Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τὸ Κατὰ Τσίπραν Εὐαγγέλιον καὶ οἱ Ἰησουΐται βουλευταί

Ο Αλέξης Τσίπρας, αρχηγός της ΕΛ.Α.Σ είχε δηλώσει: «Δεν κάνω πάρτι για να καλώ στο σπίτι μου αυτούς που θέλω. (…) Όσοι εν ενεργεία βουλευτές θέλουν να συμμετάσχουν, θα πρέπει πρώτα να παραιτηθούν από τη Βουλή. Αν θέλουν να παραιτηθούν από τη Βουλή, βεβαίως θα είναι ευπρόσδεκτοι». Πρόσθεσε ότι «δεν υπάρχουν προκρατημένες θέσεις για κανέναν».

Οι δηλώσεις του αρχηγού της ΕΛ.Α.Σ. με παρέπεμπαν σε μεσσιανικές διδαχές προκαλώντας με να τοποθετηθώ με ευαγγελικές ρήσεις ή με φράσεις πλησιέστερες σ’ αυτές με τη βοήθεια του AI:

Ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Τσίπρα

Καὶ επέστρεψεν ο χαρισματικός ἀνὴρ, ὃς πολλάκις ἔλεγεν λόγους μεγάλους περὶ συνεπείας, δικαιοσύνης καὶ ἀλλαγῆς. Καὶ ἐγένετο ΕΛ.Α.Σ.

— Καὶ οὕτως ὁ τέως πρωθυπουργός, σαφέστατα ἐλάλησεν:

  • «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου».
  • «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀκολουθείτω μοι».
  • «Ἐγώ εἰμι ὁ Κύριος καὶ ὁ ἀρχηγός σου· οὐκ ἔσονταί σοι ἄρχοντες ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ».
  • «Ὁ ζητῶν σωτὴρ τῶν θλιβομένων οὐ πλουσίοις τράπεζαν παρατίθημι, ἀλλὰ τῷ λαῷ τῷ πεινῶντι καὶ ἐκλυομένῳ ὑπὸ τῆς ἀνεχείας».

— Καὶ ὁ λαὸς ἤκουεν αὐτοῦ.

Ταύτα εγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ὅτε πολλοὶ ἐζήτουν τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾽ ἕκαστος κατὰ τὸ συμφέρον αὐτοῦ.

Καλοί χριστιανοί, αλλά στο τάγμα Ιησουιτών

Καὶ ἐν τούτοις ἐδοκιμάζετο ἡ συνέπεια λόγων καὶ ἔργων.

Καὶ πλείστοι βουλευταὶ ἤκουσαν τοὺς λόγους αὐτοῦ. «Καλὸν τὸ ἀξίωμα· αλλά διὰ τί οὖν παραδώσω αὐτό;»

 

Άλλοι μὲν ἀπῆλθον, άλλοι δε ανεξαρτητοποιήθησαν, διακρατοῦντες δὲ τὴν βουλευτικὴν ἕδραν αὐτῶν.

Ἔγραψαν δὲ εἰς τὰ παλαιὰ τῶν ὑποδημάτων αὐτῶν τὰ ῥηθέντα ὑπὸ τοῦ ποιμένος περὶ τῶν παραιτήσεων.

 

Ὡς καλοὶ γὰρ χριστιανοί - ῥέποντες όμως πρὸς τὸν Ἰησουϊτισμὸν καὶ δόλῳ πορευόμενοι - ἠκολούθησαν τὴν ὑμνολογίαν τῆς Θείας Λειτουργίας:

— «Τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν».


Καὶ ἐγένετο τὸ ἀξίωμα ἀπὸ διακονίας κτῆμα, καὶ ἡ διακονία ἀπὸ χρέος φιλοδοξία.

 

•Καὶ ὁ νοῶν νοείτω.

 Μετὰ ταῦτα «εὑρέθη ἐπὶ ξύλου κρεμάμενος»…

 Ο αρχηγός τα πήρε στο κρανίο, τους είπε έντονα τσαντισμένος:

 

Ἐπιτέλους, σαφηνίσατε τὴν στάσιν ὑμῶν· ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν· ναί, ναί· οὔ, οὔ».

 

Άλλοι δε όμως ἐκώφευσαν, ποιούμενοι τὴν πάπιαν.

