Άρθρο του Μάκη Μπαλαούρα για την προστασία της πρώτης κατοικίας

3.000 ευρώ και πάνω + σπιταρόνα: πληρώνεις. Με λιγότερα προστατεύεσαι

Του Γεράσιμου Μπαλαούρα, βουλευτή Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ

Το έργο που ανέλαβε η κυβέρνηση είναι διττό και γι αυτό δύσκολο: από τη μια να προστατεύσει τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα και από την άλλη να εξασφαλίσει ότι τα πιο εύπορα θα επωμιστούν επιτέλους τα βάρη που τους αντιστοιχούν. Κοινωνική δικαιοσύνη και εξορθολογισμός ταυτόχρονα. Δυστυχώς, στη χώρα μας, με τη μακρά παράδοση στην οικονομική πολυσθένεια, δηλαδή στην πρακτική της απόσπασης χρημάτων από πολλές και διαφορετικές πηγές (μισθοί, νοίκια, αδήλωτη και μαύρη εργασία), καθώς και στην εκτεταμένη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή, δεν ήταν ποτέ εύκολο να εξακριβώσεις και να προσδιορίσεις με ασφάλεια τις εισοδηματικές κατηγορίες στις οποίες έπρεπε να εντάσσονται οι πολίτες. “Ποιοί θεωρούνται πλούσιοι”, “πως θα καταγραφεί το πραγματικό εισόδημα, ώστε να φορολογηθεί” και άλλα παρόμοια ερωτήματα απασχόλησαν την κοινωνία μας για δεκαετίες, χωρίς να δίνονται επαρκείς απαντήσεις. Η φτωχοποίηση μεγάλου μέρους των πολιτών κατά τη διάρκεια των μνημονίων τροφοδότησε τη συζήτηση για το “θάνατο της μεσαίας τάξης” επιβεβαιώνοντας έτσι τη ρητορεία ότι “κανένας δεν πρέπει να πληρώσει τίποτα”. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συσκοτιστούν ακόμη περισσότερο οι μεγάλες ανισότητες εντός της ελληνικής κοινωνίας, η εδραιωμένη συνήθεια όσων έχουν να πληρώσουν να το αποφεύγουν, καθώς και η επιθυμία κάποιων συμπολιτών μας να μένουν σε ακριβά σπίτια τη στιγμή που η πλειοψηφία των συμπολιτών μας δεν διανοήθηκαν ποτέ να αποκτήσουν σπίτια των 250.000 ευρώ και άνω. Έτσι δημιουργήθηκε ένα κουβάρι το οποίο η κυβέρνηση καλείται να ξεμπλέξει.

Ποίων η κατοικία προστατεύεται

Οι παρακάτω ερωτήσεις απευθύνονται σε όσους και όσες θεωρούν ότι η κυβέρνηση τους παίρνει τα σπίτια.

1)    Έχετε ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη; Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει για σας.

2)    Έχετε σπίτι αξίας ως 120.000 ευρώ για τον άγαμο οφειλέτη, προσαυξημένη κατά 40.000 ευρώ για τον έγγαμο οφειλέτη και κατά 20.000 ευρώ ανά τέκνο και μέχρι τρία τέκνα (δηλαδή μέχρι 220.000) και εισόδημα στο όριο της αξιοπρεπούς διαβίωσης (δηλαδή 1.720 ευρώ το μήνα για ζευγάρι με δύο παιδιά); Δεν έχετε να φοβάστε τίποτα. Η πρώτη κατοικία σας προστατεύεται απόλυτα.

3)    Έχετε σπίτι αξίας ως 180.000 ευρώ για τον /την άγαμο οφειλέτη, προσαυξημένη κατά 40.000 ευρώ για την/τον έγγαμο οφειλέτη και κατά 20.000 ευρώ ανά τέκνο και μέχρι 3 τέκνα (δηλαδή μέχρι 280.000) και οικογενειακό μηνιαίο εισόδημα ως 3.000 ευρώ (σε περίπτωση που έχετε δύο παιδιά); Μέσα από μια προδικαστική διαδικασία θα καθοριστεί ένα ποσό δόσης, σύμφωνα με την εμπορική και όχι την «αντικειμενική»  αξία του σπιτιού, το οποίο θα πρέπει να καταβάλετε για να διατηρήσετε το δικαίωμα προστασίας της κύριας κατοικίας σας.

 Οι παραπάνω διατάξεις καλύπτουν το 25% + 35%=60% των πιο αδύναμων δανειοληπτών, που δεν έχουν ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη. Για την πρώτη μάλιστα κατηγορία η κυβέρνηση προϋπολόγισε 100 εκ. ευρώ για το 2016, ώστε να καλύψει τις δόσεις των οικογενειών που αποδεδειγμένα δεν θα μπορούν να πληρώσουν. Για τη δε δεύτερη κατηγορία, η κυβέρνηση είχε την πρόνοια η δόση του δανείου να συνάδει με το (υποτιμημένο) ενοίκιο  που θα πλήρωνε κάποιος για παρόμοιο σπίτι. Θυμίζω ότι η μεγάλη πλειοψηφία των κύριων κατοικιών στην Ελλάδα είναι αξίας κάτω των 250.000 ευρώ, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των μηνιαίων οικογενειακών αποδοχών είναι κάτω των 3.000 ευρώ και ότι όσοι βγάζουν παραπάνω συνήθως δύνανται να πληρώνουν μία μηνιαία δόση, όπως αυτή προκύπτει ύστερα από ένα διακανονισμό με την τράπεζα.

