­το­μα­τι­σμού και του συ­νο­λι­κού αυ­ταρ­χι­σμού. Στην κα­τεύ­θυν­ση αυ­τή η κυ­βέρ­νη­ση σκέ­πτε­ται να α­πα­γο­ρεύ­σει τις α­περ­γίες που προ­κη­ρύσ­σο­νται α­πό υ­περ­κεί­με­νες ορ­γα­νώ­σεις, ό­πως των Εργα­τι­κών Κέ­ντρων, Ομο­σπον­διών ή α­κό­μα και της ΓΣΕΕ για να κα­λύ­ψουν κι­νη­το­ποιή­σεις σω­μα­τείων που έ­χουν θεω­ρη­θεί «πα­ρά­νο­μες και κα­τα­χρη­στι­κές» δι­κα­στι­κά. Ταυ­τό­χρο­να, θα α­πα­γο­ρεύε­ται σε ερ­γα­ζό­με­νους να χρη­σι­μο­ποιούν τα ρε­πό ή την ά­δειά τους στις η­μέ­ρες α­περ­γιών, προ­κει­μέ­νου να α­να­γκά­σει αυ­τούς που, δυ­στυ­χώς, δη­λώ­νουν α­δειού­χοι ή και α­σθε­νείς για να μην τους α­φαι­ρε­θούν τα με­ρο­κά­μα­τα της α­περ­γίας. Με­τα­τρέ­πει έ­να ε­σω­τε­ρι­κό ζή­τη­μα των συν­δι­κά­των σε τα­κτι­κή χτυ­πή­μα­τος των α­περ­γιών.
Φο­βό­μα­στε, ό­μως, ό­τι, επίσης, στό­χος της κυ­βέρ­νη­σης εί­ναι η ι­διω­τι­κο­ποίη­ση των συ­γκοι­νω­νιών. Πα­λιός πό­θος της Δε­ξιάς, α­πό την ε­πο­χή Μη­τσο­τά­κη, που τώ­ρα δια­τυ­μπα­νί­ζε­ται α­πό στε­λέ­χη της ΝΔ, ό­πως ο Α. Γεωρ­γιά­δης. Από την άλ­λη με­ριά, οι ερ­γα­ζό­με­νοι προ­σέ­φυ­γαν στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας προ­κει­μέ­νου να πα­γώ­σουν την ε­πί­τα­ξή τους, θεω­ρώ­ντας ό­τι εί­ναι α­ντί­θε­τη με το Σύ­νταγ­μα και τις διε­θνείς συν­θή­κες –σε κα­μία ευ­ρω­παϊκή χώ­ρα δεν ι­σχύει η ε­πι­στρά­τευ­ση– κα­θώς και ό­τι πλήτ­τε­ται καί­ρια το δι­καίω­μα της α­περ­γίας και οι ΣΣΕ.

Μα­θή­μα­τα του Γε­νά­ρη

Σε πο­λι­τι­κό ε­πί­πε­δο, πέ­ραν της α­κραιφ­νούς στή­ρι­ξης του ΠΑ­ΣΟ­Κ, η ΔΗ­ΜΑ­Ρ, για μια α­κό­μα φο­ρά συ­νε­πής στη λο­γι­κή του ή­ξεις α­φή­ξεις, χα­ρα­κτή­ρι­σε το μέ­τρο «α­κραία ε­πι­λο­γή», αλ­λά, ό­πως ξε­κα­θά­ρι­σε ο πα­λιός συν­δι­κα­λι­στής της ΓΣΕΕ και σή­με­ρα υ­πεύ­θυ­νος του κόμ­μα­τος Δημ. Χατ­ζη­σω­κρά­της, «δεν προ­κύ­πτει πρό­βλη­μα για τη συμ­με­το­χή μας στο κυ­βερ­νη­τι­κό σχή­μα». Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με δη­λώ­σεις του Αλ. Τσί­πρα α­πό τις Η­ΠΑ, αλ­λά και με ε­ρώ­τη­ση προς την κυ­βέρ­νη­ση ό­λης της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ο­μά­δας του, χτυ­πά τον αυ­ταρ­χι­σμό της συ­γκυ­βέρ­νη­σης στη­ρί­ζο­ντας ταυ­τό­χρο­να τον α­γώ­να των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Το ΚΚΕ ε­πί­σης στη­ρί­ζει τον α­γώ­να των ερ­γα­ζο­μέ­νων, κα­λώ­ντας τους ερ­γα­ζό­με­νους σε α­γώ­νες με σχέ­διο και προ­ε­τοι­μα­σία. Όμως α­κό­μα και μπρο­στά σε κομ­βι­κούς σταθ­μούς του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος, το ΚΚΕ και το ΠΑ­ΜΕ συ­νε­χί­ζουν τον ξε­χω­ρι­στό τους δρό­μο, ό­πως η μη συμ­με­το­χή στο συλ­λα­λη­τή­ριο της Πα­ρα­σκευής, που α­πο­φά­σι­σαν τα σω­μα­τεία στις συ­γκοι­νω­νίες και η διορ­γά­νω­ση ξε­χω­ρι­στού το Σάβ­βα­το το πρωί!

