Να κρατήσουμε όρθια την Κούβα, που τόσα έχει προσφέρει στην οικουμένη

Του Μάκη Μπαλαούρα

Ως εισαγωγή, δύο συνδεόμενα θέματα:

α) Στα τέλη του 1998, που ήμουν τότε πρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος, σκέφτηκα να ζητήσω από τον Μίκη Θεοδωράκη να δώσει μια συναυλία για τον Σύλλογό μας. Με δέχθηκε αμέσως στο σπίτι του.

Η συζήτηση μαζί του υπήρξε συναρπαστική. Ήξερε για την αντιδικτατορική μου δράση κάνοντας σχόλια υπερηφάνειας για το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα.

Ήταν χείμαρρος σε πλήθος θεμάτων. Με χαρά μού ανέφερε ότι, σε νεαρή ηλικία, είχε εργαστεί στην Κατοχή στην Τράπεζα της Ελλάδος, κουβαλώντας καρότσια πληθωρικών κατοχικών χρημάτων από εταιρίες προς αποθήκευση. Γελώντας έλεγε ότι πήγαινε στις τουαλέτες και έγραφε τραγούδια! Αποδέχθηκε αμέσως την πρότασή μου, επισημαίνοντας ότι ήταν ευκαιρία γιατί δεν είχε δώσει ποτέ μέχρι τότε συναυλία για εργατικό συνδικάτο. Με εξέπληξε, καθώς ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο Μίκης, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει εκατοντάδες συναυλίες σε ολόκληρη τη χώρα, δεν είχε δεχθεί ανάλογη πρόσκληση από κάποιο συνδικάτο.

Πρότεινε η συναυλία να γίνει στο εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ύστερα από μακρά περίοδο εργασιών αποκατάστασης και ανακαίνισης. Πράγματι, πραγματοποιήθηκε στις 25 Γενάρη 1999.

β) Μετά το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στο Καράκας της Βενεζουέλας το 2005, ο τότε πρόεδρος του Συνασπισμού Αλέκος Αλαβάνος, μου ζήτησε να πάω μαζί του στην Αβάνα που ήταν επίσημα προσκεκλημένος. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης συναντηθήκαμε με πολλούς υπουργούς. Όλοι μάς υποδέχονταν με ιδιαίτερη θέρμη, εκφράζοντας την αγάπη τους για τη χώρα μας και ρωτώντας με θαυμασμό για τον Μίκη και τον Γλέζο.

Αξίζει να σημειώσω και μια χαρακτηριστική λεπτομέρεια: στις πολύωρες συναντήσεις μας, όταν επισκεπτόμασταν τις προσωπικές τουαλέτες των υπουργών, διαπιστώναμε ότι δεν υπήρχε χαρτί υγείας, όπως στα ξενοδοχεία, αλλά εφημερίδες. Με άλλα λόγια, δεν υπήρχαν προνόμια. Δηλαδή όπως και ο υπόλοιπος λαός.

Οι μεγάλες τομές της Κούβας στο κοινωνικό κράτος και στην επιστήμη

Ο Πρόεδρος των, και τότε ιμπεριαλιστικών ΗΠΑ, αν και πιο ήπιες, Μπάρακ Ομπάμα κατά τη διάρκεια της ιστορικής του επίσκεψης στην Κούβα τον Μάρτιο 2016, σε μια τεράστια συγκέντρωση επαίνεσε τα επιτεύγματα της Κούβας στη δημόσια υγεία και πρόνοια, στην πολιτική προστασία και στην εκπαίδευση. Χαιρέτησε ταυτόχρονα την αυτοθυσία των Κουβανών γιατρών που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στη Σιέρα Λεόνε για την καταπολέμηση του Έμπολα.

Επιπλέον εξήρε την αντοχή, το ταλέντο και την υπερηφάνεια των Κουβανών, επισημαίνοντας την ανάγκη για συμφιλίωση και σεβασμό προς τους κατοίκους του νησιού!

Πράγματι τα επιτεύγματα της Κούβας είναι εντυπωσιακά

Υγεία: Η Κούβα έδωσε στον κόσμο τρία εμβόλια Covid, καθώς και για τη μηνιγγίτιδα B που έσωσε παιδιά στη Βραζιλία και σε όλη την υποσαχάρια Αφρική. Πρόσφατα έγιναν σημαντικά βήματα θεραπείας με την έρευνα για το Αλτσχάιμερ με το CNEURO-201.

Γιατροί:

Κούβα: Είναι η χώρα με την υψηλότερη αναλογία σε γιατρούς παγκοσμίως, διαθέτοντας περίπου 8,2 έως 9,5 γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους.

Ευρωπαϊκή Ένωση: Ο μέσος όρος στην ΕΕ κυμαίνεται συνήθως κάτω από το μισό της Κούβας μεταξύ 3,7 - 4,0 γιατρών.

ΗΠΑ: Βρίσκεται σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με την ΕΕ, με 2,6 έως 2,8 γιατρούς.

Στην Ελλάδα η αναλογία είναι υψηλή, με αναλογία περίπου 6,1 έως 6,4 γιατρούς.

Στο νοσηλευτικό προσωπικό:

Η Κούβα κατατάσσεται και εδώ πρώτη. Η Ελλάδα στις χαμηλότερες θέσεις, ενώ σχετικά καλά πάνε ΗΠΑ και ΕΕ.

Παιδεία - Αναλφαβητισμός

Η καθολική και δωρεάν πρόσβαση στην εκπαίδευση αποτελεί βασικό πυλώνα της χώρας από τις αρχές του 1960 με το πρόγραμμα "Yo, sí puedo" («Ναι, εγώ μπορώ!»). Στην Κούβα ο αναλφαβητισμός έχει εξαλειφθεί, μόλις στο 0,33%! Το πρόγραμμα αυτό έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για τη μόρφωση χιλιάδων ανθρώπων και σε άλλες χώρες τιμώμενο μάλιστα με διεθνείς διακρίσεις και αναγνώριση από την UNESCO. Στην Ελλάδα, το ποσοστό του αναλφαβητισμού είναι χαμηλό και κινείται περίπου στο 3%-4% του πληθυσμού. Υψηλότερα ποσοστά αναλφαβητισμού, έχουν οι ΗΠΑ με 21%, η Ιταλία (27,7%), Ισπανία (27,5%) και Γαλλία (21,6%). (ΟΟΣΑ 2013).

Μέμφομαι όμως τον Ομπάμα γιατί αν και εξήρε τα επιτεύγματα της Κούβας «ξέχασε», πιθανόν πιεζόμενος από το βαθύ κράτος ή το κόμμα του, να άρει το εμπάργκο! Ίσως σήμερα η κατάσταση να ήταν διαφορετική…

…Και ήλθε ο ακροδεξιός ο Τραμπ

Ο Τραμπ έχει κλιμακώσει δραματικά τον αμερικανικό αποκλεισμό, ασκώντας ασφυκτικές οικονομικές πιέσεις και αυστηρές κυρώσεις με στόχο την αλλαγή καθεστώτος, προκαλώντας τεράστιες ελλείψεις και στοχεύοντας σε κοινωνικές αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας. Την απέκοψε από τα διεθνή δίκτυα συναλλαγών, επέκτεινε τις κυρώσεις σε ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και απαγόρευσε κάθε ροή χρήματος ή πετρελαίου προς το νησί. Οι ΗΠΑ επιβάλλουν αποκλεισμό, πολύ σκληρότερο μετά από τον αντίστοιχο της Κρίσης των Πυραύλων το 1962. Μεταξύ άλλων και σε όσους συναλλάσσονται στους τομείς ενέργειας, εξορύξεων, άμυνας ή ασφάλειας της Κούβας ή έχουν παράσχει υλική, οικονομική ή τεχνολογική υποστήριξη προς τη χώρα.

