Γεράσιμος (Μάκης) Μπαλαούρας

Του Μάκη Μπαλαούρα * Βιώνουμε μια πλατιά και βαθιά κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική κρίση. Ιστορικά έχει αποδειχθεί πως δεν υπάρχει αυτοματισμός πως η κρίση του κεφαλαίου θα υλοποιηθεί με πρόοδο του εργατικού κινήματος και των κοινωνικών σχέσεων. Για να υπάρξουν αυτά χρειάζεται μια πρωτοπορία που να δίνει πνοή στην ταξική πάλη. Μια πρωτοπορία που να μας παρέχει: μια ανταγωνιστική γνώση για να κατανοήσουμε τους παγκόσμιους σεισμούς «Δεν μας επιτρέπεται ο επαρχιωτισμός» (Ινγκράο) Οι παλιοί κομμουνιστές έλεγαν ότι το ένα πόδι μας να πατάει στην καθημερινότητα, στην ταξική πάλη, στις πολιτικές πρωτοβουλίες, στη δράση μας σε γειτονιές και χωριά. Το άλλο πόδι, η παγκόσμια διάσταση του κινήματος, που άλλωστε αποτελούμε τμήμα της Σήμερα βρίσκονται σε κρίση και οι δύο σχέσεις (Ινγκράο). Χρειάζεται ένα πολιτικό υποκείμενο, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που να σκέφτεται και να βλέπει τον εαυτό του σε διαφορετικά πεδία, με σύνδεση ενός συνόλου ανοιχτού, πλουραλιστικού και ανταγωνιστικού. Τι σημαίνε...

Έμπαινε το Φθινόπωρο του ’72, στο εστιατόριο της ΑΣΟΕΕ. Ένας τύπος που έγερνε ο ένας ώμος του, με μάγκικο ύφος, περισσότερο σαν να μου ανακοίνωνε, ρώτησε “μπορώ να καθίσω;”. Κάθισε μόνος του: “σε έχω καιρό τώρα εντοπίσει και σε γουστάρω…”, δήλωσε. Βρε μπελά που βρήκα, σκέφτηκα. Η εποχή δύσκολη. Μόλις τον Μάη του ’72 είχαμε μαζί με τον Δημήτρη Παπαχρήστο κάνει την “αποκοτιά” να μαζέψουμε – με χίλιες προφυλάξεις και κινδύνους – 100 υπογραφές φοιτητών που διεκδικούσαν, μες στη δικτατορία, ελεύθερες εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους. Δύσκολες συνθήκες, συλλήψεις και βασανισμοί και επομένως καμιά εμπιστοσύνη σε αγνώστους. Ο Κώστας Σμυρνής μου ζήτησε να βρεθούμε στο Πεδίο του Άρεως, ένα απόγευμα. Εκεί μου είπε τι συμβαίνει. Τον είχε πιάσει ο περιβόητος βασανιστής Βλάσσης Καραθανάσης και απειλώντας τον ότι αν δεν τον πληροφορεί για κάθε τι που έπεφτε στην αντίληψή του, τότε θα τον έδιωχνε από τη σχολή και θα τον έστελνε εξορία, ακολουθώντας τη μοίρα του πατέρα του. Τον Γενάρη της ιστορικής...

του Μάκη Μπαλαούρα (δημοσιέυτηκε στην “ΕΠΟΧΗ”) Την περασμένη βδομάδα οι εφημερίδες παρουσίαζαν με τον τίτλο “Ο μακελάρης νηπίων” μια ανατριχιαστική είδηση. Ένας τύπος όρμησε σε παιδικό σταθμό στο Βέλγιο και έσφαξε δύο παιδιά και μια εργαζόμενη, ενώ τραυμάτισε σοβαρά 11 παιδιά και δύο ακόμα γυναίκες. Το Ισραήλ επί 22 μέρες ορμούσε στη Γάζα, σκοτώνοντας 1.300 άτομα, εκ των οποίων 410 παιδιά, ενώ υπήρξαν 5.300 σοβαρά τραυματίες, εκ των οποίων 1.500 παιδιά. Σημειώνουμε ότι από το 2000 μέχρι την πρόσφατη σφαγή, οι νεκροί άμαχοι ανήλθαν σε 5.817, εκ των οποίων 1.750 παιδιά. Δηλαδή, από το 2000 μέχρι σήμερα έχουν δολοφονηθεί 3.250 παιδιά. Ο μακελάρης του Βελγίου συνελήφθη. Ήταν σχιζοφρενής. Οι μακελάρηδες της Γάζας, η Λίβνι και ο εξ αριστερών τού Γ. Παπανδρέου παρακαθήμενος στη Σοσιαλιστική Διεθνή, Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ, αντίθετα, τυγχάνουν επίσημης αναγνώρισης και θωπειών. Αν ο πόλεμος είναι κάκιστο πράγμα, η σφαγή τι είναι; Στη Γάζα δεν έγινε πόλεμος. Τα F16 ...