Ούτοι ανεξαρτητοποιήθησαν, την έδραν αυτών κρατούντες, και είπον εν εαυτοίς:

 

«Ίδωμεν τι μέλλει γενέσθαι· διότι ουδείς γνωρίζει τι τέξεται η αυριανή ημέρα.»

 

Καὶ μετὰ μήνας τινὰς ἀναρωτήθησαν:

 

«Καὶ ἐὰν προσέλθωμεν εἰς τὸ καινὸν κόμμα, ἆρα ἔτι εὐπρόσδεκτοι ἐσόμεθα;»

 

— Και τότε εσιώπησαν οι γραμματείς και οι φαρισαίοι.

  • Ὁ δὲ λαὸς ἰδὼν ταῦτα ἐλογίζετο:

«Ἆρά γε τίς ἡμῖν ἐστὶν ὁ ποιμήν, καὶ τίνες οἱ ποιμένες αὐτοῦ;»

 

Και τότε εσιώπησαν οι προφήται. 

 

— Καὶ ὁ νοῶν νοείτω.

 

Καὶ τινὲς ἔσονται ὡς αἱ μωραὶ παρθένοι

Και ήσαν τότε δέκα παρθένοι αναμένοντες τον Νυμφίον.

Πέντε φρόνιμοι, πέντε μωραί.

Οἱ μὲν φρόνιμοι ἐκράτησαν τὰς λαμπάδας αὐτῶν ἀναμμένας. Οἱ δὲ μωροὶ εἶπον: «Έχουμε καιρόν. Θα δούμε.» Καὶ ἐσβέσθησαν αἱ.λαμπάδες αὐτῶν.

Ἀλλ’ ὅτε ἦλθεν ἡ ὥρα, ἐγένετο κραυγὴ μεγάλη:

«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος!»

«Κύριε, Κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν!»

  • Καὶ ἀναρωτήθη ὁ λαός·

— «Διὰ τί ἀνοιχθήσεται ὑμῖν, οἳ ἐν καιρῷ εὐθύνης καιροφυλακεῖτε;»

— Και ο νοών νοείτω.

  • Ὁ λαὸς, μετά ταύτα, ἐνεθυμήθη μετὰ ταραχῆς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· ἀλλ’ ἀντίδρασιν αὐτοῦ οὐκ εἶδεν καὶ ἠρώτησαν αὐτόν:

— Ἔστω δὲ ὁ λόγος σου, ναί ναί, οὒ οὔ; Ἢ μήτις ὁ λόγος σου μετεβλήθη;»

— Καὶ ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.

Ἀφορίζει τοὺς πάλαι ποτὲ συντρόφους αὐτοῦ

 

 Τότε στους αριστερούς, μετὰ καταρῶν, ἐξήγγειλεν ὅτι ἐπιθυμεῖ τὴν Ἔξοδον αὐτῶν ἐκ τῶν πολιτικῶν δρωμένων αὐτοῦ.

 

«Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ, οἱ ἐξ εὐωνύμων, κατηραμένοι, εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ».

 

Καὶ συνεχύθησαν οἱ ἀκούσαντες, μὴ αντιλαμβανόμενοι την ρήσιν του Κυρίου, καὶ ἐβλασφήμουν.

 

Οἱ δὲ τοιοῦτοι, ὄντες μέγιστοι ἐπιστήμονες ἀνὰ τὴν οἰκουμένην, αλλά περὶ τὰ θεῖα γράμματα, ίδίως το «ἐξ εὐωνύμων», οὐδὲν ἐσκάμπαζον.

 

 Ήξερον όμως τὴν χρῆσιν τοῦ μεταφραστοῦ τῆς Google. Καὶ μελετήσαντες ψυχραίμως τὴν μετάφρασιν εἶπον ανακουφισμένοι:

 

«Δεν πιάνει ημάς ὴ ρῆσις «εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον».

 

Διέγνωσαν ὅτι αὕτη ἀναφέρεται εις τους ἀριστερούς τῆς συνάξεως· οἷς καὶ ἀνεκουφίσθησαν τὰ μάλα, κράζοντες:

 

«Απομακρυνθείτε μακριά από ημάς, κατηραμένοι αριστεροί, πηγαίνετε στην αιώνια φωτιά».

