Τέταρτο μνημόνιο δεν ήρθε, οι συντάξεις δεν κόπηκαν, θα υπάρξουν και μέτρα ανακούφισης της κοινωνίας. Οι δυσοίωνες προβλέψεις και ο πόλεμος, είτε από τα πάνω, είτε από τα κάτω, δεν ήταν μόνο παλιότερα. Μέχρι τώρα, μέχρι προχθές, μας κατηγόρησαν για διπλό προϋπολογισμό, είπαν ότι δεν θα έχουμε καταλήξει στο Eurogroup, ότι θα έχουμε απλώς αναστολή, θα το ξαναδούν κλπ. Και το Κόκκινο, και η Αυγή και η Εποχή, αλλά και όλα τα σοβαρά έντυπα, που κρατούν μια υπεύθυνη στάση, αλλά δυστυχώς είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, έκαναν μια ορθή παρουσίαση. Τίποτε από αυτά δεν ίσχυε, απλώς η Ελλάδα, και αυτό δεν αξιολογήθηκε ούτε χαιρετίστηκε, δεν έχει πια καμία δουλειά με τις διαδικασίες του Eurogroup.
Είμαστε πια μια κανονική χώρα, που είναι στο εξάμηνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πριν ενάμιση περίπου μήνα ήμουν στις Βρυξέλλες, μαζί με τους ομότιμους συναδέλφους μου από όλη την Ε.Ε. Συμμετείχα και παλιά. Η διαφορά του τότε με το τώρα είναι ότι παλιότερα συμμετείχα σαν παρατηρητής, γιατί η χώρα ήταν σε πρόγραμμα, στο Μνημόνιο. Τώρα είμαστε μια κανονική χώρα που πήρε το λόγο, μίλησε, ως ισότιμη προς όλες τις υπόλοιπες χώρες, που ήταν εκεί για να παρουσιάσουν τον προϋπολογισμό τους. Γινόταν συζήτηση για τον προϋπολογισμό της κάθε χώρας. Εμείς έχουμε πια μετακινηθεί από τη σφαίρα του Eurogroup, δεν έχει πλέον καμία σημασία το τι θα πει το Eurogroup για το πρόγραμμα και τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης, όσον αφορά στον προϋπολογισμό. Δεν έχει γίνει ακόμα σαφές ότι έχουν αλλάξει οι διαδικασίες, συνεχίζουν διάφοροι και μιλάνε για το τι θα κάνει και το θα αποφασίσει το Eurogroup, και λένε ότι θα αναστείλει την μη περικοπή των συντάξεων. Η μόνη αρμόδια Αρχή είναι πλέον η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι σαφές λοιπόν ότι αύριο η Ε.Ε. θα εκδώσει τη θέση της για όλα τα κράτη, τους προϋπολογισμούς των οποίων εξετάζει. Πολύ περισσότερο θα εξετάσει – και πρέπει να το πούμε αυτό – τα κράτη, που τους έχει στείλει ήδη σημεία διαφωνιών προς διόρθωση, με γνωστότερη εξ αυτών την Ιταλία, αλλά είναι και η Ολλανδία, η Ισπανία, η Σουηδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Κύπρος. Είναι δηλαδή χώρες, οι οποίες έχουν παρατηρηθεί με συστάσεις από την Κομισιόν και πρέπει να αλλάξουν σημεία του προϋπολογισμού τους. Η Ελλάδα δεν είναι μέσα σε αυτές.
Εδώ δυστυχώς δεν μπορούμε να παράξουμε πολιτική. Εγώ και σαν ιδιοσυγκρασία είμαι έντονα σε μια πολιτική αντιπαράθεση, αλλά σε ορισμένα πράγματα σηκώνεις ψηλά τα χέρια..
«Έχουμε πολύ δρόμο μέχρι να επουλώσουμε τις πληγές των ανθρώπων που χτυπήθηκαν από την κρίση»
Βεβαίως οι πληγές δεν έχουν εξαλειφθεί, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να επουλώσουμε τις πληγές των ανθρώπων που χτυπήθηκαν από την κρίση, κυρίως της εργατικής τάξης με όλες τις διαστρωματώσεις της. Έχουμε ακόμα μεγάλη ανεργία, μπορεί να την κατεβάσαμε κάτω από 19% από 27,5% που είχαμε παραλάβει, αλλά παραμένει σε τρομακτικό επίπεδο. Ειδικά στους νέους είναι μεγάλο ποσοστό, παρόλο που και εκεί έχει μειωθεί.
Γίνονται κινήσεις από την κυβέρνηση και θέλουμε η σύγκρουση που θα γίνει στις εκλογές, όταν αυτές γίνουν, να είναι πάνω σε στρατηγικά σχέδια. Δεν θέλουμε η σύγκρουση να γίνει για το το αν ο Τσίπρας πήγε π.χ. στο αεροδρόμιο της Πάρου με 70 συνοδούς, όπως έλεγαν, ή με 4 υπουργούς, όπως έγινε τελικά.
Είμαστε πια μια κανονική χώρα, εντός των δημοσιονομικών πλαισίων και, όπως σε όλα τα κράτη της ΕΕ, θα πρέπει να τηρείται το δημοσιονομικό πλαίσιο. Αν λοιπόν εμείς τα καταφέρουμε με τις πολιτικές μας, με την πάταξη της φοροδιαφυγής, με την πάταξη του λαθρεμπορίου και άλλες τέτοιες κινήσεις, μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα και το 2019 και το 20120 και το 2021, έως ότου γίνουμε και στην κοινωνία μια κανονική χώρα, γιατί είμαι σίγουρος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναείναι κυβέρνηση.
«Η σύγκρουση που θα επιβάλουμε εμείς θα είναι σύγκρουση στρατηγικών για την οικονομία και την κοινωνία.»
Η κοινωνία υποφέρει πάρα πολύ. Είναι πιο εύκολο να χτίσεις ένα σπίτι από την αρχή, ξεκινώντας από τα θεμέλια, ενώ όταν βρίσκεις ερείπια και πρέπει να ανοικοδομήσεις πάνω σε αυτά, χρειάζεται πολλή περισσότερη δουλειά. Ένας χτίστης από την Ανδραβίδα, τα μέρη που εκλέγομαι, μου έδωσε αυτήν την ιδέα, όταν μου είπε ότι αν θέλεις να ξαναχρησιμοποιήσεις ένα παλιό τούβλο, πρέπει πρώτα να του βγάλεις την αμμοκωνία, να το τρίψεις και μετά να το βάλεις. Κι εμείς χρησιμοποιούμε παλιά τούβλα, που πρέπει να καθαρίσουμε, να τους βγάλουμε την αμμοκωνία, τη βρωμιά, τη διαφθορά, όλα αυτά τα μικρόβια στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. Περί αυτού πρόκειται.
Η σύγκρουση που θα επιβάλουμε εμείς θα είναι σύγκρουση στρατηγικών για την οικονομία και την κοινωνία για τα επόμενα χρόνια. Θέλει ο ελληνικός λαός, πέραν της διαφθοράς και της υφαρπαγής του δημόσιου πλούτου, μια πολιτική νεοφιλελεύθερη, μια πολιτική που θα περικόπτει τις συντάξεις και θα τις εξανεμίζει, όπως ήταν το μοντέλο της Χιλής; Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα. Θέλουν οι εργαζόμενοι να υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, πρέπει οι εργαζόμενοι να έχουν έναν αξιοπρεπή μισθό; Σε αυτά πρέπει να απαντήσουν ο Μητσοτάκης και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Πώς θα απαντήσουν, όταν έλεγαν ότι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι καλή, διότι είναι υψηλοί οι εργατικοί μισθοί; Από πουθενά δεν προκύπτει αυτό, ούτε από έρευνες που έγιναν από μεγάλα ινστιτούτα και θεσμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα.
