Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε ουσιαστικά το τελευταίο μεγάλο νομοσχέδιο επί μνημονίων, ένα νομοσχέδιο όμως που κυριαρχείται από θετικές διατάξεις.
Ας αρχίσουμε από τα εργασιακά και την υγεία, που κανονικά γι’ αυτά τα δυο τουλάχιστον θέματα, από αισχύνη, θα έπρεπε να εγκαταλείψετε την αίθουσα. Επαναφέρουμε το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής και επειδή το ασθενέστερο μέρος είναι οι εργαζόμενοι, γίνεται ευνοϊκότερο. Στην απόφαση του μεσολαβητή, ο μεσολαβητής λαμβάνει υπόψη του την εξέλιξη της αγοραστικής δύναμης του μισθού και όχι τα οικονομικά δεδομένα του εργοδότη, που αντιμετωπίζει το μισθό ως λειτουργικό κόστος. Η ρύθμιση αυτή θα επαναφέρει, εν τοις πράγμασι, το θεσμό της διαιτησίας που είχε κατρακυλήσει στο 2,65%. Μαζί, λοιπόν, με την επαναφορά του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων εργασίας που μετά τον Αύγουστο έρχονται και στην σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού, οι εργαζόμενοι πια βγαίνουν από την εργασιακή ζούγκλα που τους είχαν βάλει οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Στην υγεία αναρωτιέται κάποιος πολίτης – και εγώ αναρωτιέμαι και όλοι μας εδώ, αναρωτιόμαστε – γιατί αφήσατε εσείς το δημόσιο σύστημα στο χείλος της κατάρρευσης, αντίθετα γιγαντώνατε και την κυκλοφορία του ιδιωτικού τομέα – περίθαλψη, φάρμακο – με μπόλικη διαφθορά σε όλα αυτά και, ουσιαστικά, μετακυλίατε το κόστος στον πολίτη. Εμείς φέραμε την καθολική ασφάλιση, βοηθήσαμε να επιβιώσει – και όχι μόνο αυτό – αλλά και να αναβαθμιστεί το ΕΣΥ, πατάξαμε την διαφθορά, δημιουργήσαμε ένα σημαντικό κύτταρο που είναι οι ΤΟΜΥ, δηλαδή κομμάτια πρωτοβάθμιας φροντίδας που θα έχουν οικογενειακό γιατρό και ταυτόχρονα, φροντίσαμε ώστε να μην πληρώνουν την συμμετοχή τους όσοι χρησιμοποιούν γενόσημα.
Όσον αφορά τις διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών, γίνεται καταρχάς ένα μεγάλο χτύπημα στο λαθρεμπόριο καπνικών, καθιστώντας και τις καπνοβιομηχανίες συνυπεύθυνες για αποζημίωση του ελληνικού δημοσίου. Σε ότι αφορά τα φορολογικά, οι περιστασιακά ή ευκαιριακά απασχολούμενοι, άνεργοι, φοιτητές, νοικοκυρές, έχουν μείωση του φόρου όταν το πραγματικό τους εισόδημα δεν υπερβαίνει τα 6.000 ευρώ ή τα 9.500 ευρώ το τεκμαρτό. Πολλές διατάξεις του κώδικα φορολογίας εισοδήματος αλλάζουν σημαντικά προς το θετικότερο, κληρονομιές, δωρεές, γονικές παροχές, αποσβέσεις, ενθάρρυνση δωρεών προς το δημόσιο, προσδιορισμός κερδών από επιχειρηματική δραστηριότητα, χαμηλότερος συντελεστής παρακράτησης φόρου 5%, σε όσους αμείβονται με ημερομίσθιο, που είναι σημαντική αλλαγή, μείωση στο μισό της προκαταβολής φόρου σε πρόσωπα που αποκτούν έσοδα λόγω έναρξης εργασιών. Αυτό βοηθάει πάρα πολύ τους νέους επιχειρηματίες.
Τέλος, γίνονται ρυθμίσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας. Οι εργοδοτικές εισφορές για την δημιουργία νέων θέσεων εξαρτημένης εργασίας, πλήρους απασχόλησης, εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα προσαυξημένες κατά 50% για μια ολόκληρη 5ετία.
Στο κεφάλαιο κοινωνική αλληλεγγύη, οι δαπάνες στέγασης νοικοκυριού κατά μέσο όρο κυμαίνονται μεταξύ του 10% έως το 20,4%. Από τις συνολικές, δηλαδή, δαπάνες διαβίωσης το κομμάτι αυτό από 10% μέχρι 20,4% είναι οι δαπάνες στέγασης.
