2008-03-07

Reporter.gr " Επιτέλους! Ένας σοβαρός συνδικαλιστής "

Σημείωση: Μέρος του τι έγραψαν τα ΜΜΕ για Μάκη Μπαλαούρα στην μεγάλη απεργία του Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζα της Ελλάδος, όπου έγινε κατάληψη του Μηχανογραφικού Κέντρου με συνέπεια να κλείσει επί τρεις μέρες το Χρηματιστήριο και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληρωμών (TARGET2), δηλαδή συναλλαγές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες όλων των κρατών-μελών της ΕΕ
{Φεβρουάριος-Μάρτιος 2008}

Το *Reporter.gr είναι εξ αντικειμένου αντίθετο στη διακοπή της λειτουργίας του Χρηματιστηρίου για οποιονδήποτε λόγο και ακόμη περισσότερο στη διακοπή της λειτουργίας του συστήματος τραπεζικών συναλλαγών. Η θέση μας είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε οι υπάλληλοι της Τράπεζας της Ελλάδος να καταλάβουν το μηχανογραφικό κέντρο και να διακόψουν τις συναλλαγές.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τη θέση αυτή την εκφράσαμε αυτές τις μέρες, πολλές φορές επιθετικά. Δεν μπορούμε όμως να μη βγάλουμε το καπέλο στον κ. Γεράσιμο Μπαλαούρα, μέλος του προεδρείου του συλλόγου εργαζομένων στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Ο κ. Μπαλαούρας, είναι σπάνιο δείγμα σοβαρού συνδικαλιστή, με τεκμηριωμένο πολιτικό και εύστοχο επικοινωνιακά λόγο, με αρχές και απόψεις με τις οποίες ακόμη και αν διαφωνείς, δεν μπορείς να μη λάβεις σοβαρά υπόψη.

Τις θέσεις αυτές παρουσίασε συνοπτικά σε μια μίνι συνέντευξη της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, στον συνάδελφο Γιώργο Πουλερέ (ΤΑ ΝΕΑ, Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008, [20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ] σελ 47. Link http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=59553&wordsinarticle=%ce%9c%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%b1%cf%82

Αξίζει τον κόπο να τις διαβάσετε, ακόμη και αν διαφωνείτε με την κίνηση των υπαλλήλων της κεντρικής τράπεζας, όπως και εμείς άλλωστε:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΤΑ ΝΕΑ, Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008

Γεράσιμος Μπαλαούρας : Η κυβέρνηση αιφνιδιάζει μητέρες, νέους και παλιούς ασφαλισμένους

Το πλήρες κείμενο της παρουσίασης και συνέντευξης έχει ως εξής:

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=59553&wordsinarticle=%ce%9c%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%b1%cf%82

Γεράσιμος Μπαλαούρας ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ]

Η κυβέρνηση αιφνιδιάζει μητέρες, νέους και παλιούς ασφαλισμένους
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΕΡΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 06 Μαρτίου 2008

Η κυβέρνηση είναι αυτή που με την αδιαλλαξία και την άρνησή της να συζητήσει τα αιτήματά μας απορρύθμισε τις αγορές χρήματος, υποστηρίζει ο κ. Γεράσιμος Μπαλαούρας, μέλος του προεδρείου του Συλλόγου των Εργαζομένων στην Τράπεζα της Ελλάδος. Τονίζει δε ότι με το Ασφαλιστικό, η κυβέρνηση αιφνιδιάζει τις μητέρες, τους νέους, αλλά και τους παλιούς ασφαλισμένους με την πρωτοφανή συμπεριφορά της.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

*Η απεργία σας για το Ασφαλιστικό απορρύθμισε την ελληνική αγορά χρήματος και κεφαλαίου. Αυτός ήταν ο στόχος σας;

>>Η κυβέρνηση είναι αυτή που απορρύθμισε τις αγορές χρήματος. Η κ. Πετραλιά επί έναν μήνα έγραφε στα παλιά της τα παπούτσια τα αιτήματά μας για συνάντηση μαζί της. Οι αρμόδιοι υπουργοί πριν από 5, 4 ή 3 χρόνια ψήφιζαν νόμους που αναγνώριζαν την ανεξαρτησία των ασφαλιστικών μας ταμείων και σήμερα χωρίς επιχειρήματα ανέκρουσαν πρύμναν.

*Κάθε φορά που θα απεργείτε θα κλείνει το Χρηματιστήριο;

>>Το Χρηματιστήριο το έκλεισε η αδιαλλαξία του κ. Αλογοσκούφη.

*Προστάτευσε τους «επενδυτές» από περαιτέρω απαξίωση της αξίας των μετοχών τους, όπως συμβαίνει στις διεθνείς αγορές. Θα «παγώνουν» οι συναλλαγές του Δημοσίου;

>>Χαρούμενη η κυβέρνηση που κερδίζει από τη μη καταβολή των οικονομικών της υποχρεώσεων.

*Βλέπετε να κλιμακώνονται οι απεργιακές σας κινητοποιήσεις;

>>Η απεργία μας έχει 99,5% επιτυχία. Μπήκαν μόνο οι διευθυντές. Ακόμα και οι γραμματείς τους δήλωσαν απεργοί. Και να θέλαμε να σταματήσουμε, δεν μας αφήνουν οι συνάδελφοί μας.

*Τι πόνεσε περισσότερο απ΄ όλα την κυβέρνηση;

>>Το Χρηματιστήριο. Δεν ακούσαμε ούτε μία έκφραση λύπης για τους συνταξιούχους και τους δημοσίους υπαλλήλους που θα ταλαιπωρηθούν για να πληρωθούν.

*Θα υπάρξουν επιπτώσεις στη ρευστότητα της αγοράς;

>>Οι τράπεζες θα πατήσουν λίγο φρένο στην τεράστια κερδοφορία τους.

*Προσωπικό ασφαλείας ή ολικό μπλακάουτ στις δραστηριότητες της Κεντρικής Τράπεζας;

>>Το προσωπικό ασφαλείας, σύμφωνα με τους νόμους, καλύπτει τις «στοιχειώδεις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου», όπως μισθοί και συντάξεις. Οι παίκτες του Χρηματιστηρίου είναι οι στοιχειώδεις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου;

*Υπάρχει κάποια δραστηριότητα Κεντρικής Τράπεζας που θα έπρεπε να βρίσκεται στο απυρόβλητο;

>>Η ανεξαρτησία της από τις κυβερνήσεις και η εξάρτησή της από την κοινωνία.

