Υποχώρηση της ΠτΔ στους ακροδεξιούς της ΝΔ

Ο Ιάσονας Αποστολόπουλος παράδειγμα ανθρωπιάς, σεβασμού του διεθνούς δικαίου, έχει σώσει εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές. Ήδη έχει κατακτήσει πολλά βραβεία στις καρδιές των δημοκρατικών πολιτών της Ελλάδας και ολόκληρης της Ευρώπης. Δε χρειάζεται κανένα βραβείο από θεσμούς που είναι πια απόλυτα ταυτισμένοι με την κυβερνητική πολιτική της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.
Η Προεδρία της Δημοκρατίας είχε αποφασίσει τη παρασημοφόρηση αυτού του ανθρώπου της “Μεσογείου της ανθρωπιάς μας” Αργότερα, την ημέρα γιορτής της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας, την ανακάλεσε μετά από πιέσεις που της ασκήθηκαν από ακροδεξιούς της ΝΔ (πχ Μπογδάνος), που επέβαλαν τις απαιτήσεις τους και για τις οποίες πανηγυρίζουν. Είναι ιδιαίτερα ανησυχητική η στάση της Προέδρου της Δημοκρατίας και γεννά έντονο προβληματισμό. Δεν είναι η πρώτη φορά που μας εκπλήσσει δυσάρεστα….

Δε μιλούν για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου κ. Α. Νικολακόπουλε Για το έγκλημα «Πάτρα-Πύργος» και τη φούσκα παραπομπής Ν. Παππά

Του Μάκη Μπαλαούρα
Ο βουλευτής της ΝΔ κ. Νικολακόπουλος δημοσίευσε άρθρο με αφορμή την παραπομπή Παππά με τίτλο «Ματαιώσατε τον διαγωνισμό και «σπάσατε» το έργο για να εξυπηρετήσετε τότε τον… εθνικό σας εργολάβο».
Όσο και να προσπαθήσουν τα στελέχη της ΝΔ με τα fake news τους που αναπαράγονται από τα καλοπληρωμένα Μέσα Ενημέρωσης από τη λίστα Πέτσα(1 &2), οι πολίτες δε τρώνε σανό.
Ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα:
1. Ο Νίκος Παππάς δε παραπέμπεται για κακούργημα, όπως είχατε σχεδιάσει. Αυτοξεφτιλιστήκατε που, από τις καταθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδος και πολλών άλλων εκπροσώπων φορέων, δε σας βγήκε και τον παραπέμψατε, όχι για κακούργημα, αλλά για πλημμέλημα!! Δηλαδή, όπως και, ως νομικός, ο κ. Νικολακόπουλος γνωρίζει, παραπέμπεται για αδίκημα, όπως παράβαση φωτεινού σηματοδότη…
2. Ακόμα για αυτό το αδίκημα δε γίνεται καμιά αναφορά στο δρόμο Πάτρα-Πύργος, όπως επιχείρησε πάλι ο κ. Νικολακόπουλος, όπως την ημέρα επίσκεψης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στην Ηλεία για να υποσκάψει την επιτυχία…
3. Ο διαγωνισμός για τη κατασκευή του έργου που έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η ΝΔ ούτε η Κομισιόν δε τον κατήγγειλε ως στημένο. Γνωρίζει και ο βουλευτής ότι οι 8 εργολαβίες έγιναν για να υπάρξει ανταγωνισμός προκειμένου να δεχθεί η Κομισιόν τη κατασκευή ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου. Όπως και έγινε, με εκπτώσεις που κατά μ.ο. έφτασαν το 50%.
4. Ο Καλογρίτσας έλαβε μέρος καταθέτοντας εγγυητή επιστολή. Όταν στη δεύτερη φάση της ανάθεσης εκτέλεσης δε προσκόμισε εγγυητική, ΕΜΕΙΣ, δηλαδή, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τον κήρυξε έκπτωτο…
Ψέματα και αέρα κοπανιστό πούλησε και ο Μητσοτάκης
Προχθές και ο πρωθυπουργός επανέλαβε, τα πληρωμένα, δημοσιεύματα του υπ. Υποδομών Κ. Καραμανλή ότι «περιμένει πολύ σύντομα την έγκριση της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Ε.Ε».
Ας δούμε τα ψέματα τους:
1. Ο δρόμος είχε ξεκινήσει και προχωρήσει η κατασκευή του, ακόμα και ο Καραμανλής το παραδέχτηκε..