Προειδοποίηση του ΟΗΕ

Ο ΟΗΕ έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι ο αποκλεισμός του πετρελαίου απειλεί «τα καύσιμα που είναι απαραίτητα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τα συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, τα νοσοκομεία, τις δημόσιες συγκοινωνίες και την παραγωγή τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της άρδευσης, της συγκομιδής, της ψύξης και της διανομής τροφίμων».

Ο ΟΗΕ και διεθνείς οργανισμοί εξέφρασαν βαθιά ανησυχία για τον κίνδυνο ανθρωπιστικής κρίσης.

Η υιοθέτηση από τον Τραμπ των σκληρών, καταναγκαστικών μεθόδων που επιφέρουν εκτεταμένες κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις στον πληθυσμό, πρέπει να τον οδηγήσει σε κατηγορίες για παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων!

Εμάς μας θυμίζει τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»…

Κατάρρευση Υγείας και Περίθαλψης

Ο τομέας της Υγείας έχει πληγεί ανεπανόρθωτα λόγω των ελλείψεων σε ιατρικό εξοπλισμό και φάρμακα. Έχουν αναβληθεί περισσότερες από 96.000 χειρουργικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων πάνω σε 11.000 σε παιδιά.

Το ποσοστό επιβίωσης παιδιών με καρκίνο στην Κούβα έπεσε δραματικά από το 80% στο 65% μέσα στους πρώτους μήνες του 2026! Οι συχνές διακοπές ρεύματος δημιουργούν θανατηφόρες επιπτώσεις στη λειτουργία θερμοκοιτίδων, στα συστήματα παροχής οξυγόνου και στον εξοπλισμό εντατικής θεραπείας!

Ταυτόχρονα, οι ελλείψεις καυσίμων δυσχεραίνουν τη λειτουργία των ασθενοφόρων, των υπηρεσιών καθαριότητας και άλλων βασικών δημοσίων υπηρεσιών, δημιουργώντας πρόσθετες απειλές για τη δημόσια υγεία.

Πρόκειται για μια εξέλιξη με ιδιαίτερο συμβολισμό, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Κούβα αποτελούσε επί δεκαετίες διεθνές σημείο αναφοράς στον τομέα της φροντίδας υγείας και της ιατρικής πρόληψης.

Η στάση της ΕΕ και άλλων κρατών

Η ΕΕ τηρεί μια επαμφοτερίζουσα στάση, προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ της βοήθειας προς τους πολίτες της Κούβας και της καταδίκης της καταστολής:

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (με πρωτοβουλία των ομάδων, Λαϊκό Κόμμα, Ακροδεξιά (Μελόνι- Ευρωσκεπτικιστές) και Renew Europe υιοθέτησε σκληρό ψήφισμα. Ζητά τη λήψη στοχευμένων κυρώσεων κατά του Προέδρου Κανέλ και της στρατιωτικής ηγεσίας «λόγω της συνεχιζόμενης πολιτικής καταστολής». Επιπλέον ζητούν την αναστολή της Συμφωνίας Πολιτικού Διαλόγου και Συνεργασίας ΕΕ-Κούβας, εάν το καθεστώς δεν παρουσιάσει άμεσα έναν «οδικό χάρτη» για τη δημοκρατική μετάβαση και απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων.

Από την άλλη πλευρά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε το πενιχρό ποσό των 2 εκατομμυρίων για την αντιμετώπιση των άμεσων ανθρωπιστικών αναγκών.

Διεθνείς οργανισμοί και χώρες, όπως η Ισπανία, έχουν ξεκινήσει την αποστολή επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας (τρόφιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης).

Ιδιαίτερη σημασία είχε η κοινή παρέμβαση Ισπανίας, Μεξικού και Βραζιλίας που εξέφρασαν βαθιά ανησυχία για την ανθρωπιστική κρίση και ζητούν να αποφεύγονται μονομερείς ενέργειες, όπως ο αποκλεισμός των ΗΠΑ που επιδεινώνουν τη ζωή των πολιτών αντί να συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων.

Γελοίες δικαιολογίες των ΗΠΑ

Μόλις λίγες ώρες αφότου οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις άρπαξαν τον Μαδούρο ο Τραμπ δήλωσε ότι η Κούβα είναι η επόμενη που «θα πέσει». Δικαιολόγησε τα μέτρα που ανακοίνωσε με το γελοίο επιχείρημα ότι η Κούβα αποτελεί κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, επειδή υποτίθεται ότι υποστηρίζει ομάδες που η κυβέρνησή του θεωρεί μονομερώς τρομοκρατικές.

Η Ουάσιγκτον ανέβασε ακόμη περισσότερο την πίεση στη χώρα ανακοινώνοντας την άσκηση δίωξης στον πρώην πρόεδρο Ραούλ Κάστρο, 94 ετών, κατηγορώντας τον για «φόνο» Αμερικανών το 1996!

Τώρα σταθμίζουν τις επιλογές τους. Μία από αυτές είναι η χρήση στρατιωτικής βίας. Κατασκοπευτικά drones πετούν πάνω από την Κούβα. Στις 20 Μαΐου, το αεροπλανοφόρο Νίμιτς έφτασε στην Καραϊβική. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο διεμήνυσε ότι οι πιθανότητες για μια ειρηνική συμφωνία «δεν είναι υψηλές» και ότι η Κούβα δεν μπορεί να διορθωθεί με το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Όταν ρωτήθηκε αν η Αμερική θα χρησιμοποιήσει βία για να αλλάξει το καθεστώς, είπε ότι ο κ. Τραμπ θα κάνει «ό,τι χρειαστεί». Και ο διευθυντής της CIA απαίτησε από την Αβάνα λίστα απαιτήσεων.

Ψάχνουν για ένα πολεμικό “success story”

Ο Τραμπ απειλεί λέγοντας ότι μπορεί να κάνει «ό,τι» θέλει και ότι μπορεί να έχει «την τιμή να καταλάβει την Κούβα», να την «απελευθερώσει». Η κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει καταφέρει να παρουσιάσει τις “επιτυχίες” που θα ήθελε στη Γροιλανδία, στο Ιράν, στην Ουκρανία ή στη Γάζα και αναζητά μια εύκολη και συμβολική επιτυχία, πολύ περισσότερο λόγω γεωγραφικής εγγύτητας αλλά και ιστορικού φορτίου της Κούβας.

Η κυβέρνηση της Κούβας έχει προχωρήσει σε κινητοποίηση του στρατού και της πολιτικής άμυνας, προετοιμαζόμενη για ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση προβάλλοντας την αποφασιστικότητά της να αντισταθεί σε οποιαδήποτε επέμβαση.

Αμερικανική επίθεση θα διακινδύνευε πολύ μεγαλύτερη αντίσταση και πιθανές απώλειες για τις ΗΠΑ από το αστραπιαίο χτύπημα των Αμερικανών εναντίον του Μαδούρο, αλλά τα μέτρα ασφαλείας γύρω από τον Κάστρο είναι πιθανό να είναι εξαιρετικά αυστηρά.