*Τελικά είναι το ίδιο μια απεργία στις εμπορικές τράπεζες και το ίδιο στην Κεντρική Τράπεζα της χώρας;

>>Το αίτημα κοινό: η προάσπιση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

*Υπάρχουν παραδείγματα πρόσφατων απεργιακών κινητοποιήσεων σε άλλες κεντρικές τράπεζες της Ε.Ε. που να είχαν επιπτώσεις ανάλογες με αυτές στην Ελλάδα;

>>Πρόσφατα, στην Αυστρία, επί 3 εβδομάδες. Η Αυστριακή κ. Πετραλιά τουλάχιστον συζήτησε με τους εργαζομένους. Η προχειρότητα, ο δογματισμός και η επιθετικότητα είναι ελληνική πατέντα.

*Οι αρμόδιοι του Χρηματιστηρίου σάς κατηγορούν για ανεύθυνη συμπεριφορά. Τι τους απαντάτε;

>>Ο πρόεδρος του Χρηματιστηρίου κ. Καπράλος είχε ενημερωθεί για τον δογματισμό της κυβέρνησης. Γιατί εξακολουθεί να σιωπά;

*Το κλείσιμο του Χρηματιστηρίου Αθηνών έβλαψε την εικόνα της ελληνικής κεφαλαιαγοράς στο εξωτερικό;

>>Την εικόνα της χώρας έβλαψαν τα δομημένα ομόλογα, το στημένο παιχνίδι του Χρηματιστηρίου, οι κουμπάροι και τα DVD.

*Όταν σχεδιάζετε μια απεργιακή κινητοποίηση λαμβάνετε υπ΄ όψιν τις επιπτώσεις της στην ελληνική οικονομία;

>>Ασφαλώς, γι΄ αυτό είχαμε προειδοποιήσει τις κυβερνήσεις. Οι υπουργοί νόμιζαν ότι είχαν να κάνουν με εξωραϊστικό σύλλογο.

*Τα «συντεχνιακά συμφέροντα» προηγούνται του γενικότερου συμφέροντος;

>>Είναι συντεχνιακή διεκδίκηση η προάσπιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων;

*Πολλοί σάς θεωρούν, σε σχέση με τις αποδοχές σας, «ρετιρέ» του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Τι απαντάτε;

>>Πράγματι, μπροστά στους νέους των 600 ευρώ είμαστε ρετιρέ. Παίρνουμε τον διπλάσιο μισθό.

*Μετά το ευρώ, ο ρόλος της τράπεζας έχει μειωθεί αισθητά ή όχι;

>>Δεν εκμεταλλευτήκαμε τη μετάβαση στο ευρώ για να εκβιάσουμε την κυβέρνηση. Οι υπάλληλοι της τράπεζας πήραν άριστα. Αναβαθμίστηκαν άλλες εργασίες. Έχουμε προτείνει περισσότερη παρέμβαση. Τα Ζωνιανά και τα δομημένα θα είχαν, ίσως, αποφευχθεί.

*Είναι υπεράριθμο το προσωπικό της τράπεζας σε σύγκριση με άλλων ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών;

>>Παρά το «συντεχνιακό» μας πνεύμα, ο Σύλλογός μας υπέγραψε συμφωνία με τη διοίκηση της τράπεζας για βαθιές και ανώδυνες αναδιαρθρώσεις. Αναλογικά, το προσωπικό της Τραπέζης της Ελλάδος είναι κάτω από το μέσο όρο των κρατών της ευρωζώνης.

*Ποια είναι η σχέση του Συλλόγου με τον σημερινό διοικητή;

>>Ο κ. Γκαργκάνας είναι σκληρός εργοδότης και ακραίος στην οικονομική πολιτική. Σέβεται όμως τις καταστατικές υποχρεώσεις της τράπεζας προς το προσωπικό της, όπως για το Ασφαλιστικό τους, που είναι το ίδιο με των άλλων κεντρικών τραπεζών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

*Πόσο σας θίγουν οι ρυθμίσεις του Ασφαλιστικού;

>>Άμεσα και βάναυσα. Παράνομες, όπως αυτές του υπουργού της δικτατορίας Α. Πάτρα, ο οποίος τελικά υπαναχώρησε, από την ίδια μαζική αντίδραση των εργαζομένων της Τραπέζης της Ελλάδος. Λυπούμεθα που μια δημοκρατική κυβέρνηση δεν διδάσκεται.

*Κυβέρνηση και διοίκηση της τράπεζας σάς κατηγορούν για αιφνιδιασμό και αντιδεοντολογικές πρακτικές στην κήρυξη της απεργίας. Τι τους απαντάτε;

>>Η κυβέρνηση αιφνιδιάζει τις μητέρες, τους νέους αλλά και τους παλιούς ασφαλισμένους. Πρωτοφανής η αντιδεοντολογική συμπεριφορά της σε όλη την Ευρώπη. Εμείς; Και χαμένοι και δαρμένοι.

Πηγή: reporter.gr

at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: , , , , ,

2007-09-15

1+10 Αλήθειες για την οικονομία ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Του Μάκη Μπαλαούρα

Ο πρωθυπουργός (Κώστας Καραμανλής) στην ομιλία του στη ΔΕΘ υπογράμμισε με έμφαση ότι η Ελλάδα σημείωσε τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην ΕΕ-15. Πράγματι, από το 1996 η Ελλάδα σχηματίζεται από τους εργαζόμενους κάθε χρόνο πλούτος, κατατάσσοντας την στις πρώτες θέσεις. Ο πρωθυπουργός όμως δεν είπε τίποτα για το που στηρίζεται η ανάπτυξη της οικονομίας και ποιοι καρπώθηκαν τα χρόνια αυτά της προσόδους αυτής της ανάπτυξης. Πάει άραγε αυτός ο πλούτος στους παραγωγούς του; Ας δούμε, λοιπόν, τις άλλες αλήθειες

Αλήθεια πρώτη: Δεν θέλησε να πει ότι η ανάπτυξη είναι στρεβλή, γιατί δεν οφείλεται σε παραγωγικές επενδύσεις, αλλά στην ιδιωτική κατανάλωση, χάρις στον υπερδανεισμό των νοικοκυριών. Μια τέτοια ανάπτυξη δημιουργεί υψηλούς κινδύνους, αφενός λόγω μη εξυπηρέτησης των δανείων και αφετέρου επειδή προδιαγράφει τα προβλήματα του παραγωγικού συστήματος που θα αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον.