2. Είναι το μοναδικό κατασκευαστικό έργο της ιστορίας της χώρας, που σταμάτησε ενώ προχωρούσε…
3. Οι εργολάβοι αποζημιώθηκαν με εκατομμύρια ευρώ που τα πλήρωσε ο ελληνικός λαός…
4. Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έκανε διαγωνισμό, αλλά ανάθεση στους φίλους της «Εθνικούς Εργολάβους», που οι ίδιοι το απένταξαν το 2013…
5. Ο κ. Μητσοτάκης, στην Ηλεία ως Πρωθυπουργός δήλωνε πως το έργο αυτό αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για την Κυβέρνησή του..
6. Ο Κ. Καραμανλής, μάλιστα το συγκεκριμενοποίησε, δηλώνοντας ότι θα λειτουργήσουν ξανά τα εργοτάξια μέσα στο 2020(!!!) και το έργο θα παραδοθεί μέχρι το 2023…
7. Πέρασαν 2 χρόνια και ακόμα ούτε την έγκριση της της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Ε.Ε δε πήραν…
8. Με τον σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ το έργο θα το πλήρωνε η Ευρωπαϊκή Ένωση, τώρα ο ελληνικός λαός και με επιπλέον διόδια για 50 χρόνια στους φίλους της Εθνικούς Εργολάβους…
Ότι και να κάνετε κύριοι και κυρίες της ΝΔ, όσα μαύρα να πληρώνετε στα Μέσα «Ενημέρωσης», τη φάρσα σας που εξελίχθηκε σε τραγωδία, την έχει αντιληφθεί ο λαός της Ηλείας, δε τρώει σανό …

Η μόλυνση-ρύπανση του Κυλλήνιου Κόλπου μας πληγώνει (2)

Του Μάκη Μπαλαούρα
Στις 19 Απριλίου 2021 είχα δημοσιεύσει άρθρο-αποκάλυψη για τη μόλυνση-ρύπανση του Κυλλήνιου Κόλπου και τις αιτίες που τις δημιούργησαν και εξακολουθούν να δημιουργούν…
Υπενθυμίζω τις κυριότερες αιτίες της μόλυνσης-ρύπανσης του Κυλλήνιου και τις τελευταίες εξελίξεις:
1. Αντλιοστάσιο Μυρσίνης:
Το άρθρο μου το προώθησα στις αρμόδιες Διευθύνσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος και στην Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Υγιεινής-Υγειονομικού Ελέγχου Ηλείας (καθώς και για τα λύματα ελαιοτριβείου στη Λιναριά Ολυμπίας) και μίλησα με τους αρμόδιους. Έκτοτε, παρά τις διαβεβαιώσεις τους, δεν επικοινώνησαν μαζί μου. Το ίδιο συνέβη και με τον πρόεδρο του ΓΟΕΒ, στον οποίο ανήκει το αντλιοστάσιο. Επίσης μίλησα με τον Περιφερειάρχη κ. Φαρμάκη, του υπόδειξα ως λύση την άμεση εγκατάσταση βιολογικού σταθμού στο Αντλιοστάσιο. Ο κ. Φαρμάκης έδειξε ενδιαφέρον δηλώνοντας μου ότι θα ενημερωθεί για το θέμα και θα με ενημερώσει.
2. Λύματα Αεροδρομίου, Οικισμού Διασποράς, αγωγός καυσίμων
Μίλησα με τον Διοικητή της 117 ΣΜ του Αεροδρομίου Ανδραβίδας, ο οποίος γνώριζε το θέμα και με διαβεβαίωσε ότι
α) Στον αγωγό καυσίμων ήδη καλύφθηκαν οι τρύπες τος απαρχαιωμένου αγωγού, που μόλυνε την περιοχή διέλευσης του, ενώ παράλληλα αποφασίστηκε η ολοκληρωτική αντικατάσταση του
β) Παραδέχτηκε ότι για πάρα πολλά χρόνια δεν λειτουργεί ο βιολογικός της Διασποράς και τώρα θα μπει σε λειτουργία (καθώς και για τα λύματα του αεροδρομίου), μέχρι τη σύνδεση του με τον Βιολογικό Λεχαινών-Ανδραβίδας-Τραγανού.
3. Σταμάτησε τη λειτουργία του ο Βιολογικός Λεχαινών-Ανδραβίδας-Τραγανού
Η έντονα πια προβληματική λειτουργία του Βιολογικού Σταθμού οφείλεται στη διοικητική κρίση που ξέσπασε στο Συνδέσμο Αποχέτευσης «Ηρακλής». Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση πρέπει να μη χρονοτριβήσει κι άλλο και να λύσει τον γόρδιο δεσμό που οι επιπτώσεις του είναι εξαιρετικά μολυσματικές και ρυπογόνες για τον Κυλλήνιο Κόλπο. Επιπροσθέτως υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να ακυρωθεί ή να παγώσει η χρηματοδότηση των 6,5 εκατ. ευρώ για την πλήρη επέκταση και ολοκλήρωση του μεγάλου αυτού έργου, όπως προβλέπει η μελέτη.