Ο στρατός της Κούβας έχει έλλειψη πόρων, με συχνά απαρχαιωμένο εξοπλισμό. Αλλά θα μπορούσε να προκαλέσει απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις. Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι μια ενδεχόμενη επέμβαση δύσκολα θα εξελισσόταν σε μια απλή ή αναίμακτη επιχείρηση.

Οι Κουβανοί στηρίζονται στο αμυντικό δόγμα που βασίζεται στη συμμετοχή του πληθυσμού σε περίπτωση ξένης εισβολής. Αυτό θα προκαλούσε απώλειες στις ΗΠΑ, αλλά και θα οδηγούσαν σε δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, Κουβανοί να χάσουν τη ζωή τους.

Η υποταγή της Κούβας θα εδραίωνε το «Δόγμα Ντόνρο» (νεο-ιμπεριαλιστική σύμπτυξη δογμάτων Μονρόε και Τραμπ), την προσπάθεια των ΗΠΑ δημιουργίας ζώνης υποταγής στις στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ, όλης της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής, υπακούοντας. Η Κούβα βέβαια προηγείται αφού ιστορικά από την εποχή Μπατίστα, αποτελούσε το πορνείο και χώρο ελεύθερου τζόγου των ΗΠΑ!

Να σταματήσει και ο «ιατρικός διεθνισμός» της Κούβας

Οι ΗΠΑ έχουν εντείνει τις πιέσεις τους για τον τερματισμό του προγράμματος των κουβανικών ιατρικών αποστολών, που χαρακτήρισαν ως μορφή "καταναγκαστικής εργασίας" και "εμπορίας ανθρώπων"! Οι παρεμβάσεις τους περιλαμβάνουν διπλωματικές πιέσεις έως επιβολή αυστηρών κυρώσεων, όπως ταξιδιωτικούς περιορισμούς και ανάκληση βίζας σε κυβερνητικούς αξιωματούχους χωρών της Λατινικής Αμερικής και Αφρικής που συνεργάζονται με Κουβανούς γιατρούς. Από την άλλη πλευρά, πολλές κυβερνήσεις και διεθνείς οργανώσεις, όπως ο ΠΟΥ, επισημαίνουν ότι οι κουβανικές ιατρικές αποστολές έχουν καλύψει κρίσιμα κενά στα συστήματα υγείας που αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες και φτωχές περιοχές.

Οι αμερικανικές κυρώσεις κατά των κουβανικών ιατρικών αποστολών προκαλούν σοβαρή αποσταθεροποίηση τόσο στα συστήματα υγείας των αναπτυσσόμενων χωρών όσο και στην ίδια την οικονομία της Κούβας. Το πρόγραμμα ιατρικής διπλωματίας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πηγές εσόδων για την κουβανική κυβέρνηση, που μαζί με τον τουρισμό -που πια δεν υπάρχει- αποτελεί μία από τις βασικότερες πηγές συναλλάγματος.

Οι απειλές οδήγησαν αρκετές χώρες (Γουατεμάλα, Βραζιλία, Τζαμάικα, Μπαχάμες, Γουιάνα, Παραγουάη) στον τερματισμό της μακροχρόνιας χρήσης Κουβανών γιατρών και αντιμετωπίζουν πλέον υγειονομικό χάος.

Όμως δεν σταμάτησαν σ’ αυτή την Ήπειρο. Έβαλαν χέρι και στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Καλαβρία. Από το 2022 εκατοντάδες Κουβανοί γιατροί εργάζονται στα νοσοκομεία της, αποτρέποντας την κατάρρευση του συστήματος. Παρά τις πιέσεις των ΗΠΑ, ο περιφερειάρχης Καλαβρίας αρνήθηκε να απολύσει τους 400 Κουβανούς γιατρούς δηλώνοντας ότι η παρουσία τους παραμένει απολύτως απαραίτητη για τη λειτουργία των μονάδων υγείας.

Όμως ενώ αρχικά υπήρχε πρόθεση να αυξηθούν οι Κουβανοί γιατροί σε 1.000 η αμερικανική πίεση οδήγησε στο “πάγωμα” των σχεδίων και στραφηκαν στην αναζήτηση προσωπικού από άλλες χώρες.

Το θέμα έχει λάβει διεθνείς διαστάσεις, προκαλώντας και αντιδράσεις από χιλιάδες επαγγελματίες υγείας στην Ιταλία που υπογράφουν ανοιχτές επιστολές υπέρ της συνέχισης της ιατρικής συνεργασίας…

Το μήνυμα είναι: Διεθνής Αλληλεγγύη- Διεθνής Κινητοποίηση

Ομιλία στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Μίκη Θεοδωράκη στη Ζάτουνα για την Κούβα 21 Ιουνίου 2026

Μάκης Μπαλαούρας: «Ο κόσμος γνωρίζει πως μόνο εμείς μπορούμε να τον βγάλουμε από την κρίση…»

Ο Μάκης Μπαλαούρας είναι οικονομολόγος. Γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας το 1950. Είναι τελειόφοιτος της ΑΣΟΕΕ και του Πανεπιστημίου Birkbeck του Λονδίνου και έχει εργαστεί ως οικονομολόγος στη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της Τράπεζας της Ελλάδος.

Κατά τη διάρκεια της Χούντας συνελήφθη, καταδικάστηκε και βασανίστηκε για την αντιδικτατορική του δράση.

Μεταπολιτευτικά εντάχθηκε στην ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, στο ΚΚΕ Εσωτερικού και στην ΑΚΟΑ του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και της Κίνησης των 53+.

Εξελέγη βουλευτής Ηλείας με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015.

Συνέντευξη στον Γιώργο Φάκο

Με δεδομένη την πολιτική πορεία που έχετε, από τα χρόνια της δικτατορίας μέχρι σήμερα, με τις καλές και τις κακές στιγμές, και με μια στάση αποδεκτή από τον περισσότερο κόσμο, νιώθετε ικανοποιημένος από την πορεία της κυβέρνησής σας, λαμβάνοντας υπόψη ότι τον επόμενο μήνα ξεκινάει η πληρωμή του ΕΝΦΙΑ τον οποίο είχατε υποσχεθεί να τον καταργήσετε και όλα όσα είχατε υποσχεθεί και δεν τηρήσατε;

«Θα αρχίσω από το τελευταίο: Εμείς πράγματι, ενόψει των πρώτων εκλογών τον Ιανουάριο του 2015, είχαμε πει μερικά πράγματα γιατί θεωρούσαμε ότι θα μπορέσουμε να πιέσουμε, θα πω την λέξη «εκβιάσουμε», την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύαμε ότι με χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία, που είναι οι μεγάλες άρρωστες της Ευρώπης και το κρύβουν, ότι οι αγορές θα τινάζονταν στον αέρα. Την ίδια άποψη είχαν δημοσιεύσει και αμερικάνικα μέσα που πιθανών να εξέφραζαν την πολιτική της Αμερικής, δηλαδή φοβόντουσαν μη γίνει κανένα κραχ στην Ευρώπη και θα έπαιρνε παγκόσμιες διαστάσεις σε μια νέα κρίση.

Αυτή ήταν η δική μας στρατηγική.

Εκεί όμως που άλλαξαν τα πράγματα ήταν ότι τον Μάρτιο, λίγο καιρό μετά που είχαμε αναλάβει, έγινε μια μεγάλη τομή. Απόφαση της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας ήταν να εφαρμόσει την πιστωτική επέκταση που σημαίνει ότι όποιο κράτος έχει πρόβλημα θα τυπώνει χρήμα η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα και θα το δίνει σε αυτό το κράτος.

