Η συνέντευξη Μπαλαούρα στη Γιάννα Παπαδάκου για τις γερμανικές αποζημιώσεις
Κύριε Μπαλαούρα συμμετείχατε επί χρόνια στις συζητήσεις για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Έχετε όμως υπόψη σας κι ένα περιστατικό, όπου δόθηκαν αποζημιώσεις.
Ένα γεγονός που αντιμετώπισα, όπως και τα άλλα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις, είναι ότι η Γερμανία, πιεζόμενη από δικαστήρια των ΗΠΑ, υποχρεώθηκε να πληρώσει αποζημιώσεις στους Εβραίους για τους ομήρους, αυτούς δηλαδή που έπαιρναν οι Γερμανοί από την κατεχόμενη Ευρώπη και τους πήγαιναν στη Γερμανία για να δουλεύουν στα εργοστάσια, π.χ. στη Ζίμενς, τη Μερσέντες κλπ.
Να θυμίσω ότι η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν έστειλε στη Γερμανία ομήρους, γιατί υπήρξε η αντίσταση του ΕΑΜ που το 1943 έκανε μια μεγάλη διαδήλωση – πρέπει να συμμετείχαν πάνω από 200.000 άνθρωποι που αντιστάθηκαν στην εντολή του Χίτλερ να πάρει ομήρους από την Ελλάδα. Οι διαδηλωτές μπήκαν στο Υπουργείο Εργασίας και στο Δήμο της Αθήνας κι έκαψαν τις καταστάσεις και έτσι ο Χίτλερ δεν έκανε πολιτική επιστράτευση στην Ελλάδα. Οπότε από την Ελλάδα οι Γερμανοί πήρανε περίπου 5.000 ομήρους, αλλά μόνο από τα στρατόπεδα, όσους είχαν ήδη συλλάβει. Να προσθέσω επίσης ότι εκτός των ομήρων, ήταν και τα «πειραματόζωα»: οι άνθρωποι δηλαδή που οι Ναζί τους χρησιμοποιούσαν για πειραματόζωα, τους έπαιρναν το νεφρό και άλλα όργανα και έκαναν όλα αυτά τα τρομερά πράγματα.
Για να πληρώσουν λοιπόν τις αποζημιώσεις προς τους ομήρους και τα πειραματόζωα, οι γερμανικές αρχές έφτιαξαν ένα fund, ένα ειδικό ταμείο, όπου τα μισά λεφτά τα έβαλαν οι επιχειρήσεις στις οποίες οδηγήθηκαν για καταναγκαστική εργασία οι όμηροι, και τα αλλά μισά το γερμανικό κράτος. Αλλά τι έγινε στην Ελλάδα; Αρνήθηκαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, και της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, να δώσουν στοιχεία των ομήρων στις γερμανικές αρχές, αν και οι γερμανικές αρχές θέλανε πάρα πολύ να δώσουν τις αποζημιώσεις, γιατί δε θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν ότι μόνο στην Ελλάδα, με τη μεγάλη αντίσταση δεν έδωσαν.
Πότε έγιναν όλα αυτά;
Είμαστε γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1980 κι επειδή οι κυβερνήσεις αρνούνται να δώσουν στοιχεία, έρχονται οι εκπρόσωποι των γερμανικών Υπουργείων Εξωτερικών και Οικονομικών σε μας, στο Εθνικό Συμβούλιο για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις. Απευθύνθηκαν λοιπόν, στη Γενεύη, σε μένα, που ήμουν ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου και μου έδειξαν τα γράμματα προς τις ελληνικές κυβερνήσεις, όπου δεν απαντούσαν και μου πρότειναν αντί να αποζημιώσεις να δώσουν υποτροφίες. Κι εγώ αρνήθηκα, με τη σύμφωνη γνώμη και του Γλέζου, τις υποτροφίες κι όλα αυτά γιατί κάποιοι άνθρωποι είχαν πάει για καταναγκαστική εργασία στα στρατόπεδα. Κι εμείς που είχαμε εντοπίσει τα ελληνικά στρατόπεδα και ξέραμε ότι ήταν 110, βρήκαμε τους ομήρους. Έτσι πήραν αποζημιώσεις 5.000 άτομα που είχαν πάει ως όμηροι κι πήρε ο καθένας τους, περίπου 4.500 δραχμές τότε. Δεν ήταν σπουδαίο ποσό αλλά ήταν μια συμβολική ηθική δικαίωση.
Ποια είναι η εκτίμηση της Επιτροπής για το συνολικό χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα;
Μια γενική εκτίμηση της Επιτροπής και του Εθνικού Συμβουλίου για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις – στην οποία συμφωνούν οι περισσότεροι – είναι ότι το συνολικό χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα, που περιλαμβάνει τα πάντα (καταστροφές, ανθρώπινες ζωές, κλπ.) είναι στα 471 δις. ευρώ. Από αυτά τα 12 δισ. ευρώ περίπου ήταν το κατοχικό δάνειο. Προφανώς, άμα παίρναμε αυτά τα λεφτά, θα το υπερκάλυπταν το χρέος μας. Και να προσθέσω ότι υπάρχουν Γερμανοί, εγώ ο ίδιος έχω συμμετάσχει στη Γερμανία σε διαδηλώσεις, με πολίτες, καθηγητές πανεπιστημίου, νέους ανθρώπους που είναι μαζί μας, στην πληρωμή των γερμανικών αποζημιώσεων: οι άνθρωποι αυτοί μπαίνουν μπροστά, κάνουν συγκεντρώσεις, βάζουν φωτογραφίες των νεκρών του Διστόμου, Βιάννου, των Καλαβρύτων, είναι σύμμαχοί μας αλλά κυρίως είναι σύντροφοί μας.
Πόσο εφικτό είναι να πούμε σήμερα ότι θα έρθουν κάποια χρήματα από τις γερμανικές αποζημιώσεις;
Μέσα στο Φλεβάρη έρχεται το πόρισμα της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής. Εδώ θα έχουμε τη συμβολική παράδοση από τον κ. Βούτση στον κ. Σόιμπλε. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο έργο. Και να σας πω το εξής: συμμετείχα παλαιότερα στο Δικαστήριο της Χάγης όπου πήγε η γνωστή ιστορία του Διστόμου. Τα ελληνικά δικαστήρια και ο Άρειος Πάγος είχανε αποφασίσει ότι τα θύματα έπρεπε να αποζημιωθούν. Δυστυχώς όμως η τότε κυβέρνηση έβαλε τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου, τον κ. Ματθία και ανέτρεψε ην απόφαση του Αρείου Πάγου μέσω ενός ειδικού Τμήματος του ανώτατου δικαστηρίου.