Αυτή η ρύθμιση αφορά ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες πολίτες, φυσικά πρόσωπα, ή να το μεταφράσουμε διαφορετικά, πεντακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά και δίνεται ενίσχυση από 70 € έως 210 €, το μήνα, είτε για ενοίκιο, είτε για δόση του δανείου πρώτης κατοικίας.
Ας πάμε στο μεσοπρόθεσμο του 2019-2022. Ο δημοσιονομικός χώρος από την υπέρβαση των πρωτογενών πλεονασμάτων, δηλώνουμε από τώρα, ότι θα χρησιμοποιηθεί για μόνιμες μειώσεις φόρων και για κάλυψη κοινωνικών αναγκών. Το 2019 θα έχουμε πλεόνασμα 700 εκατ. ευρώ υπερβάλλον πλεόνασμα, επομένως, αυτά θα οδηγηθούν για την κάλυψη της μείωσης της φορολογίας. Το 2020, από το υπερβάλλον πλεόνασμα το 75% θα πάει για μείωση φορολογίας και το 25% σε αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Το 2021 μέχρι το 2022 τα ποσά θα είναι ισόποσα, δηλαδή, 50% σε κοινωνικές δαπάνες και 50% σε μείωση φορολογίας.
Ανεργία: φέτος, θα έχουμε, πέρα από το σημαδιακό, εάν θέλετε, κατέβασμα της ανεργίας κάτω από το ένα εκατομμύριο ανέργους. Θυμίζω ότι παραλάβαμε την ανεργία γύρω στο ενάμισι εκατομμύριο ανέργους. Τώρα, σημειώθηκε εδώ και μερικούς μήνες η μείωση σε κάτω από το ένα εκατομμύριο ανέργους και φέτος, το ποσοστό θα μειωθεί στο 19,9% και θα πάει στο 14,3%, το 2022. Δεν πανηγυρίζουμε. Είναι ένα σημαντικό κατόρθωμα που έγινε για τη μείωση της ανεργίας. Δεν πανηγυρίζουμε, γιατί ακόμα και στο 14,3%, που θα φτάσουμε το 2022, είναι ένα πολύ υψηλό ποσοστό ανέργων και μεγάλων στην ηλικία που είναι χρόνια άνεργοι, αλλά και νέων ανθρώπων, που αν βρουν δουλειά πηγαίνουν στο εξωτερικό.
Επενδύσεις: από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, το 2018 προβλέπεται ότι οι επενδύσεις θα ανέλθουν στα 6,75 δις και μεταξύ 2019 και 2022, στα 29,2 δις. Δηλαδή, ποσά σημαντικά.
Υπερταμείο: ήδη τέθηκε και από συναδέλφους των άλλων κομμάτων στην αρχή της κουβέντας. Για το διαδικαστικό, θυμίζω, ότι αυτό είχε υπερψηφιστεί, σχεδόν από όλα τα κόμματα. Τότε, στις 14/8/2015 που ήμουν Εισηγητής και το θυμάμαι πολύ καλά, είχε υπογραφεί μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Τράπεζας της Ελλάδος και του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM) και υπερψηφιστεί η δημιουργία του Υπερταμείου και τι θα κάνει με τα χρήματα που θα βγάζει, τις επενδύσεις και όλα αυτά. Να μην το αναλύσω. Σήμερα δεν δίνεται τίποτα παραπάνω από ό,τι υπήρχε και πριν. Ούτε ενέχυρο δίνεται, αντίθετα, προνοεί, ότι τα όποια μερίσματα έχει το Υπερταμείο, θα πηγαίνουν στο Δημόσιο. Τότε, προβλεπόταν η σύμβαση αυτή να συμπληρωθούν οι υπογραφές. Σας το θυμίζω, γιατί είχατε πολλοί ψηφίσει, από την οντότητα για τη διαχείριση της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου που θα συστηνόταν. Δηλαδή, το 2015 δεν είχε συσταθεί το Υπερταμείο, δεν είχε ψηφιστεί νομοθετικά. Ήρθε λοιπόν η ώρα το 2016, με το νόμο 4389 που συστήθηκε και επομένως, η Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας, δηλαδή το Υπερταμείο, θα υπογράψει σαν οντότητα πια. Είναι πολύ απλό, η Διοίκηση δηλαδή του Υπερταμείου θα υπογράψει. Εάν δεν θέλουμε να το καταλάβουμε, δεν πειράζει.
Επιχειρηματικότητα: κατηγορείτε εμάς, συνάδελφοί της μείζονος και της προηγούμενης μείζονος Αντιπολίτευσης, του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ότι είμαστε εχθροί της επιχειρηματικότητας και μάλιστα όχι μόνον εδώ κατηγορείτε, άλλα νεοφιλελεύθερα thing-tank, που δεν τολμούν να μας κατηγορήσουν, γιατί υποτίθεται ότι κάνουν επιστημονική δουλειά, λένε ότι δεν προχωράμε γρήγορα, ξεχνώντας όμως να παρουσιάσουνε έστω και μία αράδα κριτικής, στα κόμματα που μέχρι τώρα μας κυβερνούσαν. Πράγματι, είμαστε εχθροί της δικής σας επιχειρηματικότητας, μιας ασύδοτης κρατικοδίαιτης και εν πολλοίς διαπλεκόμενης.
