Του Βασίλη Παπαστεργίου Ο τελικός του Μουντιάλ είναι ο πιο σημαντικός αγώνας της τετραετίας. Είναι το τέλος μιας σειράς εκατοντάδων αγώνων ανά τον πλανήτη, που όλοι έχουν τη σημασία τους. Πριν το Γερμανία – Αργεντινή το 2014, στα προκριματικά υπήρξε π.χ. ένα Τζιμπουτί- Ναμίμπια και ένα Νέα Καληδονία – Νήσοι Σολομώντα, που ήταν το ματς της χρονιάς για τους ανθρώπους εκεί. Πολλοί άνθρωποι –μεταξύ τους κι εγώ– θυμούνται που βρισκόντουσαν την ημέρα του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου, κάθε τελικού που έχουν ζήσει. Έτσι κι εγώ θυμάμαι ακριβώς που είδα κάθε τελικό μετά το 1978, που είναι ο πρώτος που θυμάμαι. Θυμάμαι, λοιπόν, ότι τον τελικό του 2002 τον είδα σε ένα νοσοκομείο στη Ραμάλα. Ήταν 30 Ιουνίου 2002, 16 χρόνια και λίγες μέρες από σήμερα. Ήταν οι μέρες που το Ισραήλ είχε επιβάλει απαγόρευση κυκλοφορίας σε όλες τις παλαιστινιακές πόλεις. Ο Αραφάτ ήτα...
τ. Πρόεδρος Επιτροπής Οικονομικών
τ. Βουλευτής Νομού Ηλείας