Μεταναστευτικό ΝΔ: «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ»*

Του Μάκη Μπαλαούρα
Μπορεί, από τη γέννηση της, η Δεξιά να είχε και να έπραττε μύρια κακά, αλλά ο καιροσκοπισμός της με τη σημερινή ηγεσία της έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο όριο.
Ένα πλήθος τυχοδιωκτικών κινήσεων, μια στρατηγική προπαγάνδας. «Πες, πες, κάτι θα μείνει στο τέλος», προκειμένου οι πολίτες να καταπίνουν αμάσητα, ότι τους σερβίρει! Για να αποπροσανατολίσει, χειραγωγήσει και ποδηγετήσει τη κοινή γνώμη, μέχρι να εδραιωθούν στη κοινωνία θέσεις εξυπηρέτησης των συμφερόντων τους.
Ο Κ. Μητσοτάκης έχει εκμισθώσει ή εξυπηρετεί μηχανισμούς που η δουλειά τους είναι να σερβίρουν τη κυβερνητική γραμμή μέχρι εμπέδωσης. Πειθήνια ΜΜΕ, στρατευμένοι «δημοσιογράφοι», τηλεπερσόνες, και τρολ του διαδικτύου.

Όπισθεν ολοταχώς Μητσοτάκη και για τους μετανάστες-εργάτες γης
Τι να πρωτοθυμηθούμε;
• Συμφωνία των Πρεσπών, «Εθνική μειοδοσία»
• Μη περικοπή συντάξεων, «με αντάλλαγμα το Μακεδονικό»
• Σκάνδαλο «Νοvartis», «ενορχηστρωμένη σκευωρία ΣΥΡΙΖΑ»
• Έγκλημα των Τεμπών «ανθρώπινο λάθος»
• Φορολόγηση ελεύθερων επαγγελματιών
• Φαρμακευτική κάνναβη
Η πολιτική διασυρμού των αντιπάλων της είναι ακόμα ένα όπλο της, ιδίως εναντίον αυτών που είναι μαχητικοί και διαθέτουν το ηθικό πλεονέκτημα..
Προσωπικά έχω επανειλημμένα διασυρθεί, πότε για την ευνοϊκή ρύθμιση για τη σύνταξη μου (που επανειλημμένα δικαιώθηκα δικαστικώς), πότε για την φαρμακευτική κάνναβη «ο Μπαλαούρας θέλει να μαστουρώσει τον κόσμο για να ξεχάσει το μνημόνιο», πότε ότι εξυμνώ τη δράση της «17ης Νοέμβρη» (και προεκλογικά), ακόμα και αν τα ηχητικά ντοκουμέντα τους διαψεύδουν, σε σημείο που μεγαλοδημοσιογράφος μεγάλου καναλιού να μου απαντήσει, «ου με πείσεις καν με πείσης»!!
Σημειώνω ότι όλα αυτά, ακόμα και με δικαστικές δικαιώσεις, ο διασυρμός εξακολουθεί να τρέχει στο διαδίκτυο..
Μεταναστευτικό: Τελευταία, αλλά όχι έσχατη κωλοτούμπα
Φέτος, τον περασμένο Μάρτιο, την «Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού και του Φασισμού», γνωρίζοντας τις κινηματικές και βουλευτικές μου δραστηριότητες για τους μετανάστες-εργάτες γης (κινητοποιήσεις για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας-διαμονής, «τροπολογία Μπαλαούρα» για το εργόσημο..) με κάλεσαν να χαιρετίσω στη Συνέλευση της Πανελλαδικής Κοινότητας των Μπαγκλαντεσιανών Εργαζομένων, στη Νέα Μανωλάδα.
Εκεί μίλησα για τα αυτονόητα, που αφορούσαν τις ακροδεξιές εμμονές της κυβέρνησης:
• Κατάργηση της απόδοσης ΑΜΚΑ, δηλαδή δεν μπορούνε να πάνε σε γιατρό ή νοσοκομείο.
• Κατάργηση του άρθρου 13α του Ν. 4384/2016 (εργόσημο).
Το 2020 ψήφισε νέα διαδικασία με συμφωνίες μετάκλησης εργατών από τρίτες χώρες. Οι εργοδότες πλήρωναν παράβολα και ζητούσαν εργάτες, που (αν) τους έπαιρναν, αυτό γινόταν μετά από 6-12 μήνες, όταν δηλαδή είχε τελειώσει η αναγκαία περίοδος! Δηλαδή διαδικασία χρονοβόρα, προβληματική, αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Δεδομένων τούτων, οι μετανάστες σηκώθηκαν και έφυγαν για Ιταλία, Ισπανία, Νότια Γαλλία. Απέτυχε παταγωδώς με τα πειράματα της, θυσιάζοντας έτσι την ανάπτυξη πρωτογενή τομέα, οικοδομής και τουρισμού με έλλειψη εργατικών χεριών που μπορεί να καλυφθεί μόνο από οικονομικούς μετανάστες…