Επομένως, τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα;
Αν και υπάρχει καλύτερη αντιμετώπιση από την κα Μέρκελ σήμερα, κατά βάση η Γερμανία δεν θέλει να πληρώσει γιατί φοβάται ότι θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου, όπως για τη Πολωνία. Θέλει αγώνα για να αλλάξει κάτι, κι εμείς είμαστε η πρώτη κυβέρνηση, η οποία έθεσε και θέτει το θέμα και σε ό,τι αφορά το πόρισμα του ελληνικού Κοινοβουλίου, και σε ότι αφορά τη θέση του Πρωθυπουργού που την έχει καταστήσει γνωστή και στην γερμανική κυβέρνηση και στην ελληνική κοινή γνώμη ότι θα διεκδικήσουμε ότι μας οφείλουν.
Παρακολουθείστε την συνέντευξη του Μ. Μπαλαούρα στην εκπομπή “CHECKPOINT ” της Γιάννας Παπαδάκου στο κανάλι του ALPHA :
Απαίτηση για φορολόγηση των πολυεθνικών Ψηφιακής Οικονομίας
Τη δεύτερη μέρα της Κοινοβουλευτικής Συνεδρίασης του ΟΟΣΑ, ο Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, Μ. Μπαλαούρας, αναφέρθηκε στην παρέμβαση του στα θέματα φορολόγησης της Ψηφιακής Οικονομίας.
Ο Βουλευτής Ηλείας υπενθύμισε ότι «όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα του ΟΟΣΑ “BEPS” (Διάβρωση της Φορολογικής Βάσης και Μετατόπιση Κερδών), οι απώλειες δημοσίων εσόδων από τη δραστηριότητα αυτή ήταν τεράστιες. Αν θέλουμε να μιλάμε για την εξάλειψη των φορολογικών παραδείσων και του φορολογικού dumping, πρέπει όλα τα κράτη να συνεργαστούν. Αλλιώς, το κεφάλαιο που έχει από τη φύση του μεγαλύτερη κινητικότητα, θα συνεχίσει να φορολογείται λιγότερο από ότι η εργασία. Αυτό οδηγεί σε απαράδεκτες ανισότητες, απώλειες εσόδων και μειωμένες δαπάνες για το κοινωνικό κράτος.»
«όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα “BEPS” (διάβρωση της φορολογικής βάσης και μετατόπιση των κερδών) του ΟΟΣΑ το 2015, οι απώλειες δημοσίων εσόδων από τη δραστηριότητα αυτή ήταν -με συντηρητικούς υπολογισμούς- στα 100-240 δις δολάρια ΗΠΑ ετησίως ή περί το 4-10% των παγκόσμιων εσόδων από τη φορολογία των επιχειρήσεων.
«όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα “BEPS” (διάβρωση της φορολογικής βάσης και μετατόπιση των κερδών) του ΟΟΣΑ το 2015, οι απώλειες δημοσίων εσόδων από τη δραστηριότητα αυτή ήταν -με συντηρητικούς υπολογισμούς- στα 100-240 δις δολάρια ΗΠΑ ετησίως ή περί το 4-10% των παγκόσμιων εσόδων από τη φορολογία των επιχειρήσεων.
Στη συνέχεια, ο Έλληνας Βουλευτής υπογράμμισε ότι «καθώς η ψηφιοποίηση των οικονομικών δραστηριοτήτων υπονομεύει τη συλλογή φορολογικών εσόδων από τα κράτη, υπάρχει επιτακτική ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών του ΟΟΣΑ, προκειμένου να διασφαλιστεί η δίκαιη και αποτελεσματική φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας».
Φοροαποφυγή εσόδων 100-240 δισ. δολαρίων ετησίως
«Δίκαιη και αποτελεσματική φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας σημαίνει», εξήγησε ο Έλληνας βουλευτής, «ότι οι επιχειρήσεις ψηφιακού χαρακτήρα (όπως η Google και η Amazon) πρέπει να πληρώνουν φόρους στα κράτη, όπου δημιουργούν τον τζίρο και τα κέρδη τους. Σύμφωνα με συντηρητικούς υπολογισμούς του ΟΟΣΑ, το 2015 τα έσοδά τους κυμαίνονταν στα 100-240 δισ. δολάρια ΗΠΑ ετησίως ή περί το 4-10% των παγκόσμιων εσόδων από τη φορολογία των επιχειρήσεων. Στην παρούσα κατάσταση, με τα κενά που υπάρχουν στο διεθνές φορολογικό σύστημα, πολυεθνικές επιχειρήσεις με ψηφιακό χαρακτήρα επωφελούνται, στρεβλώνοντας τον ανταγωνισμό εις βάρος των επιχειρήσεων που έχουν φυσική παρουσία. Με δυο λόγια, από το σημερινό καθεστώς χάνουν τα κράτη και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ευνοούνται οι πολυεθνικές και οι φορολογικοί παράδεισοι», συνέχισε ο Μάκης Μπαλαούρας.
«Η πολυμερής συνεργασία σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική επίλυση του προβλήματος. Επομένως, καλούμε την ΕΕ και τον ΟΟΣΑ να επιταχύνουν το βήμα τους για την εξεύρεση τέτοιων λύσεων. Από την άλλη, όσο καθυστερεί να επιτευχθεί η διεθνής συναίνεση, υπάρχουν χώρες που αισθάνονται την ανάγκη να πάρουν μέτρα για την φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας. Παρατηρούμε ότι κάποια κράτη, όπως η Γαλλία, κινούνται αυτή τη στιγμή μόνα τους για τη φορολόγηση των κολοσσών της ψηφιακής οικονομίας.