Σημειώνω επίσης, για να μη «ξεχνούν» οι ιθύνοντες, ότι και αυτό το έργο έγινε από τη Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και από τις προσπάθειες των ντόπιων βουλευτών…
4. Ιδιώτες με Ελαιοτριβεία, σφαγεία, τυροκομεία, κτηνοτροφικές μονάδες
Στις παραπάνω μολυσματικές και ρυπογόνες εστίες και εδώ είναι καθήκον και ευθύνη της Υπηρεσίας Περιβαλλοντικής Υγιεινής-Υγειονομικού Ελέγχου Ηλείας, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, καθώς και της Γενικής Διεύθυνσης Σώματος Επιθεωρητών & Ελεγκτών Σώμα και της Επιθεώρησης Νοτίου Ελλάδος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, που ήδη, εκτός την αποστολή του άρθρου μου, τους κατέθεσα και καταγγελία. Προειδοποιώντας ότι θα επιμείνουμε και δε θα τα παρατήσουμε μέχρι να λυθεί το Κυλλήνιο Άγος. Οψόμεθα…

Μ.Μπαλαούρας: Αποφασισμένος να μην αφήσει «τίποτα κάτω»

Αποφασισμένος να μην αφήσει «τίποτα κάτω» που όπως τονίζει θα παραπληροφορεί ή θα κρύβει την αλήθεια για όσα έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην Ηλεία, αλλά και για εκείνα που είχε δρομολογήσει, δείχνει να είναι ο πρώην βουλευτής και κορυφαίο στέλεχος στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Μάκης Μπαλαούρας.
Ο ίδιος το τελευταίο χρονικό διάστημα βρίσκεται στην Ηλεία, πραγματοποιεί επισκέψεις σε διάφορους χώρους, ενώ δεν παραλείπει να χαίρεται στιγμές και να μιλά με φίλους και απλούς πολίτες του τόπου. Όπως τουλάχιστον απλός και ανθρώπινος παραμένει πάντα ο Μάκης…
Από την εφημερίδα “Πατρίς” Πύργου

Διεθνείς αγωνιστικές δράσεις των αθλητών του Τιτάν Πύργου

Σκάνδαλο Novartis: Ποινική δίωξη στον αντεισαγγελέα του Α. Π. Αγγελή Σκάνδαλο 3 δισ. και όχι «σκευωρία»

Του Μάκη Μπαλαούρα
Ποινική δίωξη για «παράβαση καθήκοντος» σε βάρος του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Αγγελή, πάνω στον οποίο βασίσθηκε η καθαίρεση Τουλουπάκη και η δίωξη Παπαγγελόπουλου στο σκάνδαλο της Novartis, άσκησε η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.
Η ποινική δίωξη ασκήθηκε μετά από μήνυση που είχε καταθέσει σε βάρος του η πρώην επικεφαλής της Εισαγγελίας κατά της Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη. Τον τελευταίο λόγο για την υπόθεση θα έχει η Εισαγγελία Εφετών της Αθήνας.
Καταρρέει η σκευωρία για Τουλουπάκη-Παπαγγελόπουλο
Το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος αφορά, στα όσα διαδραματίστηκαν στη Βιέννη τον Δεκέμβριο του 2018, από ομάδα εισαγγελέων κατά της Διαφθοράς στο πλαίσιο της συνεργασίας με τις αρχές των ΗΠΑ για τη διερεύνηση του σκανδάλου της Novartis.
Στη Βιέννη, ο κ. Αγγελής, σύμφωνα με τη μήνυση της κ. Τουλουπάκη, αρνήθηκε, ως επόπτης της Εισαγγελίας κατά της Διαφθοράς, να παραλάβει από Εισαγγελείς των ΗΠΑ και το FBI στοιχεία ύποπτου λογαριασμό συγγενικού προσώπου πολιτικού, που είχε παραπεμφθεί από τη Βουλή, για την υπόθεση Novartis.
Ο κ. Μητσοτάκης και η σημερινή πλειοψηφία της Βουλής (ΝΔ-ΚΙΝΑΛ), βάσισαν όλη την επιχειρηματολογία τους περί σκευωρίας του ΣΥΡΙΖΑ και Παπαγγελόπουλου, στην κατάθεση του διωκόμενου σήμερα κ. Αγγελή. Σήμερα καταρρίπτεται το αφήγημα της ΝΔ περί σκευωρίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Πολλά κυκλοφορούν για το όνομα του πρώην υπουργού της ΝΔ που ενέχεται (και αυτός) στο πλιάτσικο δισεκατομμυρίων σε βάρος ασφαλισμένων και φορολογουμένων, που σύμφωνα με την ελληνική δικαιοσύνη ο κος Αγγελής προσπάθησε να προστατεύσει. Ας το κάνει η ΝΔ, γιατί έτσι και αλλιώς θα μαθευτεί…
Νοvartis: Σκάνδαλο 3 δισ. και όχι «σκευωρία»
Η δικαστική εξέλιξη στην υπόθεση Novartis, που ερευνούσε η εισαγγελία Διαφθοράς με επικεφαλής την εισαγγελέα Τουλουπάκη, αναδεικνύει εκκωφαντικά ότι αφενός υπάρχει ένα μεγάλο σκάνδαλο που έπληξε τα συμφέροντα του Δημοσίου και αφετέρου ότι δεν υπάρχει καμία σκευωρία, όπως υποστηρίζουν κυβέρνηση και εμπλεκόμενοι.