Το τι έγινε τότε εναντίον μου απερίγραπτο. «Εισαγγελείς» φαρισαίοι και ψάλτες, με πρωτοσύγκελο Άδωνη Γεωργιάδη μου έκαναν σφοδρή επίθεση: Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κάνει την Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι, ότι πήγα για ψήφους στους μετανάστες (που όμως δε ψηφίζουν)..

Μη ψελλίζετε ψέματα. Ο χθεσινός Νόμος σας «είναι νομιμοποίηση μεταναστών»

Στο μεταναστευτικό και προεκλογικά ΝΔ και Άδωνης για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (και δικές μου), προχωρούσαν συνεχώς σε μισαλλόδοξες επιθέσεις, τώρα υιοθετούν θέσεις μας, κάνοντας στροφή 180°
Δεν είναι μόνο πολιτική στροφή είναι και ιδεολογική ήττα.
Τι θα πουλήσουν τώρα; Στενεύει ο πάγκος με τα ακροδεξιά-τρομοκρατικά φούμαρα πατριδοκαπηλίας.
Όμως, για τον «φόβο των Ιουδαίων», και όχι μόνο των «Σαμαράδων», αλλά της βάσης τους που γαλουχήθηκε με αυτά, δε τόλμησαν να προχωρήσουν σε ολοκληρωμένη λύση παίρνοντας υπόψιν τις προτάσεις παραγωγικών φορέων για τις ανάγκες της οικονομίας.
Το μόνο που θα τους μείνει για τους ακροδεξιούς ακολούθους τους είναι να εξακολουθήσουν να φωνάζουν τη λέξη «λαθρομετανάστες»…
*Κ. Καβάφης, «Τείχη»

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού και του Φασισμού Χαιρετισμός Μ. Μπαλαούρα στη Νέα Μανωλάδα στη Συνέλευση της Κοινότητας των Μπαγκλαντεσιανών Εργαζομένων στην Ελλάδα