Χάνονται δισ. για κοινωνική πρόνοια, Υγεία και Παιδεία
Η Ελλάδα, ως μία μικρή χώρα, που πρόσφατα πέρασε από μια μεγάλη δημοσιονομική κρίση, έχει απόλυτη ανάγκη την αύξηση της φορολογητέας ύλης του Δημοσίου από τις δραστηριότητες της ψηφιακής οικονομίας και παρακολουθεί τις εξελίξεις στη Γαλλία και τις άλλες χώρες που εφαρμόζουν ανίστοιχα μέτρα» υπογράμμισε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
«Ωστόσο, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι χωρίς συνεννόηση σε ευρωπαϊκό ή και παγκόσμιο επίπεδο, με τρόπο που θα κλείσει τις τρύπες του διεθνούς φορολογικού συστήματος για τις ψηφιακές επιχειρήσεις, είναι αδύνατη η πραγματική αντιμετώπιση του προβλήματος, γι’ αυτό θέλουμε να ελπίζουμε ότι η σχετική πρωτοβουλία του ΟΟΣΑ θα προχωρήσει και θα παράγει στο εγγύς μέλλον μια πραγματική λύση», τόνισε ο Έλληνας βουλευτής.
«Η απώλεια εσόδων που προκύπτει από τα κενά του υφιστάμενου διεθνούς φορολογικού συστήματος είναι ιδιαίτερα οδυνηρή για κράτη που έως πρόσφατα αντιμετώπισαν πολλά δημοσιονομικά προβλήματα, όπως η Ελλάδα. Πρέπει συνεπώς να προχωρήσουμε γρήγορα στη φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες και να παρέχουμε στους πολίτες μας το επίπεδο της κοινωνικής πρόνοιας, της υγείας και της εκπαίδευσης που απαιτούν και αξίζουν», κατέληξε ο Έλληνας βουλευτής.
Στις «7ες Κοινοβουλευτικές Ημέρες του ΟΟΣΑ»(7th OECD Parliamentary Days), Συνέδριο του ΟΟΣΑ, με τη συμμετοχή εκπροσώπων Εθνικών Κυβερνήσεων και Εθνικών Κοινοβουλίων από όλες τις χώρες μέλη του Οργανισμού, βρέθηκε και μίλησε χτες ο βουλευτής Ηλείας και Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, Μάκης Μπαλαούρας.
Ο Μάκης Μπαλαούρας συμμετείχε με παρεμβάσεις του, μιλώντας κατά τη χθεσινή συνεδρίαση για τα προβλήματα στέγασης.
Δε μας έφτανε η κρίση, ήρθε και το AirBnB
Για τη στέγαση, ο Έλληνας βουλευτής εξέφρασε αρχικά τη διαπίστωση ότι «η πρόσβαση σε κατάλληλη στέγη, με οικονομικούς όρους που μπορούν να αντέξουν τα νοικοκυριά είναι κομβικής σημασίας για τον περιορισμό της φτώχειας και την ισότητα των ευκαιριών:
«Στην Ελλάδα, η αύξηση του τουρισμού των πόλεων, με την είσοδο της πλατφόρμας AirBnB, η οποία έχει επιφέρει μία άνευ προηγουμένου συγκέντρωση των τουριστών στα ιστορικά κέντρα των πόλεων, έχει εκτοπίσει τους μόνιμους κατοίκους. Ιδιαίτερα στις περιοχές, όπου ο τουρισμός είναι σε εποχιακή βάση, αστικές ζώνες ερημοποιούνται από ανθρώπους και κοινωνικές δραστηριότητες, γιατί η δυνατότητα στέγασης είναι ουσιαστικά απαγορευτική», επεσήμανε ο βουλευτής.
«Όπως και σε άλλες χώρες του ΟΟΣΑ, έτσι και στην Ελλάδα υπάρχουν προβλήματα υπερχρέωσης των νοικοκυριών και κόκκινων στεγαστικών δανείων. Στην Ελλάδα ωστόσο, δεδομένου ότι είχαμε μια μεγάλη οικονομική κρίση, αντιμετωπίζουμε συν τοις άλλοις, υψηλά ποσοστά ανεργίας και φτώχειας, που οξύνουν την κατάσταση», συνέχισε ο Μάκης Μπαλαούρας. «Καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα ελληνικά νοικοκυριά δίνουν για στέγαση το 24% των εισοδημάτων τους, τυχόν εγκατάλειψη των υπερχρεωμένων και σε πολλές περιπτώσεις άνεργων ιδιοκτητών ακινήτων στην τύχη τους, θα σήμαινε μαζικές εξώσεις, δηλαδή αύξηση των ανισοτήτων, της φτώχειας και των αστέγων.Για το λόγο αυτό, η κυβέρνηση προχωρά σε σημαντικές παρεμβάσεις». Ο βουλευτής συνέχισε, αναφέροντας επιγραμματικά τα σημαντικότερα μέτρα:
Η ελληνική κυβερνητική πολιτική για τη Στέγαση
Πρώτον, την προστασία από πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας των πολιτών που βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία. Το μέτρο αφορά κατοικίες αξίας μέχρι ενός ορισμένου ορίου και οφειλέτες με οικογενειακό εισόδημα που δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο πλαφόν.
Δεύτερον, ένα εκτεταμένο πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου, με εισοδηματικά κριτήρια, για τουλάχιστον 300.000 οικογένειεςπου διαμένουν σε μισθωμένη κατοικία ή επιβαρύνονται με το κόστος εξυπηρέτησης στεγαστικού δανείου. Παρόμοια προγράμματα υπάρχουν εδώ και δεκαετίες σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες, φέτος όμως εφαρμόζονται πρώτη φορά και στην Ελλάδα.
Τρίτον, ένα πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης (ΚΕΑ), το οποίο απευθύνεται σε νοικοκυριά που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων και οικογενειών που αντιμετωπίζουν προβλήματα στέγης.
Τέλος, ο βουλευτής κάλεσε τους εκπροσώπους των Εθνικών Κοινοβουλίων να στηρίξουν την πρότασή του προς τον ΟΟΣΑ, «προκειμένου να αναπτύξει πολιτικές τέτοιες, που θα διασφαλίσουν την πρόσβαση όλων στη στέγαση», διευκρινίζοντας ότι για την ενοικίαση διαμερισμάτων μέσω AirBnB «πρέπει να γίνει οριοθέτηση ζωνών ενοικίασης στέγης και να θεσμοθετηθούν συγκεκριμένες υποχρεώσεις των ιδιοκτητών, όπως ισχύει και για τα τουριστικά καταλύματα», ενώ παράλληλα πρέπει να ληφθούν μέτρα «για την προστασία των πολιτών με χαμηλά εισοδήματα, που έχουν κόκκινα στεγαστικά δάνεια».