Ότι είναι σκάνδαλο και όχι «σκευωρία» πιστοποιήθηκε και με τη βούλα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ), τον Δεκέμβριο 2020, με ομόφωνη γνωμοδότηση του. Το ΝΣΚ υπέδειξε ότι «το Ελληνικό Δημόσιο μπορεί και οφείλει να διεκδικήσει αποζημίωση από τη Νοvartis». Η ενεργοποίηση για την εισαγωγή της υπόθεσης στο ΝΣΚ ήταν το εξώδικο 21 έντονα κοινωνικά ενεργών πολιτών, που στείλαμε στη κυβέρνηση στις 31 Αυγούστου 2020…,
Εκεί επισημαίναμε ότι θα αναζητηθούν ευθύνες και παραλείψεις κυβερνητικών υπευθύνων, υπενθυμίζοντας ότι η ζημιά που προκλήθηκε από τη Novartis, σύμφωνα με το εισαγγελικό πόρισμα που εστάλη στην Βουλή (6. 2.2018), ξεπερνά τα 3 δισ. € (!) για την περίοδο 2000-2014.
Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι, όπως αναφέρει το πρακτικό του ΝΣΚ, πήρε στοιχεία και από την Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς, στην οποία προΐστατο μέχρι τον εξοβελισμό της, η Τουλουπάκη….
Θυμίζουμε, ότι μετά την παραδοχή της Novartis στις 26/06/2020 στις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ, έλαβαν αποζημίωση 315 εκατομμύρια δολάρια, ενώ άνοιξε ο δρόμος για διεκδίκηση αποζημίωσης και για άλλα κράτη. Έτσι μια σειρά 12 κρατών, Ευρώπης και Αφρικής, ζήτησαν και πήραν αποζημίωση από τη Novartis.
Εναπόκειται πλέον και στην ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει αποζημίωση από τη Novartis, για ένα μεγάλο υπαρκτό σκάνδαλο που ξεκίνησε στην Ελλάδα και επηρέασε πολλά κράτη..
Θα τα διεκδικήσει; Θέλει; Μπορεί;

“Ο κύκλος των κερδισμένων ποιητών” Προς τιμή του καθηγητή Αλέξανδρου Κοσμόπουλου (από την εφημερίδα «Εποχή», 12/11/2006) Του Μάκη Μπαλαούρα

Επαρχία δεκαετίας του ’60. Γ΄ Λυκείου Λεχαινών 1968. Συντηρητική κοινωνία έτσι κι αλλιώς. Ήρθε και η Δικτατορία και το πράγμα έδεσε.
Στο Λύκειο υποχρεωτική η κουκουβάγια, το καπέλο του μαθητή, η βαθιά μπλε ελληνοφανής ποδιά, τα μαλλιά 3 με 5 πόντους μήκος, απαγόρευση κυκλοφορίας μετά τις 8.00 το βράδυ, ακόμα και αν ήσουν εργαζόμενος και το μπακάλικο κατέβαζε τα ρολά στις 8.30 ή στις 9.00.
Κινηματογράφος απαγορευόταν δια ροπάλου. Άντε να πήγαινες στο υπερώο δίπλα στην μπομπίνα ή σ’ άλλο κοντινό χωριό που δεν σε εντόπιζε του Α2 του Συλλόγου των καθηγητών.
Εμείς, παρέα φίλων, που παραμείναμε μέχρι σήμερα, παρά τις τραυματικές απώλειες της ζωής, ασφυκτιούσαμε. Ποια εκτόνωση; Πολιτική ή κοινωνική;
Το ρίξαμε στη μαγκιά. Μες στην τάξη και έξω απ’ αυτή. Οι αποβολές έπεφταν βροχή. Ο ευτελισμός μόνιμος. Πλάκες στους συμμαθητές και κυρίως στους εχθρούς, τους καθηγητές. Σε όλους. Αν και κάποια στιγμή υπήρξε εξαίρεση.