• Salaam-alaikum (χαιρετισμός: «Ειρήνη Υμίν»
Είμαι από το Σύριζα, πρώην βουλευτής εδώ στον νομό Ηλείας και θα είμαι και τώρα ξανά υποψήφιος βουλευτής. Όπως ξέρετε ο Σύριζα είναι με το μέρος των ανθρώπων που δουλεύουν και υποφέρουν. Θέλει να υπάρχουν τα ίδια δικαιώματα και οι ίδιες υποχρεώσεις για όλους που ζούνε σε αυτό το μέρος.
• Προσωπικά είχα έρθει δύο φορές- με τα κινήματα στην Νέα Μανωλάδα. Την πρώτη φορά ήρθαμε να υποστηρίξουμε για καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Και την δεύτερη φορά όταν γίναν τα επεισόδια που πυροβόλησαν μετανάστες εργάτες στην περιοχή.
Ερχόμαστε με πούλμαν από την Αθήνα ομάδες 50–100 ανθρώπων και κάναμε και διαδήλωση εδώ στην Νέα Μανωλάδα.
• Επίσης σαν βουλευτής ήμουν αυτός που έφτιαξε τον νόμο με το εργόσημο. Ο νόμος έλεγε όχι μόνο για να παίρνετε τα λεφτά σας άλλα έλεγε ταυτόχρονα και να έχετε καλές συνθήκες να μένετε, υποχρεωμένοι οι εργοδότες να έχετε καλές συνθήκες.
• Όμως η Νέα Δημοκρατία όταν ήρθε (εμείς δεν προλάβαμε να εφαρμόσουμε αυτά που θέλαμε πλήρως) αλλά όταν ήρθε η Νέα Δημοκρατία τα κατήργησε όλα.
Και τώρα η Νέα Δημοκρατία θέλει να σας διώξει και να φέρνει με αεροπλάνα εργάτες γης και μετά να γυρίζουν στην πατρίδα τους.
Έκανε πειράματα και είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχουν εργάτες γης και για την φράουλα στην περιοχή αλλά και για άλλες εργασίες όπως οι ελιές και πορτοκάλια και άλλα που θέλουν και έχουν ανάγκη οι αγρότες.
Ούτε φτάνουν οι εργάτες οι εργάτες που έρχονται αλλά δεν έχουν και εμπειρία. Εσείς εδώ έχετε κάνει δουλειές που αποκτήσατε εμπειρία, γνώση.
• Εμείς όλα αυτά θα τα αλλάξουμε.
• Σας ευχαριστώ, είναι τιμή μου που είμαι μαζί σας και ελπίζω να βρεθούμε σε καλύτερες συνθήκες.
Εύχομαι ο φίλος Μπουνταμίρ με την ομάδα του να κερδίσουν.
Γεια σας και ελπίζω να νικήσετε και να νικήσουμε και να έρθουμε ξανά στην Μανωλάδα να καθίσουμε να μιλήσουμε και να γιορτάσουμε!
• Να έχουμε Δύναμη!

Η κόπρος του Αυγεία και ο αποστάτης Ηρακλής Η δολοφονική απόπειρα εναντίον μεταναστών-εργατών γης στη Νέα Μανωλάδα

Του Μάκη Μπαλαούρα

Είναι γνωστός ο μύθος για τους δώδεκα άθλους του Ηρακλή. Στον πέμπτο άθλο του ο ήρωας εστάλη να καθαρίσει τη συσσωρευμένη επί 30 χρόνια, από 3.000 βοειδή που είχε στην κατοχή του ο βασιλιάς της Ήλιδας, Αυγείας. Ο Ηρακλής έπραξε κάτι σχετικά απλό. Άλλαξε την πορεία του ποταμού Πηνειού (γιου του Ωκεανού και της Τυθέος, όπως και ο συνώνυμος λαρισαίος ποταμός) που τότε, όπως λέγεται από τους παλιούς της πεδινής Ηλείας και πιστοποιείται από επιστήμονες, η εκβολή του ήταν μεταξύ Λεχαινών και Μανωλάδας, στο σημερινό διβάρι-λιμνοθάλασσα, το Κοτύχι…

Η κόπρος του Αυγεία Η νέα κοίτη του Πηνειού συμπαρέσυρε όλη την κόπρο ρίχνοντάς την στο Ιόνιο, στη Μπούκα κοντά στη Γαστούνη. Στη σημερινή Βουπρασία (δηλαδή αγοροπωλησία βοειδών), ανάμεσα στις Βάρδα, Μανωλάδα, Νέα Μανωλάδα, Κουνουπέλι υπήρχε η αρχαία πόλη Υρμίνη, προς τιμή της ομώνυμης πολεμίστριας του Τρωϊκού Πολέμου. Από την πριγκίπισσα της Υρμίνης Μανωλιάδα, μάλλον προήλθε το σημερινό όνομα Μανωλάδα.