Οι συνέπειες αυτού είναι πολύ σημαντικές και καλές για όλη την Ευρώπη, όμως για εμάς ήταν αρνητικές. Διότι ο εκβιασμός τινάχτηκε στον αέρα. Δεν μπορούσαμε πλέον να εκβιάσουμε και να φοβηθούν για κίνδυνο στην ευρωζώνη με κράτη όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία κ.λ.π., διότι είχαν πια το μαξιλάρι της ευρωπαϊκής τράπεζας. Εκεί, λοιπόν, χάθηκε το παιχνίδι. Το δοκιμάσαμε και στην πράξη. Θυμίζω ότι δύο φορές δεν πληρώσαμε το ΔΝΤ και μια φορά την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, το θερμό 6μηνο του 2015. Δεν έγινε τίποτα.

Ήμουν με τον πρωθυπουργό και με τα κινητά μας βλέπαμε τις παγκόσμιες αγορές. Περισσότερο οι αγορές της Ασίας, που ανοίγουν πρώτες είχαν επιπτώσεις παρά η Ευρώπη που είχε ελάχιστες απώλειες. Εκεί χάθηκε, νομίζω, η μάχη. Όμως δεν χάσαμε τον πόλεμο. Αναγκαστήκαμε, λοιπόν, να υπογράψουμε ένα μνημόνιο κι εμείς. Οι επιλογές μας ήταν, ή βγαίνουμε από το ευρώ ή μένουμε στο ευρώ. Επιλέξαμε το δεύτερο, διότι θα οδηγούμασταν σε ανθρωπιστική κρίση. Σε βαθιά και απροσδιόριστου μάκρους ανθρωπιστική κρίση. Αυτό ήταν και το σχέδιο του Σόιμπλε, που έλεγε, «βγείτε από το ευρώ και θα σας δίνουμε χρήματα για την ανθρωπιστική κρίση, αλλά μόνο γι αυτό».

Σε ένα κράτος, λοιπόν, χρεωκοπημένο, σε ένα κράτος στο οποίο οι εισαγωγές, για παράδειγμα, των αγροτικών προϊόντων είναι στο 83% και στο κτηνοτροφικό στο 92% πως θα ζούσε ο ελληνικός λαός; Θα παίρναμε τέτοια ευθύνη οδηγώντας τον σε βαθιά ανθρωπιστική κρίση; Επομένως, αναγκαστήκαμε να συμβιβαστούμε σ’ ένα επώδυνο, πραγματικά, συμβιβασμό, αλλά στις εκλογές του Σεπτεμβρίου πήγαμε με καθαρή ατζέντα. Ο κόσμος γνώριζε ότι είχαμε υπογράψει ένα μνημόνιο και μας έδωσε τη νίκη.

Η γνώμη μου είναι πως τα μνημόνια είναι πολύ κακό πράγμα, περιέχουν δυσβάσταχτα μέτρα για τον ελληνικό λαό, όμως ο ελληνικός λαός πιστεύει ότι είμαστε το μόνο κόμμα που μπορούμε να βγάλουμε την χώρα μας από την κρίση. Κι επίσης, μας θεωρεί φερέγγυους διότι δεν είμαστε λωποδύτες, δεν κλέβουμε, χτυπάμε την διαφθορά όπου την βρούμε κι αυτό το εκτιμάει ο κόσμος. Η διαφθορά ήταν μια μεγάλη αιτία για την κατάντια της χώρας και του ελληνικού λαού.

Όσο αφορά εμένα, πράγματι έχω μια καλή και θερμή υποδοχή από τον κόσμο. Θερμή δεν σημαίνει ότι δεν μας κάνουν κριτική, αλλά ο κόσμος με αντιμετωπίζει με σεβασμό, κάθετε μαζί μου, συζητάει μαζί μου,  βρίσκουμε λύσεις, όπως σε ζητήματα που αφορούν τον ΟΓΑ…»

‘Η πρόσφατα με τα υποθηκοφυλάκια, όπου δεχτήκατε κι ευχαριστήριες επιστολές. Αυτό που θέλω, όμως, να ρωτήσω είναι αν νιώθετε καλά κοιτώντας τον κόσμο στα μάτια και γνωρίζοντας ότι αυτός ο κόσμος σήμερα είναι σε μια ιδιαίτερα δυσχερή οικονομική θέση για την οποία κανείς δεν του δίνει την ελπίδα ότι θα βγει από το τούνελ.

«Η ελπίδα είναι πολύ σημαντική στην ανθρώπινη και την κοινωνική εξέλιξη. Νομίζω, όμως, ότι η ελπίδα δεν χάθηκε με ‘μας. Είχε χαθεί με τις προηγούμενες κυβερνήσεις που δεν τους έδωσαν έναν καθαρό ορίζοντα. Εμείς κάναμε το αντίθετο.

Υπάρχουν επιτυχίες, μέσα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και βιώνουμε. Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι ευχάριστα. Όμως μέσα σε αυτή την τραγική, για πολλούς συνανθρώπους μας κατάσταση, καταφέρνουμε να κάνουμε πολλές τομές. Για παράδειγμα, έχουμε αυξήσει πολύ –καμία σύγκριση με τα προηγούμενα- τις ενισχύσεις για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Δίνουμε το κοινωνικό εισόδημα που είναι πολλά λεφτά. Δε λέω ότι δεν μπορεί να υπάρχουν αδικίες, πάντα όταν κάνεις μια τομή δημιουργούνται και αδικίες και γκρίνιες.

Δώσαμε την δυνατότητα, επίσης, σε 2.500 εκατομμύρια συνανθρώπους μας να έχουν δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Διαγράψαμε τα εντάλματα της εφορίας σε όσους είχαν νοσηλευτεί και δεν είχαν να πληρώσουν και άλλα που δεν είχαν πάει αλλά είχαν καταλογιστεί από τα νοσοκομεία προς τις εφορίες, κ.λ.π. Επομένως, έχουμε κάνει θετικά βήματα και ο κόσμος τα βλέπει.

Και στον αγροτικό τομέα έχουμε κάνει σημαντικές κινήσεις και συνεχώς διορθώνουμε κάποια πράγματα.

Τελευταία έχουμε αποκτήσει κάποιους βαθμούς ελευθερίας για να κινηθούμε μόνοι μας, όπως τις 100 δόσεις που αφορούν χρέη στους δήμους. Θα κάνουμε δόσεις και για τα χρωστούμενα στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία.

Κάναμε τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, ο οποίος θα επεκταθεί και στους αγρότες.

Γίνονται τέτοιες κινήσεις, παρά την σφοδρή αντίδραση των θεσμών. Έχουμε φύγει από την αξιολόγηση, ελπίζω να μην επανέρθουμε. Τέλος, νομίζω ότι έχουμε χτυπήσει σημαντικά, με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν, την ανεργία η οποία μειώθηκε από το 27% που την παραλάβαμε στο 22,5%. Μικρό ποσοστό, δεν αντιλέγω, όμως υπάρχει μια τάση μείωσης κι αυτή τη στιγμή είναι στις 5 μονάδες.