Ο “κουλοχέρης” που ήλθε από την Αίγυπτο και όλο το σχολείο τον σεβόταν. Σταγόνα στον ωκεανό της παιδαγωγικής του Λυκειάρχη και των ομοϊδεατών καθηγητών.
Κάποια στιγμή, μας πληροφόρησαν ότι ήλθε νέος καθηγητής θρησκευτικών. “Ωραία”, είπαμε, “θα ανανεωθεί το ρεπερτόριο της μαγκιάς”.
Από τα άμφια του Αρχιμανδρίτη στη κοινωνία
Δευτέρα μεσημέρι, να βράζει η ατίθαση νιότη μας. Μάθημα θρησκευτικών.
Καλημέρα, είπε. Εν χορώ όλοι γελώντας, καλημέρα. Λέγομαι τάδε, το μάθημα που θα κάνουμε μαζί είναι τα θρησκευτικά. “Χαρήκαμε”, είπαμε από μέσα μας.
«Εμείς όμως θα συζητάμε κοινωνικά θέματα. Σήμερα θα αναφερθούμε στην αυτοκτονία, για τις αιτίες που οδηγούν τον άνθρωπο σ’ αυτήν και πως την έχουν αντιμετωπίσει οι διανοητές”.
“Τι μας λέει τώρα;”, σιγομουρμουρήσαμε. “Αφού το κεφάλαιο που είχαμε σήμερα είναι για τα άμφια του Αρχιμανδρίτη”.
Μας είπε διάφορα, ακόμα επί του θέματος. Εμείς χάναμε το έδαφος. “Είναι περίεργος, θέλει να μας τη φέρει”, σιγομουρμουρήσαμε μεταξύ μας.
Ξαφνικά μας λέει, “ποιος ή ποια θέλουν να μελετήσουν και να παρουσιάσουν το θέμα αυτό;”. Μεγαλοπρεπής σιωπή που έκρυβε αμηχανία. “Τι θέλει πάλι ετούτος;”
“Ποιος είναι ο κύριος Μπαλαούρας;”, ρώτησε. “Α, τον μπαγάσα, βάζει και το κύριος μπροστά. Το πάει λάου – λάου να μου τη βγει”, σκέφτηκα. Το ίδιο και οι άλλοι. Έδωσα τα διαπιστευτήριά μου σηκώνοντας βαρύθυμα το χέρι μου.
«Έχω ακούσει πολλά για σας», συνεχίζει. Και κύριος και στον πληθυντικό. Μεγάλος λάκκος στη φάβα.
“Μήπως, κύριε Μπαλαούρα, μπορείτε να ασχοληθείτε με το θέμα;”, ρωτά.
Ξεφτίλα! Εκεί που περίμενα σκαιά αντιμετώπιση, με κτυπά στο φιλότιμο. Θα μου τη φέρει μ’ άλλο τρόπο από τους παραδοσιακούς, σκέφτηκα.
“Τι να κάνω;” απάντησα ράθυμα. “Θα δούμε. Ωραία”, είπε. “Αν θέλετε να σας πω πηγές, είμαι στη διάθεσή σας”. Μας δουλεύει χοντρά, σιγοψιθυρίσαμε.
Στο διάλειμμα με περίμενε, εγώ το έπαιζα καθυστέρηση, μαζεύοντας τα πράγματά μου. Όχι πολλά πολλά, μην εκτεθούμε παραπάνω.
Ημιπαράνομος στη Βιβλιοθήκη και μετά …στην έδρα
Το απόγευμα εξαφανίστηκα από την παρέα, ούτε μπάλα, ούτε βόλτα με τα μηχανάκια, ούτε καν στο μπακάλικο. Με προφυλάξεις χώθηκα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη που την είχα δει φευγαλέα όταν έκαιγαν τα «αντεθνικά» βιβλία. Σαν πρώτη παράνομη επίσκεψη σε γιάφκα, μου φάνηκε αργότερα.
Τρεις, τέσσερις μέρες κράτησε το μαρτύριο. Όσοι δεν με ειρωνεύονταν, νόμιζα ότι συνωμοτούσαν. Ακόμα και οι γονείς μου. Έπιανα τον πατέρα μου να σιγοψιθυρίζει στη μάνα μου κοιτάζοντάς με σαν να περνούσα ξαφνική και δύσκολη αρρώστια.
Ήλθε η ώρα της παρουσίασης της “εργασίας” μου περί αυτοκτονίας. Κάπου θα την έχω στοιβάξει μαζί με άλλα πολύτιμα χαρτιά, θυμάμαι όμως ότι αναφερόμουνα όχι μόνο σε κοινωνιολόγους και φιλοσόφους αλλά και σε ποιητές. Τότε γνώρισα τον Καρυωτάκη και τον Λαπαθιώτη…
Ο κ. Κοσμόπουλος σηκώθηκε από την έδρα ζητώντας να πάω εγώ να την παρουσιάσω. Ξεπέρασα την αμηχανία μου. Όλη η παρέα βίωνε ότι κάτι πρωτόγνωρο συνέβαινε. Νιώσαμε διαφορετική αντιμετώπιση, ως άνθρωποι με προσωπικότητα και δυνατότητες.
