Γεράσιμος (Μάκης) Μπαλαούρας

Στη Νέα Υόρκη για λόγους συμβολισμού, και όχι μόνο στο Νταβός που πραγματοποιούνται μόνιμα, συγκεντρώθηκαν στις αρχές του μήνα 2.500 κορυφαίοι εκπρόσωποι της οικονομικής και πολιτικής παγκόσμιας εξουσίας, προφανώς όχι για λόγους κοινωνικής συναναστροφής, αν και αυτό είναι απαραίτητο σε τέτοιους κύκλους, αλλά για να διαβουλευτούν πάνω στις παγκόσμιες εξελίξεις και για να χαράξουν της διεθνικές στρατηγικές τους στην οικονομία. Οι από πάνω , για να διατηρήσουν την ηγεμονία τους, φυσικά χρειάζονται με τη βοήθεια των (οργανικών) διανοούμενων τους, παρεμβάσεις και έλεγχο του περιεχομένου σκέψης και καθορισμό των ιδεολογικών προσανατολισμών των ανθρώπων όπου γης. Έτσι διαμορφώνουν τις εξελίξεις, συσχετίζοντας το εθνικό με το διεθνές και αντιστρόφως. Οι από κάτω , εισπράττοντας συνεχώς σφαλιάρες από τους από πάνω, σκέφτηκαν, πολύ απλά, να υιοθετήσουν την πρακτική τους όπως έκαναν άλλωστε και οι παλιοί. Ας διαβουλευτούμε, λοιπόν, είπαν. Ας μελετήσουμε κι αν μπορέσουμε, σήμερα και αύριο, ας χαρ...

Αθήνα, 21-22-23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2002. Αίθουσα ΕΣΗΕΑ Ακαδημίας 20 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2002 18:00 Άνοιγμα Συνεδρίου Νίκος Κωνσταντόπουλος, Πρόεδρος Συνασπισμού. 18:00 – 21:00 Πρώτη ενότητα: Αλλαγές στη μισθωτή εργασία και συνδικαλισμός. Πρόεδρος: Σάββας Ρομπόλης, Καθηγητής Παντείου. 18:10-18:50 Εισήγηση: 30′ Ζακ Φρεσινέ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Παρίσι 1, πρόεδρος Γαλλικού IRES. 18:50 – 19:30 Παρεμβάσεις: ¬ Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου. ¬ Γιώργος Σταμάτης, καθηγητής Παντείου. ¬ Πέτρος Λινάρδος – Ρυλμόν, επιστημονικός συνεργάτης ΙΝΕ/ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ. ¬ Δημήτρης Σούκης, συνδικαλιστής ΔΕΗ. ¬ Δημήτρης Στρατούλης, Διοίκηση ΓΣΕΕ, Γραμματέας κοινωνικής πολιτικής. ¬ Θανάσης Τσακίρης, ερευνητής. ¬ Δημήτρης Παφίλης, πρώην Πρόεδρος της ΟΤΟΕ. ¬ Σωκράτης Ματζουράνης, μέλος Διοίκησης ΟΣΠΑ. ¬ Παναγιώτης Κλάπας, μέλος Διοίκησης ΑΔΕΔΥ. ¬ Δημήτρης Σουλιώτης, πρώην στέλεχος του ναυτεργατικού κινήματος. 19:30 – 21:00 Συζήτηση. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2002 11:00 – 1...

Του Μάκη Μπαλαούρα Για τη γιορτή του, καθυστερημένα τηλεφώνησα σε ένα παλιό συμμαθητή μου από το χωριό. Εύθυμος τύπος και γνωστός πλακατζής, άρχισε να μου αραδιάζει ιστοριούλες των εφηβικών μας χρονών, που τώρα βρίσκονται στο πάτο του μυαλού μας και χρειάζονται βίντσι για να ανέβουν. Άλλες πιο εύκολα, άλλες πιο δύσκολα, άλλες καθόλου. Μου ΄λεγε, λοιπόν σκασμένος στα γέλια, για την πλάκα που είχαμε κάνει κάποια μέρα των γιορτών των Χριστουγέννων που μαζευόταν πολύς κόσμος στο ποιο καθωσπρέπει (;) ζαχαροπλαστείο της κωμόπολης μας. Παραγγείλαμε τα γλυκά μας, κάποιοι πιο μεγάλοι Μπυράλ και φωνασκούσαμε χαρούμενα. Έτσι νομίζαμε γιατί κατέφτασε συνοφρυωμένος ο Αντρέας, ο μαγαζάτορας, ερχόμενος από ένα μακρινό χωριό φέρνοντας γερή προίκα από τα χωράφια του που απαλλοτρίωσαν για το αεροδρόμιο και φτιάξε μ΄ αυτή το νέο ζαχαροπλαστείο. Μας είπε με απαξιωτικό ύφος να στρίβουμε, αφού πρώτα πληρώσουμε, αποχωρώντας με στυλ καρδινάλιου για το «ταμείο» του. Ο παλιός συμμαθητής έριξε την ιδέα να ρίξουμ...