Τα μα­θή­μα­τα α­πό τη με­γά­λη κι­νη­το­ποίη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων στις συ­γκοι­νω­νίες ο­φεί­λου­με να τα α­ξιο­ποιή­σου­με ό­λοι, ερ­γα­ζό­με­νοι, συν­δι­κά­τα, κόμ­μα­τα της
Αρι­στε­ράς. Να συ­ντεί­νουν ό­λες οι πρω­το­βου­λίες στη δη­μιουρ­γία ε­νός ευ­ρέ­ος κοι­νω­νι­κού με­τώ­που με σα­φές σχέ­διο, προϊόν συλ­λο­γι­κών δια­δι­κα­σιών, με συ­ντο­νι­σμό σω­μα­τείων και ο­μο­σπον­διών με αιχ­μές τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, ό­πως υ­πε­ρά­σπι­ση και διεκ­δί­κη­ση ε­νο­ποιη­μέ­νων ΣΣΕ, α­ντί­στα­ση στις α­πο­λύ­σεις, την α­νερ­γία, τις ι­διω­τι­κο­ποιή­σεις.
Οι πρό­σφα­τες κι­νη­το­ποιή­σεις μπο­ρούν να α­ξιο­ποιη­θούν και για την προ­ε­τοι­μα­σία στους χώ­ρους δου­λειάς και στην κοι­νω­νία, της πα­νελ­λα­δι­κής πα­νερ­γα­τι­κής α­περ­γίας που έ­χουν α­πο­φα­σί­σει ΓΣΕΕ-Α­ΔΕ­ΔΥ μέ­χρι τα μέ­σα του Φε­βρουα­ρίου. Για να στεί­λει έ­να ζω­ντα­νό ερ­γα­τι­κό και πο­λι­τι­κό μή­νυ­μα α­να­τρο­πής των δε­ξιών και μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών.
Από την ΕΠΟΧΗ

Ένα απλό καπρίτσιο της μοίρας* Οι υπουργοί νόμιζαν ότι είχαν να κάνουν με εξωραϊστικό σύλλογο

Του Γρηγόρη Νικολόπουλου στο «ΤΟ ΒΗΜΑ»

Στα είκοσι χρόνια που ασχολούμαι με το οικονομικό ρεπορτάζ οι υπάλληλοι της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν πάντα «υπεράνω υποψίας». Ακόμη και στην αλλαγή του νομίσματος από τη δραχμή στο ευρώ οι υπάλληλοι αυτοί έβγαλαν τη χώρα ασπροπρόσωπη. Τι τους έπιασε ξαφνικά και κατέλαβαν το μηχανογραφικό κέντρο της τράπεζας διακόπτοντας τις τραπεζικές συναλλαγές και τη λειτουργία του Χρηματιστηρίου επί τρεις ημέρες, προκαλώντας σημαντικό πρόβλημα στην οικονομία και πλήττοντας την εικόνα της χώρας στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους; Προσπαθούσα να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα όταν συνειδητοποίησα τον τίτλο του τραγουδιού που άκουγα εκείνη τη στιγμή: «Α Simple Twist of Fate» του Ντίλαν. Και συνειδητοποίησα ότι αυτό ακριβώς συνέβη και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ένα απλό καπρίτσιο της μοίρας.

