Γεράσιμος (Μάκης) Μπαλαούρας

Kαι ξαφνικά ένα πρωινό της εβδομάδας που μας πέρασε το τηλέφωνο της Εποχής άρχισε να χτυπάει ασταμάτητα. “Χαριτολογώντας οι περισσότεροι ρώταγαν: “τι έγινε με την Όλγα, βρε παιδιά; Πήγε με τον Σκανδαλίδη;” Στην αρχή αιφνιδιαστήκαμε και αμέσως μετά οργιστήκαμε. Στον καθημερινό τύπο δημοσιεύτηκαν ονόματα νέων στην ηλικία υποψηφίων της παράταξης Σκανδαλίδη. Ανάμεσά τους και το όνομα …Όλγα Μπαλαούρα . Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία, για όλους και όλες εμάς, ότι επρόκειτο για συνωνυμία. Μέχρι εδώ οκ. Ονόματα και επίθετα είναι αυτά, άρα θα υπάρχουν και κάποιες συμπτώσεις. Writer Dimitris Psychogios, Athens, January 2017 / Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Ψυχογιός, Αθήνα, Ιανουάριος 2017 Έλα όμως που το Βήμα, στο Επταήμερο του Διόδωρου του Δημήτρη Ψυχογιού, φρόντισε να του δώσει και πολιτική διάσταση κι έτσι, χωρίς αιδώ και χωρίς να τηρηθεί η παραμικρή δημοσιογραφική δεοντολογία, δημιούργησε ένα σενάριο που ενέπλεκε την Όλγα σε μεταγραφικές κινήσεις, σε “επανάσταση...

Ο Μάκης Μπαλαούρας τόνισε: Με την ψήφιση του εργασιακού νομοσχεδίου, η Κυβέρνηση δίνει ένα ισχυρότατο χτύπημα στο εργασιακό δικαιώματα. Με τους μέχρι τώρα νόμους που ψήφισε η σκοπιμότητα της ήταν κυρίως να ανοίξει το δρόμο για νέες νομοθετικές ρυθμίσεις στο εγγύς μέλλον. ΄Έτσι έγινε με το Ασφαλιστικό των Τραπεζοϋπαλλήλων. Το νομοσχέδιο για το ωράριο των καταστημάτων είναι η δεύτερη φάση της επίθεσης. Οι εμποροϋπάλληλοι, αλλά και οι µικροεπαγγελματίες με έναρξη την ώρα του όρθρου [5.00 π.μ.] και λήξη την ώρα του αττόδειπνου [9.00 μ.µ.]). Με το νομοσχέδιο όμως για το εργασιακό, στο φαγητό έχουν μπει τα απαραίτητα καρυκεύματα και έχει πάρει ήδη τη βράση του. Στο καζάνι της εργασιακής ζούγκλας οι εργοδότες και κυβερνητικοί παράγοντες, έχουν στήσει το ξέφρενο χορό τους περιμένοντας να ολοκληρωθεί το µμαγείρεμα για να το ρίξουν στην κραιπάλη. Η εργασιακή ζούγκλα Το...

Μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου που μας πέρασε, διαβάζω στην παρασκευάτικη στήλη του στα «ΝΕΑ» ότι πήγαμε μαζί σε μια ταβέρνα στην Καισαριανή και τον παίρνω τηλέφωνο. -Ρε συ πότε πήγαμε στην ταβέρνα; -Τα διαβάζεις έ; Η ίδια στιχομυθία είχε επαναληφθεί και για τη μουσική του εκπομπή στο Β΄ πρόγραμμα της ΕΡΑ. Ο αδιόρθωτος Πάνος που έφερνε το χθες στο τώρα. Στη διασκέδαση, στο ποδόσφαιρο, στους «Λαϊκούς Βάρδους», στους έρωτες, στους καημούς, στους αγώνες. Όχι σαν αναπόληση, μόνο σαν ζητούμενο του σήμερα. Όπως έγραψε στα «ΝΕΑ» γνωριστήκαμε «στις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 1972 στην Εμπορική, την Νομική και το Πολυτεχνείο…». Πράγματι ένα σούρουπο του Μάη του ‘72 πήγαμε, μαζί με τον Δημήτρη Παπαχρήστο, στις εφημερίδες «δύο περίεργοι έως ύποπτοι άνθρωποι λόγω του θράσους σας» όπως μας είχε πει ο Μηνάς Παπάζογλου που κρατούσε την φοιτητική στήλη στα «ΝΕΑ» για να δώσουμε για δημοσίευση ένα κείμενο με υπογραφές φοιτητών της ΑΣΟΕΕ, οι οποίοι διεκδικούσαν την διεξαγωγή «ελεύθερων και δη...