Στην εύφορη πεδινή Ηλεία στήθηκαν επιχειρήσεις κηπευτικών προϊόντων, όπου μετεξελίχθηκαν σε υπερσύγχρονες μονάδες θερμοκηπίων, που εφοδιάζουν την εσωτερική αγορά, αλλά και με έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό. Ιδιαίτερα στην περιοχή της Μανωλάδας, παλιάς και νέας, φτιάχτηκαν μονάδες παραγωγής φράουλας που εξοβέλισαν τα παραδοσιακά προϊόντα. Η φράουλα, όμως, είναι καλλιέργεια υψηλής εντάσεως εργασίας. Δηλαδή, έχει ανάγκη από πολλά εργατικά χέρια. Και φθηνά, όσο πιο φθηνά γίνεται. Όλα αυτά που σχετίζονται με την αμοιβή της εργατικής δύναμης, μισθός, συνθήκες εργασίας, εργατικά δικαιώματα, συνθήκες διαβίωσης, ωράρια, κοινωνικά δικαιώματα, πολιτικές ελευθερίες, όλα καταπατημένα. Όπως τείνει να γίνει σ΄ όλη την Ελλάδα, για όλους έλληνες και μετανάστες εργάτες. Επειδή, όμως, στην περιοχή οι εργάτες γης είναι μετανάστες, και η προσφορά της εργασίας τους είναι τεράστια και η μίσθωσή της βρίσκεται στα όρια της νομιμότητας, τα δικαιώματά τους δεν καταπατούνται απλώς, εξαερώνονται.

Το εργατικό μοντέλο για τους μετανάστες της Μανωλάδας, προφανώς είναι το άμεσο μοντέλο εργασίας που ετοιμάζεται για όλους, και τους έλληνες εργάτες. Πλήθος από εργασιακά δικαιώματα καταπατούνται, απλήρωτοι μισθοί, ανασφάλιστη εργασία με την ώρα και για όποια ώρα με τηλεφωνικές κλήσεις.

«‘Ολοι έπεσαν από τα σύννεφα»

Με τα πρόσφατα γεγονότα της Νέας Μανωλάδας όλοι έπεσαν -πάλι- από τα σύννεφα. Λες και δεν είχαν εκδηλωθεί παρόμοια σε πολλαπλές κατευθύνσεις με βιαιότητα από το 2008. Η πολιτεία, οι κρατικές υπηρεσίες, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι, τα ΜΜΕ ήξεραν και κάλυπταν. Ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, μάλιστα, εξυμνούσε το χρυσωρυχείο της Μανωλάδας. Η τοπική κοινωνία σιωπούσε εκκωφαντικά. Δεν πήρε καμία πρωτοβουλία, έστω και εκ των υστέρων, για να δείξει ότι αποστασιοποιείται. Η κυβέρνηση αδιαφόρησε, μέχρις ότου η είδηση της δολοφονικής απόπειρας έκανε το γύρο του κόσμου. Τότε ο κ. Δένδιας, με τη φωτιά στα μαλλιά του, επισκέφτηκε την πόλη σε επιλεγμένα σημεία και επιλεγμένους ανθρώπους.

Οι άλλοι φραουλοπαραγωγοί, καθώς και πολιτικοί συνοδοιπόροι τους προσπάθησαν να μας πείσουν ότι πρόκειται για «μεμονωμένο περιστατικό», ενός κακού –παντού αναφύονται κακοί, ακόμα και στον παράδεισο– παραγωγού. Αν ήταν αθώοι –που δεν ήταν, γιατί τις ίδιες πάνω κάτω εργατικές συνθήκες εφαρμόζουν– γιατί δεν έβγαιναν νωρίτερα να αποστασιοποιηθούν; Όχι για λόγους ηθικής ή κοινωνικής συμπεριφοράς. Για το συμφέρον τους, για την αποκατάσταση του ανταγωνισμού, όπως προσδιορίζεται από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Πώς ανέχθηκαν, αυτοί οι καλοί καπιταλιστές, έναν μεγαλοπαραγωγό να παράγει με εργατικό κόστος υποπολλαπλάσιο του δικού τους, νόμιμου και ηθικού;
Τέλος, ευθύνες, διαφορετικές προφανώς, αδράνειας και ολιγωρίας έχουν οι δυνάμεις της αριστεράς και τα συνδικάτα. Δεν παρακολούθησαν και δεν έκαναν σημείο αναφοράς το ολοένα επεκτεινόμενο βάρβαρο εργασιακό μοντέλο της Μανωλάδας.