  Θα τελειώσω απευθυνόμενος στους «άγνωστους» που στοχοποιούν τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ  στο Νομό, ως υπεύθυνους που συνέβαλλαν στο «να τους πάρουν το σπιτάκι».  Αν, ύστερα από τα παραπάνω, εξακολουθούν να θεωρούν ότι η κυβέρνηση τους παίρνει τα σπίτια, τότε μάλλον είτε δεν ανήκουν σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες είτε έχουν ακριβά σπίτια είτε συντάσσονται με τα ακραία ΜΜΕ και συμφέροντα που με κάθε τρόπο, ψέμα, λάσπη και συκοφαντία θέλουν να διαρρήξουν τη σχέση που έχει οικοδομηθεί μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των πιο ευάλωτων κοινωνικών στρωμάτων.

Πηγή https://www.ilialive.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/item/3-000-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89-%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%B5%CF%83%CE%B1%CE%B9.html

Προϋπολογισμός 2016: Μ. Μπαλαούρας (ΣΥΡΙΖΑ)

Μπαλαούρας: Ολομέλεια της Βουλής για τον Προϋπολογισμό.
•ένας προϋπολογισμός για μια χώρα σε κατάσταση πολιορκίας
•Αν δεν γινόταν ανακεφαλαιοποίηση, θα είχαμε «κούρεμα» των καταθέσεων και χρεοκοπία τραπεζών
•Θέλουμε να γίνονται κινητοποιήσεις, η κοινωνία να απαιτεί, να κάνει έντονη κριτική όταν διαπιστώνει ότι η κυβέρνηση μπορεί, πιεζόμενη, να ξεστρατίζει.

Άρθρο του Γεράσιμου Μπαλαούρα στο News247 , Ανακεφαλαιοποίηση: Η πραγματικότητα και η φτηνή αντιπολίτευση

Ο βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ απαντά σημείο προς σημείο στην κριτική που δέχεται (και εξ αριστερών) η πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Η νέα ανακεφαλαιοποίηση ήταν αχρείαστη”

Από την πρώτη στιγμή η αντιπολίτευση διατείνονταν ότι “η νέα ανακεφαλαιοποίηση ήταν αχρείαστη”. Για κακή της τύχη, όμως, όλοι και όλες πλέον γνωρίζουν πως αν οι τράπεζες δεν υπόκεινταν σε παροιμιώδη κακοδιαχείριση τα προηγούμενα πολλά χρόνια, αν, λόγω αυτής της κακοδιαχείρισης, είχαν αλλάξει οι διοικήσεις τους, αν οι προηγούμενες  κυβερνήσεις είχαν συνδέσει τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, αν..αν..αν.., τότε ίσως να μην χρειαζόταν νέα ανακεφαλαιοποίηση. Τίποτε από αυτά δε συνέβη, όμως, και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προχωρήσει σε νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Ναι, αλλά “προσέθετε άλλα 25 δις στο δημόσιο χρέος”. Τελικά, το κόστος της ανακεφαλαιοποίησης μειώθηκε σημαντικά σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις και υπολογίζεται ότι το ποσό που θα αντληθεί από τον ESM για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δεν θα ξεπεράσει τα 6 δις. ευρώ, με αποτέλεσμα να αποφευχθεί η μεγάλη αύξηση του Δημοσίου χρέους.

“Αυτή η ανακεφαλαιοποίηση είναι χειρότερη από τις προηγούμενες”

Η μόνιμη αντιπολιτευτική επωδός θέλει αυτή την ανακεφαλαιοποίηση να είναι η χειρότερη. Δυστυχώς, η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με την αντιπολίτευση για τους εξής λόγους:

1) Οι τράπεζες θα είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες (δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας 19% έναντι περίπου 10% σε επίπεδο ΕΕ) με αποτέλεσμα το τραπεζικό σύστημα να μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους καταθέτες που θέλουν να επιστρέψουν τα χρήματά τους.

2) Για πρώτη φορά συνδέθηκε η επιτυχής ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού τομέα με τη διαμόρφωση ενός συνολικού πλαισίου διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να εκμηδενιστεί η πιθανότητα ανάγκης και νέας ανακεφαλαιοποίησης στο μέλλον. Αυτή τη φορά προβλέφθηκε ένα πλέγμα δράσεων για τη βελτίωση της διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων με τη στενή παρακολούθηση των εποπτικών αρχών και την ενεργή συμμετοχή όλων των αρμόδιων Υπουργείων και φορέων.

3) Η κυβέρνηση διασφάλισε ενεργητικό ρόλο στη λειτουργία των τραπεζών.  Ενώ στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις το ελληνικό δημόσιο, που κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών των τριών σημαντικών τραπεζών, δεν είχε δικαιώματα ψήφου, τώρα αποκτά δικαιώματα ψήφου και μπορεί να ασκεί το ρόλο του. Για πρώτη φορά επίσης η ανακεφαλαιοποίηση συνδέεται με τον έλεγχο των διοικήσεων των τραπεζών, ώστε να αποφευχθούν τα “θαλασσοδάνεια” και η ανεξέλεγκτη διόγκωση των κόκκινων δανείων, που εξαΰλωναν τα κέρδη των ανακεφαλαιοποιήσεων.

4) Η νέα ανακεφαλαιοποίηση έχει σχεδιαστεί με τρόπο που να επιτρέπει την αποπληρωμή του Δημοσίου για τα ποσά που κατέβαλε. Το 25% της δημόσιας συμμετοχής θα έχει τη μορφή κοινών μετοχών και το 75% θα έχει τη μορφή ειδικών ομολογιών, των λεγόμενων CoCos. Οι ομολογίες αυτές θα έχουν υψηλό επιτόκιο (8%), άρα οι τράπεζες θα έχουν ισχυρό κίνητρο να τις εξοφλήσουν, οπότε το Δημόσιο θα πάρει πίσω τα χρήματά του. Αν πάλι μια τράπεζα χρειαστεί τις ειδικές ομολογίες για να βελτιώσει την κεφαλαιακή της επάρκεια, τότε τα CoCos θα μετατραπούν σε κοινές μετοχές με πλήρη δικαιώματα.