Την ερχόμενη Δευτέρα αρχίζει στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, στην οποία προεδρεύω, η μεγάλη μάχη για τον προϋπολογισμό. Εδώ αποκαλύφθηκαν τα ψέματα, μέχρι τώρα δεν μπορούσαμε να στοιχειοθετήσουμε πολλά πράγματα που θέλαμε να κάνουμε, γιατί ήταν αντικειμενική η αδυναμία μας, αφού ήμασταν στο Μνημόνιο. Ακούγονταν σαν ευχές, τώρα είναι πρακτικά, δεν είναι πλέον ευχές, μπαίνουμε σε μια κανονικότητα και 1ον δεν κόβονται οι συντάξεις, 2ον η κυβέρνηση θα κάνει χειρονομίες πάνω από 900 εκατομμύρια, περίπου ένα δις, όχι για ψηφοθηρικούς λόγους, ενόψει εκλογών, αλλά επειδή είμαστε υποχρεωμένοι, όπως και κάθε κυβέρνηση, να γιατρέψει όσο μπορεί τις πληγές της κοινωνίας.
Μνήμες από το Πολυτεχνείο και μήνυμα για έναν άλλο δρόμο.
–Κύριε Μπαλαούρα καλησπέρα σας, ευχαριστούμε πάρα πολύ που είστε κοντά μας απόψε για αυτή τη συνέντευξη με την ευκαιρία του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου της 17ης Νοέμβρη του 1973, εδώ στο Eλληνικό Σπίτι στο Παρίσι.
Σήμερα είστε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, τότε ήσασταν στέλεχος του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος οπότε και συλλυφθήκατε, βασανιστήκατε, φυλακιστήκατε, κάνατε μεγάλο αγώνα.
Τι έχετε να πείτε σήμερα στην ελληνική διασπορά της Γαλλίας και στους νέους, Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής πολίτες της Γαλλίας κυρίως, αλλά και γενικά στο γαλλικό κοινό για την εποχή εκείνη ;
–Κοιτάξτε να δείτε,
Θα πω τους στίχους του εθνικού μας ποιητή, όλα τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά.
Και μού έρχεται στο μυαλό και ένας στίχος από τη Μασσαλιώτισσα, που μου το έλεγε η μάνα μου γιατί είχε κάτι σχέσεις με τη Γαλλία; εναντίον της τυραννίας κλαν κλάν τυρανί, κάπως έτσι δεν το θυμάμαι τώρα, μικρός ήμουνα που το άκουγα, ότι δηλαδή πρέπει να αποτινάξουμε την τυραννία.
Πως ήταν στη δικτατορία
Τι ήτανε η δικτατορία στην Ελλάδα ; Ήτανε μια αιματηρή κατάληψη της εξουσίας όπου όλα μπήκανε στο γύψο. Δηλαδή δεν μπορούσαμε να επιλέξουμε να δούμε το κινηματογραφικό έργο που θέλαμε, να δούμε γιατί δεν ερχότανε ποτέ στην Ελλάδα; να διαβάσουμε το βιβλίο που θέλαμε να διαβάσουμε, γιατί το απαγορεύανε από τη λογοκρισία, δεν μπορούσαμε να πάμε μεγαλύτερες παρέες από ορισμένα άτομα και πάνω, ακόμα και εντός του πανεπιστημίου. Αυτό ώθησε κάποιους από μας, νέους τότε, όχι μόνο με ιδανικά αλλά και με αυταπάρνηση, να καλλιεργήσουμε μεταξύ μας αυτό που λέμε συντροφικότητα, πλέρια συντροφικότητα, η συντροφικότητα υπάρχει ακόμα, ανεξάρτητα από τους πολιτικούς χώρους όπου βρισκόμαστε, είναι σαν να αγαπιόμαστε γιατί αυτή η συντροφικότητα δομήθηκε στις συγκρούσεις στους αγώνες εντός και εκτός των πανεπιστημίων, στα κρατητήρια στις εξορίες και όλα αυτά. Άρα είναι δεσμοί, θα έλεγα εν πολλοίς, μεταφορικά, αίματος. Ξεκινήσαμε, λοιπόν, ανά σχολή διάφοροι για να ζητήσουμε τα ελάχιστα. Να πω ένα παράδειγμα. Τότε, το ΄68 ήτανε ο περίφημος Μάης, όχι μόνο ΄στη Γαλλία ήταν στην Ιταλία, στην Αγγλία, στη Γερμανία, στις ΗΠΑ… Οι εφημερίδες και τα ραδιόφωνα της εποχής εκείνης, το μόνο που μετέφεραν για να σταθεροποιήσουν το χουντικό, το δικτατορικό καθεστώς, ήταν ότι οι κομμουνιστές θέλαν να πάρουν την εξουσία. Αυτό ήταν. Αλλά δεν μαθαίναμε, δεν μας επιτρεπόταν να μάθουμε το τι ακριβώς ήταν τα αιτήματα της νεολαίας της εποχής εκείνης. Όχι μόνο τα αιτήματα, ήτανε και πως τα παρουσιάζανε, πώς τα διεκδικούσανε, με χάπενινγκς. Τελικά η προσφυγή μας ήταν στους παράνομους κατά τη δικτατορία ραδιοφωνικούς σταθμούς του εξωτερικού όπως ήταν η Ντόιτσε Βέλε, ο ραδιοφωνικός σταθμός του Παρισιού, το ΒΒC, η Φωνή της Αλήθειας και προσπαθούσαμε μέσα από αυτά τα ραδιοκύματα να μάθουμε το τι συνέβαινε. Έγινε μια πρωτοφανής ιστορικά, αν θέλετε, κίνηση τος πώς γεννήθηκε αυτό το κίνημα. Ήταν ένα αυτόνομο, αυτόνομο υπογραμμίζω, κίνημα της τότε νεολαίας. Βέβαια οι επιρροές ήταν μεγάλες από τις αντιδικτατορικές οργανώσεις και πάντα το σημειώνω, αυτό που και προηγήθηκε ημών, δηλαδή του μαζικού φοιτητικού κινήματος εντός των πανεπιστημίων και που το συνέχισαν κατά τη διάρκεια που ήμασταν και εμείς. Αυτές λοιπόν οι οργανώσεις με τον αγώνα που δώσανε, τον παράνομο αγώνα, δηλαδή μπορεί να βάζανε κροτίδες, πετάγανε φυλλάδια στους δρόμους και στα αμφιθέατρα και συλλαμβάνονταν, η μαθηματική βεβαιότητα ότι θα συλληφθούν ήτανε σίγουρη, αυτοί λοιπόν με τον στεντόρειο λόγο τους, τον αγωνιστικό λόγο τους στα στρατοδικεία μας φλόγιζαν και μας έδιναν δυνάμεις για να κάνουμε κι εμείς κάτι και λέγαμε, γιατί αυτοί κι όχι εμείς.
Η μεταπολίτευση είχε τη σφραγίδα του φοιτητικού κινήματος
–Κατάλαβα…Να σας κάνω μια ερώτηση Στη μνήμη μου εκ των υστέρων έχει καταγραφεί, όπως και σε πολλούς άλλους ανθρώπους, αυτή η τρομερή σκηνή του τανκ που μπαίνει στο Πολυτεχνείο και σκοτώνει τους φοιτητές…
– Ναι, ήταν ένας Σουηδός δημοσιογράφος, ρεπόρτερ, με τον οποίο γνωριστήκαμε μετά από πολλά χρόνια και τα είπαμε, μια εξαιρετική ύπαρξη που μας βοήθησε όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στην Ευρώπη. Θέλω να σημειώσω εδώ κάτι. Εμείς είχαμε και σημαντικό σύμμαχο: τους Έλληνες του εξωτερικού και τους Ευρωπαίους ανά χώρα: Γάλλους, Γερμανούς, Εγγλέζους, Ιταλούς οι οποίοι βοήθησαν πάρα πολύ και μας ενίσχυσαν και ηθικά και πολιτικά αλλά και σε μερικές περιπτώσεις και οικονομικά. Οι Έλληνες και οι ξένοι σύντροφοι, οι διανοούμενοι πολλοί πέρναν το λόγο βοηθούσαν δυνατά και στεντόρεια έτσι ώστε κατάφεραν και αυτοί να απομονώσουν το καθεστώς. Θυμίζω ότι η Ελλάδα τότε επί δικτατορίας την είχανε πετάξει έξω από το Συμβούλιο της Ευρώπης, ένα μεγάλο πλήγμα για τη δικτατορία στη χώρα μας. Εν πάση περίπτωση ο αγώνας ήταν και ωραίος και δύσκολος. Και νομίζω ότι καταφέραμε πολλά πράγματα. Δεν καταφέραμε αυτά τα οποία θα θέλαμε και είχαμε όνειρα αλλά καταφέραμε πολλά. Και νομίζω ότι η μεταπολίτευση είχε τη σφραγίδα του φοιτητικού κινήματος τότε σε πολλά πράγματα. Ακόμα και το σύνταγμα της Ελλάδας, αν εξαιρέσεις τα άρθρα αυτά τα οποία γίνεται προσπάθεια να αλλαχτούνε, είναι από τα πλέον προοδευτικά της Ευρώπης, άλλο αν εφαρμόζονται και πώς είναι. Το σύνταγμα αυτό μιλάει για συμμετοχές, μιλάει για την ελευθερία του ατόμου, μιλά για το άσυλο στα πανεπιστήμια, μιλά για το δημόσιο πανεπιστήμιο, πολλά πράγματα είναι το σύνταγμα το δικό μας, δεν ξέρω αν υπάρχουν τέτοια στοιχεία έτσι και σε τέτοια ένταση και σε άλλα συντάγματα της Ευρώπης. Είναι λογικό ότι τα άλλα συντάγματα τα ευρωπαϊκά ήτανε παλιά, με εξαίρεση Ισπανία και Πορτογαλία, το δικό μας ήταν ένα τελευταίο σύνταγμα το οποίο αποτύπωνε τις κοινωνικές ισορροπίες και τα μηνύματα που είχανε διαμορφωθεί την εποχή εκείνη που φτιάχτηκε το σύνταγμα παρά το γεγονός ότι φτιάχτηκε από μια συντηρητική πλειοψηφία.