Η μοίρα κανόνισε ένα ραντεβού του αλαζόνα πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή με τον ισχυρό συνδικαλιστή της Τράπεζας της Ελλάδος Μάκη Μπαλαούρα και τον άβουλο διοικητή Ν. Γκαργκάνα.

{σύνθημα ΠατησίωνΧαλκοκονδύλη τις ημέρεςς τη μεγάλης απεργίας της ΤτΕ}

Οι υπάλληλοι της κεντρικής τράπεζας ζητούσαν επί μήνες να συναντηθούν με την υπουργό Κοινωνικής Ασφάλισης κυρία Φάνη Πετραλιά για να διατυπώσουν τις αντιρρήσεις τους σχετικά με το Ασφαλιστικό. Η υπουργός δεν τους συνάντησε, η κυβέρνηση τους αγνόησε. Οι υπάλληλοι κήρυξαν απεργία, κατέλαβαν το μηχανογραφικό κέντρο και διέκοψαν όλες τις συναλλαγές. Η αντίδρασή τους μας φάνηκε υπερβολική. Ειδικά στους οικονομικούς συντάκτες, στους τραπεζίτες, στους χρηματιστές και στους επιχειρηματίες.
Ωστόσο η άποψη του κ. Μπαλαούρα, όπως την εξέφρασε σε συνέντευξή του στα «Νέα», είναι διαφορετική.

• «Το Χρηματιστήριο το έκλεισε η αδιαλλαξία του κ. Αλογοσκούφη».
• «Οι τράπεζες θα πατήσουν λίγο φρένο στην κερδοφορία τους».
• Θεωρεί ότι μόνο το Χρηματιστήριο «πόνεσε» την κυβέρνηση. «Δεν ακούσαμε ούτε μια έκφραση λύπης για τους συνταξιούχους και τους δημοσίους υπαλλήλους που θα ταλαιπωρηθούν για να πληρωθούν». Σε όσους τον κατηγορούν ότι έβλαψε την εικόνα της χώρας, λέει:
• «Την εικόνα της χώρας έβλαψαν τα δομημένα ομόλογα, το στημένο παιχνίδι του Χρηματιστηρίου, οι κουμπάροι και τα DVD».
• Και, τέλος, ο κ. Μπαλαούρας απαντώντας στο ερώτημα αν έλαβαν υπόψη τις επιπτώσεις της απεργίας, απαντά:
• «Ασφαλώς, γι’ αυτό είχαμε προειδοποιήσει την κυβέρνηση. Οι υπουργοί νόμιζαν ότι είχαν να κάνουν με εξωραϊστικό σύλλογο».

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το «καπρίτσιο της μοίρας».

Ο κ. Μπαλαούρας δεν είναι ένας τυχαίος συνδικαλιστής. Η φωτογραφία του με σπασμένο το κεφάλι από τους βασανισμούς της ΕΣΑ επί χούντας, όταν ήταν φοιτητής της ΑΣΟΕΕ, είχε γίνει εξώφυλλο περιοδικών. Ήταν στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού και παραμένει αριστερός – στ’ αλήθεια, όχι όπως άλλοι συνάδελφοί του συνδικαλιστές, ή κορυφαία στελέχη των διοικήσεων των τραπεζών σήμερα.