Θυμίζω το τρίγωνο, πολιτικό σύστημα – μέσα μαζικής ενημέρωσης – τράπεζες / επιχειρηματίες. Η επιχειρηματικότητα λοιπόν αυτή, με εισαγωγικά, στραγγάλιζε πόρους, στραγγάλιζε αγορές προϊόντων και δεν έχει καμία πρόνοια για αναδιοργάνωση, έρευνα και εξωστρέφεια. Στραγγάλιζε επίσης, σαν παρεπόμενο, και τις νεοφυείς επιχειρήσεις. Εώ θυμίζω ότι επενδυτές είτε Έλληνες είτε ξένοι που έρχονταν στην Ελλάδα, υπολογίζοντας το ύψος της επένδυσης, έβαζαν ένα ποσοστό που κυμαινόταν από 10% έως 20%, για μπαξίσι, τη ξαναλέω τη λέξη, για μπαξίσι, στους μεσάζοντες μιας αδυσώπητης γραφειοκρατίας
Και μάλιστα, ακόμη και με τα μπαξίσια, για να πάρουν μια άδεια, έκαναν πάνω από τρία χρόνια – αυτό γινόταν, εάν έχετε κάτι να πείτε πάνω σε αυτό, να τα επαναφέρετε για να τα κουβεντιάσουμε, αλλά δεν νομίζω ότι έχετε τίποτα να πείτε. Μάλιστα, συνάμα, κλείσατε και τις όποιες αναπτυξιακές τράπεζες που υπήρχαν, όπως την ΕΤΒΑ και την ΕΤΕΒΑ, που ενώ θα μπορούσατε να τις αναμορφώσετε, για να βοηθήσουν -δεν είχατε όμως τέτοια σκοπιμότητα- στην ανάπτυξη του τόπου. Δίνατε δάνεια που έκαναν πλούσιους τους επιχειρηματίες και οι επιχειρήσεις τους πτώχευαν, αυτό ήταν ένα κόλπο συνηθισμένο και το γνωρίζουμε αυτό και από τους εργαζόμενους που δούλευαν σε αυτές τις επιχειρήσεις και που έχουν προσπαθήσει να πάρουν και έχουν πάρει μερικές, την τύχη των επιχειρήσεών τους, στα χέρια τους, παράδειγμα η ΒΙΟΜΕΧ.
Τα πράγματα όμως άλλαξαν: το ΕΣΠΑ έχει αναπτυξιακές στοχευμένες κατευθύνσεις, κυρίως προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Είμαστε πρώτοι στην απορροφητικότητα και του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Γιούνγκερ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων, εσείς που είστε υπέρ της επιχειρηματικότητας δεν φτιάξετε ούτε ένα αδειοδοτούμενο επιχειρηματικό πάρκο. Το ξαναλέω, ούτε ένα και τα δύο με τρία που υπάρχουν είναι παράνομα, είναι ανεξέλεγκτες εστίες μόλυνσης και υποβάθμισης του περιβάλλοντος και όσοι έχουν πάει έξω από την Πάτρα, μπορούν να το δουν, και σε άλλα μέρη. Εμείς ήδη χαρτογραφήσαμε τη βιομηχανική δραστηριότητα και αρχίζουμε τη δημιουργία τους, που θα ολοκληρωθεί σε ορίζοντα δεκαετίας
Αδειοδότηση: με το νόμο 4442/2016, τα τρόφιμα και τα ποτά βρίσκονται ήδη σε καθεστώς γνωστοποίησης, δηλαδή, με 10 λεπτά, ηλεκτρονικά, παίρνεις την άδεια και μετά γίνεται ο έλεγχος, να τα ξανά-θυμίσω. Με το πολυνομοσχέδιο όλες οι μεταποιητικές που ανήκουν στην κατηγορία Β΄, της περιβαλλοντικής κατάταξης, με γνωστοποίηση ή σιωπηρή έγκριση, εγκρίνονται μετά από 60 ημέρες. Με το παρόν λοιπόν νομοσχέδιο, εντάσσονται στην εύκολη αδειοδότηση πάνω από το 90% των επιχειρήσεων, ούτε μπαξίσια, ούτε καθυστερήσεις, ούτε τίποτα, απλή ηλεκτρονική γνωστοποίηση, μετά τις εξαιρέσεις, των δραστηριοτήτων υψηλού κινδύνου.