Ο μεγαλύτερος της παρέας, δυο χρόνια τον είχαν αφήσει στην ίδια τάξη για να σιτέψει, μου είπε “πρέπει να πάρεις δίπλωμα” και εγώ των ρώτησα αν είμαι ικανός, αυτός μου είπε, “εύκολο πράγμα, μερικά μαθήματα στην Αμαλιάδα, ένας φίλος έχει σχολή οδήγησης!”.
Νέοι προορισμοί
Το ίδιο, περίπου, με άλλο προορισμό όμως, μου είπε και ο κ. Κοσμόπουλος που πια κουβέντιαζα μαζί του χωρίς συμπλέγματα. Μου (μας) άνοιγε νέους ορίζοντες, νέους κόσμους, νέες προοπτικές. Για τον κόσμο, για τους ανθρώπους, για την αδικία, για μια δύσκολη διαδρομή, συναρπαστική όμως.
Εκ των υστέρων σκέφτομαι ότι στο βάθος των ώριμων απόψεών μου, προφανώς είχαμε διαφορές. Και λοιπόν; Λεπτομέρειες διαδρομής στον ίδιο στόχο. Για κοινωνία, για κόσμο δίκαιο και διαφορετικό.
Ήλθε ο Ιούλιος και βγήκαν τα αποτελέσματα της τάξης μου, της Γ’ Λυκείου. Απ’ όλη την παρέα ένα – δύο διασώθηκαν. Εγώ έμεινα μετεξεταστέος σε 5 μαθήματα, ακόμα και στην Κοσμογραφία !
Ο Κοσμόπουλος όμως κοντά μας, ακόμα και όταν σκορπιστήκαμε στην Αθήνα.
Στο τέλος του επόμενου καλοκαιριού, περιμέναμε τα αποτελέσματα των εισαγωγικών στα Πανεπιστήμια. Ένιωθα σίγουρος ότι θα μπω στη σχολή που ήθελα, την ΑΣΟΕΕ. Το βράδυ που εστάλησαν τα αποτελέσματα ο πατέρας μου έδειχνε ιδιαίτερα ανήσυχος και νευρικός. Πήρε μερικούς συγγενείς του στην Αθήνα να μάθουν από εφημερίδες τι έκανα.
Αργά το βράδυ ο μπάρμπα – Γιάννης του απέναντι ξενοδοχείου βγήκε στο δρόμο φωνάζοντας “τηλεφώνησε ο Άλκης από την Αθήνα. Ο Μάκης μπήκε και σε καλή σειρά”.
Μπουκάρουν στο σπίτι μου να δουν το …αποτέλεσμα
Με τα σημερινά δεδομένα ψιλοξενύχτησα. Το πρωί γύρω στις 9.00 το κουδούνι του σπιτιού χτυπά συνεχώς. Ανοίγει η πόρτα και μπουκάρουν μέσα 10 – 15 μαθητές της Γ’ Λυκείου και με συγχαίρουν ασπάζοντάς με. Την ομάδα των απρόσκλητων χαρούμενων επισκεπτών την έκλεινε ο Κοσμόπουλος.
Τους έφερε εκεί για να τους δείξει το τι καταφέρνει μια άλλη προσέγγιση των ανθρώπων, που τη γράφουν τα βιβλία αλλά την κάνουν πράξη άνθρωποι με μεράκι και πίστη.
Αν μπορούσαν οι Κοσμόπουλοι να πήγαιναν στις Αμάρυνθους δεν θα κατρακυλούσαμε στου κακού τη σκάλα.
Βρισκόμασταν πια όλο και πιο αραιά. Στις πρώτες συναντήσεις μου έδωσε και βιβλία του Πεσταλότσι, ενός από τους πρωτοπόρους της παιδαγωγικής. Αργότερα έμαθα ότι έγινε καθηγητής του Πανεπιστημίου της Πάτρας διδάσκοντας το μάθημα της “σχεσιοδυναμικής”.
Έψαξα από δω και από κει, βρήκα ότι η σχεσιοδυναμική αναφέρεται στη δυναμική των ανθρώπινων σχέσεων. Αυτό δίδαξε πρώτα στο Λύκειο Λεχαινών ή μάλλον έκανε την ουσιαστική διατριβή του.