“Το δημόσιο ζημιώθηκε”

Μόλις τα πλεονεκτήματα της νέας ανακεφαλαιοποίησης έγιναν γνωστά, η αντιπολίτευση αναπροσάρμοσε την επιχειρηματολογία της. Τώρα, ισχυρίζεται ότι “το τραπεζικό σύστημα ξεπουλήθηκε έναντι 6 δις ευρώ σε ξένους ιδιώτες και το δημόσιο ζημιώθηκε”. Σε ότι αφορά την εκμηδένιση, ουσιαστικά, της τιμής των μετοχών των τραπεζών αυτή οφείλεται σε μια πορεία απαξίωσης του τραπεζικού συστήματος και ευρύτερα της ελληνικής οικονομίας τα χρόνια της κρίσης, καθώς στη μη αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων που έφτασαν σε πρωτοφανή επίπεδα. Επομένως η απαξίωση των τραπεζικών μετοχών είναι ένα γεγονός το οποίο είχε ήδη συντελεστεί. 

Πιο αναλυτικά, αν εξετάσουμε την εξέλιξη των χρηματιστηριακών τιμών των μετοχών των ελληνικών τραπεζών που κατείχε το ΤΧΣ  από τον Μάιο 2014 μέχρι και τον Ιούνιο πριν την επιβολή των capital controls,  θα διαπιστωθεί ότι η αξία των μετοχών του ΤΧΣ είχε αρχίσει από το 2014 να μειώνεται. Συγκεκριμένα, τον Σεπτέμβριο 2014 ήταν 16,5 δις, τον Δεκέμβριο 2014 μειώθηκε σε 14,3 δις, τον Ιανουάριο 2015 σε 10,9 δις ενώ  τον Ιούνιο  πριν την επιβολή των capital controls η αξία τους είχε φθάσει σε 6 δις περίπου.

Το μεγάλο ερωτηματικό είναι γιατί τόσο μεγάλη απομείωση της περιουσίας του ΤΧΣ;

Τι έφταιξε και τα 25,5 δις του κόστους της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης δεν εισπράχθηκαν;

Οι απαντήσεις στα ερωτηματικά αυτά είναι :

1. Οι συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια συνεχώς να αυξάνονται, παρά τις συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις, απαξίωσαν τις τράπεζες και αυτό ήταν φανερό από το 2014, που η λογιστική – χρηματιστηριακή τους αξία είχε αρχίσει ήδη να μειώνεται.
2. Οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις δεν έλυσαν τα πραγματικά προβλήματα των τραπεζών, που ήταν τα κόκκινα δάνεια, αλλά απλά μετέθεταν συνεχώς το πρόβλημα της αποτελεσματικής διαχείρισής τους.
3. Τα προβλήματα της οικονομίας της χώρας (ανεργία, ύφεση) προκάλεσαν επιδείνωση της πραγματικής οικονομίας με αποτέλεσμα να προκαλείται μεγαλύτερη απαξίωση των τραπεζών.
4. Επιπλέον, οι προηγούμενες Κυβερνήσεις διαμόρφωσαν τις συνθήκες απαξίωσης της περιουσίας του δημοσίου πρώτα με την αποδοχή της απώλειας των δικαιωμάτων της πλειοψηφίας (διατήρηση του management από το 10 % των μετόχων και περαιτέρω περιορισμό των δικαιωμάτων ψήφου) και δεύτερον με το χάρισμα των warrants στους ιδιώτες μετόχους.
5. Η έκδοση των δικαιωμάτων επαναγοράς (warrants) και η υποχρεωτική διατήρησή τους για διάστημα 5 χρόνων, στέρησε την ευχέρεια διάθεσής τους όταν οι τιμές των μετοχών ήταν συμφέρουσες. Συγκεκριμένα το διάστημα των 5 χρόνων, που θα έπρεπε να διατηρήσει το ΤΧΣ τις μετοχές, χωρίς να μπορεί να τις διαθέσει, ακόμη και αν είχαν ικανοποιητικές τιμές, ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για την μη επίτευξη εσόδων, που θα μπορούσαν να μειώσουν το χρέος των 25,5 δις της ανακεφαλαιοποίησης.

Η απάντηση στον ισχυρισμό ότι το ΤΧΣ δεν επέβαλε τη διατήρηση του ποσοστού του ΤΧΣ στις τράπεζες ή έστω ένα μίνιμουμ συμμετοχής (για παράδειγμα 20 ή 25 %), είναι ότι μια τέτοια απαίτηση θα απομάκρυνε τους ιδιώτες επενδυτές με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί το ΤΧΣ με ολόκληρο το ποσό της ανακεφαλαιοποίησης (περίπου 14,4 δις). Υπήρχε δε η πιθανότητα να είναι και πάνω από αυτό το ποσό επειδή, σύμφωνα με τους κανόνες της DGComp για την κρατική ενίσχυση, θα είχαμε νέα αποτίμηση των τραπεζών που θα δέχονταν την ενίσχυση λόγω resolution.

Όσον αφορά στην επιλογή της  διαδικασίας του βιβλίου προσφορών (book building), αυτή ήταν αναγκαία, γιατί δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για τη διαδικασία της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου, που επέβαλε τη σύγκληση γενικών συνελεύσεων με προθεσμίες προειδοποίησης και με μεγάλη πιθανότητα να μην προλαβαίναμε να γίνει η ανακεφαλαιοποίηση πριν την 1.1.2016, οπότε θα είχαμε κούρεμα καταθέσεων, που συνεπάγεται κατάρρευση της οικονομίας της χώρας.