Συνέντευξη του Μάκη Μπαλαούρα στον ρ/σ Στο Κόκκινο και τον Βαγγέλη Καραγεώργο (12/2/2019)
Για τη συνταγματική αναθεώρηση
Ακόμα και ένα άρθρο να αναθεωρείτο, θα άξιζε αυτή η συνταγματική αναθεώρηση. Και αναφέρομαι στο άρθρο 86, το οποίο αφορά ουσιαστικά την ασυλία των Υπουργών. Αυτό που αντιμετωπίζουμε και στις μέρες μας, αλλά και παλιότερα: Υπουργοί να κλέβουν, να εκδίδουν χαριστικές υπουργικές αποφάσεις, όπως π.χ. με τη Novartis, αλλά αυτά να παραγράφονται μετά την επόμενη θητεία της Βουλής. Και μόνο το γεγονός ότι επανέρχεται η κανονικότητα και οι Υπουργοί θα έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους απλούς πολίτες, και στην παραγραφή και σε όλα, αρκεί. Επομένως, ας επικεντρωθεί σε αυτό το άρθρο η συζήτηση. Νομίζω ότι θα περάσει, δεν τολμάει κανένα κόμμα από αυτά που ψηφίσανε ούτε όσοι είχαν βγάλει πύρινους λόγους, δήθεν υπέρ της προστασίας του πολιτεύματος, να μην ψηφίσουν.
Από κει και πέρα, άλλα άρθρα είναι η αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τις πρόωρες εκλογές και εκλογή πέντε βουλευτών από τους απόδημους Έλληνες , όπου επιτέλους λύνεται και το θέμα της εκπροσώπησης του απόδημου Ελληνισμού. Εδώ υπάρχει μεγάλη διαφωνία με τη ΝΔ, γιατί θέλουν να παίξουν γι’ άλλη μια φορά παιχνίδια: ένας ομογενής που είναι πια 85 χρόνων, έχει δεύτερης και τρίτης γενιάς παιδιά και εγγόνια, πώς είναι δυνατόν να διαμορφώνει την πολιτική ζωή του τόπου του και του χωριού του ή και της χώρας γενικότερα, ζώντας έξω από την επικράτεια; Θα υπάρξει πρόβλεψη, ούτως ώστε αυτοί οι πέντε να εκπροσωπούν τους ανθρώπους εκείνους, που μπορούν να έχουν μια στοιχειώδη γνώση της ελληνικής πραγματικότητας.
Επίσης είναι το άρθρο 62, που αφορά και αυτό τον περιορισμό της βουλευτικής ασυλίας. Εδώ είχαμε παρατηρήσει στο παρελθόν και σ’ έναν βαθμό εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα, ότι υπάρχουν και υποθέσεις που εμπίπτουν στο αστικό δίκαιο και καλύπτονται από τη βουλευτική ασυλία! Γίνονται βεβαίως ψηφοφορίες στη Βουλή και πλέον οι βουλευτές, τουλάχιστον του ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζουν με άλλα κριτήρια. Δεν μπορεί δηλαδή μια αστική υπόθεση ή το «ποιος θα πάρει τα παιδιά» να δίνει στο βουλευτή ασυλία και να μην εκδικάζεται η υπόθεσή του!
Επίσης είναι και άλλα ζητήματα όπως οι εξεταστικές επιτροπές, που να έχει και η μειοψηφία της Βουλής το δικαίωμα να προτείνει
Είναι το άρθρο 96, που είναι μια τυπική διαδικασία εξίσωσης των στρατοδικείων με τα τακτικά δικαστήρια, ορίζει δηλαδή το πώς θα γίνονται οι δίκες και στα στρατοδικεία – η γνώμη μου είναι ότι κανονικά θα έπρεπε να καταργήσουμε τελείως τα στρατοδικεία, αλλά οι ισορροπίες δεν μας επέτρεψαν να το κάνουμε.
Άλλο ένα άρθρο είναι αυτό που αφορά την εκλογή των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών από τα 3/5 της Βουλής, ενώ μέχρι τώρα έβγαιναν σε πολλές περιπτώσεις με απλή πλειοψηφία ή με ενισχυμένη, αλλά όχι των 3/5.
Αυτά είναι τα άρθρα που πάνε προς αναθεώρηση και σε μερικά συμπίπτουμε με τη ΝΔ, όχι όμως στο περιεχόμενο, να το διευκρινίσω.
Το πρώτο βήμα θα γίνει σε αυτήν τη Βουλή και η επόμενη θα είναι ουσιαστικά η Αναθεωρητική, εφόσον περάσουν άρθρα, τουλάχιστον με 151 βουλευτές, για να πάνε μετά να ψηφιστούν από 180. Αν κάποιο από αυτά τα άρθρα ψηφιστεί με 180 από αυτήν τη Βουλή, στην επόμενη θα περάσει με 151.
Υπήρξε δήλωση του Μητσοτάκη στη Βουλή, ότι δεν θα συναινούσε σε οποιαδήποτε αναθεώρηση, φαίνεται όμως ότι δεν μπορεί πια να στηριχτεί σε αυτήν τη γραμμή και κομβικό σημείο είναι το άρθρο 86 για την ασυλία των Υπουργώ,. Εκτιμώ ότι η ΝΔ θα αναθεωρήσει τη θέση της και θα συναινέσει σε ορισμένα τουλάχιστον άρθρα της συνταγματικής αναθεώρησης.
Για τα Κόκκινα δάνεια και την προστασία της πρώτης κατοικίας
Η κυβέρνηση έχει φτιάξει ένα σχήμα, που σε πολύ χονδρικές γραμμές ακολουθεί το μοντέλο της Κύπρου. Χονδρικά λοιπόν σας λέω κι εγώ τα εξής: Καταρχήν υπάρχει μεγάλη επιμήκυνση στην πληρωμή των δανείων και στο τέλος της πληρωμής αυτών των δανείων που θα συμφωνηθούν για το ύψος του ποσού που θα πληρώνει ο δανειολήπτης, θα χαριστεί ένα μεγάλο μέρος του δανείου. Επομένως έχουμε ένα κούρεμα, έχουμε μια μεγάλη επιμήκυνση, έχουμε αφαίρεση προσαυξήσεων – αλλά προσέξτε: στη διάθεση της τράπεζας θα υπάρχει ένας πλήρης φάκελος του δανειολήπτη, όπου θα αναφέρονται και θα εξετάζονται όλα τα περιουσιακά του στοιχεία. Και αυτό είναι πολύ σωστό. Όπως ξέρετε, έγινε και μια επίθεση στην κυβέρνησή μας για πλειστηριασμούς, όπου όμως δεν μπήκε κανένα μα κανένα δάνειο πρώτης κατοικίας – κανένα σπίτι πρώτης κατοικίας ανθρώπων που δεν είχαν εισόδημα και δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν. Υπήρξαν σπίτια που τα είχαν δηλώσει ως πρώτη κατοικία και ήταν βίλες και μεζονέτες με πισίνες, αλλά κυρίως ήταν από επιχειρηματικά δάνεια. Επομένως, εάν συναινέσουν και οι τραπεζίτες, θα υπάρξουν πολύ καλές ρυθμίσεις για τα δάνεια της πρώτης κατοικίας, αλλά και γενικότερα για τα επιχειρηματικά δάνεια που δόθηκαν με ενέχυρο την πρώτη κατοικία.