Ιδού, η δική σας με αλισβερίσι και διαφθορά κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, ιδού η δική μας, με απλούστευση και έλεγχο και με αναπτυξιακό πρόταγμα.
Ολιστική στρατηγική για την ανάπτυξη: ποτέ δεν υπήρξε σχέδιο ανάπτυξης, πηγαίνοντας και κάνοντας. Τη δεκαετία του ογδόντα υπήρξαν οι προβληματικές επιχειρήσεις, ο περίφημος οργανισμός των προβληματικών επιχειρήσεων. Δίνατε ρευστότητα τότε, αλλά χωρίς συνολικά σχέδια αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων -μερικά από αυτά υπήρξαν πράγματι, αλλά χωρίς κλαδικές περιφερειακές ή εθνικές διασυνδέσεις- και έτσι οδηγηθήκαμε στην αποβιομηχάνιση, σε περιφερειακές ανισορροπίες και κοινωνικές ανισότητες.
Με την είσοδο στο ευρώ χάθηκε το σύνηθες και εύκολο όπλο της υποτίμησης. Μοντέλο ήταν τα μεγάλα έργα, σύμφωνα με τις επιταγές του πελατειακού σας κράτους. Η λύση: φθηνός δανεισμός. Το αποτέλεσμα, τα δίδυμα προβλήματα στην οικονομία, δηλαδή, δημοσιονομικά και ισοζύγιο πληρωμών. Έτσι η κρίση του 2009 ήρθε με σοβαρές εσωτερικές και εξωτερικές ανισορροπίες. Δηλαδή, ήμαστε γυμνοί στην Άγρια Δύση. Γιατί δεν υπήρξε ποτέ συλλογική σκέψη σε εθνικό, περιφερειακό, τοπικό επίπεδο. Δηλαδή, συντονισμένες προσπάθειες διαμόρφωσης στρατηγικής ανάπτυξης με συνέργειες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αλλά και αξιοποίηση του εξαιρετικού επιπέδου γνώσεων και ικανοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτουμε.
Εμείς, λοιπόν -και το δείξαμε με τα περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια μας- έχουμε μια άλλη αντίληψη για την ανάπτυξη, γι’ αυτό τη λέμε και «ολιστική». Θυμίζω ότι ιδιαίτερα επί Σημίτη είχαμε μια τεράστια ανάπτυξη στη χώρα μας, 4% με 4,5% κάθε χρόνο, η οποία αποδείχθηκε μη βιώσιμη, αποδείχθηκε «φούσκα», η οποία, όμως, ταυτόχρονα οδηγούσε την κοινωνία σε τρομερές ανισότητες και αδικίες. Γιατί; Γιατί ήταν πελατειακό και διεφθαρμένο το κράτος, γραφειοκρατικό το δημόσιο και δεν αξιοποιούσε τη δημόσια περιουσία, κρατικοδίαιτος ο ιδιωτικός τομέας, είχαμε φοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο, διαφθορά και η συνέπεια ήταν χαμηλοί μισθοί, ισχνότατο κοινωνικό κράτος.
Εμάς αντίθετα ο στόχος μας είναι η επαναβιομηχάνιση της χώρας με αυξημένη παραγωγικότητα. Συγκριτικό πλεονέκτημα το άριστο ανθρώπινο δυναμικό μας που βρίσκεται είτε στη χώρα μας είτε έχει μεταναστεύσει στο εξωτερικό. Διασύνδεση και συνέργειες μεταξύ των διαφόρων παραγωγικών τομέων είτε σαν κλάδοι είτε περιφερειακά του πρωτογενούς και της μεταποίησης, των μεταφορών και της εφοδιαστικής αλυσίδας, της ναυτιλίας και του φαρμακευτικού τομέα, της υγείας, του τουρισμού και του πολιτισμού και όλα αυτά δένονται με την προστασία του περιβάλλοντος.
Αλλά, όμως, δεν ξεχνάμε και το βάζουμε σημαντικό παράγοντα της αναπτυξιακής μας αντίληψης, τα συνεργατικά σχήματα, δηλαδή συνεταιρισμούς και επιχειρήσεις του κοινωνικού τομέα που έχουμε δημιουργήσει με νόμους που έχουμε ψηφίσει εμείς. Δηλαδή, συνέργειες με λίγα λόγια δημόσιου και ιδιωτικού και κοινωνικού πυλώνα. Έτσι τα δικαιώματα και οι μισθοί των εργαζομένων θα έχουν μια άλλη, διαφορετική και σοβαρή αντιμετώπιση.
Επομένως, οδηγούμαστε σε μια ολιστική ανάπτυξη, δίκαιη, βιώσιμη, κοινωνική και περιβαλλοντική.
Ευχαριστώ.