Το Πολυτεχνείο ήταν ο βατήρας που εκτοξεύτηκε
-Δεν ήτανε μόνο το Πολυτεχνείο όμως, το Πολυτεχνείο ήτανε, αν θέλετε, το επιστέγασμα μιας προσπάθειας που άρχισε από την πρώτη μέρα της δικτατορίας, από την 21η Απριλίου του 1967. Δηλαδή ήταν σαν ο βατήρας να εκτοξεύτηκε και να πήγε στο υψηλότερό του σημείο. Νωρίτερα είχαν γίνει πολλά πράγματα και είναι λογικό η Ιστορία να μην τα καταγράφει πλήρως και ούτε στα ίδια μεγέθη όπως την ιστορία του Πολυτεχνείου αλλά να τα αναφέρω απλώς : η πρώτη εκδήλωση η αντιδικτατορική μαζική ήταν στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ, εγώ ήμουνα στην ΑΣΟΕΕ αλλά είναι γεγονός, δεν το λέω επειδή ήμουνα στην ΑΣΟΕΕ, όπου τότε γύρω στα 1600 άτομα, φοιτητές, μαζευτήκανε για να μας υποστηρίξουν γιατί τότε μας περνάγανε πειθαρχικό, τραγουδούσανε τραγούδια απαγορευμένα, αντιχουντικά υπέρ της ελευθερίας και φωνάζανε συνθήματα κατά της δικτατορίας. Αμέσως μετά γίνανε οι τρείς καταλήψεις με κορύφωση πάντα την τρίτη κατάληψη της Νομικής Σχολής, αλλά προηγήθηκε η πρώτη κατάληψη η οποία παραμένει άγνωστη του Πολυτεχνείου στις 14 του Φλεβάρη του ΄73 όπου εκεί ήτανε αν θέλετε μια τομή, όλα αυτά τα γεγονότα που σας λέω ήτανε τομές για την εκτίναξη τη μαζικοποίησή του και αν θέλετε τη στρατηγική που τότε επιλέχτηκε μιας σύγκρουσης στο Πολυτεχνείο.
Το σήμερα είναι πολύ δύσκολο, ο αντίπαλος είναι ύπουλος
–Τι θυμάστε από τότε, το λέω αυτό γιατί. αν για παράδειγμα σας ακούει ένα παιδί, ένας έφηβος, τι θα του λέγατε ;
-Νομίζω ότι δεν θα του έλεγα περιστατικά, αυτά έχουν αποτυπωθεί, υπάρχουν μαρτυρίες, φωτογραφίες, κινηματογραφικά στιγμιότυπα, αυτά έχουν αποτυπωθεί. Όπως σας είπα, εκείνες οι τρείς ημέρες ήταν επιστέγασμα μιας ολόκληρης πορείας και εκεί γίνανε και τομές όσον αφορά στην οργάνωση όλου αυτού του εγχειρήματος με το εστιατόριο, με το φαρμακείο, με το νοσοκομείο και με το ραδιοφωνικό σταθμό φυσικά.
Να πάμε στο σήμερα λιγάκι. Το σήμερα είναι πολύ δύσκολο και έχει πολλές δυσκολίες και πολλά αρνητικά όσον αφορά στους νέους αλλά και στους πολίτες γενικότερα. Γιατί σήμερα ο αντίπαλος είναι κρυφός, δεν είναι φανερός όπως το τανκ και οι συλλήψεις κτλ. Σήμερα ο αντίπαλος εισχωρεί μπαίνει από τις χαραμάδες, από τις πόρτες, τα παράθυρα, o αντίπαλος είναι η τηλεόραση, είναι τα κανάλια που περνάνε μηνύματα, αν θέλετε, απαράδεκτα για νέους ανθρώπους που πρέπει να διαμορφωθούν με ελευθερία, με δημοκρατία, με αγάπη στο συνάνθρωπό τους. Περνάνε πολλά μηνύματα καλυμμένα, ρατσιστικά, ομοφοβικά και επομένως είναι δύσκολη η αντιμετώπισή του, τότε ήταν πιο εύκολα. Δεν είναι μόνο η κεντρική πολιτική σκηνή γιατί υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ των κομμάτων που διαμορφώνουν συσχετισμούς . Είναι κυρίως το υπόγειο που διαμορφώνεται,, είναι τα μπλόγκς στο ίντερνετ που μπορεί να γράψει ο άλλος μια ψευδή είδηση να αμαυρώσει καταστάσεις, να περάσει μηνύματα αυτού του είδους που είπα προηγουμένως.
Αν η Ευρώπη δεν αλλάξει, δε θάχει μέλλον
Και το μεγάλο πρόβλημα που έχει συνολικά η Ευρώπη, δεν είναι μόνο η Ελλάδα, είναι ότι κινείται προς την Ακροδεξιά. Τι σημαίνει ακροδεξιά; Δεν είναι απλώς μια μετατόπιση προς ένα άκρο του πολιτικού γίγνεσθαι είναι τα μηνύματα και τα μορφώματα που παρουσιάζει η ακροδεξιά: να χτυπήσουμε, να εκδιώξουμε τον Άλλον, που είτε είναι ξένος είτε είναι διαφορετικός: Nα περιχαρακωθούμε σε ένα δήθεν εθνικό γίγνεσθαι: οι Γάλλοι να είναι οι Γάλλοι γιατί έτσι τους γουστάρει, οι Γερμανοί από την άλλη μεριά, να πάμε δηλαδή σε καταστάσεις που θεωρούσαμε ότι είχαν ξεπεραστεί από την Ιστορία και από τους πολέμους και αυτό ήταν μια μεγάλη τομή για τους ευρωπαϊκούς λαούς και με την ίδρυση της ευρωπαϊκής ένωσης.
Όμως εδώ υπάρχει το μεγάλο πρόβλημα
Η ευρωπαϊκή ένωση έχει ακολουθήσει το νεοφιλελεύθερο δόγμα, δηλαδή όλα υπέρ του κεφαλαίου. η ιστορία σε αυτά τα κράτη της Ευρώπης, που είναι πάρα πολύ σημαντική και διδακτική, ήταν ότι προσπαθούσαν να αμβλύνουν τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις όσο μπορούσανε. Καπιταλισμός ήταν και τότε, καπιταλισμός είναι και τώρα αλλά τώρα είναι ο έντονος, ο νεοφιλελευθερισμός . Αυτό τι κάνει; Αυτό περιθωριοποιεί πολλές ομάδες πολιτών στα ευρωπαϊκά κράτη με ανέχεια. Σκεφτείτε στη Γερμανία την πλούσια τη Γερμανία που κυριαρχεί στην Ευρώπη από όλες τις απόψεις, υπάρχουν σήμερα αυτή τη στιγμή που μιλάμε γύρω στα 15 εκατομμύρια πάμφτωχοι, χωρίς δικαιώματα, χωρίς τίποτε. Αυτή η κατάσταση της Ευρώπης αν δεν αλλάξει θα οξυνθεί θα έχουμε το μόρφωμα Λεπέν ή του Ούρμπαν ή του Σαλβίνι στην Ιταλία, να αγκαλιάζει όλη την Ευρώπη. Επομένως πρέπει ο κώδωνας του κινδύνου να ακουστεί από όλους, ότι αυτά τα μορφώματα πρέπει να χτυπηθούνε και είναι πρώτο καθήκον των ευρωπαίων πολιτών να το κάνουν.