 

Καὶ ἐστράφη ὁ Κύριος πρὸς τὸ Κέντρον

Καὶ εἶπεν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ·

«Ἰδοὺ τὸ Κέντρον· πολὺς ὁ λαὸς ἐν αὐτῷ, καὶ πολλαὶ αἱ ψῆφοι.

Ἀφήσω τὴν Ἀριστεράν καὶ στραφῶ πρὸς τὸ Κέντρον, ἵνα κερδίσω πλείονας.»

  • «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.»

Καὶ ἐνῷ ἀπεχώρει ἀπὸ τῆς Ἀριστερᾶς, οἱ μὲν ἀριστεροὶ ἔλεγον·

«Ἐγκατέλιπεν ἡμᾶς.»

Οἱ δὲ κεντρῷοι ἠρώτων·

«Καὶ διὰ τί νὰ ἔλθωμεν μετὰ σοῦ;»

Δηλαδή οὐκ να λάβεις παρά τοῦ μὴ ἔχοντος!

  • Καὶ τότε ἐγένετο σιγὴ μεγάλη.
  • Και ο νοών νοείτω.

… Ὁ Κατακλυσμὸς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ και ὁ Νώε

 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος· «Ἔκλεισε ὁ κύκλος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ».

  • Καὶ διελογίσθη ὁ λαός, ὁ πάλαι ποτὲ ὑποστηρίζων τὸν ΣΥΡΙΖΑ, λέγων·  

«Ὦ γλυκύ μου ἔαρ, ποῦ ἔδυ σου τὸ κάλλος;»  

«Ἆραγε ὁ παλαιὸς κύκλος ἔκλεισε, ἢ μόνον αἱ παλαιαὶ ἡμῶν ἀρχαὶ καὶ ιδεολογίαι ἔπαυσαν συμφέρειν;»·

  • Ὁ δὲ Κύριος ἀπεκρίνατο, ἀποφεύγων τὸ ἐρώτημα·  
  • «Οὐκ ἐγὼ λαμβάνω τὸ νῆμα ὅθεν ἀφῆκα αὐτό· ἀλλὰ νέον κύκλον ἀνοίγω.»

— Ἄρα, ἐὰν ὁ παλαιὸς κύκλος ἔκλεισε, τί ἄραγε ἀπομένει τοῖς μαθηταῖς;  

— Μήπως ἡ ἐλπὶς ὅτι ὁ Κύριος θὰ ἀναστήσῃ καὶ την ΕΛ.Α.Σ. μετὰ κάμποσων τέρμινων;

Καὶ ὁ νοῶν νοείτω.

Ενάντιαι πολλαὶ φωναὶ ἐκ τοῦ παλαιοῦ κόμματος αὐτοῦ

Καὶ ἠκούσθη ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις κραυγαὶ ἐκ τῆς Κουμουνδούρου, λέγουσες:

«Ἰδοὺ ὁ Τσίπρας, ὁ παλαιὸς ποιμήν, ἐγένετο νῦν ὁ ἐνορχηστρωτὴς τῆς διαλύσεως τοῦ πρώην ποιμνίου αὐτοῦ».

Ο αρχηγός με διαρροή απάντησε υποτιμητικά:

 «Οὐκ οἶδα ὑμᾶς.» 

Καὶ ὁ νοῶν νοείτω.

Τούτων οὕτως ἐχόντων, οἱ ἐκ Κουμουνδούρου ἐκινήθησαν, λέγοντες·

«Ποιήσωμεν κοινὸν ψηφοδέλτιον μετὰ τῆς Νέας Ἀριστερᾶς, τῶν Οἰκολόγων, τῆς Κατσέλη καὶ τοῦ Κοτζιᾶ».

— «Ἰδεῖν τὴν τῆς Ἀριστερᾶς συνένωσιν, ἀξίωσον τοὺς δούλους σου»•

  • Δίδαγμα: «Γρηγορεῖτε οὖν· ἐγγὺς γὰρ ὁ Ἐπιτάφιος Θρῆνος.»  