Ο κ. Μπαλαούρας λοιπόν και οι συνάδελφοί του απεργοί θέλησαν να συναντηθούν με την κυβέρνηση, η οποία αρνήθηκε να τους συναντήσει, θεωρώντας ότι, όπως συνηθίζει, θα κάνει αυτό που θέλει χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Συνηθισμένη από άλλους συνδικαλιστές, οι οποίοι είτε ανήκουν στη Ρηγίλλης είτε ελέγχονται και εξαγοράζονται, θεώρησε ότι έτσι και οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα της Ελλάδος θα κάνουν μια απεργία για τα μάτια του κόσμου. Δεν υπολόγισε σωστά η κυβέρνηση. Εξάλλου και ο άβουλος διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γκαργκάνας υπολόγισε σωστά. Και έτσι φτάσαμε στην πλήρη διακοπή των συναλλαγών και τελικά στην απόφαση του δικαστηρίου να κηρύξει παράνομη και καταχρηστική την απεργία των υπαλλήλων της Τράπεζας και να τους ξαναστείλει στη δουλειά τους. Τα πράγματα όμως, έστω και με αυτόν τον ακραίο τρόπο, μπήκαν στη θέση τους. Στην περίπτωση της Τράπεζας της Ελλάδος αποδείχτηκε ότι οι συνδικαλιστές είναι συνδικαλιστές και όχι εξωραϊστικός σύλλογος, ότι ο διοικητής πρέπει να είναι ισχυρή προσωπικότητα και ότι η κυβέρνηση είναι αλαζονική και δεν μπορεί να χειριστεί μια απλή υπόθεση.

Αν είχε δεχτεί να ακούσει τα αιτήματα των συνδικαλιστών τίποτε δεν θα είχε συμβεί.
Πηγή: https://www.tovima.gr/2008/11/25/finance/ena-aplo-kapritsio-tis-moiras-2/

Μάκης Μπαλαούρας*: Άρθρο- απάντηση του στην αρθρογραφία του Νίκου Νικολάου και του Στάμου Ζούλα («H KAΘHMEPINH» 18-03-08)

Στο βωμό της Σοφοκλέους

Με αφορμή συνέντευξή μου στα «ΝEA» της 6ης Μαρτίου, ο κ. Νικολάου στην «Καθημερινή» της 13ης Μαρτίου και τρεις μέρες μετά στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο κ. Στάμος Ζούλας, μου έκαναν οξεία κριτική γιατί δήθεν δήλωσα «σιγά τα ωά» για το κλείσιμο Χρηματιστηρίου από την καθολική απεργία των υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος και, ως εκ τούτου η Ελλάδα εμφανίστηκε ως αναξιόπιστη χώρα, στην οποία είναι παρακινδυνευμένο να επενδύεις.

Στην πραγματικότητα στα «ΝΕΑ» δήλωσα ότι «οι κυβερνώντες εμφανίστηκαν ολοφυρόμενοι για το κλείσιμο του Χρηματιστηρίου («εξέγερση των γιάπηδων», έγραψε η «Ελευθεροτυπία»), μη βρίσκοντας μια έκφραση λύπης για τους συνταξιούχους και τους δημόσιους υπαλλήλους που ενδεχομένως ταλαιπωρηθούν». Την εικόνα της χώρας τη βλάπτουν τα δομημένα ομόλογα, οι κουμπάροι, τα dvd, συμπλήρωσα τότε. Τα ίδια υπογραμμίζω και τώρα προσθέτοντας: τα ανεξιχνίαστα σκάνδαλα των εξοπλιστικών δαπανών, της Siemens, τις παρακολουθήσεις όχι μόνο των Αριστερών, αλλά και του πρωθυπουργού της χώρας.

Μπανανία της Ε.Ε. και μάλιστα του «σκληρού πυρήνα της, της Ευρωζώνης», όπως τους αρέσει αυτάρεσκα να λένε.

Είναι γεγονός ότι το 2007 ξένοι «επενδυτές» ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του κ. Αλογοσκούφη, που διαλαλούσε την καλή πραμάτεια από τις ιδιωτικοποιήσεις των κρατικών επιχειρήσεων, αγοράζοντας μετοχές τους αξίας 8,1 δισ. ευρώ.

Ήταν η «τυχερή» μας χρονιά! Όμως οι ιδιωτικοποιήσεις («το ξεπούλημα των ασημικών μας», όπως θα έλεγε και ο κ. Αλογοσκούφης), φτάνουν στα όριά τους και οι κινήσεις των κερδοσκοπικών κεφαλαίων θα γίνονται μόνο για να κάνουν τις γνωστές αρπαχτές, ζαλίζοντας τους στρατηγικούς εγκεφάλους της ελληνικής οικονομίας που ικετεύουν τους κερδοσκόπους. Το ζήσαμε στην έκρηξη της φούσκας του Χρηματιστηρίου στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας…

Είναι όμως αυτή η πραγματική οικονομία; Η πραγματική οικονομία κραυγάζει με το τεράστιο και ιστορικά πρωτοφανές έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, για να μην πούμε για την ολοένα αυξανόμενη άνιση κατανομή του παραγόμενου από τους εργαζόμενους πλούτου της χώρας.