Η διαμόρφωση τιμών κατά τη διαδικασία του book building ήταν επίσης κίνητρο για την προσέλκυση επενδυτών για να αποφευχθεί ο κίνδυνος μη κάλυψης των βασικών κεφαλαιακών αναγκών των τραπεζών.

Ο κίνδυνος της μη κάλυψης των βασικών κεφαλαιακών αναγκών από την ιδιωτική συμμετοχή ήταν μεγάλος και, αν δεν τον αποφεύγαμε θα είχαμε: α) νέα αποτίμηση με συνέπεια την αύξηση των κεφαλαιακών αναγκών και β) απομάκρυνση των ιδιωτών επενδυτών με αποτέλεσμα την κάλυψη του συνολικού ποσού από το πακέτο των 25 δις, δηλαδή αύξηση του δημοσίου χρέους.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι παρά τις δύσκολες συνθήκες για προσέλκυση ιδιωτών επενδυτών, είχαμε νέα τοποθέτηση ιδιωτικών κεφαλαίων 5 δις στις τράπεζες, γεγονός που δείχνει την εδραίωση κλίματος εμπιστοσύνης στην σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος και της ελληνικής οικονομίας.

Με την έκδοση των Cocos θα πραγματοποιηθούν σημαντικά έσοδα από το κουπόνι που έχει ορισθεί (8%).

Τα ποσοστά συμμετοχής του ελληνικού δημοσίου στις 3 τράπεζες παραμένουν σημαντικά και με την αύξηση των τιμών των μετοχών θα είναι δυνατόν να ανακτηθεί μέρος από την προηγούμενη ζημιά.

Το σημαντικότερο είναι ότι πετύχαμε τη μείωση του κόστους της ανακεφαλαιοποίησης, που είχε εκτιμηθεί αρχικά σε 25 δις και κατά συνέπεια αποφύγαμε την μεγάλη αύξηση του δημοσίου χρέους αφού τα ποσά, που θα χρειαστούν υπολογίζεται ότι θα είναι τελικά περίπου 6 δις και αυτό σε χρόνο ρεκόρ, με αποτέλεσμα να αποφύγουμε και το κούρεμα των καταθέσεων.

Μέρος του παλιού κόστους μπορεί να ανακτηθεί μέσα από τα έσοδα από τις ετήσιες πληρωμές και την τελική αποπληρωμή των cocos, καθώς και από την πώληση των κοινών μετοχών αυτής της ανακεφαλαιοποίησης σε μεσοπρόθεσμο διάστημα, όταν θα έχει ανακάμψει η οικονομία και θα έχει αυξηθεί η αξία τους, σε σημαντικά υψηλότερη τιμή από την τιμή απόκτησής τους, με αποτέλεσμα να έχουμε πολλαπλάσια έσοδα.

Σε κάθε περίπτωση, η προσέλκυση νέων ιδιωτικών κεφαλαίων που ξεπερνούν τα 5 δις. ευρώ δείχνει ότι επανέρχεται η εμπιστοσύνη στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και του εγχώριου τραπεζικού συστήματος. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος των «κόκκινων δανείων» δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις προκειμένου η νέα ανακεφαλαιοποίηση να είναι και η τελευταία.

Πηγή http://news247.gr/eidiseis/gnomes/trith-prwi-arthro-toy-gerasimoy-mpalaoura-sto-news247-anakefalaiopoihsh-h-pragmatikothta-kai-h-fthnh-antipoliteysh.3797138.html

Μπιλμπάο στη Βουλή γιατί παραγγέλνανε φραπέδες την ώρα που συζητιόταν ο προϋπολογισμός (VIDEO)

Την ώρα της συνεδρίασης μπήκε μέσα ο σερβιτόρος της Βουλής και έγραφε χαλαρός παραγγελίες.

Με ένα περιστατικό που προκάλεσε γέλια, αλλά επέφερε και το ξήλωμα ενός ακόμη μέτρου που είχε επιβάλει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ξεκίνησε η σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών όπου συζητείται ο προϋπολογισμός.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Μάκης Μπαλαούρας τα πήρε στο κρανίο γιατί την ώρα που μιλούσε ο Xρήστος Σταϊκούρας για τον κρατικό προϋπολογισμό, οι βουλευτές παραγγέλνανε καφέδες:

Τότε παρενέβη ο πρόεδρος της επιτροπής κ. Μπαλαούρας. «Προσβάλλετε τον ομιλητή με το να παραγγέλνετε την ώρα που μιλάει. Δείξτε σεβασμό στον ομιλητή και ιδίως από τη παράταξη που ανήκω και εγώ, θα παίρνετε τηλέφωνο, θα βγαίνετε έξω και θα τον παραλαμβάνετε. Τελεία και παύλα» είπε.

Αφού όλοι πίστεψαν ότι το συμβάν… έληξε, ο κ. Σταϊκούρας συνέχισε την ομιλία του. Όμως, όπως φαίνεται, κάποιοι ήθελαν απεγνωσμένα να πιούν καφέ και συνέχισαν τις παραγγελίες τους στο γκαρσόνι του καφενείου της Βουλής σαν να μην είχε συμβεί τίποτα!

Ο κ. Μπαλαούρας διέκοψε ξανά τον κ. Σταϊκούρα και με πιο επιτακτικό ύφος είπε: «Δεν θα το ξαναεπαναλάβω. Να παίρνετε τηλέφωνο να παραγγέλνετε. Η σύσταση πηγαίνει κυρίως στους βουλευτές του δικού μου κόμματος. Να σέβεστε τον ομιλητή» και χαριτολογώντας είπε ότι «έχει αρχίσει η ανάπτυξη, μπορείτε να παίρνετε τους καφέδες είτε από την αριστερή είτε από τη δεξιά είτε από τη μπροστινή πλευρά…»

Ο Μινώταυρος των τραπεζών πάλι διψάει

Άρθρο του Μάκη Μπαλαούρα για την εκ νέου σχεδιαζόμενη συρρίκνωση του τραπεζικού δικτύου, που θα σημάνει απολύσεις και κλείσιμο υποκαταστημάτων.