Γεράσιμος Μπαλαούρας, ὁ Εὐαγγελιστής τοῦ καιροῦ τούτου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συγχαρητήρια στην Ομάδα Αλήθειας - Στρατολόγησε τον Γ. Στουρνάρα

Του Μάκη Μπαλαούρα Στην επαγγελματική και συνδικαλιστική μακρά διαδρομή μου στην Τράπεζα της Ελλάδος είχα την τιμή να είμαι εκπρόσωπος των εργαζομένων στο ανώτατο όργανο της, το Γενικό Συμβούλιο. Στις δράσεις μου αυτές έζησα όλους τους Διοικητές της τράπεζας, από τον Δημήτριο Χαλικιά, έως τον Γεώργιο Προβόπουλο. Οι διοικητές αυτοί τοποθετήθηκαν από τα τότε κυβερνητικά κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ή συνέπεσε στη θητεία τους να αλλάξει η κυβέρνηση. Κανείς, μα κανείς δεν έκανε ποτέ, δημόσιες δηλώσεις κριτικής της κυβέρνησης ή των προηγούμενων. Οι απόψεις που παρουσίαζαν, με προσεχτικό και όχι συγκρουσιακό τόνο γινόταν μέσω των εκθέσεων της ΤτΕ. Στις σπάνιες συνεντεύξεις που έδιναν σε σοβαρά Μέσα Ενημέρωσης, όπως Καθημερινή, ΒΗΜΑ, ΝΕΑ κυρίως απευθυνόταν στην κοινή γνώμη για να της υποδείξουν προβλήματα που πρέπει να προσέχουν, όπως η υπέρμετρη κατανάλωση που επιβάρυνε τα εθνικά ισοζύγια ή να προειδοπο...

Συνέντευξη Μάκη Μπαλαούρα στο Κόκκινο, στον Αλέξη Βάκη

17 Φεβρουαρίου 2026 Θέμα: «Τα τραγούδια που ακούγαμε στη δικτατορία και παίρναμε δύναμη» Μ’ αφορμή την 53η επέτειο μετά τη δίκη των 11, 14 Φλεβάρη 1973 Ηχητικό με το τραγούδι: « Δώδεκα παιδιά στους δρόμους, δώδεκα παιδιά» Α. Βάκης: Ακούσαμε ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε πρώτη φορά το 1973 Με τους λογοκριμένους στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου Για αυτά τα 12 παιδιά. Και ενάμισι χρόνο αργότερα όταν έπεσε πια η δικτατορία με τους αλογόκριτους πλέον στίχους, που συμπεριλήφθηκε στα τραγούδια του δρόμου. Ένα τραγούδι βεβαίως του Μάνου Λοΐζου που ακούσαμε από τη χορωδία Κακίτση. Ένα τραγούδι που αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός που έγινε επί δικτατορίας Και που σημαδεύει μια καμπή του αντιδικτατορικού αγώνα Γι' αυτή την καμπή θα μιλήσουμε σήμερα Και μιας και έχω τηλεφωνικά έναν καλεσμένο που αδημονεί να ...

Να κρατήσουμε όρθια την Κούβα, που τόσα έχει προσφέρει στην οικουμένη

Του Μάκη Μπαλαούρα Ως εισαγωγή, δύο συνδεόμενα θέματα: α) Στα τέλη του 1998, που ήμουν τότε πρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος, σκέφτηκα να ζητήσω από τον Μίκη Θεοδωράκη να δώσει μια συναυλία για τον Σύλλογό μας. Με δέχθηκε αμέσως στο σπίτι του. Η συζήτηση μαζί του υπήρξε συναρπαστική. Ήξερε για την αντιδικτατορική μου δράση κάνοντας σχόλια υπερηφάνειας για το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Ήταν χείμαρρος σε πλήθος θεμάτων. Με χαρά μού ανέφερε ότι, σε νεαρή ηλικία, είχε εργαστεί στην Κατοχή στην Τράπεζα της Ελλάδος, κουβαλώντας καρότσια πληθωρικών κατοχικών χρημάτων από εταιρίες προς αποθήκευση. Γελώντας έλεγε ότι πήγαινε στις τουαλέτες και έγραφε τραγούδια! Αποδέχθηκε αμέσως την πρότασή μου, επισημαίνοντας ότι ήταν ευκαιρία γιατί δεν είχε δώσει ποτέ μέχρι τότε συναυλία για εργατικό συνδικάτο. Με εξέπληξε, καθώς ήταν δύσκολο να φανταστεί κανεί...