Η νεοφιλελεύθερη πολιτική, και φυσικά η Ελλάδα την έχει πληρώσει τώρα οχτώ χρόνια με την πιο ακραία μορφή της, ασκείται, πολύ λιγότερο βέβαια, και στην υπόλοιπη Ευρώπη, με αποτέλεσμα να υπάρχουν αυτά τα μορφώματα. Δεν μπορώ να ανεχτώ σαν άτομο, σαν Ευρωπαίος πολίτης ότι η Λεπέν είναι πρώτη σε δημοτικότητα, βγήκε χτες δημοσκόπηση, στη Γαλλία. Είναι εξωφρενικό. Πού; Στη Γαλλία. Αν λοιπόν η Ευρώπη δεν αλλάξει οικονομικά, πολιτισμικά, αν δεν αλλάξει και δεν επανέλθει στις βασικές αξίες είτε της γαλλικής επανάστασης είτε των αγώνων των υπολοίπων λαών, τότε η Ευρώπη δε θάχει μέλλον. Στην πρώτη φάση θα πάει στην ακροδεξιά που θα αγκαλιάσει πάρα πολλά κράτη και σε δεύτερη φάση δε θάχει μέλλον. Αυτό δηλαδή που είχαν καταφέρει οι λαοί της Ευρώπης θα γκρεμιστεί. Κι αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο πράγμα.
–Επικίνδυνο για την ειρήνη ;
Επικίνδυνο για την ειρήνη και για την ανθρωπότητα. Και εν γένει και στην Ευρώπη. Τα μορφώματα τύπου Τράμπ θα γίνουνε και στην Ευρώπη και μάλιστα ενδεχομένως με πιο ακραία μορφή. Σκεφτείτε τώρα να υπάρξουν ηγεσίες πιο ακραίες από τον Τράμπ. Τι άλλο να πει κανείς, για αυτά που μπορεί να υπάρξουν.
-Ωστόσο για να έρθουμε ξανά στην Ελλάδα και να τελειώσουμε με ένα πιο αισιόδοξο μήνυμα. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην ΕΕ που έχει στην κυβέρνηση ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, τον ΣΥΡΙΖΑ, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και είναι έντονη η επιθυμία πολλών μελών τόσο της ελληνικής διασποράς όσο και της γαλλικής κοινής γνώμης να στηριχτεί η προσπάθεια αυτή του ελληνικού λαού και της κυβέρνησής του που έχει δώσει κατεύθυνση προς την κοινωνική δικαιοσύνη, προς τις δημοκρατικές αρχές και τις ελευθερίες.
–Μακάρι να είναι έτσι όπως τα λέτε. Μακάρι. Αλλά φοβάμαι πώς δεν είναι, είναι αυτό που θέλουμε, όχι αυτό που γίνεται. Γιατί όταν δίναμε τη μάχη το 2015 εναντίον των μνημονίων κτλ μείναμε μόνοι, μα τελείως μόνοι . Κι όχι μόνο από κυβερνήσεις , μείναμε μόνοι κι από τα κινήματα της Ευρώπης. Σταματήσανε να μας υποστηρίζουν, έγινε μια παράλυση, θα έλεγα. Στις μεγάλες συγκρούσεις μέχρι το καλοκαίρι του 2015 αισθανόμουνα κι εγώ και πολλοί από μας, ίσως και όλος ο ελληνικός λαός αισθανόμασταν ότι μείναμε μόνοι. Κι επομένως όταν ένας μικρός λαός και μια κυβέρνηση της Αριστεράς, η μόνη κυβέρνηση της Αριστεράς που υπήρχε τότε την αφήνουνε μόνη της, καταλαβαίνετε ότι θα πάει σε επώδυνους συμβιβασμούς. Και υπογράψαμε μνημόνιο, δεν το θέλαμε, αναγκαστήκαμε, εν πάση περιπτώση, δείξαμε όμως και εντός μνημονίων την άλλη λογική μας στηρίζοντας τους πιο αδύναμους της κοινωνίας. Νομίζω ότι υπάρχουν τέτοια δείγματα, να μην τα αναφέρω αναλυτικά, το εισόδημα αλληλεγγύης, πολλά άλλα κοινωνικά μέτρα, την Υγεία που είχε καταβαραθρωθεί, την Παιδεία που δεν λειτουργούσε, την κοινωνική οικονομία και πολλά άλλα και τώρα μετά το καλοκαίρι που βγήκαμε από το μνημόνιο έχουμε πολύ έργο να κάνουμε παρά τον περιορισμό τον δημοσιονομικό που εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά αυτό το δείχνουμε μέχρι να γίνουν εκλογές.
-Μπορεί να είναι μια μειοψηφία όσοι στηρίζουν τον ελληνικό λαό και την ελληνική κυβέρνηση στη Γαλλία, ωστόσο θα θέλαμε να γίνει ακόμα πιο μεγάλος και ο σκοπός αυτής της βραδιάς αυτός είναι.
-Προφανώς. Μια τελευταία κουβέντα: σε λίγους μήνες, τον Μάη, θα έχουμε ευρωεκλογές. Εδώ είναι ένα στοίχημα, Η άκρα δεξιά θα συνασπιστεί, η δεξιά το ίδιο. Η αριστερά στην Ευρώπη, με τις διαφορές που έχει μεταξύ της, θα μπορέσει να δώσει ένα μήνυμα στους Ευρωπαίους πολίτες για έναν άλλο δρόμο ;
Το ψήφισμα-καταγγελία του Δημοτικού Συμβουλίου του Πύργου και της Λαϊκής Συνέλευσης του Χειμαδιού σχετικά με την πλειοδοτική δημοπρασία που κίνησε αιφνιδιαστικά η Ιερά Μονή Αγ. Θεοδώρων για τα κτήματα των κοινοτήτων Χειμαδιού και Κουτσοχέρας, έφερε στη Βουλή ο βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ Μάκης Μπαλαούρας, ζητώντας υπουργική παρέμβαση.
Ο Μ. Μπαλαούρας κατέθεσε χτες 13 Νοεμβρίου τα σχετικά ψηφίσματα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πύργου και της Λαϊκής Συνέλευσης της Τοπικής Κοινότητας Χειμαδιού, προς τους Υπουργούς Εσωτερικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ζήτησε την άμεση παρέμβασή τους.
«Με τα ψηφίσματα αυτά», σημειώνει ο βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ στην Αναφορά του, «οι κάτοικοι του Χειμαδιού και το ΔΣ του Δήμου Πύργου διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι εν όψει της εξαγγελθείσας τροποποίησης των Συνταγματικών Διατάξεων που αφορούν τις σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας και με προφανή σκοπό τον αιφνιδιασμό των κατοίκων και τη δημιουργία τετελεσμένων, η Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας κίνησε διαδικασίες πλειοδοτικής δημοπρασίας για την εκμίσθωση κτημάτων στους κατοίκους των τοπικών κοινοτήτων Χειμαδιού και Κουτσοχέρας». Τα κτήματα αυτά, συνεχίζει ο Μάκης Μπαλαούρας, «αποτελούν τμήμα έκτασης 20.000 στρεμμάτων, που, χωρίς όρια ή άλλο γεωγραφικό προσδιορισμό, η Μονή Αγίων Θεοδώρων τα δηλώνει ως δικά της, με βάση παραχωρητήριο χρυσόβουλο του Πασά Καράτουλα επί Τουρκοκρατίας, και που έχουν συμπεριληφθεί στο Προεδρικό Διάταγμα του 1933 περί ‘μοναστηριακών τσιφλικιών’. Τα ίδια κτήματα όμως καταλαμβάνουν τις εκτάσεις των χωριών Χειμαδιό, Κουτσοχέρα και Μουζάκι και οι κάτοικοι αυτών των κοινοτήτων τα καλλιεργούν και τα νέμονται επί 200 χρόνια σαν δικά τους».