Μεγάλη ανησυχία έχει κυριεύσει τη κοινή γνώμη της Ηλείας από τη, αν και ανεπιβεβαίωτη επίσημα, ακόμα, ανακοίνωση της Πειραιώς, για τη συρρίκνωση του δικτύου και των υπαλλήλων της. που κόβει πρώτη το νήμα της συρρίκνωσης. Τουλάχιστον τέσσερα υποκαταστήματα της κλείνει η εν λόγω τράπεζα, Ανδραβίδας, Ανδρίτσαινας, Βαρθολομιού και Πελοπίου, όλα, δηλαδή από πόλεις με ισχυρή οικονομική παρουσία και ζωντάνια. Φήμες, μιλούν επιπλέον και για υποκατάστημα στον Πύργο. Οι κάτοικοι, αιρετοί εκπρόσωποι και φορείς, όπως το Επιμελητήριο και οι Εμπορικοί Σύλλογοι αντέδρασαν έντονα προς τις διοικήσεις της τράπεζας, καθώς και προς τη κυβέρνηση και τους βουλευτές του Νομού.

Μέχρι την ανάδειξη μου ως βουλευτή, ήμουν τραπεζικός υπάλληλος και συμμετείχα στο, τότε, ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα της ΟΤΟΕ. Έτσι γνωρίζω πολύ καλά πως σκέφτονται και πως κινούνται οι τραπεζίτες.

Η πρωτοφανής κερδοφορία τους, στις πρώτες 2-3 χώρες του ΟΟΑΣΑ και η αλληλοεξυπηρέτηση τους με το τότε πολιτικό σύστημα,  δεν τους οδήγησε σε κινήσεις μακράς πνοής, αλλά αντίθετα σε πριμοδότηση, της κερδοφόρας για αυτούς , τραπεζικής φούσκας.

Η κερδοφορία τους, παρά την προβληματική και προς έλεγχο, όπως έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, μεγέθυνση τους μέσω εξαγορών, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση της ΑΤΕ από τη Πειραιώς, δε βοήθησαν στην εξυγίανση τους. Αντίθετα, τεράστια ποσά που έφτασαν, μαζί με τις εγγυήσεις, στο απίθανο ύψος των 150 δισ.,  ποσό που επωμίστηκε ο ελληνικός λαός. Και αυτό συνέβη χωρίς οι προηγούμενες  κυβερνήσεις να διεκδικήσουν  το δικαίωμα να πάρουν μετοχές με δικαίωμα ψήφου!!

Η επιστροφή των τραπεζών σε κερδοφορία, θεωρούν, οι ίδιοι, ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αύξησης των εσόδων, αλλά μόνο με περαιτέρω συμπίεση του κόστους. Όλες οι τράπεζες θα προχωρήσουν σε κλείσιμο υποκαταστημάτων, ακόμα και εκείνων που δεν έχουν υψηλό λειτουργικό κόστος, λόγω του ότι έχουν ιδιόκτητα καταστήματα που τους χάρισαν οι κάτοικοι(βλέπε Ανδρίτσαινα με κατάστημα δώρο στην ΑΤΕ που «κληρονόμησε» η Πειραιώς)!  Θα προχωρήσουν όμως και σε σοβαρή συρρίκνωση του αριθμού των υπαλλήλων τους, επιχειρώντας την επανάληψη της πιο πρόσφορης για αυτές μέθοδο της εθελουσίας που θα επιδιώξει να φορτώσει για μια ακόμα φορά βάρη στα ασφαλιστικά ταμεία, που θα κληθεί να πληρώσει πάλι ο λαός. Ελπίζουμε, ότι η κυβέρνηση και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να μην επιτρέψουν να επαναληφθεί κάτι τέτοιο, όπως συνέβη σε όλες τις προηγούμενες εθελούσιες.  Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι το 2015 βρίσκει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα με 45.000 υπαλλήλους από 66.000 το 2008, 2.500 καταστήματα από 4.100 το 2008 και περίπου 20 τράπεζες λιγότερες.

Η Πειραιώς υλοποίησε δύο προγράμματα εθελουσίας εξόδου, στα οποία συμμετείχαν πάνω από 3.000 άτομα και πλέον το προσωπικό στην τράπεζα αριθμεί 14.420 άτομα, ενώ τα καταστήματα στην Ελλάδα μειώθηκαν σε περίπου 850.

 Πληροφορίες αναφέρουν ότι, οι συστημικές τράπεζες θα προχωρήσουν εκ νέου σε συρρίκνωση του δικτύου τους κατά 30% και σε 10.000 λιγότερους υπάλληλους.

 Η κυβέρνηση, οι βουλευτές, οι αυτοδιοικητικοί, επαγγελματικοί και επιστημονικοί φορείς οφείλουν να πιέσουν, έστω και αν το πολιτικό σύστημα απεμπόλησε τη περασμένη πενταετία τη δυνατότητα που θα είχε αν διεκδικούσε το δικαίωμα ψήφου σύμφωνα με τα χρήματα που έβαλε ο χειμαζόμενος λαός μας.