Αλήθεια δεύτερη: Η ψαλίδα της ανισοκατανομής διευρύνθηκε περαιτέρω. Στο φτωχότερο 10% του πληθυσμού αντιστοιχεί το 25% του συνολικού εισοδήματος, ενώ το μερίδιο για το πλούσιο το 10% του πληθυσμού ξεπερνά το 24%. Ένα στα πέντε νοικοκυριά, δηλαδή 2,4 εκατομμύρια άτομα, βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας.

Αλήθεια τρίτη: Ενώ η αύξηση της παραγωγικότητας εργασίας εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις (2006 δεύτερη), οι αυξσεις των εισοδημάτων υπολείπονται σταθερά αυτής.

Αλήθεια τέταρτη: Παρά ταύτα, ο πληθωρισμός εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις, μειώνοντας συνάμα την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Ακόμα και από την έκθεση της ΕΕ προκύπτει ότι «η απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας προέρχεται από την άφιξη των περιθωρίων κέρδους». Η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην ΕΕ-27 στο μερίδιο των κερδών του επιχειρηματικού τομέα.

Αλήθεια πέμπτη: Ο πληθωρισμός για τους 2,4 εκατομμύρια φτωχούς που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας είναι, σύμφωνα με μελέτες της Τράπεζας της Ελλάδος κατά 35% υψηλότερο του μέσου πληθωρισμού.

Αλήθεια έκτη: Μήπως άραγε οι υπόλοιποι μισθωτοί και συνταξιούχοι που δεν καταγράφονται στους φτωχούς περνάνε καλά; Ο κατώτατος μισθός βρίσκεται στο 54% της ΕΕ: 8 στους 10 μισθωτούς εργάζονται με εισόδημα από 501-1.000 €

Αλήθεια έβδομη: η παραπάνω μισθωτοί είναι οι «προνομιούχοι» του συστήματος. Γιατί υπάρχουν χιλιάδες νέοι που παίρνουν μισθό 500 € χωρίς ασφάλιση, εργασιακά δικαιώματα και συμβάσεις εργασίας. Η γενιά των 500 € συνεχώς διευρύνεται. Η μείωση της ανεργίας στο 7,3%, που πανηγυρικά προπαγανδίζει κυβέρνηση, στηρίζεται σε μορφές απασχόλησης ελαστικής εργασίας (μερική απασχόληση 3-5 ωρών την εβδομάδα, ενοικιαζόμενοι, προγράμματα ΟΑΕΔ των 8 μηνών) Πέρσι, 7 στους 10 νεοπροσληφθέντες μπήκαν στην αγορά εργασίας με ελαστικές μορφές απασχόλησης και όχι με σταθερή, ασφαλισμένη και με εργασιακά δικαιώματα εργασία.

Αλήθεια όγδοη: Επειδή μισθωτοί και συνταξιούχοι και προφανώς για τις κυβερνήσεις, αφαιρούν μεγάλο μέρος του παραγωγικού πλούτου, έρχεται η φορολογική πολιτική για να «εξορθολογήσει» τα πράγματα. Στην Ελλάδα έχει στηθεί το πιο άδικο κοινωνικό φορολογικό σύστημα. Πρώτοι στους έμμεσους φόρους, πρώτοι στην φορολογική επιβάρυνση των μισθωτών. Αντίθετα, πρώτοι στις φορολογικές απαλλαγές για κέρδη από χρηματιστηριακές συναλλαγές, μεγάλες επιχειρήσεις και τράπεζες. Ο πρωθυπουργός μάλιστα ανακοίνωσε την κατάργηση του φόρου κληρονομιάς προς όλους. Τόσο για τα προσφυγικά χαμόσπιτα της Καισαριανής, όσο και για τις πολυκατοικίες των πλουσίων και τις βίλες της Εκάλης.

Αλήθεια ένατη: Μήπως όμως η φορολογική αφαίμαξη των μισθωτών–συνταξιούχων πάει σε κοινωνικές δαπάνες; Αντιθέτως στις δαπάνες για Παιδεία, Υγεία, περιβάλλον μας κατατάσσουν στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ.

Αλήθεια δέκατη: Το ασφαλιστικό σύστημα μας λέει, έχει μεγάλο πρόβλημα. Πράγματι, η εισφοροδιαφυγή ανέρχεται στα 5,9 δισ. Η φοροκλοπή στο 1,8 δισ. δηλαδή το 30% των δαπανών του ΙΚΑ. Το κράτος χρωστά στο σύστημα ασφάλισης 8 δισ., ενώ οι ιδιώτες 7,5 δισ. Επιπλέον, ενώ η Πολιτεία πρέπει να δίνει το 1% του ΑΕΠ στα Ασφαλιστικά Ταμεία, δίνει μόλις το 0,2% Η ανασφάλιστη εργασία αυξάνεται συνεχώς. Πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι είναι ανασφάλιστοι.

Αλήθεια 10+1: Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, στα συνδικάτα, στα πανεπιστήμια, στα νοσοκομεία, στους δρόμους, προβάλουν και διεκδικούν μια άλλη πολιτική απ’ αυτήν της νεοφιλελεύθερης εκδοχής της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Μια πολιτική που θα χτυπά τις ανισότητες, θα καλύπτει τις κοινωνικές ανάγκες, θα δίνει βάρος στην Υγεία, στην Παιδεία και στο Περιβάλλον.
Πηγή: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 14 /9/ 2007