Όλα αυτά σημαίνουν, σύμφωνα με το βουλευτή, ότι ενώ από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους και επί 200 χρόνια οι κάτοικοι των χωριών Χειμαδιό, Κουτσοχέρα και Μουζάκι ζουν ανενόχλητοι στις εστίες τους και καλλιεργούν τη γη τους, ξαφνικά γίνονται στόχος μιας σαφώς επιθετικής και αντικοινωνικής τακτικής του Ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής Αγ. Θεοδώρων, που αυθαίρετα, καταχρηστικά, και χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση κινεί διαδικασίες πλειοδοτικής δημοπρασίας προς εκμίσθωση 7000 στρεμμάτων στην ευρύτερη περιοχή και με τον τρόπο αυτόστρέφεται ευθέως κατά της επιβίωσής τους. Οι κάτοικοι του Χειμαδιού κάνουν λόγο, όχι άδικα, για υφαρπαγή των περιουσιών τους από την εκκλησία και αναφέρουν: «Θέλουμε να καταστήσουμε γνωστό προς κάθε κατεύθυνση ότι επί 200 χρόνια οι πρόγονοί μας σε αυτόν τον χώρο έχουν αφήσει τον κόπο τους, τον ιδρώτα τους και τα κόκαλά τους», και για αυτό «δεν εννοούμε να εγκαταλείψουμε την πατρώα μας γη επειδή σε κάποια στιγμή του απώτατου παρελθόντος και υπό το πρόσχημα δουλοκτητικών νόμων, κάποιοι αορίστως περιέλαβαν εδάφη, ψυχές και ιστορία στην ιδιοκτησία τους».
Υιοθετώντας το αίτημα της Λαϊκής Συνέλευσης της ΤΚ Χειμαδιού και του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πύργου, ο βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ ζητά από τα αρμόδια Υπουργεία τη θέσπιση ειδικής τροπολογίας, με την οποία θα κατοχυρωθεί το σύνολο των εκτάσεων στις οποίες ζουν και από τις οποίες βιοπορίζονταιοι κάτοικοι των χωριών Χειμαδιό, Κουτσοχέρα και Μουζάκι,αλλά και την τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος του 1933 περί «μοναστηριακών τσιφλικιών», ως κατάλοιπου της οθωμανικής φεουδαρχίας, που δεν συνάδει με τους κανόνες του σύγχρονου δημοκρατικού πολιτεύματος.
Μια προσφορά που κάλυψε το έλλειμα που υπήρχε μέσα από τις χορηγήσεις της υπηρεσίας, έκανε η εταιρία Endless Ευρωχαρτική ΑΕΒΕ. Ο ιδιοκτήτης της Νίκος Χριστόπουλος μετά από την παρέμβαση – παρότρυνση του βουλευτή Ηλείας Μάκη Μπαλαούρα, αποφάσισε να προβεί στη χορηγία αρβύλων στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Πύργου, ως ένδειξη αναγνώρισης του πολύτιμου έργου που προσφέρει εδώ και δεκαετίες στην περιοχή. Σε μια σεμνή τελετή το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής, παρουσία της τοπικής και περιφερειακής ηγεσίας του Σώματος ο κ. Χριστόπουλος παρέδωσε 60 ζεύγη αρβυλών ειδικού τύπου και παραγγελίας, μιας και υπήρχε έλλειψη στην Ελλάδα, κατευθείαν από τη Γερμανία.
Στο χώρο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Πύργου ο διοικητής Γιάννης Καραμαλίκης ευχαρίστησε τόσο τον κ. Χριστόπουλο για την προσφορά του αυτή, όσο και τον κ. Μπαλαούρα για την παρέμβασή του, ώστε να λάβει η υπηρεσία αυτή την πολύτιμη υλική βοήθεια. Ο κ. Μπαλαούρας εξιστορώντας την προσπάθεια που έγινε, αναφέρθηκε στην συνεργασία που είχε με τον περσινό διοικητή της Π.Υ. Πύργου και Περιφερειακό Διοικητή σήμερα Γιάννη Πετρούτσο. Στάθηκε στο γεγονός πως αν και Μεσσήνιος κ. Χριστόπουλος ήταν θετικός στην χορηγία αυτή.
Ο κ. Μπαλαούρας αναφέρθηκε στις δυσκολίες που υπήρξαν στην κίνηση εξεύρεσής χορηγού, αλλά τις προσπάθειες του κ. Χριστόπουλου που πήγε την χορηγία αυτή, ένα βήμα πιο πέρα, με απευθείας παραγγελία στη Γερμανία λόγω αδυναμιών που παρουσιάστηκαν. «Ευελπιστώ πως θα καλύψουμε και άλλες ανάγκες που υπάρχουν, για σωλήνες, ελαστικά και φόρμες. Θα κάνουμε ότι μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες σας αυτές. Η Πυροσβεστική της Ηλείας είναι πολύ ψηλά στο κάδρο. Έχει προσφέρει πολλά, έχει πληρώσει τις φωτιές με τη ζωή πολλών πυροσβεστών και παντού στην Ελλάδα, αναγνωρίζεται. Για αυτό και εγώ από τη θέση μου ως βουλευτής προσπαθώ να βοηθάω όσο μπορώ.
Ο κ. Χριστόπουλος εξέφρασε την χαρά του τόσο για την χορηγία αυτή, όσο και για το γεγονός ότι στηρίζει μια υπηρεσία που ανταποκρίνεται άμεσα στο κάλεσμα των πολιτών. «Αγαπώ και εκτιμώ την υπηρεσία σας για τους ανθρώπους της, από τον αρχηγό έως τον τελευταίο πυροσβέστη» σχολίασε. Μάλιστα στάθηκε σε περιστατικό που αντιμετώπισε και ο ίδιος στην επιχείρησή του και σώθηκε χάρη στην αυτοθυσία των πυροσβεστών. Στάθηκε στην προσωπική φιλία που έχει με τον πρώην αρχηγό του Σώματος και Ηλείο Βασίλη Παπαγεωργίου και τόνισε πως αν και διανύουμε πέτρινα χρόνια όπου μπορεί θα συνεχίσει να βοηθά με όποιο τρόπο μπορεί.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος Σωτήρης Παπαηλίου, εξέφρασε τις ευχαριστίες του στην Endless – Ευρωχαρτική, αλλά και στον βουλευτή Ηλείας Μάκη Μπαλαούρα για την παρέμβασή του αυτή.
Ο Συντονιστής Πυροσβεστικών Επιχειρήσεων Δυτ. Ελλάδας, Πελοποννήσου και Ιονίου Υποστράτηγος Κώστας Κυριακόπουλος, ο Περιφερειακός Διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Δυτ. Ελλάδας Ταξίαρχος Γιάννης Πετρούτσος και ο διοικητής της Π.Υ. Πύργου Γιάννης Καραμαλίκης προσέφεραν τιμητικές πλακέτες στον κ. Χριστόπουλο και στον κ. Μπαλαούρα για την προσφορά τους. Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο νέος Αστυνομικός Διευθυντής Ηλείας Ταξίαρχος Απόστολος Μαρτζάκλης.
Επίθεση στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) για «την τεχνοκρατική προσέγγιση που έχει και η οποία δεν μπορεί να λάβει υπόψη της τις κοινωνικές ή παραγωγικές ανάγκες» εξαπέλυσε χθες ο κ. Γ. Μπαλαούρας, πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, σε εκδήλωση του Συνηγόρου του Πολίτη για τις κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών για οφειλές προς το Δημόσιο. Αν και παραδέχθηκε ότι τη θεσμοθέτησή της την ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριξε ότι «η ΑΑΔΕ υποκαθιστά την κυβέρνηση στην είσπραξη των δημοσίων εσόδων, αλλά δεν μπορεί να ελεγχθεί όπως ελέγχεται η κυβέρνηση». Ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γ. Πιτσιλής «σήκωσε το γάντι» τονίζοντας ότι η ΑΑΔΕ λογοδοτεί δύο φορές ετησίως στη Βουλή σε ειδικές συνεδρίες, ενώ λίγο αργότερα πρόσθεσε με νόημα: «Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει η ΑΑΔΕ και άλλα που μπορεί να κάνει το Κοινοβούλιο». Το τελευταίο είναι άλλωστε αυτό που νομοθετεί.