 Μεγάλο βάρος όμως θα πέσει και στο συνδικαλιστικό κίνημα και στις τοπικές κοινωνίες, ένα κίνημα που θα αναγκάσει τους τραπεζίτες να λειτουργήσουν με τις κλασσικές τραπεζικές εργασίες, σεβόμενοι τις λαϊκές ανάγκες και το δικαίωμα στην εργασία και όχι με τις αρπαχτές του κέρδους με τα παράγωγα και τις φούσκες. 
*Ο Μάκης Μπαλαούρας είναι βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή:https://www.ilialive.gr/πολιτική/item/ο-μινώταυρος-των-τραπεζών-πάλι-διψάει.html

Να ρυθμιστεί το καθεστώς εργασίας και διαμονής των μεταναστών-εργατών γης

Ο βουλευτής Ηλείας Γεράσιμος Μπαλαούρας κατέθεσε ερώτηση υπογεγραμμένη από άλλους 43 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για τις άδειες παραμονής και εργασίας των μεταναστών-εργατών γης, θέμα που έχει απασχολήσει έντονα το νομό Ηλείας τα τελευταία χρόνια.

Έχει δημιουργηθεί, και λόγω της διαχρονικών παραλείψεων από μεριά της Πολιτείας, επείγουσα και επιτακτική ανάγκη ρύθμισης του καθεστώτος εργασίας και διαμονής ενός μεγάλου αριθμού μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας ως εργάτες γης και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της παραγωγικής διαδικασίας στην ελληνική κοινωνία. Για το ευαίσθητο αυτό θέμα βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πάρει κατά καιρούς πρωτοβουλίες, που δυστυχώς μέχρι τώρα δεν προχώρησαν. Χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της πανθομολογουμένης αναγκαιότητας για επείγουσα ρύθμιση του καθεστώτος διαμονής των πολιτών τρίτων χωρών που διαμένουν στην Ελλάδα και εργάζονται ως εργάτες γης είναι η περίπτωση της Μανωλάδας. Μετά τα αιματηρά επεισόδια στη Μανωλάδα, οι Βουλευτές όλων των κομμάτων στις αγροτικές περιοχές, οι εκπρόσωποι των γεωργικών συλλόγων και των συνεταιρισμών, οι επιτελείς του Υπουργείου Εργασίας και οι προϊστάμενοι του ΙΚΑ, του ΣΕΠΕ, του ΟΑΕΔ και του ΟΓΑ, τα συνδικάτα των εργαζομένων και οι οργανώσεις προάσπισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου συνομολογούν την ανάγκη διασφάλισης θεμελιωδών εργασιακών, ασφαλιστικών και οικογενειακών δικαιωμάτων των μεταναστών εργατών γης, την ανάγκη σύννομης λειτουργίας της αγοράς εργασίας και, μέσω αυτών, και την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας και της εργασιακής εκμετάλλευσης.

Τέτοιου είδους ζητήματα εμφανίζονται συχνά σε όλες σχεδόν τις αγροτικές περιοχές της ελληνικής επικράτειας, όπως αποδεικνύουν τα περσινά γεγονότα με καταγγελίες για περιστατικά ρατσιστικής βίας και επιχειρήσεις – σκούπα στη Σκάλα Λακωνίας που οδήγησαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις τους μετανάστες εργάτες γης. Στο πλαίσιο πολλαπλών συσκέψεων, που έχουν λάβει χώρα για το ζήτημα αυτό, οι εμπλεκόμενοι φορείς παραδέχονται ομόφωνα ότι, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες της ΕΕ, ιδίως δε του Νότου, στην κατεύθυνση της νομιμοποίησης της αγοράς εργασίας και της τακτοποίησης όλων των εκφάνσεων της οικονομικής δραστηριότητας σε εθνικό, τοπικό, κλαδικό ή άλλο επίπεδο, η ένταξη ή η επαναφορά σε καθεστώς νόμιμης διαμονής των μεταναστών εργατών γης λειτουργεί ως μέσο για την επίτευξη του σκοπού, που είναι η διασφάλιση θεμελιωδών εργασιακών, ασφαλιστικών και οικογενειακών δικαιωμάτων και μέσω αυτής η καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας.

Συγκεκριμένα, η εξασφάλιση προσωρινής άδειας εργασίας σε όσους μετανάστες και μετανάστριες εργάζονται εποχιακά συνδέεται με δύο μείζονα ζητήματα, ένα ηθικής και ένα οικονομικής τάξεως. Από τη μια, λοιπόν, όταν πηγαίνουν μεικτά κλιμάκια ελεγκτών του ΙΚΑ, της εφορίας, κ.λπ. και κάνουν ελέγχους, οι μετανάστες που δεν έχουν άδεια εργασίας, για να μη συλληφθούν (επειδή, αν συλληφθούν, ο εργοδότης μετά δεν θα πάρει αυτούς, αλλά θα πάρει άλλους, ενώ θα υποστούν ταλαιπωρία από τις διωκτικές αρχές) κρύβονται άρον άρον όπου βρουν. Γίνονται με άλλα λόγια εύκολα αντικείμενο εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Άλυτο επίσης παραμένει το μεγάλο πρόβλημα της διαμονής τους, παρά την, έστω και ελλιπή πρόβλεψη του άρ.24 του ν.4258/2014, για ανθρώπινες και από θέμα υγιεινής κατάλληλες συνθήκες. Από την άλλη, δίνοντας άδειες εργασίας σε όσους μετανάστες και μετανάστριες εργάζονται εποχιακά, παρέχεται η δυνατότητα στους εργοδότες να πληρώνουν τους εργάτες γης με εργόσημο, γεγονός που εξασφαλίζει ασφάλιση σε αυτούς τους τελευταίους, έσοδα στο κράτος και αλλαγή της εικόνας των καλλιεργητών.

Για όλα τα παραπάνω ζητήματα, έχουν κατατεθεί τροπολογίες βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (στις 19/2/2014 στο Ν/Σ του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας με τίτλο «Ενιαίος Φορές Εξωστρέφειας» και στις 12/6/2015 στο Ν/Σ του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης με τίτλο «Τροποποίηση διατάξεων Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας – Προσαρμογή στην ελληνική έννομη τάξη των Οδηγιών 2011/98/ΕΕ), αλλάδυστυχώς έστω και αυτό το περιορισμένο πλαίσιο δεν προωθήθηκε.