at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: ,

2007-09-09

Το οργισμένο παιδί της Greenpeace, Εφημερίδα «Metro» 6/9/2007

Του Μάκη Μπαλαούρα

Δεν έχουμε δει διαφήμιση με τόση οργή. Μπορεί οι διαφημίσεις, κυρίως κοινωνικών και πολιτικών οργανώσεων, να χρησιμοποιούν ντοκιμαντερίστικο υλικό με φυσικές καταστροφές ή «ατυχήματα» και ανθρώπους σε απελπισία, απόγνωση και πόνο,
Για πρώτη φορά όμως εμφανίζεται οργισμένο ένα παιδί. Ένα παιδί που δεν εκλιπαρεί. Δικάζει με συνοφρυωμένο ύφος και αυστηρή φωνή.
>Μας λέει:
• «με αυτό που κάνετε τα δάση και ο καθαρός αέρας θα ανήκουν στο παρελθόν, κανένα ψάρι στις θάλασσες»
> Μας προειδοποιεί κουνώντας το χέρι αυστηρά:
• «από εδώ και πέρα δεν μπορείτε να πείτε ότι δεν ήξερα».
>> Μας βάζει όμως όλους στο ίδιο τσουβάλι:
• Τον Μπους που δε τηρεί τη Συμφωνία του Κιότο για τον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, στο ίδιο τσουβάλι με τη μάνα μου που τηρεί με σεβασμό όλους τους νόμους.
• Τον Υπουργό της Κυβέρνησης Σημίτη που από τα 116.000 στρέμματα του καμένου δάσους της Πεντέλης του 1998 αναδάσωσε μόνο το 2,9% αποχαρακτηρίζοντας τα υπόλοιπα και εκχωρώντας τα σε Οικοδομικούς Συνεταιρισμούς, Εκκλησία και αετονύχηδες για να κάνουν βίλες, στο ίδιο τσουβάλι με τον συνάδελφο μου στη δουλειά που δεν έκτισε σε καμία αποχαρακτηρισμένη έκταση δάσους.
• Τον Υπουργό της Κυβέρνησης Καραμανλή που παραμονές της προκήρυξης των εκλογών έφερε νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, στο ίδιο τσουβάλι με τον γείτονα μου που τρέχει μήνες στην πολεοδομία και στη ΔΕΗ για να πάρει ρεύμα για το καθ΄ όλα νόμιμα σπίτι του.
>> Όλες τις κυβερνήσεις, που ενώ είχαν συνταγματική υποχρέωση να φτιάξουν Δασολόγιο και Κτηματολόγιο έκαναν το κοροΐδο κλείνοντας το μάτι στους οικοπεδοφάγους, στο ίδιο τσουβάλι με το μικρό αδελφό μου που εκπληρώνει εγκαίρως όλες τις υποχρεώσεις του.
• Εξισώνουν όλους αυτούς τους μπαγάσηδες με εμένα. Τον απλό ανθρωπάκο που στο κάτω κάτω της γραφής άμα συναντήσω αγανακτισμένους διαδηλωτές τους χειροκροτώ.
• Εντάξει, μπορεί να μη φταίμε όλοι το ίδιο. Εμείς να λυπόμαστε και αυτοί να κάνουν ότι λυπούνται για τους 65 νεκρούς. Αυτοί είναι οι θύτες. Και εμείς τα θύματα. Και θύτες όμως. Τουλάχιστον, επειδή τους ανεχόμαστε.
>> «Για να νικήσει η ζωή να αλλάξουμε το τοπίο» όπως γράφουν οι νέοι και οι νέες του ΣΥΡΙΖΑ, ας τους ρίξουμε στο καναβάτσο για να αρχίσει να χαμογελάει ξανά το οργισμένο παιδί.

at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: ,

2007-09-01

Μάκης Μπαλαούρας: Γιατί "εκτίθεμαι" Βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου 2007 με ΣΥΡΙΖΑ*

Είδα τον μπάρμπα Γιάννη στο σταυροπάζαρο του χωριού μου. Μόλις είχε πέσει η δικτατορία και τον «επέστρεψαν» ελεύθερο πια. Χαρούμενος αλλά και προβληματισμένος συνάμα, μου είπε: «Κοίτα, η παράταξη της Αριστεράς που στρατεύθηκες είναι σαν το σταυροπάζαρο που βρισκόμαστε τώρα. Θα εκτίθεσαι και θα κρίνεσαι συνέχεια». Πιτσιρικάς τότε, δε πολυέπιασα τον θυμόσοφο σύντροφο.

Πράγματι, από τότε εκτίθεμαι ανελλιπώς. Στη δουλειά, στη γειτονιά, στο συνδικάτο. Κάθε ενέργεια, δράση ή και αβλεψία κρίνεται συνεχώς και αυστηρά.

Στην Αριστερά όμως δεν στρατεύεσαι απλώς. Πολλές φορές επιστρατεύεσαι.

Στις αρχαιρεσίες της ΟΤΟΕ και ΓΣΕΕ, στο Οικονομικό Επιμελητήριο, στις Δημοτικές και Βουλευτικές εκλογές. Το ζητούμενο είναι να μεταφέρεις στους πολίτες, που σε μια ευαίσθητη περίοδο, όπως οι εκλογές έχουν ανοιχτά τα αυτιά τους, τις αγωνίες των εργαζομένων από τους αγώνες των συνδικάτων, και την ριζοσπαστική οργή από τους δρόμους της Γένοβας και του Πόρτο Αλέγκρε,.
Για να βοηθήσεις και εσύ στο δυνάμωμα της φωνής της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς και στη Βουλή και στους δρόμους.

Γεράσιμος (Μάκης) Μπαλαούρας
*Υποψήφιος Βουλευτής Β’ Αθηνών

Εφημερίδα ” Η Εποχή “

at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: , , ,

2006-07-18

Μαϊμού "μεταγραφή", η πως το "Βήμα κάνει τη δουλειά του «Μπέρδεψε» την Όλγα Μπαλαούρα, με μια άλλη Όλγα Μπαλαούρα

Kαι ξαφνικά ένα πρωινό της εβδομάδας που μας πέρασε το τηλέφωνο της Εποχής άρχισε να χτυπάει ασταμάτητα. “Χαριτολογώντας οι περισσότεροι ρώταγαν: “τι έγινε με την Όλγα, βρε παιδιά; Πήγε με τον Σκανδαλίδη;”

Στην αρχή αιφνιδιαστήκαμε και αμέσως μετά οργιστήκαμε. Στον καθημερινό τύπο δημοσιεύτηκαν ονόματα νέων στην ηλικία υποψηφίων της παράταξης Σκανδαλίδη. Ανάμεσά τους και το όνομα …Όλγα Μπαλαούρα. Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία, για όλους και όλες εμάς, ότι επρόκειτο για συνωνυμία. Μέχρι εδώ οκ. Ονόματα και επίθετα είναι αυτά, άρα θα υπάρχουν και κάποιες συμπτώσεις.