Όταν είδα το φιλμ “Ο κύκλος των χαμένων ποιητών” οι ομοιότητες πάρα πολλές. Συντηρητικό σχολείο, παιδαγωγική δασκαλοκεντρική που θεωρεί τον μαθητή ως αντικείμενο άσκησης αυταρχισμού για να καταπνίξει τις φυσικές έλξεις του. Ο καθηγητής Κίτινγκ ενθάρρυνε τους μαθητές του να “αδράξουν τη μέρα” και να “ρουφήξουν το μεδούλι της ζωής”.
Και οι διαφορές όμως σημαντικές. Ο Κοσμόπουλος έβγαλε από τον μαθητή τον αυτοσεβασμό και την αυτοπεποίθηση. Η κατάληξη του φιλμ είχε τραγικό τέλος. Του Κοσμόπουλου το έργο της ζωής του έχει “χάπι έντ”.
Ας είναι καλά.
Υ.Γ. Οι μαθητές του πραγματοποιήσαν τιμητική εκδήλωση για τον Αλέξανδρο Κοσμόπουλο τον Νοέμβριο του 2006. Τα πρακτικά της εκδήλωσης εκδόθηκαν σε βιβλίο. Η δική μου, εξ αποστάσεως, παρέμβαση με τον τίτλο «Ο κύκλος των κερδισμένων ποιητών» δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα «Εποχή», την Κυριακή 12/11/2006.

Για τον καθηγητή Αλέξανδρο Κοσμόπουλο, απάντηση στον Δ. Αλικανιώτη

Του Μάκη Μπαλαούρα
Ο Λεχαινίτης Διονύσης Αλικανιώτης στο πρόσφατο βιβλίο του «Οι αναμνήσεις μου από τα Λεχαινά και από τη φοίτησή μου στο Γυμνάσιο (1963-1969)», αναφέρθηκε σε πολλά ιστορικά γεγονότα για τα Λεχαινά, καθώς και σε πρόσωπα που σημάδεψαν τη σχολική διαδρομή του.
Ο Δ. Αλικανιώτης αναφέρεται και σε καθηγητές του, που αρκετούς/τές παρουσιάζει με τα πραγματικά ονόματα τους. Δε θα ασχοληθώ με συνολική κριτική στο βιβλίο του. Θα επικεντρωθώ μόνο στον αξέχαστο δάσκαλο μας Αλέξανδρο Κοσμόπουλο, που γεννήθηκε στην Αμαλιάδα και πρωτο-δίδαξε στο Λύκειο Λεχαινών.
Ο Δ. Αλικανιώτης, αφού αναφέρει επιτροχάδην τις σπουδές του, προσθέτει: «Ο Κοσμόπουλος δεν ήταν καλός θεολόγος ούτε στη Ψυχολογία και Παιδαγωγική. Φέρνω ως παράδειγμα το μοναδικό βιβλίο που έγραψε με τίτλο ‘’Σχεσιοδυναμική Παιδαγωγική του Προσώπου’’…..Εδιάβασα ορισμένες σελίδες, γύρω στις 40 (!), και κατάλαβα και προκαλώ οποιονδήποτε να το διαβάσει και να μου πει αν το βιβλίο αυτό είναι επιστημονικό έργο ή έκθεση ιδεών μαθητού των πρώτων τάξεων του γυμνασίου…», προσθέτοντας ότι είδε σε βιβλιοπωλείο να «πετιόνται ως σκουπίδια αντίτυπα του έργου του Κοσμόπουλου». Καταλήγει, μάλιστα στο εμπαθές: «Πέθανε σχετικά νέος, αφού έχασε όλη την περιουσία του, εξοφλώντας χρέη προς τράπεζες». Τι να εννοεί, προκειμένου να τον αποτελειώσει, άραγε ο συγγραφέας; Ότι έφαγε τα λεφτά σε έκλυτη ζωή;;;
Αφού μας προκαλεί ο συγγραφέας, απαντώ με σεβασμό στο έργο και μνήμη του, με αντικειμενικά γεγονότα και τη προσωπική εμπειρία μου (μας).
1. Σπουδές: Θεολογία και Φιλοσοφία (Πανεπιστήμιο Αθηνών), Διδακτορική διατριβή Σορβώνης
2. Το συγγραφικό του έργο:
• «Σχεσιοδυναμική Παιδαγωγική του Προσώπου», δεν έμεινε απούλητη, αλλά έκανε 5 εκδόσεις,
• «Ψυχολογία και Οδηγητική της Παιδικής και Νεανικής Ηλικίας», πάλι 5 εκδόσεις,
• «Το παιδαγωγικό ημερολόγιο του Πεσταλότσι», 2 εκδόσεις,
• Το «Σχολείο πέθανε. Ζήτω το Σχολείο του Προσώπου», 2 εκδόσεις
• Το «Ο Carl Rogers και η Προσωποκεντρική του Θεωρία για την Ψυχοθεραπεία και Εκπαίδευση», (Ελληνικά Γράμματα)
• Υπήρξε ο πρώτος συντονιστής Ελλάδας των Ψυχοθεραπευτικών Εργαστηρίων, ενσωματώνοντας τις «συναντήσεις ομάδων» στο εκπαιδευτικό του λειτούργημα στο Πανεπιστήμιο Πατρών, με φοιτητές και εκπαιδευτικούς. Συγγραφέας μελετών, άρθρων και βιβλίων, στην ελληνική, γαλλική και αγγλική.