Τον κ. Νικολάου τον διαβάζω με προσοχή πάνω από 30 χρόνια στα διάφορα έντυπα που αρθρογραφεί. Γνωρίζοντας, λοιπόν, τις απόψεις του αναρωτήθηκα γιατί δεν έγραψε (όπως και ο κ. Ζούλας) ούτε μια λέξη για την ανευθυνότητα των κυβερνώντων:

– Ανευθυνότητα για την παρέμβαση στην ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος παραβιάζοντας τα άρθρα 38 και 71 του Καταστατικού της, αυξημένης νομικής ισχύος.

– Ανευθυνότητα για την καταστρατήγηση του άρθρου 108 της Συνθήκης της Ε.Ε. που ορίζει ότι η επέμβαση του κράτους σε θέματα ρύθμισης των εν γένει εργασιακών σχέσεων στις εθνικές κεντρικές τράπεζες συνδέεται άμεσα με την ανεξαρτησία των τελευταίων.

– Ανευθυνότητα για την κατάργηση, ελάχιστο χρόνο μετά την ψήφισή τους, πρόσφατων νόμων των κυβερνήσεων και του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που καθόριζαν ότι «τα Ταμεία της Τράπεζας της Ελλάδος εξακολουθούν να λειτουργούν με την υφιστάμενη νομική μορφή τους και παραμένουν αυτοτελή».

– Ανευθυνότητα για την ένταξη των Ταμείων της Τράπεζας της Ελλάδος στο ΙΚΑ, η οποία φαίνεται να έχει αμιγώς επικοινωνιακό χαρακτήρα αφού: α) εμφανίζει σοβαρά νομικά προβλήματα και β) επί της ουσίας, όχι μόνον δεν εξοικονομεί πόρους, αλλά επιβαρύνει υπέρμετρα το ΙΚΑ και κατ’ επέκταση τον Έλληνα φορολογούμενο.

Οι αρθρογράφοι της «Καθημερινής» δεν σχολίασαν επίσης το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» της κυβέρνησης, που δεν δέχτηκε να μας δει παρά τις επί ένα μήνα εκκλήσεις, αλλά και προειδοποιήσεις μας, για τις συνέπειες της απεργίας μας.

Μπορεί, βέβαια, η κ. Πετραλιά να τις αγνοούσε, αλλά ο κ. Αλογοσκούφης, με την τόση πείρα στις οικονομικές λειτουργίες μιας κεντρικής τράπεζας, γιατί τις έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του; Πιθανόν, όπως είπε σκωπτικά και στα «ΝΕΑ», «να ήταν σκοτεινό σχέδιό του να προστατέψει τους «επενδυτές» του ελληνικού Χρηματιστηρίου από την περαιτέρω απαξίωση των μετοχών τους, όπως συμβαίνει στις διεθνείς αγορές».

Ευτυχώς, ακόμα έτσι γίνονται οι απεργίες. Γίνονται μάλιστα σκληρές, όταν καταπατώνται βάναυσα δικαιώματα όλων των εργαζομένων και περισσότερο των γυναικών και των νέων.

Οι απεργοί δεν μοιράζουν τριαντάφυλλα. Ούτε, βέβαια, διαμαρτύρονται εργαζόμενοι φορώντας απλώς μαύρα περιβραχιόνια για να συμβολίσουν τις διαφωνίες τους. Οι απεργίες, προφανώς, έχουν συνέπειες, κυρίως, στον απλό κόσμο. Γι’ αυτό και το προσωπικό ασφάλειας, όπως λέει ο νόμος, καλύπτει τις «στοιχειώδεις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου». Ούτε στην ιστορική μητρόπολη του καπιταλισμού, το Λονδίνο, το Χρηματιστήριο εμπίπτει στις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου και μάλιστα τις στοιχειώδεις.