Writer Dimitris Psychogios, Athens, January 2017 / Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Ψυχογιός, Αθήνα, Ιανουάριος 2017

Έλα όμως που το Βήμα, στο Επταήμερο του Διόδωρου του Δημήτρη Ψυχογιού, φρόντισε να του δώσει και πολιτική διάσταση κι έτσι, χωρίς αιδώ και χωρίς να τηρηθεί η παραμικρή δημοσιογραφική δεοντολογία, δημιούργησε ένα σενάριο που ενέπλεκε την Όλγα σε μεταγραφικές κινήσεις, σε “επανάσταση” εναντίον του πατέρα της και σε αποστασιοποίηση από τον πολιτικό της χώρο.

Την ίδια ημέρα η συντρόφισσα μας Όλγα Μπαλαούρα έστειλε επιστολή διάψευσης σε όλες τις εφημερίδες και πρωτίστως στο Βήμα που την είχε “φιλοξενήσει” σε αξιοζήλευτη θέση της τελευταίας σελίδας. Το Βήμα, συνεχίζοντας τα δημοσιογραφικά του ατοπήματα, δημοσίευσε αποσπασματικά την επιστολή, αποφεύγοντας να αναφερθεί στην κριτική που του ασκούσε η Όλγα. Αντ’ αυτού, δημοσίευσε σχόλιο, με το οποίο εξέφραζε τη λύπη του που τελικά η Όλγα δεν είχε κάνει την …”επανάστασή” της και άλλα τέτοια περιπαιχτικά και δήθεν χαριτωμένα.

Εφημερίδα ” Η Εποχή “

at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: ,

2005-07-20

Συνέντευξη τύπου του ΣΥΡΙΖΑ 20.7.2005 (Πρόεδρος Αλαβάνος)

Ο Μάκης Μπαλαούρας τόνισε:

Με την ψήφιση του εργασιακού νομοσχεδίου, η Κυβέρνηση δίνει ένα ισχυρότατο χτύπημα στο εργασιακό δικαιώματα. Με τους μέχρι τώρα νόμους που ψήφισε η σκοπιμότητα της ήταν κυρίως να ανοίξει το δρόμο για νέες νομοθετικές ρυθμίσεις στο εγγύς μέλλον. ΄Έτσι έγινε με το Ασφαλιστικό των Τραπεζοϋπαλλήλων.


Το νομοσχέδιο για το ωράριο των καταστημάτων είναι η δεύτερη φάση της επίθεσης. Οι εμποροϋπάλληλοι, αλλά και οι µικροεπαγγελματίες με έναρξη την ώρα του όρθρου [5.00 π.μ.] και λήξη την ώρα του αττόδειπνου [9.00 μ.µ.]).

Με το νομοσχέδιο όμως για το εργασιακό, στο φαγητό έχουν μπει τα απαραίτητα καρυκεύματα και έχει πάρει ήδη τη βράση του. Στο καζάνι της εργασιακής ζούγκλας οι εργοδότες και κυβερνητικοί παράγοντες, έχουν στήσει το ξέφρενο χορό τους περιμένοντας να ολοκληρωθεί το µμαγείρεμα για να το ρίξουν στην κραιπάλη.

Η εργασιακή ζούγκλα

Το εργασιακό περιβάλλον στην Ελλάδα, απ' όποια πλευρά και να το κοιτάξει κανείς, είναι το χειρότερο στην Ευρώπη των 15. Μοιάζει, αν και από ορισμένες πλευρές είναι χειρότερο, με τα εργασιακό καθεστώτα που ισχύουν στα νέα κράτη της Ε.Ε. Βέβαια, από άποψη νομοθετικών ρυθμίσεων, δεν είναι από τα χειρότερα. Όμως το ελληνικό κεφάλαιο, με την ευλογία, το σιγοντάρισμα και την ανοχή του κράτους έχει βρει τους πλέον απίθανους τρόπους εκμετάλλευσης και ομηρίας των εργαζομένων. Ενοικίαση εργασίας, συμβάσεις έργου με δελτία παροχής, εργολαβία εργασίας, συμβάσεις ημέρας, άτυπες και ανασφάλιστες μορφές. Συμπληρωματικά σε αυτό το καθεστώς, έρχεται και η απόλυτη δυνατότητα απολύσεων που στην Ελλάδα είναι αναιτιολόγητη ή για τα µάτια του κόσμου με γελοίες - μη ελέγξιμες- δικαιολογίες.

Τέλος, σαν αποτέλεσμα αυτής της εργασιακής ζούγκλας έρχεται το γεγονός των εργατικών ατυχημάτων και δη των θανατηφόρων, όπου η χώρα μας κατέχει σταθερά με απόσταση την πρώτη θέση. Ήδη µόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2005 σημειώθηκαν 56 θανατηφόρα ατυχήματα. Δηλαδή 2-3 θάνατοι την εβδομάδα!

Βεβαίως το κράτος έχει φτιάξει ελεγκτικούς μηχανισμούς, Είναι όμως γνωστό ότι τους ελεγκτικούς μηχανισμούς οι Κυβερνήσεις τους θέλουν να υπολειτουργούν σπρώχνοντας τους να συντάσσονται µε το μέρος των εργοδοτών καλύπτοντας τις παρανομίες τους.

΄Έτσι, δεδομένων όλων των παραπάνω δεν είναι τυχαίο ότι στο 95% (!) των ιδιωτικών επιχειρήσεων δεν υφίσταται συλλογική εκπροσώπηση των εργαζομένων.