Στο στόχαστρο βρέθηκε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων και ο διοικητής Γιώργος Πιτσιλής αφού δέχθηκε τα πυρά των ομιλητών σε ημερίδα που διοργάνωσε ο Συνήγορος το Πολίτη με θέμα «Οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών για οφειλές προς το δημόσιο». Ανάμεσα στους επικριτές του έργου της ΑΑΔΕ και της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο βουλευτής κ. Γεράσιμος Μπαλαούρας, πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, ο οποίος διατύπωσε τον προβληματισμό για το που κατευθύνονται οι κατασχέσεις και τόνισε ότι δεν είναι η εμφανής η κατανομή των εισπράξεων και από που προέρχονται αφού δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια σε ποιους γίνονται οι κατασχέσεις, αφήνοντας ερωτηματικά εάν προέρχονται από μεγαλο-οφειλέτες ή από μικρο-οφειλέτες.
Με αφορμή τη δημοσίευση της Έκθεσης Συνηγόρου του Πολίτη, υπεισέρχομαι στον πυρήνα του προβλήματος των κατασχέσεων σημειώνοντας καταρχήν, ότι ηαρμοδιότητα για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων δεν ανήκει στην κυβέρνηση της χώρας. Ανήκει, κατόπιν απαίτησης των δανειστών, σε μια Ανεξάρτητη Αρχή, την ΑΑΔΕ, η οποία δεν υπόκειται σε καμία πολιτική λογοδοσία. Πρωτοφανή πράγματα, όχι μόνο για τα ελληνικά, αλλά και για τα παγκόσμια δεδομένα.
Από το 2001 μέχρι το 2010, χρόνια κατά τα οποία «κυκλοφορούσε πολύ χρήμα» στην Ελλάδα, υπήρξε υποφορολόγηση, φοροαποφυγή, φοροδιαφυγή και αβελτηρία του κράτους στην είσπραξη των οφειλόμενων προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά Ταμεία, ιδίως από τους πλούσιους, τους διάσημους και τους ισχυρούς. Αποτέλεσμα: αυξήθηκε σε μεγάλο βαθμό ο ιδιωτικός πλούτος συγκεκριμένων ομάδων, συμπιέστηκαν τα δημόσια έσοδα και αυξήθηκε ο εξωτερικός δανεισμός. Μετά ξέσπασε η κρίση …
Φτάσαμε στην πρωτοφανή για καιρό ειρήνης ύφεση του 25%, με δραματική συρρίκνωση των εισοδημάτων. Πολίτες που δεν χρωστούσαν πριν το 2010, βρέθηκαν μετά το 2010 με χρέη προς Δημόσιο και ασφαλιστικά Ταμεία.
Διαπλοκή πολιτικών με επιχειρηματίες
Παράλληλα, τα πρώτα χρόνια του μνημονίου, υπήρξε πλήθος καταγγελιών για παρεμβάσεις πολιτικών προσώπων, προκειμένου να γλιτώνουν φόρους και πρόστιμα διάφοροι ισχυροί επιχειρηματικοί παράγοντες.
Υποθέσεις με οφειλές εκατομμυρίων έπαιρναν πλαστές ενημερότητες και παράλληλα εισέπρατταν δημόσιο χρήμα, ενώ Οικονομικοί Εισαγγελείς παραιτούνταν, καταγγέλλοντας πολιτικές παρεμβάσεις στο έργο τους.
Θυμίζω το «θάψιμο» της λίστας Λαγκάρντ από Παπακωνσταντίνου-Βενιζέλο και την άρνηση παραλαβής της λίστας Μπόγιαρνς από τον Σαμαρά. Παρότι όμως τις οδήγησαν σε παραγραφή, σήμερα αξιοποιούνται, όπως στην προφυλάκιση Παπαντωνίου!
Για όλους αυτούς τους λόγους, οι εκπρόσωποι των δανειστών υιοθέτησαν την άποψη ότι οι έλληνες έχουν λεφτά να πληρώσουν τους φόρους τους, αλλά δεν το κάνουν επειδή η εφορία δεν τους κυνηγάει λόγω πολιτικής παρέμβασης στην είσπραξή τους.
Η ΑΑΔΕ δε λογοδοτεί
Έτσι, επεδίωξαν την απόσπαση του σχεδιασμού και της είσπραξης των εσόδων του κράτους από την κυβέρνηση και τη μετατροπή της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων σε Ανεξάρτητη Αρχή, δηλαδή σε έναν τεχνοκρατικό μηχανισμό, που θα «βλέπει» μόνο αριθμούς, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του καμία κοινωνική ή παραγωγική ανάγκη.
Η ΑΑΔΕ ωστόσο δεν λειτουργεί εν κενώ, αλλά στο πλαίσιο ενός κράτους και μιας νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, η οποία παρέχει στους πλούσιους και ισχυρούς ενισχυμένα εργαλεία νόμιμης φοροαποφυγής: έτσι καταλήγουμε στο γεγονός, το μεγαλύτερο μέρος της αυστηρότητας της Αρχής ως προς την αύξηση της εισπραξιμότητας των δημοσίων εσόδων να εξαντλείται στην επιβολή αναγκαστικών μέτρων είσπραξης και κατασχέσεων προς τους πλέον αδύναμους οικονομικά οφειλέτες και σε εκείνους, που έως το 2010 δεν χρωστούσαν στο Δημόσιο.
«Η σύσταση της ΑΑΔΕ ήταν κομμάτι του τρίτου μνημονίου, που ψηφίστηκε από τη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ», θα πει κανείς. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται, ούτε ότι εμείς επιδιώξαμε την ίδρυση της Αρχής, ούτε ότι δεν αναγνωρίζουμε τα προβλήματα που ανακύπτουν από τον τρόπο λειτουργίας της.
Το βασικό πρόβλημα με την ΑΑΔΕ είναι ότι, αν και αναλαμβάνει λειτουργίες του πιο στενού πυρήνα του κράτους και εν τέλει υποκαθιστά την κυβέρνηση σε όλες τις λειτουργίες είσπραξης των δημοσίων εσόδων, δεν ελέγχεται και είναι αδύνατον να της καταλογιστεί οποιαδήποτε πολιτική ευθύνη. Με άλλα λόγια, δεν λογοδοτεί, ούτε προς την κυβέρνηση, ούτε προς τους πολίτες.
Διαφορετική αντίληψη για ελέγχους-κατασχέσεις
Η μοναδική λογοδοσία της ΑΑΔΕ γίνεται προς τη Βουλή, για την ακρίβεια προς τη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, στην οποία προεδρεύω. Μια φορά το χρόνο, ο διοικητής της ΑΑΔΕ παρουσιάζει στην Επιτροπή τον απολογισμό και απαντά στα ερωτήματά μας. Βουλευτές, όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, τόνισαν ότι πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στην πάταξη της μεγάλης φοροδιαφυγής, ώστε να αποφευχθούν οι παραγραφές, υπάρχει ωστόσο υστέρηση ως προς τον αριθμό των ελέγχων που διεξάγονται. Παράλληλα, η ΑΑΔΕ επιβάλλει αναγκαστικά μέτρα είσπραξης και κατασχέσεις από τον πρώτο μήνα που οφειλή καθίσταται ληξιπρόθεσμη. Επίσης, η κατανομή των εισπράξεων ως προς την κατηγορία και το μέγεθος των επιτηδευματιών και των επιχειρήσεων (μικρές, μεγάλες, γιατροί, δικηγόροι, λαϊκές αγορές κ.λπ.), έτσι ώστε να αξιολογηθεί η στόχευση των ελέγχων.