3. Σταδιοδρομία: Καθηγητής Παιδαγωγικής της Φυσικομαθηματικής και Καθηγητής Παιδαγωγικής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Πατρών.
“Ο κύκλος των κερδισμένων ποιητών”
Λεχαινά 1968 Γ΄ Λυκείου. Επαρχία δεκαετίας του ’60. Συντηρητική κοινωνία. Ήρθε και η Δικτατορία και έδεσε. Καπέλο με κουκουβάγια, μπλε ποδιά, μαλλιά 3-5 πόντους, απαγόρευση κυκλοφορίας μετά τις 8.00 το βράδυ, ακόμα και αν ήσουν εργαζόμενος και το μπακάλικο κατέβαζε τα ρολά στις 9.00. Κινηματογράφος απαγορευόταν, θα σε εντόπιζε το καθηγητικό Α2. Εμείς, παρέα φίλων, που παραμείναμε μέχρι σήμερα, παρά τις τραυματικές απώλειες της ζωής, ασφυκτιούσαμε. Οι αποβολές-κοσμίες διαγωγές έπεφταν βροχή.
Έβραζε η ατίθαση νιότη μας. Μάθημα θρησκευτικών: «Τα άμφια του Αρχιμανδρίτη»!
«Καλημέρα κυρίες και κύριοι», είπε ο νέος θεολόγος Κοσμόπουλος.
«Εμείς δε θα κάνουμε μάθημα όπως το ξέρατε. Θα ασχοληθούμε με κοινωνικά θέματα”. Συνεχίζει, “Ποιος/ποια θέλει να μελετήσει και παρουσιάσει την αυτοκτονία, για τις αιτίες και την αντιμετώπιση της από διανοητές;”. Σιωπή, αμηχανία.
“Ποιος είναι ο κύριος Μπαλαούρας;”, ρώτησε. Σήκωσα βαρύθυμα το χέρι μου.
«Έχω ακούσει πολλά για σας», συνεχίζει. Και κύριος και στον πληθυντικό…
“Μήπως, μπορείτε να ασχοληθείτε;”, ρωτά. Με κτύπησε στο φιλότιμο.
Εξαφανίστηκα από την παρέα, ούτε μπάλα, ούτε μοτοσυκλέτες, ούτε μπακάλικο. Χώθηκα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη που την είχα δει όταν έκαιγαν τα «αντεθνικά» βιβλία..
Ήλθε η ώρα της παρουσίασης της εργασίας μου. Θυμάμαι αναφορές σε κοινωνιολόγους-φιλοσόφους αλλά και σε ποιητές, Καρυωτάκη-Λαπαθιώτη…
Μου πρόσφερε (!) την έδρα για να την παρουσιάσω. Όλοι βιώναμε κάτι πρωτόγνωρο.
Συζητούσα πια μαζί του χωρίς συμπλέγματα. “Πρέπει να σπουδάσεις”… Μας άνοιγε νέους ορίζοντες, κόσμους, προοπτικές, μια συναρπαστική διαδρομή…
Νιώσαμε άνθρωποι με προσωπικότητα και δυνατότητες. Πετυχαίνω ΑΣΟΕΕ. Πρωί, το κουδούνι του σπιτιού χτυπά συνεχώς. Μπουκάρουν μέσα 15 μαθητές της Γ’ Λυκείου, με συγχαίρουν ασπάζοντάς με. Την ομάδα των χαρούμενων επισκεπτών έκλεινε ο Κοσμόπουλος.
Τους έφερε για να τους δείξει το πως τα παιδιά «που τους έλεγαν αλήτες» αποκτούν αυτοπεποίθηση, από διαφορετική προσέγγιση από ανθρώπους με επιστήμη και μεράκι…
Αυτά, αγαπητέ Διονύση, βίωσε η τότε τάξη που σώθηκε και κέρδισε αυτοσεβασμό και ορίζοντες… Από τη χαρισματική προσωπικότητα του Κοσμόπουλου!!!
Στο επιμύθιο δηλώνεις ευθαρσώς ότι «ουδέποτε αγάπησα τα Λεχαινά». Ίσως αυτή να είναι η αιτία που δε σεβάστηκες προσωπικότητες, όπως του Κοσμόπουλου!