Η καραμέλα του ανταγωνισμού

Οι Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ συνεχώς παπαγαλίζουν την ανάγκη να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία. Ακόμα και αν μπούνε στο γήπεδο της επιχειρηματολογίας τους, ανακύπτουν κάποια κρίσιμα ερωτήματα: Η μικρή ανταγωνιστικότητα οφείλεται στους υψηλούς μισθούς, στις λίγες ώρες εργασίας ή στην απειθαρχία των εργαζομένων;

Τίποτα από αυτό φυσικό δε ισχύει. Από µμελέτη του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ για την οποία δεν έχει επιχειρηθεί η ανατροπή της, προκύπτει ότι στα 15 τελευταία χρόνια στον επιχειρηματικό τομέα της οικονομίας το κόστος εργασίας έχει μειωθεί κατά 30% με αποτέλεσμα να έχει φτάσει να βρίσκεται κατά 27% κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε. των 15. Αλλά και από άλλη πλευρά να δούμε την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, παρατηρούμε ότι κατά την περίοδο 1996-2003 ενώ η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας ανήλθε στο 4,4%, οι αυξήσεις των πραγματικών μισθών έφτασαν μόλις το 3,1%. Επομένως, ένα μεγάλο μέρος από την αύξηση της παραγωγικότητας το καρπώθηκαν οι επιχειρηματίες αυξάνοντας την κερδοφορία τους, χωρίς βέβαια να προβούν σε νέες επενδύσεις.

Παράλληλα, οι έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν πολύ περισσότερες ώρες από τους συναδέλφους τους στην Ευρώπη των 15, κατατι λιγότερο από 2 μήνες σε σχέση με το μέσο όρο της ΕΕ των 15 (1816 ετήσιες ώρες στην Ελλάδα, με 1517 του μέσου όρου).

Θέλουν και άλλα

Παρά τη δύσκολη έως τραγική κατάσταση που βιώνουν οι Έλληνες εργαζόμενοι, οι εργοδότες τα θέλουν όλα και τα θέλουν αμέσως. Η Κυβέρνηση δεν τους χάλασε χατίρι. Με το νομοσχέδιο για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας επιχειρείται η βίαιη μεταφορά υπεραξίας σε υψηλότατα επίπεδα. Σημειώνεται ότι μόνο από τη ρύθμιση που μειώνει την αποζημίωση των υπερωριών η κερδοφορία του κεφαλαίου αυξάνεται κατά 16%, λαμβανομένου υπόψη ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα αναγκάζονται να θυσιάζουν τον ελεύθερο χρόνο τους σε υπερωρίες (30%) προκειμένου να αυξήσουν το ανεπαρκές εισόδημά τους.

Από την άλλη με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας δίνεται το δικαίωμα στους εργοδότες να επιμηκύνουν μέχρι 48 ώρες εβδομαδιαίως τα ωράρια εργασίας όπως γουστάρουν και χωρίς να πληρώνουν.

Παρά το νόμο διευθέτησης (Ν. 2874/2000) πρέπει να σημειώσουμε ότι ελάχιστοι εργοδότες επιχείρησαν να συνεννοηθούν με τα συνδικάτα για διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Μόνο 6 επιχειρήσεις ζήτησαν και πήραν συμφωνίες με τα συνδικάτα. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι οι επιχειρήσεις δεν είχαν καμιά πρόθεση να έλθουν σε συμφωνία με τα συνδικάτα προκειμένου να μη δώσουν ούτε καν και τα ελάχιστα αντισταθμιστικά οφέλη. Περίμεναν να τα πάρουν όλα στην κατάλληλη συγκυρία.

Η Βουλγαρία στην Ελλάδα

Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι ο μισθωτός μπορεί να αρνηθεί είναι προκλητικά γελοίο όταν όπως αναφέρθηκε, οι απολύσεις είναι αναιτιολογήτως ελεύθερες. Από την άλλη για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις αν δεν υπάρχει συμφωνία του συνδικάτου (κλαδικό ή ομοσπονδία) ο εργοδότης θα αποταθεί στην διαιτητική επιτροπή. Εκεί ο αποφασιστικός παράγοντας θα είναι ο υπάλληλος του υπουργού Εργασίας!

Επαναφέροντας την υποχρεωτική διαιτησία καταλύει τη συλλογική αυτονομία των συλλογικών συνομιλητών (συνδικάτα-εργοδότες) που ισχύει μέχρι τώρα.

Έωλο και ψευδέστατο είναι και το κυβερνητικό επιχείρημα ότι θα αυξηθεί η απασχόληση. Αντίθετα θα ενταθεί η ανεργία γιατί λόγω του ελαστικού ωραρίου η επιχείρηση δεν θα προβαίνει σε προσλήψεις, έστω και εποχικού προσωπικού, σε περιόδους αιχμής. Παράλληλα πέραν του ωραρίου-λάστιχου θα χρησιμοποιεί και τις φτηνές υπερωρίες.

Με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας φυσικά διαλύεται η κοινωνική, προσωπική και οικογενειακή ζωή του εργαζόμενου. Θα δουλεύει 10 ώρες σε συνθήκες άσχημες (καύσωνας), με μεγάλο κίνδυνο περαιτέρω αύξησης των εργατικών ατυχημάτων. Έτσι θα παίρνει λιγότερα λεφτά, αλλά θα μπορεί να αξιοποιεί τα ρεπό το χειμώνα για να πηγαίνει για σκι στην Ελβετία.

Μεγάλη μοναξιά νιώθουν οι εργαζόμενοι. Μοναξιά γιατί ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ με διάφορους τρόπους , όχι μόνο λόγω του πρότερου βίου του, αλλά και με τη σημερινή συμπεριφορά του, που δεν επικεντρώνεται μόνο στους κ.κ. Μάνο- Ανδριανόπουλο ανέχεται τρίβοντας τα χέρια του για τις νομοθετικές ρυθμίσεις της Ν.Δ. προσδοκώντας αφενός ότι θα επιφέρουν πολιτικό κόστος για αυτή και αφετέρου γιατί θα τις βρει έτοιμες όταν θα γίνει Κυβέρνηση. Βέβαια ο Γ. Παπανδρέου αναγκάστηκε μετά από βροντερή σιωπή του να δηλώσει ότι το ΠΑΣΟΚ όταν θα γίνει Κυβέρνηση θα τις καταργήσει. Όμως το παρελθόν διδάσκει . Το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου που ήταν λιγότερο νεοφιλελεύθερο δεν κατάργησε τους αντιασφαλιστικούς και αντεργατικούς νόμους της Κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη . Πόσο μάλλον δεν θα το κάνει το εκσυγχρονιστικό και νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ. Πάντως, η Κυβέρνηση εκμεταλλευόμενη την αμφισημία του ΠΑΣΟΚ και τον αναχρονισμό του ΚΚΕ και τις αδυναμίες της υπόλοιπης Αριστεράς προχωρά με ρυθμούς ασύλληπτους ακόμα και για Κυβερνήσεις όπως του Αθνάρ ή του Μπλερ.