Τούτων δοθέντων, ερωτώνται οι Υπουργοί Εσωτερικών, Εργασίας, και Αγροτικής Ανάπτυξης:

1. Σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν ώστε να εξασφαλιστεί μια άμεση, βιώσιμη και επωφελής λύση για τη ρύθμιση του καθεστώτος εργασίας και προσωρινής διαμονής ενός μεγάλου αριθμού μεταναστών που ζουν και εργάζονται ως εργάτες γης, ώστε και η ακραία εκμετάλλευσή τους να σταματήσει και το κράτος να μπορεί να εισπράττει έσοδα από το εργόσημο;
2. Προτίθενται να αξιοποιήσουν υφιστάμενες ρυθμίσεις για τη διαμονή των εργατών, ώστε άμεσα να διαβιούν σε πιο ανθρώπινες συνθήκες; Κρίνεται οριστικά επαρκής η διευθέτηση του προβλήματος της διαμονής των εργατών μόνο από τα όσα προβλέπει το άρ.24 του ν.4258/2014;

Στροφή στη Κοινωνική Οικονομία για αναζωογόνηση της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας

Του Μάκη Μπαλαούρα, Βουλευτή Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Νομός Ηλείας, ένα κομμάτι γης προνομιούχο από τη φύση και τους παλιούς κατοίκους του, για δεκαετίες περνά μια βαθιά κρίση, που τον έχει φέρει στις πρώτες θέσεις στη φτώχεια, στη κοινωνική ανέχεια, στην ανεργία και στον αναλφαβητισμό.
Με τις παρακάτω θέσεις μου, θέλω να προκαλέσω ένα σε βάθος διάλογο, όχι μόνο από επαΐοντες, αλλά κυρίως από τις ζωτικές δυνάμεις του τόπου που βρίσκονται εν υπνώσει ή σε απελπισία, προκειμένου να αναζητηθούν συλλογικές λύσεις ανάταξης του κοινωνικού ιστού και οικονομικής ανάπτυξης.

Τι είναι και τι μπορούμε να πετύχουμε με τις επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας;

Σε μια περίοδο αποεπένδυσης και υψηλής ανεργίας, υπάρχει ανάγκη τόσο για ποιοτικές επενδύσεις, όσο και η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού που είναι το μοναδικό που διαθέτει η χώρα σε αφθονία. Σε μία περίοδο που η κοινωνική συνοχή και η δημοκρατία έχουν πληγεί, η ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας μπορεί να βοηθήσει στην ανάταξη τους. Συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας 1) δεν έχουν ως στόχο το κέρδος, αλλά την απασχόληση, γι αυτό δύνανται να απασχολούν περισσότερα άτομα και με αυτό τον τρόπο να συμβάλλουν στη μείωση της ανεργίας, 2) εξασφαλίζουν ποιοτικές θέσεις εργασίας, καθώς ο εργαζόμενος δεν μετατρέπεται σε ένα γρανάζι μιας μηχανής που δεν ελέγχει, αλλά συμμετέχει ισότιμα σε όλες τις λειτουργίες της επιχείρησης, η οποία δεν τον βλέπει σαν βάρος, αλλά σαν αυτοσκοπό, 3) δίνουν μεγαλύτερες δυνατότητες μέσα από τη συνένωση των ατομικών κεφαλαίων και ικανοτήτων, 4) εξασφαλίζουν μεγαλύτερη αποδοτικότητα και μείωση κόστους των παρεχόμενων υπηρεσιών, καθώς οι εργαζόμενοι στην κοινωνική οικονομία πιστεύουν στη δουλειά που κάνουν, 5) μπορούν να καλύψουν νέες ανάγκες που λόγω έλλειψης χρημάτων του κράτους και κερδοφορίας των επιχειρήσεων δεν καλύπτονται, όπως η φροντίδα σε ηλικιωμένους, άτομα με ειδικές ανάγκες και κατ’ οίκον εξυπηρέτηση.

Γιατί να στραφούμε μέσα στην κρίση σε κοινωνικές ή συνεργατικές επιχειρήσεις;

Οι κοινωνικές ή συνεργατικές επιχειρήσεις είναι οι μοναδικές που σε παγκόσμιο επίπεδο στήριξαν τους εργαζομένους τους, δεν απέλυσαν και δεν μείωσαν δικαιώματα. Είναι επίσης οι μοναδικές που συνυπολογίζουν στους στόχους της επιχείρησης την επανένταξη των περιθωριοποιούμενων από τις κυρίαρχες πολιτικές στην οικονομική δραστηριότητα και στην κοινωνική ζωή, σε μια εποχή που το κράτος αδυνατεί και η αγορά δε θέλει να αναλάβει κρίσιμες κοινωνικές λειτουργίες. Οι συνεταιριστικές τράπεζες ήταν οι μοναδικές που δε σταμάτησαν να χορηγούν δάνεια στους πελάτες τους, ενώ, αντί να μειωθούν τα αποθέματά τους, αυξήθηκαν με νέες καταθέσεις.