«Από τη χώρα μας λείπει μια πολιτική αντιπαράθεση πάνω σε θέσεις και σε αρχές»
Η ΝΔ έχει μια καταστροφική τακτική, εξαπολύει πράγματα που δεν στέκουν με τίποτα, ενώ ταυτόχρονα δεν προβάλει και καμία πρόταση. Εγώ δεν θέλω αυτό. Εγώ θέλω μια σκληρή αντιπολίτευση, που να λέει «δάνεια πρώτης κατοικίας, κόκκινα δάνεια εν γένει – προτείνουμε αυτό, αυτό κι αυτό». Η ΝΔ δεν προτείνει τίποτα, έχουν απλώς μια επιθετικότητα και μια διαστρέβλωση των δικών μας θέσεων, είναι σε μια κατάσταση που προσπαθούν να μην τρώνε γκολ και τελικά τρώνε πολλά περισσότερα από όσα μπορούν να αντέξουν. Ακόμα και στο «Μακεδονικό» βλέπετε τι γίνεται: ο Άδωνις λέει ότι δεν θα πει ποτέ τη λέξη Μακεδονία, ένας άλλος βουλευτής, του ΠΑΣΟΚ αυτός, είπε ότι θα αποκαλεί τη χώρα πάντα Σκόπια και ο Μητσοτάκης έφτασε στο σημείο να πει ότι σε λίγο καιρό θα τη λένε όλοι Μακεδονία. Μα μέχρι τώρα, όλοι «Μακεδονία» την έλεγαν!
Λείπει δυστυχώς, και το λέω ειλικρινά, λείπει από τη χώρα μας μια πολιτική αντιπαράθεση πάνω σε θέσεις και σε αρχές. Αλλά αυτό το ποτήρι θα το πίνει συνέχεια η ΝΔ! Είναι αυτό που είπε προ μηνών ο Πρωθυπουργός, ότι θα έρχονται νομοθετήματα, τα οποία, θα αναγκάζεται να τα ψηφίζει, ένα προς ένα, είτε της αρέσουν είτε όχι, όπως π.χ. η μη περικοπή των συντάξεων, που ουσιαστικά δεν της άρεσε, αφού είναι γνωστό ότι ο Μητσοτάκης ήταν υπέρ της περικοπής των συντάξεων. Και τα κόκκινα δάνεια θα τα ψηφίσει. Όλα θα τα ψηφίσει, παρά την υπονόμευση που προσπαθεί να κάνει στις κινήσεις της κυβέρνησης.
Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα για τη Δημοκρατία και το πολιτικό σύστημα, ότι δεν έχουμε αντιπολίτευση που να έχει θέσεις και οι συγκρούσεις, οι σφοδρές αν θέλετε συγκρούσεις, να γίνονται πάνω σε θέσεις συγκεκριμένες. Επειδή στηρίζονται σε Μέσα Ενημέρωσης που διαστρεβλώνουν πάντα την πραγματικότητα και κάνουν παραπολιτική, όχι πολιτική, νομίζουν ότι έτσι θα συσπειρώσουν το εκλογικό σώμα. Δεν νομίζω όμως ότι θα δικαιωθούν.
Για τις δημοσκοπήσεις
Είναι εμφανές, ακόμα και με την απλή λογική, ότι τα γκάλοπ, όχι μόνο είναι «χτυπημένα» όπως λέμε, αλλά πάσχουν και δομικά. Όταν παίρνουν τηλέφωνο σε 1.000 ανθρώπους και απαντάνε μόνο οι 400, ενώ οι υπόλοιποι ή δεν απαντάνε ή βρίζουν στο τηλέφωνο και τους λένε «άντε πνιγείτε, κόπανοι» και άλλα τέτοια, είναι προφανές ότι το δείγμα δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικό. Αλλά πέραν αυτού, ακόμα κι αν τα ξεπεράσουμε όλα αυτά, και δεχτούμε ότι η ΝΔ προηγείται με μια α, β ή γ διαφορά, αυτό οφείλεται στη συσπείρωση. Και είναι λογικό: η ΝΔ έχει ιστορικά ένα πάγιο και μόνιμο ποσοστό γύρω στο 28 με 30% , έχει μια μεγάλη συσπείρωση που της δίνει μια διαφορά, κατά τη γνώμη μου μικρή. Εμείς έχουμε πολύ χαμηλή συσπείρωση. Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει ο καθένας από εμάς να θέσει, είναι τι γίνεται με τον κόσμο που δεν μετακινείται. Έχετε δει πουθενά αυτά τα περίφημα κουτάκια, που δείχνουν ένα κόμμα να έχει εισροή ψήφων από άλλα κόμματα ή εκροή ψήφων προς τα άλλα κόμματα; Δεν υπάρχουν πουθενά, γιατί δεν υπάρχουν μετακινήσεις προς τη ΝΔ από το ΣΥΡΙΖΑ, που είναι οι δυο μεγάλες δεξαμενές.