Είμαι πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών και συχνά συναντιέμαι με πρέσβης, όπως με της Ολλανδίας, της Κίνας, της Ιαπωνίας κ.α., που θέλουν να δουν πώς πάμε στο τομέα της οικονομίας. Κι έρχονται και διάφοροι επενδυτές, Έλληνες και ξένοι που θέλουν να επενδύσουν στη χώρα μας, διότι έχουμε ένα βασικό χαρακτηριστικό: Τα νέα μας παιδιά, που έχουν μεγάλες επιστημονικές δυνατότητες…»

Δεν σας ανησυχεί όμως που αυτά τα νέα παιδιά αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό;

«Φυσικά μας ανησυχεί. Όταν υπάρχει ένα συγκλονιστικό νούμερο νέων ανθρώπων που είναι στο εξωτερικό και, περίπου, αγγίζει τις 400.000, παιδιά που ο ελληνικός λαός τα έχει πληρώσει, τα έχει ταΐσει, τα έχει μορφώσει και φεύγουν στο εξωτερικό να προσφέρουν τις επιστημονικές τους γνώσεις και δυνατότητες, μας τρομάζει και μας ανησυχεί ιδιαίτερα. Προσδοκούμε λοιπόν να γίνουν κινήσεις, όπως αυτές που προανέφερα, υπάρχουν δείγματα και μηνύματα θετικά και ο κόσμος το αντιλαμβάνεστε. Βλέπουν πλέον ένα φως να φαίνεται. Δεν λέμε ότι η ελπίδα επανήρθε, λέμε όμως ότι το φως έχει αρχίσει να φαίνεται»

Η αντιπολίτευση βοηθάει στο έργο σας με την κριτική της; Μη ξεχνάμε ότι οι περισσότερες περικοπές και πολλοί φόροι που πληρώνουμε σήμερα προέρχονται από την συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

«Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα δεν ασκείται σωστή και καλή αντιπολίτευση. Μπορούν να κριτικάρουν πολλά πράγματα στην κυβερνητική μας πολιτική, όμως κάνουν μικροπολιτική, όπως για το που κάνει ο πρωθυπουργός διακοπές, για προσλήψεις που λένε ψέματα και άλλα.  Ιδιαίτερα η Νέα Δημοκρατία έχει κατολισθήσει σε μια ακροδεξιά ρητορική. Ακολουθεί, δηλαδή, την γραμμή του Άδωνη Γεωργιάδη.

Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα: Όταν έγινε το επεισόδιο με τον Κασσιδιάρη απέναντι στον Δένδια, το απόγευμα εκείνης την ημέρας βγήκε ο Γεωργιάδης και είπε ότι αυτό ήταν συμπαιγνία Χρυσής Αυγής και ΣΥΡΙΖΑ επειδή το νομοσχέδιο έλεγαν που θα ψηφίζαμε, ήταν επαχθές για τον ελληνικό λαό. Μετά από δύο ώρες έβγαλε η ΝΔ τέτοια ανακοίνωση. Πιάνω, λοιπόν, τον Δένδια και τον ρωτάω ότι για να γίνει συμπαιγνία ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής χρειαζόταν και η δική σου παρουσία. Ήσουν κι εσύ στο κόλπο; Σε κάναμε κρυφοσυριζαίο κι έπαιξες αυτό το παιχνίδι; Ο άνθρωπος ήταν αποσβολωμένος. Μου απάντησε πως δεν μπορώ να πω τίποτα.

Όμως, και άλλα στελέχη της ΝΔ δεν βρίσκονται στη λογική του Άδωνη Γεωργιάδη. Άρα, αυτό που εφαρμόζουν είναι μια μικροπολιτική της δεκάρας και ο κόσμος δεν θέλει να έρθει αυτή η κυβέρνηση.

Και το ΠΑΣΟΚ έχει μεγάλα προβλήματα, με τους «βαρόνους» του ΠΑΣΟΚ, από τον Βενιζέλο μέχρι τον Λοβέρδο. Το βλέπουμε και τώρα με αφορμή τη Σύνοδο της Εσθονίας για τα κινήματα του κομμουνισμού.  Ο Λοβέρδος, σε αντίθεση με το κόμμα του που έκανε μια καλή κατά τη γνώμη μου δήλωση, ακολούθησε διαφορετική γραμμή και πιστεύω πως και ο Βενιζέλος θα το κάνει. Άρα, δεν μπορούν να παίξουν εποικοδομητικό ρόλο.

Ας δούμε και το παρελθόν της ΝΔ που δεν μπορεί να παραγραφεί. Σαφέστατα, έκαναν μειώσεις και πήραν δυσβάσταχτα μέτρα για τα οποία σήμερα τολμούν να μας κατηγορήσουν, και υπάρχει και το γεγονός της διαφθοράς. Στην υγεία υπολογίζεται ότι η διαφθορά ξεπέρασε τα 85 δις.

Πρόσφατα το Συμβούλιο της Επικρατείας έβγαλε απόφαση ότι έχουν παραγραφτεί οι λίστες Λανκάρτ κ.λ.π., όμως εμείς επιμένουμε και θα δούμε πως θα προχωρήσει».

Τι σημαίνει έξοδος της Ελλάδας στις αγορές;

«Έξοδος στις αγορές σημαίνει ότι δίνουμε μηνύματα κι αυτό μας ενδιαφέρει Να δείξουμε πως η κατάσταση έχει εξομαλυνθεί. Δεν υπάρχουν οι κίνδυνοι του Grexit και υπάρχουν θετικά προμηνύματα προκειμένου η Ελλάδα να επανέρθει ως μια χώρα μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης που θα παίζει σημαντικό ρόλο και οικονομικά και θεσμικά. Δεν είμαστε το κλοτσοσκούφι που ήμασταν μέχρι πρότινος της Ευρώπης. Όλοι οι οίκοι αξιολόγησης μας αναβάθμισαν με τελευταίο τον Fits. Ο ίδιος οίκος ετοιμάζεται τώρα να αναβαθμίσει τις ελληνικές τράπεζες».

«Μπαίνει και ζεστό χρήμα στη χώρα;

«Σημαίνει και ζεστό χρήμα. Όταν οι τράπεζες αναβαθμιστούν θα δανείζονται από τις ευρωπαϊκές αγορές με πολύ χαμηλά επιτόκια, ώστε να υπάρχει ρευστότητα στην ελληνική οικονομία.

Όμως, δεν έχουμε τόσο αυτή τη στιγμή ανάγκη τα χρήματα που παίρνουμε από την έξοδό μας στις αγορές, όσο έχουμε την ανάγκη να στείλουμε θετικά μηνύματα. Έτσι θα έρθουν οι επενδυτές γνωρίζοντας ότι δεν πρέπει να φοβούνται.

Ένα από τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας ήταν η γραφειοκρατία, και γενικά η λειτουργία του δημοσίου. Καταφέραμε να συγκεκριμένες και συντονισμένες κινήσεις. Σήμερα, για παράδειγμα,  μπορεί μια επιχείρηση να δημιουργείται σε λίγη ώρα μέσω του ιντερνέτ. Να πάρει την άδεια και ο έλεγχος να γίνει αργότερα. Κυρίως εταιρείες υγειονομικού ενδιαφέροντος, κι έχω προσωπικά παραδείγματα, έκαναν και δύο χρόνια να πάρουν μια άδεια με συνέπεια να έχουν μητρώο στην εφορία, να πληρώνουν και να είναι επί ξύλου κρεμάμενοι. Δεν μπορούσαν ούτε ευρωπαϊκά προγράμματα, όπως το ΕΣΠΑ να απορροφήσουν.

Στέλνουμε λοιπόν αυτά τα μηνύματα ώστε να έρθουν επενδύσεις στην Ελλάδα».