Και απογοήτευση όμως νιώθουν γιατί χωρίς να ευθύνονται άμεσα , βλέπουν τι έσπειραν οι ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος και πως θερίζουν τώρα τα δικαιώματά τους.

Δεν είναι λοιπόν ανεξήγητη η θρασύτητα, πέραν της ταξικής προκλητικότητας, του Προέδρου του ΣΕΒ. Παρά το γεγονός ότι η κερδοφορία του κεφαλαίου εξακολουθεί να είναι η υψηλότερη στην Ε.Ε. βρήκε ευκαιρία να ζητήσει και άλλα . Κατά τα άλλα αντικρατιστές, αλλά με το κράτος, μπίζνες και προκάτ νόμους, παραμερίζοντας τα συνδικάτα, απαιτούν περισσότερη ελαστικότητα των εργασιακών σχέσεων και μείωση στο 15% από το 32% του φορολογικού συντελεστή. Διαφορετικά οι επιχειρήσεις θα φύγουν για την Βουλγαρία . Ήδη όμως 3.500 ελληνικές επιχειρήσεις πήγαν στα Βαλκάνια.

Ε! προκειμένου να μην πάνε στη Βουλγαρία και οι υπόλοιποι, ας φέρουμε τις εργασιακές σχέσεις της γείτονος εδώ.

at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: , , ,

2005-05-08

«Γνώριζες τα βήματα ξάκρινες τους ήχους»* Για τον φίλο μου Πάνο Γεραμάνη**

Μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου που μας πέρασε, διαβάζω στην παρασκευάτικη στήλη του στα «ΝΕΑ» ότι πήγαμε μαζί σε μια ταβέρνα στην Καισαριανή και τον παίρνω τηλέφωνο.

-Ρε συ πότε πήγαμε στην ταβέρνα;

-Τα διαβάζεις έ;

Η ίδια στιχομυθία είχε επαναληφθεί και για τη μουσική του εκπομπή στο Β΄ πρόγραμμα της ΕΡΑ.
Ο αδιόρθωτος Πάνος που έφερνε το χθες στο τώρα. Στη διασκέδαση, στο ποδόσφαιρο, στους «Λαϊκούς Βάρδους», στους έρωτες, στους καημούς, στους αγώνες. Όχι σαν αναπόληση, μόνο σαν ζητούμενο του σήμερα.

Όπως έγραψε στα «ΝΕΑ» γνωριστήκαμε «στις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 1972 στην Εμπορική, την Νομική και το Πολυτεχνείο…».
Πράγματι ένα σούρουπο του Μάη του ‘72 πήγαμε, μαζί με τον Δημήτρη Παπαχρήστο, στις εφημερίδες «δύο περίεργοι έως ύποπτοι άνθρωποι λόγω του θράσους σας» όπως μας είχε πει ο Μηνάς Παπάζογλου που κρατούσε την φοιτητική στήλη στα «ΝΕΑ» για να δώσουμε για δημοσίευση ένα κείμενο με υπογραφές φοιτητών της ΑΣΟΕΕ, οι οποίοι διεκδικούσαν την διεξαγωγή «ελεύθερων και δημοκρατικών εκλογών» στον Σύλλογο φοιτητών της σχολής.
Ο υπεύθυνος της στήλης στην «Ακρόπολη» πήρε με ευγένεια το χαρτί με τις υπογραφές.
Κατεβαίνοντας στο ισόγειο της Φειδίου κοντοσταθήκαμε σιγοψιθυρίζοντας ποια θα ήταν η επόμενή εφημερίδα που θα επισκεπτόμασταν για να αποφύγουμε τις κακοτοπιές.

Τότε ξαφνικά ένας χοντρός, αλλά ευκίνητός τύπος με ζωντανά μάτια μας έκανε νόημα να πάμε στη γωνία σ’ ένα τυροπιτάδικο. Έβγαλε από το σακάκι του το χαρτί με τις υπογραφές και μας είπε. «Δε χρειάζεται να δώσετε τις υπογραφές, τις δείξετε, είπατε τα ονόματα σας πάρτε τις, γιατί μπορεί να της πάρει Ασφάλεια».

Ήταν ο Πάνος Γεραμάνης. Από κείνη τη στιγμή έγινε ο άνθρωπος μας με τον έξω κόσμο. Με συνθηματικούς τρόπους του δίναμε την είδηση κι αυτός την έστελνε στο Παρίσι και από εκεί στο BBC, στην «Ντόϊτσε Βέλε», στην «Φωνή της Αλήθειας». Γίναμε φίλοι καρδιακοί. Τα μεσημέρια στο υπόγειο ταβερνάκι της πλατείας Εξαρχείων. Και για ξεκούραση και για κάθε άλλη χρήση στην γκαρσονιέρα του παραδίπλα. Μια γκαρσονιέρα γεμάτη με μεγεθυμένες φωτογραφίες από όλες τις δίκες των κλιμακίων του Ρήγα Φεραίου. Αργότερα έβαλε και τις δικές μας που έπαιρνε από το φωτογραφικό τμήμα της «Ακρόπολης».

Όταν στρατευθήκαμε ήτανε η μόνη η μόνιμη και σίγουρη επαφή για να μας δίνει πληροφορίες. Κυρίως κουράγιο.

Όταν μας συνέλαβε η ΕΣΑ έψαξε τρόπο να ενημερώσει τις οικογένειές μας, ενώ αμέσως μετά έδωσε την είδηση στους ξένους ραδιοφωνικούς σταθμούς, με υπερβολές για την δράση μας, προκειμένου, παρέχοντας μας μία κάποια δημοσιότητα, να μας προστατεύσει να μην υποστούμε ανεπανόρθωτη βλάβη.