Πολλοί από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ είναι «μαγκωμένοι» και είναι λογικό. Υπογράψαμε ένα Μνημόνιο, δώσαμε μάχες, τώρα σιγά σιγά αναθερμαίνονται. Το βλέπω και στην Ηλεία, όπου εκλέγομαι βουλευτής, βλέπω τις σχέσεις των ανθρώπων, ακούω ανθρώπους που ήταν μαγκωμένοι, να μας λένε «μπράβο, καλά πάτε, συνεχίστε». Μάλιστα η τελευταία δημοσκόπηση της Prorata που έγινε προχθές έχει μια μεγάλη σημασία. Ποια είναι αυτή; Ότι με όλα αυτά τα προβλήματα που σας είπα, η διαφορά ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι στις 4 μονάδες και μάλιστα στις Ευρωεκλογές! Ξέρουμε ότι ιστορικά στην Ελλάδα, ιδιαίτερα το κόμμα που κυβερνούσε, έχανε κατά πολύ στις Ευρωεκλογές υπέρ άλλων κομμάτων, κυρίως μικρών κομμάτων, διότι ήταν πιο χαλαρή η ψήφος των πολιτών στις Ευρωεκλογές. Και βλέπουμε τώρα ότι η διαφορά είναι πάρα πολύ μικρή. Επομένως νομίζω ότι μέχρι τον Οκτώβρη θα έχουμε και τα πανιά μας πλήρως ανοιχτά, για να προχωρήσει το καράβι μας στα ήρεμα νερά, στα οποία έχουμε βάλει τη χώρα και στην κανονικότητα στην οποία έχει μπει πια η Ελλάδα.
Κι ένα ανέκδοτο για το τέλος..
Ο Πρωθυπουργός είχε επιστρέψει από την Κίνα, μετά από ένα πολύ κουραστικό ταξίδι 5 ημερών και την επόμενη μέρα θα πήγαινε στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Και δέχτηκε, γιατί ήταν στο χέρι του να μη δεχτεί, να γίνει συζήτηση πολιτικών Αρχηγών, που είχε ζητήσει ο Μητσοτάκης. Τον βλέπω και του λέω, «Είσαι τελείως τρελός; Είσαι νέος, εντάξει αντέχεις, αλλά έχεις και παιδιά, δεν θες να πας να τα δεις;» Μου λέει «Όποτε μου ζητάει ο Μητσοτάκης συζήτηση Αρχηγών ημερησίας διάταξης, τρίβω τα χέρια μου!» Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το παιχνίδι είναι δικό μας, αντίπαλός μας είναι ο εαυτός μας. Το θέμα που βάζω εγώ συνεχώς είναι ότι υπάρχουν θέματα στα Υπουργεία, τα οποία θα έπρεπε να τρέχουν με γρηγορότερους ρυθμούς.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη:
«Αντίπαλο δεν έχουμε! Αντίπαλός μας μπορεί να είναι μόνο ο εαυτός μας»
Εφ’ όλης της ύλης μίλησε το πρωί ο βουλευτής Ηλείας και Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων σε συνέντευξή του προς το δημοσιογράφο Βαγγέλη Καραγεώργο και τον Ρ/Σ «Στο Κόκκινο», αναφερόμενος, μεταξύ των άλλων, στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση και στις προωθούμενες ρυθμίσεις για την προστασία της πρώτης κατοικίας.
«Ακόμα και ένα άρθρο να αναθεωρείτο, θα άξιζε αυτή η συνταγματική αναθεώρηση» δήλωσε ο Μάκης Μπαλαούρας, διευκρινίζοντας ότι αναφέρεται στο άρθρο 86, που αφορά στην άρση της υπουργικής ασυλίας, έτσι ώστε στο μέλλον να αντιμετωπίζονται φαινόμενα με Υπουργούς «που έκλεβαν ή εξέδιδαν χαριστικές υπουργικές αποφάσεις, όπως π.χ. με τη Novartis, αλλά αυτά παραγράφονταν μετά την επόμενη θητεία της Βουλής. Και μόνο το γεγονός ότι επανέρχεται η κανονικότητα και οι Υπουργοί θα έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους απλούς πολίτες, και στην παραγραφή και σε όλα, αξίζει η αναθεώρηση».
Συνταγματική Αναθεώρηση
Ο Μ. Μπαλαούρας αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στο άρθρο 62, που αφορά και αυτό τον περιορισμό της βουλευτικής ασυλίας για υποθέσεις που δεν εμπίπτουν στη βουλευτική τους δράση. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «δεν μπορεί σε μια αστική υπόθεση ή στο “ποιος θα πάρει τα παιδιά” να έχει ο βουλευτής ασυλία και να μην εκδικάζεται η υπόθεσή του»!
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας αναφέρθηκε κατόπιν στη δήλωση του κ. Μητσοτάκη στη Βουλή, ότι «δεν θα συναινούσε σε οποιαδήποτε αναθεώρηση, αν δεν αλλάξει το άρθρο 16 που προστατεύει τη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για να αντικατασταθεί με την ιδιωτική», συμπληρώνοντας ωστόσο: «Απ’ ότι φαίνεται πάντως δεν θα εμμείνει σε αυτήν τη γραμμή και κομβικό σημείο είναι το άρθρο 86 για την ασυλία των Υπουργών. Δε τολμούν να μη συναινέσουν στη κατάργηση της ασυλίας των υπουργών και η ΝΔ θα συμφωνήσει σε ορισμένα τουλάχιστον άρθρα της συνταγματικής αναθεώρησης».
Προστασία πρώτης κατοικίας
Για τις ρυθμίσεις των κόκκινων δανείων και την προστασία της πρώτης κατοικίας, ο βουλευτής σημείωσε ότι «η κυβέρνηση έχει φτιάξει ένα σχήμα, με μεγάλη επιμήκυνση στην πληρωμή των δανείων, κούρεμα και αφαίρεση προσαυξήσεων, ας ξέρουν όμως όλοι ότι στη διάθεση της τράπεζας θα υπάρχει και ένας πλήρης φάκελος του δανειολήπτη, όπου θα αναφέρονται και θα εξετάζονται όλα τα περιουσιακά του στοιχεία».
Για τις δημοσκοπήσεις
Τέλος, ο Μάκης Μπαλαούρας αναφέρθηκε και στις δημοσκοπήσεις: «Όχι μόνο είναι ‘στημένες’ όπως λέμε, αλλά πάσχουν και δομικά. Όταν παίρνουν τηλέφωνο σε 1.000 ανθρώπους και απαντάνε μόνο οι 400, ενώ οι υπόλοιποι ή δεν απαντάνε ή βρίζουν, είναι προφανές ότι το δείγμα δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Αλλά ακόμα κι αν τα ξεπεράσουμε όλα αυτά, και δεχτούμε ότι η ΝΔ προηγείται με α, β ή γ διαφορά, αυτό οφείλεται στη συσπείρωση της. Και είναι λογικό: η ΝΔ έχει ιστορικά ένα πάγιο και μόνιμο ποσοστό στο 28-30%, έχει μεγάλη συσπείρωση που της δίνει μια μικρή διαφορά, κατά τη γνώμη μου. Εμείς έχουμε ακόμα χαμηλή συσπείρωση. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι δεν υπάρχουν μετακινήσεις από το ΣΥΡΙΖΑ προς τη ΝΔ».