Σε αυτή την πορεία που μας αναλύεται, μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν και τα εσωτερικά προβλήματα στο κόμμα σας. Κι ένα σοβαρό που έχει εμφανιστεί είναι τα όσα λέει ο Γιάνης Βαρουφάκης. Τι ήταν αυτό που τον οδήγησε σε σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησής σας και ιδιαίτερα κατά του Αλέξη Τσίπρα;

«Ο Βαρουφάκης έχει μια αντίληψη διαφορετική. Την ίδια αντίληψη είχε και την περίοδο του συμβιβασμού, που σας ανέφερα προηγουμένως. Δεν το δέχτηκε. Προσωπικά είχα τότε πάρα πολύ καλές σχέσεις μαζί του και συζητούσαμε. Αυτός θεωρούσε ότι μπορούσαμε να συνεχίσουμε στο δρόμο που ξεκινήσαμε και σας είπα πως όπως δημιουργήθηκαν οι καταστάσεις ήταν ατελέσφορος».

Πολιτική δεν είναι να προσαρμόζεσαι στις καταστάσεις;

«Ναι, είναι, όμως ο Βαρουφάκης δεν θέλει να προσαρμοστεί και δεν γνωρίζω τον λόγο. Αισθάνεται πικραμένος; Θέλει να δημιουργήσει δικό του κόμμα κι επομένως η εναλλακτική του είναι να χτυπάει την κυβέρνηση; Όλα είναι ανοικτά.

Δυστυχώς, εξελίχθηκε σε σήριαλ, η λεγόμενη «Βαρουφακειάδα» όπως ονομάστηκε από άλλους και η οποία φυσικά δεν κάνει καλό σε κανέναν. Όταν βγάζει και δημοσιεύει απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες μετά από συναντήσεις του με τον πρωθυπουργό δεν είναι σωστό. Κι εγώ βλέπω τον Αλέξη αλλά δεν έχω κοντά μου μαγνητόφωνο για να βγαίνω μετά να λέω ότι του είπα αυτά, μου είπε εκείνα».

Σε όλη αυτή την ιστορία ο Μάκης Μπαλαούρας τι ρόλο έχει; Και πόσο συμφωνεί ή διαφωνεί με όσα γίνονται;

«Είμαι από τους ανθρώπους που εκφράζω τις θέσεις μου. Δεν διστάζω να κάνω κριτική στην κυβερνητική πολιτική. Έχω καταθέσει διάφορες ερωτήσεις, δημοσίως έχω τοποθετηθεί απέναντι σε κάποια πράγματα που ενδεχομένως να ενοχλούν αλλά θα συνεχίσω σε αυτό τον δρόμο. Πάρα πολλοί με συγχαίρουν κι αισθάνομαι δικαιωμένος. Δεν μασάω τα λόγια μου. Την γνώμη μου την λέω πάντα και δημόσια και ιδιωτικά.

Επιτρέψτε μου όμως κ. Φάκο, να επανέρθω στο θέμα των μνημονίων, για τα τα οποία μιλήσαμε λίγο νωρίτερα. Το μεγάλο μου πρόβλημα, κι αυτό σημειώστε το, δεν είναι αυτό καθ’ αυτό το μνημόνιο. Το μνημόνιο είναι πολύ επαχθές για την ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα τους πιο ευάλωτους, αλλά υπάρχει και μέσα σε αυτά τα πλαίσια κοιτάμε τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε.

Προσωπικά θέλω μεγαλύτερη ένταση της κυβερνητικής πολιτικής σε πολλούς τομείς, ιδιαίτερα όπου γίνονται κοινωνικές αναφορές. Αυτή είναι η δική μου λογική και στη βάση αυτή κρίνω τους υπουργούς. Είμαι σε θέση να ξέρω πολύ καλά πως λειτουργούν τα υπουργεία και τα κρίνω για το αν έχουν καλά αντανακλαστικά που να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του κόσμου».

Γενικά, πως βλέπετε τη λειτουργία των δήμων της Ηλείας;

«Θεωρώ ότι οι δήμοι δεν ανταποκρίνονται, με εξαιρέσεις φυσικά, όπως και οι περιφέρειες, στο μεγάλο και βαρύ έργο που έχουν κυρίως στο κοινωνικό έργο που πρέπει να κάνουν. Παρά το γεγονός ότι η σημερινή κυβέρνηση, το 45 με 47% των προγραμμάτων –είμαι αυστηρός σε αυτό, θεωρώ ότι δεν πρέπει να γίνεται έτσι- το δίνει στις περιφέρειες και μέσω αυτών στους δήμους, οφείλω να πω ότι πολλοί περιφερειάρχες και άλλοι παράγοντες των περιφερειών κινούνται με πολιτικάντικες λογικές.

Και στη περιφέρεια και στους δήμους, από την πρώτη στιγμή που εξελέγην έχω πει πως βρίσκομαι στην διάθεσή τους σε όποιο κόμμα ο περιφερειάρχης ή ο δήμαρχος ανήκει. Πολλοί δήμαρχοι έρχονται και ζητάνε την βοήθεια μου σε ζητήματα του δήμου τους».

Μη ξεχνάμε ότι εκλέγεστε σε ένα Νομό που δεν έχει αυτοκινητόδρομο και ο κόσμος σκοτώνεται και μετά χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα. Δεν έχουμε καλές τουριστικές υποδομές κ.λ.π.

«Με έχει εντυπωσιάσει το γεγονός ότι όλα όσα αναφέρατε δεν έγιναν την περίοδο των παχιών αγελάδων. Δηλαδή πολύ πριν την κρίση. Μου κάνει εντύπωση πως ούτε η Ηλεία, ούτε η Αχαΐα, για παράδειγμα, δεν διεκδίκησαν τους αυτοκινητόδρομους. Τώρα έγινε ο δρόμος Κορίνθου-Πάτρας, που είχε σταματήσει. Επί των ημερών μας συνεχίστηκε και με όφελος 700 εκ. λιγότερα μετά τις επαναδιαπραγματεύσεις μας με τους εργολάβους.

Δεν αντιστάθηκαν στην κατάργηση του τρένου.  Επίσης, στην Ηλεία το κατά κεφαλήν εισόδημα το 1982 ήταν γύρω στο 85% και το 2009, πριν την κρίση, είχε μειωθεί στο 52,5%, γεγονός ανεπίτρεπτο από οικονομικής άποψης. Δεν είναι δυνατόν μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα να έχει πέσει τόσο. Μόνο με τεράστιες φυσικές καταστροφές ή με έναν πόλεμο γίνεται τόσο μεγάλη πτώση του εισοδήματος. Γι αυτό κι έχουμε καταγραφεί σαν ένας από τους πιο φτωχούς.

Η εξήγηση που δίνω είναι ότι το πελατειακό κράτος, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, τον καιρό των παχιών αγελάδων, δεν ασχολιόταν με δομικά ζητήματα, όπως τους δρόμους. Έλεγαν πως είχαν βάλει κωδικούς αλλά κονδύλια δεν είχαν βάλει.

Τον κόσμο δεν τον απασχολούσε διότι βολευόταν με μικρορουσφέτια και πιθανών και με διορισμούς. Οι έντονα πασοκικοί δήμοι σε όλη την χώρα βούλιαξαν εξαιτίας αυτής της βόλεψης του κόσμου.

Τι να πρωτοθυμηθούμε; Επιδοτήσεις ψεύτικες και τεράστιες κλεψιές;  Συνεταιρισμοί που έφαγαν κι εξαφανίστηκαν στη συνέχεια;  Ξεφτίλισαν ιδέες όπως αυτή του συνεταιρισμού και το έχω πει μέσα στη Βουλή απευθυνόμενος σε συναδέλφους μου της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Τώρα μιλάω για συνεταιρισμούς, το είπα και στο Κάστρο που μου μίλαγαν για το λάδι. Πρέπει να δημιουργηθούν συνεταιρισμοί, να γίνουν ομάδες παραγωγών, να κάνουν κάτι. Υπάρχει πολλή δουλειά.