Αυτά είπα και δέχτηκα τέτοιες επιθέσεις. Πού να επαναλαμβάναμε αυτό που μας υπενθύμισε ο Αντώνης Καρκαγιάννης σε παλιό γλαφυρό και εύστοχο άρθρο του στην «Καθημερινή» με τίτλο «Οι παπατζήδες της Σοφοκλέους» ή τη γνωστή, αλλά ξεχασμένη, ρήση του Μαρξ «το Χρηματιστήριο είναι το πορνείο του καπιταλισμού».

Θα μας έστηναν στο Γουδί.

*Μάκης Μπαλαούρας – Μέλος προεδρείου εργαζομένων στην Τράπεζα της Ελλάδος

Reporter.gr " Επιτέλους! Ένας σοβαρός συνδικαλιστής "

Σημείωση: Μέρος του τι έγραψαν τα ΜΜΕ για Μάκη Μπαλαούρα στην μεγάλη απεργία του Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζα της Ελλάδος, όπου έγινε κατάληψη του Μηχανογραφικού Κέντρου με συνέπεια να κλείσει επί τρεις μέρες το Χρηματιστήριο και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληρωμών (TARGET2), δηλαδή συναλλαγές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες όλων των κρατών-μελών της ΕΕ
{Φεβρουάριος-Μάρτιος 2008}

Το *Reporter.gr είναι εξ αντικειμένου αντίθετο στη διακοπή της λειτουργίας του Χρηματιστηρίου για οποιονδήποτε λόγο και ακόμη περισσότερο στη διακοπή της λειτουργίας του συστήματος τραπεζικών συναλλαγών. Η θέση μας είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε οι υπάλληλοι της Τράπεζας της Ελλάδος να καταλάβουν το μηχανογραφικό κέντρο και να διακόψουν τις συναλλαγές.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τη θέση αυτή την εκφράσαμε αυτές τις μέρες, πολλές φορές επιθετικά. Δεν μπορούμε όμως να μη βγάλουμε το καπέλο στον κ. Γεράσιμο Μπαλαούρα, μέλος του προεδρείου του συλλόγου εργαζομένων στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Ο κ. Μπαλαούρας, είναι σπάνιο δείγμα σοβαρού συνδικαλιστή, με τεκμηριωμένο πολιτικό και εύστοχο επικοινωνιακά λόγο, με αρχές και απόψεις με τις οποίες ακόμη και αν διαφωνείς, δεν μπορείς να μη λάβεις σοβαρά υπόψη.

Τις θέσεις αυτές παρουσίασε συνοπτικά σε μια μίνι συνέντευξη της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, στον συνάδελφο Γιώργο Πουλερέ (ΤΑ ΝΕΑ, Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008, [20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ] σελ 47. Link http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=59553&wordsinarticle=%ce%9c%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%b1%cf%82

Αξίζει τον κόπο να τις διαβάσετε, ακόμη και αν διαφωνείτε με την κίνηση των υπαλλήλων της κεντρικής τράπεζας, όπως και εμείς άλλωστε:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΤΑ ΝΕΑ, Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008

Γεράσιμος Μπαλαούρας : Η κυβέρνηση αιφνιδιάζει μητέρες, νέους και παλιούς ασφαλισμένους

Το πλήρες κείμενο της παρουσίασης και συνέντευξης έχει ως εξής:

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=59553&wordsinarticle=%ce%9c%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%b1%cf%82

Γεράσιμος Μπαλαούρας ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ]

Η κυβέρνηση αιφνιδιάζει μητέρες, νέους και παλιούς ασφαλισμένους
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΕΡΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 06 Μαρτίου 2008

Η κυβέρνηση είναι αυτή που με την αδιαλλαξία και την άρνησή της να συζητήσει τα αιτήματά μας απορρύθμισε τις αγορές χρήματος, υποστηρίζει ο κ. Γεράσιμος Μπαλαούρας, μέλος του προεδρείου του Συλλόγου των Εργαζομένων στην Τράπεζα της Ελλάδος. Τονίζει δε ότι με το Ασφαλιστικό, η κυβέρνηση αιφνιδιάζει τις μητέρες, τους νέους, αλλά και τους παλιούς ασφαλισμένους με την πρωτοφανή συμπεριφορά της.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