Όμως υπάρχει ένα σημείο καμπής, μια ποιοτική αλλαγή. Οι εργαζόμενοι μετανάστες ξεσηκώθηκαν, στέλνοντας μηνύματα σ’ όλη την εργατική τάξη της χώρας. Μου θύμισε, σαν κινηματογραφικό φλας μπακ, την ιστορία των πρώτων ελλήνων μεταναστών στην Αμερική. Στις σιδηροδρομικές γραμμές, στα γουναράδικα, στα ανθρακωρυχεία. Και εκεί, πέραν της στυγνής εκμετάλλευσης, αντιμετώπιζαν τη Χρυσή Αυγή της εποχής τους, την Κου Κλουξ Κλαν. Αρκετοί απ’ αυτούς ηγήθηκαν σε εργατικούς ξεσηκωμούς και πολυήμερες κινητοποιήσεις, πληρώνοντας με τη ζωή τους την «απρονοησία» τους, όπως ο Λούης Τίκας και ο Στιβ Κατόβης. Εδώ, τουλάχιστον, μέχρι σήμερα, γλίτωσαν τη ζωή τους…
Διδακτικός ο μύθος. Η κόπρος της γειτονικής Ήλιδας, της Υρμίνης συσσωρεύτηκε. Ο Ηρακλής που θα μπορούσε να αλλάξει τον ρου της εργασιακής καταστροφής, βρίσκεται εν υπνώσει. Η αφορμή, όμως, δόθηκε ξανά από τους ίδιους τους κατατρεγμένους. Θα μπορέσουν, άραγε, η Αριστερά και τα συνδικάτα να αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων, στρέφοντας τον κινηματικό Πηνειό, για να παρασύρει τη συσσωρευμένη κόπρο;
Εφημερίδα ΕΠΟΧΗ

Έλλην κλέφτης μοτοποδηλάτων

ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ από την Τράπεζα της Ελλάδος επισκέφτηκε τους Αγίους Σαράντα στην Αλβανία, όχι για επιχειρηματικούς λόγους, αλλά γιατί εκεί κτίζεται με απόφαση του τότε Διοικητή της Τράπεζας κ. Τίμου Χριστοδούλου μια μεγάλη εκκλησία. Δεν είναι η ώρα να συζητήσει κανείς ποια η ανάγκη για την ανέγερση εκκλησίας ή σχολείου ή ιατρικού κέντρου.

Η άφιξη στους Αγ. Σαράντα έγινε μέσω Κέρκυρας. Η απόσταση είναι ελάχιστη, πράγμα που μου θύμισε τις αποδράσεις μερικών αγωνιστών κρατουμένων από τις φυλακές Κέρκυρας, που είτε με βάρκα, είτε κολυμπώντας πέρασαν στη «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αλβανίας», η κυβέρνηση της οποίας τους μισούς τους φυλάκισε γιατί εισήλθαν παράνομα στη χώρα, τους άλλους μισούς τους επέστρεψε στη χούντα… Έτσι σταμάτησαν και οι αποδράσεις…

Στο καραβάκι που μας πήγαινε, εκτός από μας ήταν Αλβανοί και ένας εισαγωγέας αγροτικών προϊόντων με το βοηθό του τον Κυριάκο. Ο τελευταίος, τύπος γαβριά, συνεννοείτο άνετα σε εύθυμους τόνους με τους Αλβανούς είτε χρησιμοποιώντας λέξεις αλβανικές είτε ελληνικές είτε με γκριμάτσες. Κορίνθιος αυτός, Ηλείος εγώ, οι μόνοι κάτω από το αυλάκι στο καράβι, μου έδειξε συμπάθεια, ενημερώνοντάς με για τη ζωή εκεί, για διασκεδάσεις και για ισοτιμίες Λεκ-Δραχμών.

Οι Αγ. Σαράντα, ένας τόπος που πρέπει να υπήρξε όμορφος με παραλία γεμάτη φοίνικες, είναι σήμερα καταστραμμένος. Από τη μια μεριά οι πολυκατοικίες του Εμβρέμ, από την άλλη το ερειπωμένα παλιά αρχοντικά. Η παραλία της έχει καταληφθεί από αυθαίρετα κτίσματα νεόπλουτων Αλβανών, προκλητικά μέσα στη φτώχεια και τη μιζέρια του χώρου. Οι δρόμοι μέσα στη λάσπη, γεμάτοι τεράστιες τρύπες. Εκείνο που σ’ εντυπωσιάζει, όμως, είναι τα αυτοκίνητα. Στα έντεκα, οι εννιά είναι Μερσεντές, παλιά και νέα μοντέλα, μία BMW και το ενδέκατο άλλη μάρκα.