Μετά την ΕΣΑ μας πήγαινε κάθε βράδυ με ταξί, που αλλάζαμε 2-3 φορές για συνωμοτικούς λόγους, σε ταβέρνες που ούτε καν θυμάμαι που βρίσκονται. Πολλές φορές μαζί με το φίλο και συνάδελφο του τον Γιώργο Λεονταρίτη. Από τα Τουρκοβούνια, στη Καισαριανή και από εκεί στην Κυψέλη ή στις Κουκουβάουνες. Ίσως τότε του κόλλησε η ιδέα να γράφει στα «ΝΕΑ» -πια- για τις λαϊκές ταβέρνες, συντηρώντας όμως και το καταστροφικό, όπως αποδείχτηκε πάχος του. Θυμάμαι μάλιστα, λίγο μετά την μεταπολίτευση επιστρέφοντας από την κηδεία του Βάρναλη, βοηθούντος και του σκοταδιού, ο Πάνος πάτησε σένα τάφο και έπεσε μέσα, με κατάληξη να τον πάμε στο νοσοκομείο για το τσακισμένο πόδι του.

Αργότερα λιγόστεψαν οι επαφές μας. Εγώ για σπουδές και στο ΚΚΕ Εσωτερικού, ο Πάνος στο ΚΚΕ, αργότερα στο ΝΑΡ. Μετά και πάλι ξανά στο ΚΚΕ.

Βρισκόμαστε πια, είτε τυχαία είτε με αφορμή κάποια εκπομπή ή γραφτό του σαν παλιοί εραστές που τους χώρισε η απόσταση και αμήχανα στην αρχή κοιτάζονται μέχρι να αρχίσουν τα γλυκόλογα, τα καλαμπούρια και τα πειράγματα.

Είναι σίγουρο, πως ο Πάνος που ποτέ δεν έμεινε ευχαριστημένος με τη δουλειά του, θα χαιρόταν σαν παιδί, αν ήξερε το τι έγραψαν και τι είπαν για το πρόσωπο του σεμνοί άνθρωποι του λαϊκού τραγουδιού, θρύλοι των γηπέδων, άνθρωποι των γραμμάτων, αλλά κυρίως απλοί μεροκαματιάρηδες που τον γνώριζαν μόνο από τους «λαϊκούς βάρδους» του. Του αξίζει με το παραπάνω. Ατόφιος, λαϊκός, φιλότιμος, υπεύθυνος, σεμνός. Σύντροφος. Από τους αγαπημένους μου. Το μεγαλύτερο της ζωής διαπιστευτήριο που πήρα ποτέ, ήταν αυτό που έγραψε για μένα «ήταν της δικής μου συντροφιάς από το 1972».

Στο καλό σύντροφε και φίλε Πάνο.

ΥΣ. Εκ των υστέρων, μετά τις απώλειες, αντιλαμβανόμαστε το πεπερασμένο του χρόνου. Πολλές φορές συζητήθηκε στην «Εποχή» να του πάρουμε συνέντευξη. Δυστυχώς από αναβολή σε αναβολή, είλωτες της καθημερινότητας, ήλθε το Μεγάλο Σάββατο και ο Πάνος δεν μπορεί πια να μας κάνει πιο καλούς, πιο σοφούς, πιο αισιόδοξους…

*Από τον στίχο «Γνώριζες τα βήματα ξέκρινα τους ήχους
και φωτιές ανάβαμε με σβηστή φωνή
τις βραδιές συνθήματα γράφαμε στους τοίχους
πέφταμε φωνάζοντας κάτω οι Γερμανοί!»,

του Λευτέρη Παπαδόπουλου, από το ποίημα «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» που λογοκρίθηκε και δεν ακουγόταν στις πολλές εκτελέσεις αυτού του τραγουδιού. Για πρώτη φορά ακούστηκε σε συναυλία με τον Σταύρο Ξαρχάκο και το Γιώργο Νταλάρα τον Μάιο του 1988.

**Ο Πάνος Γεραμάνης ήταν δημοσιογράφος, παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών, βιογράφος, συγγραφέας και ερευνητής της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Μαθητής το 1964, εξέδιδε την εφημερίδα «Αγροτική Φωνή της Χαλκίδας», για να συνεργαστεί στη συνέχεια με πλήθος καθημερινών ή μη εντύπων. Αθλητικές (Άθενς Φούτμπολ, Αθλητικά Χρονικά, Ματιές στα Σπορ, Ομάδα, Πειραϊκά Σπορ, Φως των Σπορ) και ποικίλης ύλης (Απογευματινή, Ακρόπολις, Έθνος και Ελληνοσοβιετικά Χρονικά, Πρώτη, Κέρδος, Τα Νέα). Τα επαγγελματικά και προσωπικά του ενδιαφέροντα επεκτείνονταν στη μουσική, κυρίως στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού του περασμένου αιώνα, το ποδόσφαιρο και το ραδιόφωνο.

Το 1972 καταφέρει να πάρει την πρώτη του συνέντευξη από τον Μίκη Θεοδωράκη, ενόσω ο μεγάλος συνθέτης βρισκόταν αυτοεξόριστος στο Παρίσι. Η δημοσίευση της συγκεκριμένης συνέντευξης σηματοδοτεί μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία του Πάνου, ταυτόχρονα όμως τον χρήζει «κόκκινο πανί» για τη χούντα

Η συμβολή του στο αντιδικτατορικό κίνημα ήταν σημαντική. Σε συνθήκες παρανομίας, έστελνε τακτικά τηλεφωνικές ανταποκρίσεις στην Ντόιτσε Βέλε και σε άλλους ξένους ραδιοσταθμούς για τις φυλακίσεις και τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονταν φοιτητές και άλλοι αγωνιστές στα χέρια της Ασφάλειας πριν και μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ως δημοσιογράφος και ραδιοφωνική «φωνή» ήταν αγαπημένος και διάσημος, όμως ως αγωνιστής ανήκε στις τάξεις των αφανών, όπως ο ίδιος το επέλεξε. Όπως χαρακτηριστικά έχει ειπωθεί για τον Πάνο: «Τέσσερα ήταν τα πράγματα που αγαπούσε: το λαϊκό τραγούδι, το ποδόσφαιρο, οι λαϊκές ταβέρνες (σε συνδυασμό με την παρέα με φίλους) και ασφαλώς το ΚΚΕ και ευρύτερα η Αριστερά».

«Η ΕΠΟΧΗ»

at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

Δημοφιλείς Αναρτήσεις