*Η απεργία σας για το Ασφαλιστικό απορρύθμισε την ελληνική αγορά χρήματος και κεφαλαίου. Αυτός ήταν ο στόχος σας;

>>Η κυβέρνηση είναι αυτή που απορρύθμισε τις αγορές χρήματος. Η κ. Πετραλιά επί έναν μήνα έγραφε στα παλιά της τα παπούτσια τα αιτήματά μας για συνάντηση μαζί της. Οι αρμόδιοι υπουργοί πριν από 5, 4 ή 3 χρόνια ψήφιζαν νόμους που αναγνώριζαν την ανεξαρτησία των ασφαλιστικών μας ταμείων και σήμερα χωρίς επιχειρήματα ανέκρουσαν πρύμναν.

*Κάθε φορά που θα απεργείτε θα κλείνει το Χρηματιστήριο;

>>Το Χρηματιστήριο το έκλεισε η αδιαλλαξία του κ. Αλογοσκούφη.

*Προστάτευσε τους «επενδυτές» από περαιτέρω απαξίωση της αξίας των μετοχών τους, όπως συμβαίνει στις διεθνείς αγορές. Θα «παγώνουν» οι συναλλαγές του Δημοσίου;

>>Χαρούμενη η κυβέρνηση που κερδίζει από τη μη καταβολή των οικονομικών της υποχρεώσεων.

*Βλέπετε να κλιμακώνονται οι απεργιακές σας κινητοποιήσεις;

>>Η απεργία μας έχει 99,5% επιτυχία. Μπήκαν μόνο οι διευθυντές. Ακόμα και οι γραμματείς τους δήλωσαν απεργοί. Και να θέλαμε να σταματήσουμε, δεν μας αφήνουν οι συνάδελφοί μας.

*Τι πόνεσε περισσότερο απ΄ όλα την κυβέρνηση;

>>Το Χρηματιστήριο. Δεν ακούσαμε ούτε μία έκφραση λύπης για τους συνταξιούχους και τους δημοσίους υπαλλήλους που θα ταλαιπωρηθούν για να πληρωθούν.

*Θα υπάρξουν επιπτώσεις στη ρευστότητα της αγοράς;

>>Οι τράπεζες θα πατήσουν λίγο φρένο στην τεράστια κερδοφορία τους.

*Προσωπικό ασφαλείας ή ολικό μπλακάουτ στις δραστηριότητες της Κεντρικής Τράπεζας;

>>Το προσωπικό ασφαλείας, σύμφωνα με τους νόμους, καλύπτει τις «στοιχειώδεις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου», όπως μισθοί και συντάξεις. Οι παίκτες του Χρηματιστηρίου είναι οι στοιχειώδεις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου;

*Υπάρχει κάποια δραστηριότητα Κεντρικής Τράπεζας που θα έπρεπε να βρίσκεται στο απυρόβλητο;

>>Η ανεξαρτησία της από τις κυβερνήσεις και η εξάρτησή της από την κοινωνία.

*Τελικά είναι το ίδιο μια απεργία στις εμπορικές τράπεζες και το ίδιο στην Κεντρική Τράπεζα της χώρας;

>>Το αίτημα κοινό: η προάσπιση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

*Υπάρχουν παραδείγματα πρόσφατων απεργιακών κινητοποιήσεων σε άλλες κεντρικές τράπεζες της Ε.Ε. που να είχαν επιπτώσεις ανάλογες με αυτές στην Ελλάδα;

>>Πρόσφατα, στην Αυστρία, επί 3 εβδομάδες. Η Αυστριακή κ. Πετραλιά τουλάχιστον συζήτησε με τους εργαζομένους. Η προχειρότητα, ο δογματισμός και η επιθετικότητα είναι ελληνική πατέντα.