Εγκληματούσαμε, μέχρι πρόσφατα. Διότι δεν εκμεταλλευόμασταν την παγκόσμια πόλη που λέγεται Ολυμπία.

Θα σας πω κάτι ακόμα: Αν το Κατάκολο μπορέσει να γίνει HOME PORT, δηλαδή ο τουρίστας να επιβιβάζεται από το Κατάκολο, αυτό, θα σημαίνει ότι κοντά του θα έχει ένα αεροδρόμιο, θα έρχεται από την χώρα του, θα τον παίρνουν με ένα πούλμαν να τον πηγαίνουν στο χώρο που θέλει να κοιμηθεί, να τρώει τα τοπικά προϊόντα σε καλές ταβέρνες και να επισκέπτεται την Ολυμπία, την Ηλιδα, το Χλεμούτσι, που έχουμε τόσο πολύ πλούτο αρχαιολογικό και όχι μόνο. Δυστυχώς η φύση πολιτικούς καλούς δεν μας χάρισε.

Ολο αυτό όμως χρειάζεται όμως μια δουλειά. Έχω μιλήσει με κυβερνητικούς παράγοντες, όπως με τον Σπίρτζη, τον Κουρουμπλή και άλλους, καθώς και με τον ίδιο τον Τσίπρα για την Ολυμπία και πως μπορούμε όλο αυτό να το δικτυώσουμε για όλη την Ηλεία όπου σίγουρα θα ωφεληθούν και οι όμοροι Νομοί.

Έχουν προχωρήσει πολλά πράγματα, σας το λέω ως είδηση, ξεκινώντας όχι από το μηδέν αλλά από το μείον, σε όλες τις πτυχές της κοινωνίας και της πολιτικής. Και για την φοροδιαφυγή και για το λαθρεμπόριο και γι αυτά που συζητάμε τώρα και αφορούν το νομό μας, κανένας δεν είχε ασχοληθεί σοβαρά.

Όταν είχα δώσει μια συνέντευξη στην εφημερίδα «Πατρίς» για το όραμά μου, τα είχα πει και χαίρομαι που, επιτέλους, τα έχουμε βάλει μπροστά και δεν σας λέω αοριστολογίες. Έχω την δυνατότητα να μιλάω με υπουργούς και να πιέζω. Και το κάνω. Παρεμπιπτόντως θα σας πω ότι μίλησα με τον Τσίπρα για την Ηλεία, πριν κατέβει, του είχα δώσει κι ένα 4σέλιδο υπόμνημα με αιτήματα δημάρχων και φορέων όπου μου βγήκε, επιτρέψτε μου τη φράση, από τα αριστερά λέγοντάς μου ότι πρέπει να γίνει και αυτό. Δηλαδή ο ίδιος έκανε συμπληρώσεις.

Αν οι τοπικοί άρχοντες και οι επιστημονικοί φορείς έχουν καλή διάθεση, όπως βλέπω μια καλή διάθεση από το Επιμελητήριο της Ηλείας, μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα.

Θα σας δώσω μια ακόμη είδηση: Θα έχουμε, εντός του Οκτωβρίου, περιφερειακό συνέδριο, αντίστοιχο με αυτό που έγινε πρόσφατα στη δυτική Μακεδονία. Εκεί θα μπουν κάποιοι κανόνες, όχι απλά λόγια, αλλά θα μπουν άξονες εφαρμοσμένης πολιτικής, διότι χρειαζόμαστε περιφερειακή ανάπτυξη που σημαίνει μέσα να συμπεριληφθούν και η αγροτική οικονομία και τουρισμός, εκτός των άλλων.

Είμαι αρωγός στα αιτήματα των δημάρχων, έχω μια πολύ καλή σχέση με τους περισσότερους. Οφείλω όμως να πω ότι οι μόνοι δήμαρχοι που δεν έχουν δείξει ενδιαφέρον να προσεγγίσουν εμένα, ή τους συναδέλφους μου του ΣΥΡΙΖΑ, είναι οι δήμαρχοι της Ανδρίτσαινας-Κρεστένων και της Ζαχάρως. Ο καθένας και ιδιαίτερα οι πολίτες αυτών των περιοχών ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Κι επίσης αυτοί οι δύο δήμαρχοι δεν ήρθαν στην Αμαλιάδα, όταν κατέβηκε ο πρωθυπουργός. Ήρθαν οι άλλοι δήμαρχοι και διεκδίκησαν πράγματα για τον τόπο τους, εκτός από αυτούς».

Τι θέλετε να πείτε στο κόσμο που μας διαβάζει;

«Θέλω να πω ότι ο κόσμος μας κρίνει όλους και να εξακολουθήσει να το κάνει και μάλιστα αυστηρά. Να κρατήσει πάντως την σιγουριά που έχει απέναντί μας, ότι παλεύουμε για το καλύτερο, χωρίς διαφθορά, χωρίς κλεψίματα και με το μάτι μας στραμμένο στους πιο αδύνατους της ελληνικής κοινωνίας. Νομίζω πως τα βλέπει και τα έχει εκτιμήσει ο ελληνικός λαός. Η προσωπική μου θέση, που όμως νομίζω ότι πλέον γενικεύεται, είναι ότι στις εκλογές, όταν γίνουν, θα έχουμε μια δύσκολη μάχη, μα θα είναι νικηφόρα.

Η ΝΔ μπορεί τώρα να φαίνεται ότι προηγείται και οφείλεται αυτό στη συσπείρωση των ψηφοφόρων της των προηγούμενων εκλογών σε αντίθεση με μας που έχουμε πολύ χαμηλή συσπείρωση διότι ο δικός μας κόσμος μπορεί να βρίσκεται σε μια αμηχανία, αλλά δεν μετακινείται. Δεν φεύγουν από εμάς για να πάνε σε άλλο κόμμα. Απλά βρίσκονται σε μια αμηχανία. Τις μετακινήσεις δεν τις αναφέρουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων για να δούμε αν κάποιο κόμμα παίρνει και τι από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Όταν, λοιπόν, θα έρθει η ώρα της κρίσης ο κόσμος θα θυμηθεί τον βίο και την πολιτεία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τις πολιτικές τους πριν και μετά την κρίση».

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο που μας διαθέσατε.

«Σας ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Φάκο, για τη δυνατότητα να επικοινωνήσω με περισσότερο κόσμο εντός κι εκτός Νομού».