Μοτοσικλέτες κυκλοφορούσαν ελάχιστες, ποδήλατα καθόλου.

Πήγαμε στην εκκλησία, ένας τεράστιος χώρος και με αίθουσες πολλαπλών εκδηλώσεων. Κάποια στιγμή αποφάσισα να τριγυρίσω στην πόλη, να δω τα μαγαζιά και τα σπίτια τους. Κάτω στην παραλία με τους φοίνικες ακούω να με να με φωνάζουν. Ήταν ο Κυριάκος, ο Κορίνθιος, όπως του άρεσε να συστήνεται.

Μ’ οδήγησε σ’ ένα καρόδρομο σχεδόν ερημικό. Μπρος από ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στεκόταν επιβλητικά μια μοτοσικλέτα BMW, Κ.1.200, με αλουμινένιες κεφαλές και εξατμίσεις. Έλαμπε μέσα στην ασχήμια του χώρου. Ο Κυριάκος, αφού την περιεργάστηκε άρχισε να τη χαϊδεύει. «Θα κάνω μια βόλτα, δεν θα με δει κανείς», μου είπε. «Έτσι, μόνο 200 μέτρα». Προσπάθησα να τον αποτρέψω, αυτός είχε πυρετό πάθους στα μάτια του. Δεν άκουγε τίποτα.

Τα κλειδιά πάνω στη μηχανή του έγνεφαν προκλητικά. Έφυγε σαν σίφουνας στον λασπωμένο δρόμο. Συνεπής, όμως, γύρισε σχεδόν αμέσως. Ξαφνικά ο Κυριάκος σωριάστηκε κάτω, αφού ακούστηκε πρώτα ένας ξερός, δυνατός κρότος. Ο Αλβανός ιδιοκτήτης της μοτοσικλέτας έφτασε με το καλάσνικοφ. Εγώ γλύτωσα τη ζωή μου, όμως με συνέλαβαν σαν συνεργό.

Στις τρεις μέρες που ήμουν κρατούμενος, μέχρι να αποφασίσει ο εισαγγελέας, στη χώρα τους είχε ξεσηκωθεί το σύμπαν. Εφημερίδες ραδιόφωνα τηλεοράσεις. «Κωλοέλληνες, ληστές, κατσαπλιάδες, εκμεταλλευτές» μας ανέβαζαν και μας κατέβαζαν. Έτσι ήταν πάντα οι Έλληνες έλεγαν, δεν έχουν αλλάξει.

Έγκριτοι καθηγητές της Νομικής Σχολής με βαρύγδουπο ύφος μιλούσαν για νόμιμη αυτοάμυνα. Στα Τίρανα που μας πήγαν, τον Αλβανό εγκληματία το δικαστήριο αφήνοντας τον ελεύθερο, σήκωσαν στα χέρια οι συμπατριώτες του ως σαν να ήτανε ο νέος Σκερντέμπεης. Εμένα, εμφανώς αμέτοχο στην όλη ιστορία επιχείρησαν να με λιντσάρουν

Ξύπνησα λουσμένος στον ιδρώτα. Η προηγούμενη μέρα στο καράβι με τις αφηγήσεις και το παράπονο των Αλβανών μεταναστών μου είχαν αν αντιστρέψει την εικόνα, οδηγώντας με στον εφιάλτη που ένιωσα.

Άραγε, ποιες να ’ναι οι δόσεις της εθνικογενετικής εγκληματικότητας, που κάνει τους λαούς να σηκώνουν στα χέρια τους δολοφόνους ανθρώπων που έκλεψαν ένα βίντεο, μια μοτοσικλέτα ή ένα καρβέλι;

Ποια η μετάλλαξη αντιδικτατορικών καθηγητών που βάζουν στην ίδια στάθμη τον δολοφόνο με τον κλέφτη και τον μικροαπατεώνα;
Μάκης Μπαλαούρας
Πηγή: «Επιφυλλίδες στην ΕΠΟΧΗ»