Τομείς δραστηριοποίησης συνεταιριστικών- συνεργατικών επιχειρήσεων για να είναι βιώσιμες

1) Στον τουρισμό, ειδικά όπου χρειάζεται ένταση εργασίας και όχι μεγάλα κεφάλαια, γνώση της περιοχής και της ντόπιας παράδοσης (πχ. Πολιτιστικός και/ή περιβαλλοντικός τουρισμός), 2) στην αγροτική παραγωγή και στην παραγωγή τροφίμων, όπου μπορούν να αξιοποιηθούν αδιάθετες γαίες (για παλιές και νέες καλλιέργειες) και αχρησιμοποίητος μηχανολογικός εξοπλισμός, προκειμένου να αυξηθεί η παραγωγή και οι εξαγωγές, να καλυφθούν οι εγχώριες ανάγκες και να υποκατασταθούν οι εισαγωγές, 3) στις κατασκευές, όπου τόσα εγκαταλελειμμένα κτίρια θα μπορούσαν να ανοικοδομηθούν και/ή ανακαινιστούν ώστε να καλύψουν τις αυξημένες στεγαστικές, παραγωγικές και τουριστικές ανάγκες, 4) στην ανακύκλωση, όπου υπάρχουν μεγάλες ανάγκες, αλλά και δυνατότητες, τοπικών και περιφερειακών σχεδιασμών συλλογής και αξιοποίησης των απορριμμάτων πριν αυτά καταλήξουν σε χωματερές, 5) στον τομέα του ελεύθερου λογισμικού, μέσα από την αξιοποίηση του πλούσιου ανθρώπινου δυναμικού της χώρας μας, με σκοπό την προώθηση της καινοτομίας που θα προσφέρει δυναμισμό στην ελληνική κοινωνία και στις εξαγωγικές της δυνατότητες.

Τι θα κάνει η κυβέρνηση για να βοηθήσει τα συνεταιριστικά εγχειρήματα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει συμπεριλάβει στις προτεραιότητές του, ήδη από την περίοδο που βρισκόταν στην αντιπολίτευση, την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας και έχει περιγράψει σειρά απαιτούμενων μέτρων στο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Τόσο η κυβέρνηση όσο και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι διατεθειμένοι να δουλέψουν με τις τοπικές κοινωνίες ώστε να δημιουργηθεί το πλέον ευνοϊκό πλαίσιο για τον πολλαπλασιασμό και τη βιωσιμότητα των κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο αυτό μεταξύ των κυβερνητικών προτεραιοτήτων είναι:
• ενοποίηση της διάσπαρτης συνεταιριστικής νομοθεσίας,
• άνοιγμα του τραπεζικού τομέα στις κοινωνικές επιχειρήσεις, στήριξη στις συνεταιριστικές τράπεζες,
• υιοθέτηση φορολογικών πολιτικών που δημιουργούν κίνητρα και πλαίσιο βιωσιμότητας για τις συνεταιριστικές επιχειρήσεις,
• αξιοποίηση πόρων από το ΕΣΠΑ,
• αλλαγή του νομικού πλαισίου ώστε να αναλαμβάνουν οι εργαζόμενοι επιχειρήσεις που έπαψαν να λειτουργούν ή έχουν κλείσει και να εκχωρηθούν αδιάθετες γαίες και παραγωγικός εξοπλισμός σε νεοσύστατα συνεταιριστικά εγχειρήματα,
• πρωτοβουλίες για συντονισμό των τοπικών φορέων, υπηρεσιών και ενδιαφερομένων για την επιλογή συγκεκριμένων δραστηριοτήτων που θα στηριχθούν σε πρώτη φάση,
• τοποθέτηση εκπαιδευμένου προσωπικού σε κάθε περιοχή που θα αναλάβει τη στήριξη των τοπικών εγχειρημάτων,
• ενημέρωση και προβολή της κοινωνικής οικονομίας μέσω των ΜΜΕ,
• προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης για επίδοξους συνεταιριστές,
• ανάπτυξη διακρατικών σχέσεων προκειμένου να αξιοποιηθεί η εμπειρία άλλων κρατών,
• δημιουργία κεντρικού μηχανισμού και περιφερειακών μηχανισμών για την πληροφόρηση, εκπαίδευση, συμβουλευτική, διοικητική και υλική υποστήριξη των κοινωνικών επιχειρήσεων, καθώς και το συντονισμό και τη δικτύωσή τους.

Τι πρέπει να κάνει η κοινωνία

Η κοινωνική οικονομία όμως δεν πρόκειται να αναπτυχθεί, εάν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι εργαζόμενοι στους συνεταιρισμούς, οι αγρότες και οι άνεργοι που θέλουν να οικοδομήσουν ένα αντίστοιχο εγχείρημα, δεν ενεργοποιηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η κοινωνική οικονομία, η οποία στηρίζεται στην αυτενέργεια, στην πρωτοβουλία, το ενδιαφέρον, την εφευρετικότητα και τα προσόντα των μελών της, δεν είναι νοητό να σχεδιαστεί από κρατικούς ή ακαδημαϊκούς φορείς. Το κράτος πρέπει να συμπαραστέκεται, όχι όμως και να υποκαθιστά ή να πατρονάρει. Οι συνεταιρισμοί απέτυχαν στην Ελλάδα, επειδή η κατεύθυνση και ο έλεγχος ερχόταν από τα πάνω, σε πελατειακή σχέση. Δεν πρόκειται να επαναλάβουμε το ίδιο λάθος. Άλλωστε μιλάμε για εθελοντικούς συνεταιρισμούς και όχι για υποχρεωτικούς, όπως σε κάποιο βαθμό ήταν οι αγροτικοί συνεταιρισμοί. Αλλά, ακόμα και αν εξασφαλιστεί μια πιο υγιής σχέση κράτους – συνεταιρισμών, το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν, είναι και θα είναι ο ατομισμός του καθενός και της καθεμιάς που μας εμποδίζει να συνεργαζόμαστε και να αντλούμε τα οφέλη από τη συνεργασία. Αυτό, όμως, δε λύνεται με κρατική παρέμβαση. Είναι απόφαση του καθενός και καθεμιάς ξεχωριστά.

” Η Εποχή & ΜΜΕ Ηλείας”