• Παλαιστίνη! • Δύο χρόνια μετά. • Με την εμπειρία τη γνώση, την πίκρα, το κουράγιο της προηγούμενης φοράς. • Νόμιζα ότι τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα! Αλήθεια όμως, πως μπορεί να συνηθίσει κανείς να βλέπει σε καθημερινή βάση την καταπάτηση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Το τείχος να υψώνεται εγκλωβίζοντας χιλιάδες ανθρώπους, καταδικάζοντας τους σε κοινωνικό και οικονομικό θάνατο. Την απαγόρευση να ζουν στη γη τους αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια. Σάββατο πρωί αφήνουμε την Ιερουσαλήμ, μαζί και ο Αλέξανδρος, Παλαιστίνιος που μας συνοδεύει για το Ερές, τη μοναδική δίοδο στη λωρίδα της Γάζας, μια λεπτή λωρίδα γης με 1.500.000 κατοίκους. Αποκλεισμένη από στεριά, θάλασσα και αέρα δύο χρόνια τώρα. Εμείς και οι σύντροφοι μας από την Ιταλία περιμένουμε με τις ώρες γιατί για το πολύ ποθητό χαρτάκι που θα μας επιστρέψει να περάσουμε. Παρατηρητές στις εκλογές στη Γάζα Μοναδικό πλεονέκτημα είναι οι εκλογές, παρακολουθώ την χαλάρωση των μέτρων, οι ώρες κυλούν βασανιστικά. Η ταλαιπωρία μας ...

Του Μάκη Μπαλαούρα Είναι γνωστό το πρόβλημα των συνεργασιών της Ανανεωτικής Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ σε διάφορα πολιτικά επίπεδα (τοπική αυτοδιοίκηση, συνδικάτα) που ταλανίζει τον χώρο της από την εποχή του ΚΚΕ Εσωτερικού. Ανεξάρτητα από τη διάσταση των απόψεων που έπαιρναν συγκρουσιακή μορφή κατά περιόδους, κυρίως στις δημοτικές εκλογές και οι δύο απόψεις –υπέρ των συνεργασιών ή υπέρ των αυτόνομων δημοτικών και συνδικαλιστικών κινήσεων– κατέληγαν στο συμπέρασμα, έστω και εκ των υστέρων, ότι η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ ήταν η χρησιμοποίηση και η εκμετάλλευση της Αριστεράς. Ούτε καν το κλειστό ΚΚΕ απέφυγε τον διασυρμό του από το ΠΑΣΟΚ, αν θυμηθούμε, τουλάχιστον, το περίφημο μορατόριουμ μεταξύ ΠΑΣΚΕ και ΕΣΑΚ. Η άποψη αυτών που υποστηρίζουν με ένταση τις συνεργασίες είναι ότι “με το μικρό μέγεθός μας μόνοι μας θα μένουμε έξω από το πολιτικό γίγνεσθαι, ενώ παίρνοντας ορισμένα πόστα θα δίνουμε το δικό μας πολιτικό στίγμα, συμβάλλοντας στις αποφάσεις, περιορίζοντας τον αυταρχισμό, τον λαϊκισμό ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ* Τη συνέντευξη πήρε ο Μάκης Μπαλαούρας Παρακολουθώντας τον ευρωπαϊκό αριστερό Τύπο, τι λέει για την πορεία της Τουρκίας προς την ένταξή της στην ΕΕ; >>Οι Ευρωπαίοι αριστεροί (κι εμείς) δεν διεκδικήσαμε όπως θα έπρεπε για όλες τις υπό ένταξη χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και πολύ περισσότερο για την Τουρκία, τον κύριο πολιτικό στόχο, δηλαδή την πλήρη εφαρμογή των μεγάλων ευρωπαϊκών αξιών. Έτσι και για την Τουρκία γίνεται με λάθος τρόπο. Η συζήτηση γίνεται μεταξύ αυτών που είναι υπέρ της ένταξής της είτε επειδή τη θέλουν οι ΗΠΑ, είτε αυτών που τη θέλουν ως αντίβαρο στο μουσουλμανικό τόξο και αυτών που δεν θέλουν να μπει λόγω της πολιτισμικής διαφοράς της με την Ευρώπη. Η αριστερά δεν έχει θέσει στην Ευρώπη το πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο που θα υποχρέωνε την Τουρκία να γίνουν σεβαστές οι μεγάλες ευρωπαϊκές αξίες, όπως τις θεωρούμε εμείς οι αριστεροί, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μειονοτικό όχι μόνο διακηρυκτικά, αλλ...

Του Μάκη Μπαλαούρα Με άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία» (19.5. 2004) ο Γ. Γιαννουλόπουλος απάντησε σε άλλο του Θ. Δρίτσα το οποίο δημοσιεύτηκε στην «Αυγή της Κυριακής» με τίτλο «Ενότητα… ο πιο δύσκολος δρόμος…» ο Γ.Γ. καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ καταργούσε την πολιτική. Γιατί, όπως γράφει, « στο όνομα μιας αφηρημένης και πολιτικά εξαϋλωμένης Αριστεράς, κατασκεύασε την απολιτική και συνεπώς εύθραυστη ενότητα της, που κατέρρευσε με το πρώτο κλυδωνισμό ». Αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος, δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατεβαίνει στις εκλογές, τότε ο Γ.Γ. φαίνεται ότι δικαιώνεται. Όπως άλλωστε δικαιώνονται στελέχη και τάσεις, όπως η «Ανανεωτική Συσπείρωση» του ΣΥΝ, {Σ.Σ. με επικεφαλής τον Φώτη Κουβέλη} που επιχαίρει με την «κατάρρευση» του. {Σ.Σ. στις εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004, έλαβε μέρος ο Συνασπισμός και έλαβε 3,26%, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ολοκληρώσει το σχηματισμό του}. Όμως η εξήγηση των αιτιών που οδήγησαν σε αυτή δε μας βρίσκει σύμφωνους. Ο ΓΓ γράφει ότι το εγχείρημα...