*Οι αρμόδιοι του Χρηματιστηρίου σάς κατηγορούν για ανεύθυνη συμπεριφορά. Τι τους απαντάτε;

>>Ο πρόεδρος του Χρηματιστηρίου κ. Καπράλος είχε ενημερωθεί για τον δογματισμό της κυβέρνησης. Γιατί εξακολουθεί να σιωπά;

*Το κλείσιμο του Χρηματιστηρίου Αθηνών έβλαψε την εικόνα της ελληνικής κεφαλαιαγοράς στο εξωτερικό;

>>Την εικόνα της χώρας έβλαψαν τα δομημένα ομόλογα, το στημένο παιχνίδι του Χρηματιστηρίου, οι κουμπάροι και τα DVD.

*Όταν σχεδιάζετε μια απεργιακή κινητοποίηση λαμβάνετε υπ΄ όψιν τις επιπτώσεις της στην ελληνική οικονομία;

>>Ασφαλώς, γι΄ αυτό είχαμε προειδοποιήσει τις κυβερνήσεις. Οι υπουργοί νόμιζαν ότι είχαν να κάνουν με εξωραϊστικό σύλλογο.

*Τα «συντεχνιακά συμφέροντα» προηγούνται του γενικότερου συμφέροντος;

>>Είναι συντεχνιακή διεκδίκηση η προάσπιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων;

*Πολλοί σάς θεωρούν, σε σχέση με τις αποδοχές σας, «ρετιρέ» του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Τι απαντάτε;

>>Πράγματι, μπροστά στους νέους των 600 ευρώ είμαστε ρετιρέ. Παίρνουμε τον διπλάσιο μισθό.

*Μετά το ευρώ, ο ρόλος της τράπεζας έχει μειωθεί αισθητά ή όχι;

>>Δεν εκμεταλλευτήκαμε τη μετάβαση στο ευρώ για να εκβιάσουμε την κυβέρνηση. Οι υπάλληλοι της τράπεζας πήραν άριστα. Αναβαθμίστηκαν άλλες εργασίες. Έχουμε προτείνει περισσότερη παρέμβαση. Τα Ζωνιανά και τα δομημένα θα είχαν, ίσως, αποφευχθεί.

*Είναι υπεράριθμο το προσωπικό της τράπεζας σε σύγκριση με άλλων ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών;

>>Παρά το «συντεχνιακό» μας πνεύμα, ο Σύλλογός μας υπέγραψε συμφωνία με τη διοίκηση της τράπεζας για βαθιές και ανώδυνες αναδιαρθρώσεις. Αναλογικά, το προσωπικό της Τραπέζης της Ελλάδος είναι κάτω από το μέσο όρο των κρατών της ευρωζώνης.

*Ποια είναι η σχέση του Συλλόγου με τον σημερινό διοικητή;

>>Ο κ. Γκαργκάνας είναι σκληρός εργοδότης και ακραίος στην οικονομική πολιτική. Σέβεται όμως τις καταστατικές υποχρεώσεις της τράπεζας προς το προσωπικό της, όπως για το Ασφαλιστικό τους, που είναι το ίδιο με των άλλων κεντρικών τραπεζών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

*Πόσο σας θίγουν οι ρυθμίσεις του Ασφαλιστικού;

>>Άμεσα και βάναυσα. Παράνομες, όπως αυτές του υπουργού της δικτατορίας Α. Πάτρα, ο οποίος τελικά υπαναχώρησε, από την ίδια μαζική αντίδραση των εργαζομένων της Τραπέζης της Ελλάδος. Λυπούμεθα που μια δημοκρατική κυβέρνηση δεν διδάσκεται.

*Κυβέρνηση και διοίκηση της τράπεζας σάς κατηγορούν για αιφνιδιασμό και αντιδεοντολογικές πρακτικές στην κήρυξη της απεργίας. Τι τους απαντάτε;

>>Η κυβέρνηση αιφνιδιάζει τις μητέρες, τους νέους αλλά και τους παλιούς ασφαλισμένους. Πρωτοφανής η αντιδεοντολογική συμπεριφορά της σε όλη την Ευρώπη. Εμείς; Και χαμένοι και δαρμένοι.

Πηγή: reporter.gr