Σχολιάζοντας μάλιστα την τελευταία δημοσκόπηση για τις Ευρωεκλογές, που έδειξε τη διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στις 4 μονάδες, ο βουλευτής εξήγησε ότι «ιστορικά στην Ελλάδα το κόμμα που κυβερνούσε, έχανε πολύ στις Ευρωεκλογές υπέρ άλλων κομμάτων διότι ήταν πιο χαλαρή και τιμωριτική η ψήφος. Και βλέπουμε ήδη ότι η διαφορά είναι πάρα πολύ μικρή. Επομένως νομίζω ότι μέχρι τον Οκτώβρη θα έχουμε και τα πανιά μας πλήρως ανοιχτά, για να προχωρήσει το καράβι μας στα ήρεμα νερά, στα οποία έχουμε βάλει τη χώρα και στην κανονικότητα που ήδη έχει μπει».
Κι ένα ανέκδοτο για το τέλος..
Ο Πρωθυπουργός είχε επιστρέψει από την Κίνα, μετά από ένα πολύ κουραστικό ταξίδι 5 ημερών και την επόμενη μέρα θα πήγαινε στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Και δέχτηκε, γιατί ήταν στο χέρι του να μη δεχτεί, να γίνει συζήτηση πολιτικών Αρχηγών, που είχε ζητήσει ο Μητσοτάκης. Τον βλέπω και του λέω, «Είσαι καλά; Είσαι νέος, εντάξει αντέχεις, αλλά έχεις και παιδιά, δεν θες να πας να τα δεις;» Μου λέει «Όποτε μου ζητάει ο Μητσοτάκης συζήτηση Αρχηγών, τρίβω τα χέρια μου!» Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το παιχνίδι είναι δικό μας, αντίπαλός μας είναι μόνο ο εαυτός μας. Το θέμα που βάζω συνεχώς είναι ότι υπάρχουν θέματα στα Υπουργεία, τα οποία θα έπρεπε να τρέχουν με γρηγορότερους ρυθμούς.
Από τη στήλη της Πατρίδας Πύργου ” Ρίψατε Σημείωμα “
Ο Δεσπότης και ο Μάκης
Να τρώμε για να ζούμε ανέφερε στην ομιλία του ο Μητροπολίτης Ηλείας κ.κ. Γερμανός και όχι να ζούμε για να τρώμε, για να συμπληρώσει ο παρευρισκόμενος της Οικονομικής Επιτροπής της Βουλής Μάκης Μπαλαούρας «ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος» για να «εισπράξει» την επιδοκιμασία του κ.κ. Γερμανού·. «Είδατε, γνώστης και των εκκλησιαστικών θεμάτων ο κ. Μπαλαούρας».
Όταν ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γίρκι Κατάινεν είχε παρουσιάσει το 2016 το λεγόμενο «σχέδιο Γιούνκερ» στη Βουλή, μια σειρά από σοβαρούς οικονομολόγους και πολιτικούς της Αριστεράς είχαν υποστηρίξει ότι, για να λειτουργήσει το σχέδιο αυτό, θα πρέπει αφενός να έχει κοινωνική ανταποδοτικότητα, δηλαδή να δημιουργεί δουλειές, και αφετέρου να μην εξαντληθεί σε γραφειοκρατικούς δαιδάλους η διαδικασία, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν οι επενδύσεις άμεσα στο πεδίο της πραγματική οικονομίας. Αρκετοί πολιτικολογούντες, ιδιαίτερα εκείνοι της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς, είχαν εκφράσει τότε τις αμφιβολίες τους απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση, της οποίας τη συντονιστική ικανότητα στο πεδίο των ιδιωτικών επενδύσεων συνεχίζουν να αμφισβητούν μέχρι σήμερα. Τα αποτελέσματα τους εκθέτουν πολιτικά. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα σήμερα σε απορροφητικότητα πόρων από το «πακέτο Γιούνκερ».
Παράλληλα, όμως, υπήρχε και μία πολύ μεγάλη, και ενδεχομένως εύλογη, αμφισβήτηση σε σχέση με το αν τα κίνητρα του «πακέτου Γιούνκερ» είναι πραγματικά αναπτυξιακά και πώς θα μπορούσε τελικά να λειτουργήσει ένας τέτοιος μηχανισμός αμιγώς τεχνοκρατικός μέσα σε ένα καθεστώς μνημονιακών περιορισμών. Δεν μπορεί κανείς να παραλείψει, επίσης, και την κριτική που ασκούσαν και κάποιοι αναλυτές της Αριστεράς, οι οποίοι δεν έβλεπαν ιδιαίτερη προοπτική εξόδου από την κρίση και με τα εργαλεία που προβλέπονταν από το «πακέτο Γιούνκερ», μέσω δηλαδή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων και της μόχλευσης κεφαλαίων από τον ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό τομέα.
Βέβαια, είχαμε -και έχουμε- αρκετά παραδείγματα ιδιωτικών επενδύσεων με δανεισμό μέσω μόχλευσης, τα οποία οδήγησαν σε επιβάρυνση των πολιτών που χρησιμοποιούν κοινωνικά αγαθά και των οποίων η κατασκευή και διαχείριση έχει συμβασιοποιηθεί με ιδιώτες. Αντίστοιχες πρακτικές συμπράξεων ιδιωτικών κεφαλαίων σε μεγάλα έργα υποδομής είχαν οδηγήσει σε καταστροφικά αποτελέσματα στο παρελθόν, όπως εκείνα των ημιτελών αυτοκινητόδρομων, που η κυβέρνηση της Αριστεράς κατάφερε τελικά να ξεμπλοκάρει και να ολοκληρώσει.
Σήμερα, τρία χρόνια μετά, η μεγάλη εικόνα είναι τελείως διαφορετική. Στην Ελλάδα έχουν κινητοποιηθεί κεφάλαια 11 δισεκατομμυρίων για 22.000 επιχειρήσεις, μέσω του «πακέτου Γιούνκερ», με χρηματοδοτήσεις και μοχλεύσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων. Όλα τα ευρωπαϊκά και εγχώρια εργαλεία συνέβαλαν, στο διάστημα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να δημιουργηθούν πάνω από 300.000 νέες θέσεις εργασίας. Τα στοιχεία ανακοινώθηκαν επίσημα από τον ίδιο τον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κατάινεν, τρία χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψή του. Το θετικό αυτής της διαδικασίας είναι, επίσης, ότι οι ιδιωτικές επενδύσεις που επιδοτήθηκαν δεν ήταν ούτε φαραωνικές ούτε καταστροφικές για το περιβάλλον και τον κοινωνικό ιστό.