Οι στόχοι των αναγκαστικών μέτρων βασίζονται στο πλήθος των ΑΦΜ οφειλετών και δεν εφαρμόζονται εισοδηματικά κριτήρια στην προτεραιοποίηση των δεσμεύσεων, ούτε εφαρμόζονται μέτρα βάσει υπολοίπου οφειλής ή βάσει αναλογίας εισοδήματος οφειλής. Επιπλέον, δεν είναι σαφές, εάν έχουν ληφθεί αναγκαστικά μέτρα εναντίον όλων των μεγαλοοφειλετών, πριν ληφθούν για τους μικροοφειλέτες, ενώ ως προς τον Εξωδικαστικό, έχει διαπιστωθεί ότι, σε αντίθεση με ό,τι ορίζει ο νόμος, δεν πραγματοποιούνται αποδεσμεύσεις λογαριασμών.
Στη μέγγενη και οι αγρότες
Όσον αφορά τέλος τη Βασική Ενίσχυση, ως βουλευτής Ηλείας σημειώνω ότι, αν και αποτελεί εισοδηματική στήριξη προς τους παραγωγούς, για να συνεχίσουν να υπάρχουν, δεν καλύπτεται από Ακατάσχετο. Επομένως, είναι αναγκαίο να θωρακιστεί το «Ακατάσχετο στη Βασική Ενίσχυση», έως ένα ύψος τουλάχιστον, το οποίο θα οριστεί σε σχέση με το μέγεθος και τις ανάγκες της κάθε γεωργικής εκμετάλλευσης.
Είναι αλήθεια, ότι δεν έχει μόνον η ΑΑΔΕ ευθύνη για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πολιτών στο πλαίσιο των κατασχέσεων. Υπάρχει ο ρόλος της κυβέρνησης που νομοθετεί και έχει νομοθετήσει για διάφορα θέματα, θεσπίζοντας π.χ. το ακατάσχετο των προνοιακών επιδομάτων. Ζητούμενο παραμένει ωστόσο η ενίσχυση και ολοκληρωτική προστασία των προνοιακών βοηθημάτων και επιδομάτων και η πρόταση του Συνηγόρου για εισαγωγή ρύθμισης γενικού χαρακτήρα μπορεί να αποτελεί τη λύση.
*Από Ομιλία στην ημερίδα του Συνηγόρου του Πολίτη με θέμα την Έκθεση κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών, λόγω οφειλών στο Δημόσιο, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών και ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Βουλής. Σημειώνω ότι πρωτοβουλίες όπως του Συνηγόρου, που πρωτοστατεί στην προάσπιση των ατομικών- κοινωνικών δικαιωμάτων, πρέπει να αναδεικνύονται και να κεφαλαιοποιούνται από τις αρμόδιες αρχές.
Τα θετικά μέτρα που ετοιμάζεται να νομοθετήσει η κυβέρνηση δεν είναι μόνο αυτά που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, είναι πολύ περισσότερα μέτρα, τα αναφέρω επιγραμματικά:
Ακύρωση της περικοπής των συντάξεων: είναι σαφές πλέον, δόθηκε τις προάλλες και το πράσινο φως από την Κομισιόν, η οποία υπογραμμίζω ότι είναι πια το μοναδικό αρμόδιο όργανο. Το Γιούρογκρουπ συνεχίζει να υπάρχει, μόνο όμως όσον αφορά τις διαδικασίες, αφού πια είμαστε μια «κανονική» χώρα.
Εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης: παρατείνεται και επιφέρει σημαντικές αλλαγές.
Καταβολή των αναδρομικώνστους ένστολους, δικαστικούς, πανεπιστημιακούς κλπ.
Μείωση των ασφαλιστικών εισφορώντων ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών κατά 33% περίπου, σε μερικές περιπτώσεις έως και 35%.
Σταδιακή μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%, ξεκινώντας από το 2019 με μείωση κατά 10% και μεσοσταθμική μείωση κατά 30%. Η πρόνοια της κυβέρνησης είναι να υπάρξει πολύ μεγαλύτερη μείωση στα φτωχότερα τμήματα της χώρας, όπου ζουν και οι άνθρωποι που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη
Επίδομα θέρμανσης: διαπιστώθηκε ότι λόγω της αύξησης των διεθνών τιμών του πετρελαίου, έχει αυξηθεί και το κόστος για τους καταναλωτές και επιβαρύνονται υπέρμετρα τα φτωχότερα στρώματα – άρα είναι ένα μέτρο που παίρνουμε τώρα, δεν είχε αναγγελθεί στη Θες/νίκη, δεν μπορούσε ο πρωθυπουργός τότε να γνωρίζει ότι θα πάνε έτσι οι τιμές του πετρελαίου.
«Βοήθεια Στο Σπίτι»: 3.000 εργαζόμενοι μετατρέπονται σε αορίστου χρόνου. Εδώ και μια 15ετία, κάθε μερικούς μήνες ή, στην καλύτερη περίπτωση, κάθε χρόνο, ανανεώνονταν οι συμβάσεις τους, για να είναι στο χέρι της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας. Όλοι γνωρίζουμε πώς εκβιάζαν τους εργαζόμενους για την ανανέωση των συμβάσεών τους.
Πρόσληψη 4.5000 μόνιμου προσωπικού στην εκπαίδευση: επίσης πάρα πολύ σημαντική ενέργεια, γιατί οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην Παιδεία έχουν σταματήσει από το 2011-2012.
Επιδότηση Ενοικίου με οικογενειακά και οικονομικά κριτήρια: πάρα πολύ σημαντικό μέτρο κατά τη γνώμη μου, αφορά κυρίως νέους ανθρώπους, που θέλουν να ανοίξουν ένα σπίτι και να ξεκινήσουν τη ζωή τους .
Επιδότηση 100% των ασφαλιστικών εισφορών για νέους κάτω των 25 ετών: επίσης εξαιρετικά σημαντικό μέτρο, αφού εδώ υπάρχουν δύο καλές ειδήσεις για τους νέους: Καταργείται ο υποκατώτατος μισθός και ταυτόχρονα καλύπτουμε όλες τις ασφαλιστικές εισφορές, προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα άμεσης πρόσληψης από τους εργοδότες.
Τα μέτρα αυτά θα εφαρμοστούν άμεσα και , όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, κάθε μέτρο θα νομοθετείται ξεχωριστά. Είναι το “μαρτύριο της σταγόνας”, για το οποίο μίλησε τις προάλλες στην Κεντρική Επιτροπή, για να δούμε τις αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης και ιδίως της ΝΔ. Να δούμε τι θα λένε π.χ. για την αύξηση του κατώτατου μισθού, για την κατάργηση του υποκατώτατου και για όλα τα υπόλοιπα μέτρα που νομοθετούμε.
Για τη μεσαία τάξη
Πράγματι οι μεσαίοι έχουν κάνει βαρύτατες θυσίες όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Είπα προηγουμένως ότι θα μειώσουμε τις ασφαλιστικές εισφορές των επαγγελματιών. Όταν λέμε μεσαίοι, εννοούμε και αυτούς τους ανθρώπους, «μεσαίοι» είναι και ο μηχανικός, είναι και ο άνθρωπος που έχει ανοίξει ένα μαγαζί κλπ. Θα ακολουθήσουν σημαντικές ρυθμίσεις για τα χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία. Κάποιος που είχε ανοίξει ένα μαγαζί κάπου στη χώρα μας και δεν πήγε καλά και το έκλεισε, είχε και ασφαλιστικές εισφορές που συνέχιζαν να τρέχουν, δεν είχε να πληρώσει, με αποτέλεσμα να διογκώνεται το χρέος του. Θα γίνουν σχετικές ρυθμίσεις, δεν περιλαμβάνονται στα μέτρα που σας ανέφερα προηγουμένως. Επίσης η φορολογία στα νομικά πρόσωπα μειώνεται κατά 4 μονάδες, από το 29% στο 25%, θα μειώνεται κατά 1% κάθε χρόνο ξεκινώντας από το 2019. Επομένως υπάρχει μέριμνα για τη μεσαία τάξη, πιάνουμε και τις ασφαλιστικές εισφορές και τη ρύθμιση των χρεών τους και τη μείωση της φορολογίας. Αυτές είναι οι δυνατότητες της Οικονομίας.