Πηγή: ilia.news/

Μπουμ σε φτώχεια και ανεργία

Παρέμβαση του Μ. Μπαλαούρα στο Ευρωκοινοβούλιο για τη κρίση στην Ευρώπη και Ελλάδα

«Πρέπει να δούμε τα αίτια της οικονομικής κρίσης εν συνόλω. Γιατί άραγε, όταν μαζί η Ε.Ε και οι ΗΠΑ μπήκαν σε κρίση, οι ΗΠΑ έχουνε βγει και μάλιστα με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης; Τι άραγε φταίει στην ασκούμενη οικονομική πολιτική; Άκουσα συναδέλφους μου ήδη που μίλησαν που αναφέρθηκαν στις μεταρρυθμίσεις. Μεταρρυθμίσεις προς τι και σε ποια κατεύθυνση; Δεν είναι ουδέτερες έννοιες. Η Ευρώπη κυριαρχείται από το νεοφιλελευθερισμό. Μεταρρυθμίσεις με διάλυση του κοινωνικού κράτους; Μεταρρυθμίσεις με απελευθέρωση της αγοράς εργασίας χωρίς δικαιώματα στους εργαζόμενους; Θα ήθελα να κάνω μια παρένθεση λέγοντας με όρους γνωστούς από την οικονομία ορισμένα πράγματα. Η εκτίμηση, συνάδελφοι, των πολιτών για την ΕΕ είναι ότι βρίσκεται σε υφεσιακό κραχ. Η ανάπτυξη, κι εδώ είναι μια περίεργη λέξη που θα πω, είναι σε ύφεση. Δηλαδή δεν υπάρχει ανάπτυξη, το αντίθετο, υπάρχει υπανάπτυξη. Η οικονομία της ΕΕ είναι σε στασιμότητα. Αύξηση, με υψηλό μάλιστα πολλαπλασιαστή στις ανισότητες δηλαδή στο κοινωνικό περιβάλλον συνολικά, αλλά και στο περιφερειακό. Και ταυτόχρονα έχουμε μπουμ στη φτώχεια και στην ανεργία. Τα τελευταία χρόνια αυτής της θεραπείας για την Ελλάδα, η ανεργία είχε φτάσει στο 27%, το χρέος έχει υπερδιπλασιαστεί και δεν έχουμε βγει ακόμα από την κρίση. Επομένως, νομίζω ότι χρειάζεται μια ριζική αλλαγή αυτού του πλαισίου.
Δίκαιη ανάπτυξη
Να υπάρξει ένα σύμφωνο ανάπτυξης, ένα σύμφωνο το οποίο θα μιλά για βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη, με δικαίωμα στην εργασία και στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα που σήμερα παραβιάζονται. Πρέπει ταυτόχρονα, να ενδυναμωθεί ο διάλογος με τα εθνικά Κοινοβούλια και το Ευρωκοινοβούλιο και να υπάρξει μια ουσιαστική ενίσχυση των κοινωνικών δεικτών. Η ανεργία και η φτώχεια, στις συνθήκες της ΕΕ δεν είναι ανεξάρτητες μεταβλητές που χρειάζονται αντιμετώπιση με συγκεκριμένες πολιτικές, αλλά παρεπόμενες άλλων πολιτικών που θεωρούνται κεντρικές, όπως για παράδειγμα η δημοσιονομική σταθερότητα. Ο πολίτης, ο άνθρωπος, ο εργαζόμενος χάνεται σε τέτοιες εκφράσεις οι οποίες κατά τη γνώμη μου βαλτώνουν ακόμα περεταίρω την ευρωπαϊκή οικονομία και τα επιμέρους κράτη και χάνει τη φερεγγυότητά της που είχε από την ίδρυσή της η ΕΕ και δε ξέρω που θα οδηγήσει μετά και από το Brexit. Και εδώ θέλω να τονίσω επίσης ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η Γερμανία για παράδειγμα, έχει ένα πλεόνασμα του 8% το οποίο δεν είναι συμβατό με τις ευρωπαϊκές συνθήκες. (Σ.Σ.Ο Γκουλτιέρι με διόρθωσε λέγοντας 9% !).
Δευτερολογία Μπαλαούρα μετά από επιθέσεις που δέχτηκε η Ελλάδα, από Ολλανδούς, Βούλγαρους και της «Ομάδας του Βίζεγκραντ»
Μια παρατήρηση για τα κράτη όπως η Ολλανδία. Θα πρέπει, συνάδελφε, να έχουμε υπόψιν μας και την ιστορικότητα. Δηλαδή τα τελευταία 50-60 χρόνια τι πέρασε κάθε χώρα, τι καταστροφές, τι επεμβάσεις έγιναν και το πιο παλιό παρελθόν αν ήταν αποικιοκρατική δύναμη και έφτιαξε πρωτογενή πλούτο και πορεύτηκε στην πορεία. Μια παρατήρηση: Η ισοτιμία που μπήκαμε στο ευρώ, όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά και πολλά άλλα κράτη, έχει αποδειχθεί και εκ των υστέρων ότι ήταν δυσμενής για τις χώρες αυτές. Κυριάρχησε το μάρκο και η ισοτιμία ήταν δυσμενής. Η Ελλάδα είναι σε πρόγραμμα έξι χρόνια. Τι είχαμε σαν συνέπεια; Προσέξτε το καλά και μετά λοιδορείστε τους Έλληνες ή την Ελλάδα. Το χρέος υπερδιπλασιάστηκε. Υποτίθεται ότι πήγαμε σε πρόγραμμα για να μειώσουμε το χρέος. Υπερδιπλασιάστηκε. Η ύφεση έφτασε 25%. Ούτε στο μεγάλο κραχ των ΗΠΑ δεν είχαμε 25% ύφεση. Η ανεργία έφτασε στο 27% εκ των οποίων οι νέοι μας, άνθρωποι επιστήμονες και πολύ καλοί επιστήμονες είναι 60% άνεργοι και και αιμοδοτούν τα μεγάλα κράτη της ΕΕ, των ΗΠΑ και Αυστραλίας. Έτοιμοι επιστήμονες, γιατροί, μηχανικοί με το αίμα του απλού Έλληνα που τους σπουδάσαμε έχουν φύγει και έχουνε πάει σε αυτές τις χώρες.
Απομείωση του χρέους όπως στη Γερμανία
Το ΔΝΤ μετά από 4 χρόνια είπε ότι έκαναν λάθος πολλαπλασιαστές και το πρόγραμμα βγήκε έξω. Έκαναν λένε λάθος! Τώρα μιλάει, για τις συνέπειες των κοινωνικών επιπτώσεων στη χώρα, όταν το 33% του πληθυσμού είναι σε απόλυτη φτώχεια. Και τώρα δε μπορούμε να κυβερνήσουμε, είμαστε σε επιτήρηση. Όχι μόνο στα οικονομικά δεδομένα αλλά ακόμα και για την Παιδεία. Το τι διδασκαλία θα κάνουμε παρεμβαίνουν οι Θεσμοί. Δεν έχετε καταλάβει μάλλον. Δεν αφορά μόνο την οικονομία. Θέλουν πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% κάθε χρόνο. Ιστορικά ποιο κράτος μπορεί να βγάλει 3,5% κάθε χρόνο πλεόνασμα για να το δίνει στους πιστωτές μας σε βάρος της ανάπτυξης. Και τελευταίο. Το χρέος σας είπα προηγουμένως υπερδιπλασιάστηκε με τη συνταγή της Τρόικας κτλ. Μπορεί να απομειωθεί; Δε μπορεί σε μια χώρα μια οικογένεια ή μια επιχείρηση με ένα τέτοιο χρέος να μπορέσει να προχωρήσει. Επομένως ζητάμε απομείωση του χρέους. Θυμίζω το ιστορικό προηγούμενο ότι η Ελλάδα μαζί με άλλα κράτη, η φτωχή Ελλάδα μετά τον πόλεμο, το 1953 συνέβαλε στην απομείωση του χρέους της Γερμανίας. Το θυμίζω αυτό για τους φίλους μας όχι μόνο τους Γερμανούς.
*Το παραπάνω κείμενο είναι σύνοψη της Παρέμβασης του Μ. Μπαλαούρα Πρόεδρου της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής στο Ευρωκοινοβούλιο για την οικονομική πολιτική στην ΕΕ.