Στο γενικό ερώτημα, λοιπόν, που έθεσε και ο ίδιος ο Επίτροπος Κατάινεν, ως προς το πως διαγράφεται το αύριο της Ευρώπης, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στο πεδίο της ανάπτυξης το «πακέτο Γιούνκερ» ήταν και θα συνεχίσει να είναι ένα μέσο, ανάμεσα σε πολλά άλλα, για να καταπολεμηθεί η στασιμότητα και η ύφεση. Είναι όμως αυτό αρκετό; Προφανώς, το επενδυτικό άλμα στην Ελλάδα συνδυάστηκε και με μία συγκροτημένη προσπάθεια δημοσιονομικής και οικονομικής διαχείρισης, η οποία επέτρεψε να βγει η χώρα από το μνημόνιο. Εντούτοις, υπάρχουν σημαντικά θέματα στα οποία καλούμαστε να αναζητήσουμε σοβαρές απαντήσεις. Το βασικότερο από αυτά είναι το πώς η επενδυτική αυτή ορμή θα συνεχιστεί με τρόπο βιώσιμο και πώς η απασχόληση που προκύπτει μέσα από την ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας θα γίνει πιο σταθερή και πιο ισχυρή. Απαραίτητη προϋπόθεση για τις επενδύσεις είναι οι αυξήσεις μισθών, όχι μόνο ως υποχρέωση μας στον κόσμο της εργασίας, αλλά για να αυξηθεί και η καταναλωτική δυνατότητα των πολιτών. Γι αυτό και προχθές, για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια, δόθηκαν αυξήσεις, που θα ενισχύσουν τους εργαζόμενους, αλλά ταυτόχρονα θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη.
Όμως, υπάρχει και μία νέα αναπτυξιακή διάσταση σε σχέση με το μέλλον της Ευρώπης, και αυτή είναι τα Βαλκάνια. Με την ολοκλήρωση, πριν από μερικές ημέρες, της διαδικασίας αναγνώρισης της Βόρειας Μακεδονίας, πέφτει και το τελευταίο εμπόδιο για συνανάπτυξη των Δυτικών Βαλκανίων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επενδύσει άμεσα σε κοινές αναπτυξιακές προσπάθειες των κρατών που μέχρι χθες ανταγωνίζονταν, αλλά που σήμερα καθίστανται στρατηγικοί εταίροι. Η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Βόρεια Μακεδονία, η Ρουμανία, η Σερβία και το Μαυροβούνιο θέλουν να προχωρήσουν δυναμικά μπροστά σε κοινούς πολυεπίπεδους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι πραγματικός αρωγός, όχι όπως σε τόσες άλλες περιπτώσεις που ανέλαβε δεσμεύσεις και στο τέλος δεν υλοποίησε τίποτα.
Αξίζει, επίσης, και μία αναφορά στην τοπική διάσταση του μέλλοντος της Ευρώπης. Η ανάπτυξη της περιφέρειας, μέσα από έργα πνοής, αλλά και μέσα από παρεμβάσεις που αναδεικνύουν και αξιοποιούν φυσικούς, τουριστικούς και πολιτιστικούς πόρους, μπορεί να φέρει την Ευρώπη πιο κοντά στους πολίτες. Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το Νομό Ηλείας, σημαντικά έργα έχουν προχωρήσει με την μεθοδολογία του «πακέτου Γιούνκερ» και ενίσχυσαν τις θετικές αναπαραστάσεις των πολιτών σε σχέση με την Ευρώπη.
Τέλος, σε ό,τι αφορά το μέλλον της Ευρώπης, στην οικονομία αντιπαρατίθενται δύο ιδεόκοσμοι. Αυτός της λιτότητας, του νεοφιλελευθερισμού, των ανισοτήτων και της άνισης ευρωπαϊκής ανάπτυξης, ο οποίος θρέφει την Ακροδεξιά, και ο άλλος δρόμος που είναι εκείνος της αλληλεγγύης, της ανάπτυξης, της σύγκλισης των κρατών και της εργασίας, που όχι μόνο επαναφέρει το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο, αλλά και το εμβαθύνει. Αυτή είναι και η βασική πολιτική διαχωριστική γραμμή στις επερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές και σε αυτό το δίλημμα θα πρέπει να απαντήσουμε όλοι.
* Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας
** Απόσπασμα από την εισήγηση του στη συνεδρίαση της Βουλής, παρουσία του Γίρκι Κατάινεν, με θέμα το μέλλον της Ευρώπης.
Σήμερα, οι εργαζόμενοι του ΚΔΑΠ Δήμου Ζαχάρως, του ΚΔΑΠ Δήμου Πύργου και του ΚΔΑΠ Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας συναντήθηκαν στον Πύργο με το Βουλευτή Ν. Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μάκη Μπαλαούρα.
Έκαναν γνωστά τα αιτήματα τους για μόνιμες δομές ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ στους Δήμους, με σταθερή και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και μόνιμες θέσεις εργασίας για το υπάρχον προσωπικό. Ο κ.Μπαλαούρας, αφού εξήρε το έργο και την προσφορά των εργαζομένων και των Δομών συνολικά στα παιδιά και στις οικογένειές τους, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα αιτήματά των εργαζομένων και σε συνεργασία με άλλους Βουλευτές, θα αναλάβει άμεσα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, αρχής γενομένης από την επόμενη εβδομάδα ,που θα συναντηθεί με τους αρμόδιους Υπουργούς.
Υποστήριξε πως θα κάνει ότι περνά από το χέρι του ώστε να προχωρήσει η Κυβέρνηση σε κατάθεση νομοθετικής ρύθμισης για τη θεσμοθέτηση των Δομών σε μόνιμη βάση με αναλυτικό πλάνο υλοποίησης αυτού.
Οι εργαζόμενοι ευχαρίστησαν τον Βουλευτή για τις παρεμβάσεις που θα κάνει και δήλωσαν πως θα περιμένουν νεότερα το συντομότερο δυνατόν.