Το 2015 πήραμε μια απόφαση για το πού θα ρίξουμε το βάρος. Θυμόμαστε ότι τότε μιλούσαμε για ανθρωπιστική κρίση, τώρα πια δεν μιλάμε για κάτι τέτοιο. Υπάρχει κόσμος που υποφέρει πολύ, αλλά όχι σε επίπεδα ανθρωπιστικής κρίσης. Τέτοια φαινόμενα έχουν ευτυχώς σχεδόν εξαλειφθεί. Επομένως μιλάμε για σοβαρές κοινωνικές παρεμβάσεις. Στην επιλογή που κάναμε τότε, είπαμε ότι κάποιοι πρέπει να πληρώσουν παραπάνω και κάποιοι να μπορέσουν να ζήσουν. Αυτή ήταν μια στρατηγική της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ συνολικά. Κι έτσι σταμάτησαν να πεθαίνουν άνθρωποι και να βουτάνε μέσα στους κάδους για να φάνε πεταμένα τρόφιμα.
“Με νοικοκύρεμα πετύχαμε τα πλεονάσματα”
Αποφεύγω να χρησιμοποιώ τη λέξη “παροχές”. Δεν πρόκειται για προεκλογικές παροχές, πρόκειται για επιστροφή προς αυτούς τους ανθρώπους που έχουν υποφέρει περισσότερο, μια επιστροφή που τη δικαιούνται, μια “διόρθωση ημαρτημένων” των προηγούμενων κυβερνήσεων. Με την πολιτική που εφαρμόσαμε, έχουμε υπερπλεονάσματα που προέκυψαν από το χτύπημα της φοροδιαφυγής, από την τακτοποίηση των οικονομικών του Δημοσίου, της μείωσης των διαφόρων άχρηστων δαπανών, της εξισορρόπησης του ΕΦΚΑ, που φέτος έχει πλεόνασμα 700 εκ. και πιθανόν να φτάσει στο 1 δις, ενώ ήταν πάντα ελλειμματικός κλπ. Αυτά τα επιπλέον χρήματα λοιπόν δεν είναι από την υπερφορολόγηση, όπως λένε. Αν ήταν έτσι, τότε γιατί το 2014 δεν είχαμε υπερπλεόνασμα; Γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν έπιαναν ποτέ τους στόχους τους; Με “νοικοκύρεμα” ουσιαστικά πετύχαμε τα πλεονάσματα.
“Σημαντικά μηνύματα για την ελληνική οικονομία”
Έχουμε σημαντικά μηνύματα για την ελληνική οικονομία. Εκεί στηριζόμαστε. Για παράδειγμα, είναι η πρώτη φορά, μετά από 8 χρόνια, που αυξήθηκε το ΑΕΠ στη χώρα, αυξήθηκε το κατα κεφαλήν εισόδημα του έλληνα. Έχουμε αύξηση εισοδημάτων, αύξηση της κατανάλωσης, που είναι πολύ σημαντικός δείκτης, αύξηση των επενδύσεων, αύξηση των εξαγωγών και της παραγωγής. Οι εξαγωγές έχουν εκτιναχθεί, ακόμα και ο ΣΕΒ είχε τίτλο στο προχθεσινό του δελτίο “Άλμα στις εξαγωγές”. Το ΑΕΠ του 2017 έσπασε το φράγμα των 180 δις και υπολογίζουμε ότι θα φτάσει στα 182 δις εντός του έτους που διανύουμε. Αυτό που πραγματικά πρέπει να μελετηθεί από πανεπιστήμια του εξωτερικού και από think tanks οικονομολόγων είναι το πώς αυτή η βασανισμένη χώρα, δεμένη μαζί με το λαό της στα κάγκελα, κατορθώνει τώρα πια να βγαίνει με ισχυρά μηνύματα και να στέκει στα πόδια της.
Η Οικονομία θέλει χρόνο και σταθερότητα, για να δείξει τα θετικά της αποτελέσματα. Για παράδειγμα, εμείς δεν πανηγυρίζουμε που μειώσαμε την ανεργία 8 μονάδες. Είναι σημαντικότατο επίτευγμα, όλοι αναρωτιούνται πώς γίνονται αυτά τα πράγματα, κι όμως πήγε στο 19% από το 27% που την παραλάβαμε. Αυτό όμως δεν έγινε μέσα σε μήνες, έγινε σε τρια χρόνια και με μεγάλη προσπάθεια. Η αύξηση των εξαγωγών δεν έχει άμεσο αντίκτυπο στο εισόδημα των ανθρώπων της εργασίας. Το ίδιο και η αύξηση των επενδύσεων. Πρόκειται όμως για θετικά μηνύματα, που ο κόσμος κατά τη γνώμη μου τα κατανοεί.
Για το “Μακεδονικό” και τη Συμφωνία των Πρεσπών
Όσον αφορά στο “Μακεδονικό”, εμείς έχουμε χαράξει μια πορεία που είναι στη βάση των συλλογικών αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ από πολύ παλιά, από την εποχή του Συνασπισμού και της ΑΚΟΑ. Από τότε ήταν χαρακτηριστικό στο DNA μας το θέμα του “Μακεδονικού” και άλλων θεμάτων, που δεν είναι μόνο ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αλλά βρίσκονται αν θέλετε στη “δικαιωματική” σφαίρα.
Θα πάμε στη Βουλή με τη Συμφωνία των Πρεσπών και θα ζητήσουμε την ψήφο των βουλευτών. Σύμφωνα με όσα έχει πει ο κ. Καμμένος, πιστεύουμε ότι η επίσημη γραμμή των ΑΝΕΛ θα είναι αρνητική. Υπάρχουν όμως άνθρωποι από τους ΑΝΕΛ, συνεπείς στην μέχρι τώρα πορεία της κοινοβουλευτικής τους θητείας, που έχουν δηλώσει ευθαρσώς ότι θα ψηφίσουν υπέρ, για τους ίδιους λόγους με εμάς. Κι αυτό το λέω με συγκίνηση, γιατί δεν το κάνουν τυχοδιωκτικά, αλλά με συνέπεια, για λόγους αρχής.
Από την άλλη, υπάρχουν και άνθρωποι, όπως ο Σπύρος ο Δανέλης, ή ο Σταύρος ο Θεοδωράκης, οι οποίοι έχουν δηλώσει ευθαρσώς και μπράβο τους, ότι θα υπερψηφίσουν τη Συμφωνία. Επομένως κατά τη γνώμη μου θα διαμορφωθεί μια ισχυρή πλειοψηφία. Δυστυχώς στεναχωριέμαι απέραντα, όχι τόσο για τη ΝΔ, που κρύβεται πίσω από την ουρά της. Ο τακτικισμός και η φοβία της να μην την πλευροκοπήσουν οι ακροδεξιοί του κόμματός της και τα ακροδεξιά μορφώματα που πιθανόν να εμφανιστούν στα δεξιά της, την οδηγούν σε συμπεριφορές ανεπίτρεπτες για ένα ιστορικό κόμμα.
Θλίβομαι πολύ περισσότερο για το ΠΑΣΟΚ, για το κομμάτι εκείνο, το οποίο θα μπορούσε να δώσει έναν τόνο και αν θέλτε να μας βοηθήσει, αν εντόπιζε αδυναμίες στη Συμφωνία, να τις διορθώσουμε. Είναι ακατανόητη η στάση του ΠΑΣΟΚ. Όπως και του ΚΚΕ, που είχε ηγηθεί εναντίον των συλλαλητηρίων, που είχε ιστορικά ηγηθεί και μάλιστα κάποια στιγμή το είχε τραβήξει και στο άλλο άκρο. Νομίζω ότι αυτά είναι πράγματα, που προβληματίζουν τους πολίτες.
Εγώ κυκλοφορώ στην Ηλεία, όπου εκλέγομαι, και μιλάω με πολλούς απλούς ανθρώπους. Σας λέω ειλικρινά ότι ουδείς μου έχει κάνει κουβέντα για το “Μακεδονικό”. Μου μιλάνε για τις εισφορές τους, για την αγροτική παραγωγή, για τα προϊόντα τους, για την τιμή του γάλακτος – όχι για το “Μακεδονικό”. Αντίθετα, ακόμα και συντηρητικοί άνθρωποι, μου λένε “Μπράβο, προχωρήστε!”.
