Ο Μάκης Μπαλαούρας στο IONION FM και στην εκπομπή «ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ» του δημοσιογράφου Μάκη Νοδάρου
Στην σύζυγό του Αννίτα που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και στον καλό του φίλο Κώστα Σμυρνή («Πράκτορα» που έχασε πριν από μερικά χρόνια, αφιέρωσε την πρόσφατη εκλογή του ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Ηλεία, το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς Μάκης Μπαλαούρας. «Θα ήθελα να είναι και οι δυο τους εδώ να πανηγυρίσουν μαζί μας την μεγάλη νίκη της Αριστεράς. Να δουν να υλοποιούνται όλα εκείνα που είχαμε κάποτε συζητήσει μαζί και ονειρευτεί» – ανέφερε συγκινημένος στο IONION FM και στην εκπομπή «ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ» του δημοσιογράφου Μάκη Νοδάρου, ο Μάκης Μπαλαούρας.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ :
«Η ευθύνη για μένα είναι πολύ μεγάλη καθώς έχω να επεξεργαστώ και να προωθήσω για την λύση τους, σοβαρότατα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την τοπική οικονομία της Ηλείας, τα έργα υποδομής και τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου» – τόνισε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και υποσχέθηκε ότι η επόμενη ημέρα με κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ημέρα γεμάτη ελπίδα χαμόγελο και αγάπη για εκείνους που βίωσαν άδικα την οικονομική εξαθλίωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό τα τελευταία χρόνια. –
Ο Μάκης Μπαλαούρας στο IONION FM και στην εκπομπή «ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ» του δημοσιογράφου Μάκη Νοδάρου
Στην σύζυγό του Αννίτα που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και στον καλό του φίλο Κώστα Σμυρνή («Πράκτορα» που έχασε πριν από μερικά χρόνια, αφιέρωσε την πρόσφατη εκλογή του ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Ηλεία, το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς Μάκης Μπαλαούρας. «Θα ήθελα να είναι και οι δυο τους εδώ να πανηγυρίσουν μαζί μας την μεγάλη νίκη της Αριστεράς. Να δουν να υλοποιούνται όλα εκείνα που είχαμε κάποτε συζητήσει μαζί και ονειρευτεί» – ανέφερε συγκινημένος στο IONION FM και στην εκπομπή «ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ» του δημοσιογράφου Μάκη Νοδάρου, ο Μάκης Μπαλαούρας.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ :
«Η ευθύνη για μένα είναι πολύ μεγάλη καθώς έχω να επεξεργαστώ και να προωθήσω για την λύση τους, σοβαρότατα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την τοπική οικονομία της Ηλείας, τα έργα υποδομής και τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου» – τόνισε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και υποσχέθηκε ότι η επόμενη ημέρα με κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ημέρα γεμάτη ελπίδα χαμόγελο και αγάπη για εκείνους που βίωσαν άδικα την οικονομική εξαθλίωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό τα τελευταία χρόνια. –
Ζούμε σε μια έκτακτη, εξαιρετική και ενδιαφέρουσα κατάσταση. Αυτό που θα προκύψει από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου θα καθορίσει τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί. Έχει να κάνει με την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τους δανειστές δυνάστες και φυσικά από τους ντόπιους υποτακτικούς της.
Η πραγματικότητα, δεν είναι η διαπραγμάτευση, ποιος θα τη διαπράξει καλύτερα. Είναι η πράξη αυτή καθ’ εαυτή της επιθυμίας και του λόγου, είναι της καθημερινής ζωής η τιμή και η αξιοπρέπεια.
Αφορά την ύπαρξή μας που είναι αδιαπραγμάτευτη.
Όσοι την θεωρούν ωμή, απτή και σκληρή δεν γνωρίζουν, πως κάτι κρύβει μέσα της, όπως ο βράχος τη σταγόνα που τον τρυπάει σιγά σιγά και γίνεται πηγή, δροσιάς και ελευθερίας για να φυτρώσουν κυκλάμινα στου βράχου τη σχισμάδα.
Φτάσαμε στο σημείο να ζούμε τη ψευδαίσθηση της πραγματικότητας και να εκλαμβάνουμε τη διαστροφή της ως αληθινή. Η τέχνη της πολιτικής τους, χρησιμοποιεί το φόβο, το ψέμα και το «μετά από εμένα η καταστροφή». Ο Σαμαράς το τραβάει το σχοινί. Απειλεί λυτούς και δεμένους «μετά από εμένα το χάος», θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ.
«Πέντε χρόνια αγωνίζομαι να σας σώσω και τώρα που έφτασε η ώρα, να σας βγάλω στις αγορές και να σας ξεπουλήσω, με αφήνετε με τον Βενιζέλο να χτυπιόμαστε για το ποιος φταίει;»
Ήρθε η ώρα να πληρωθεί το «φταίξιμο» κι αυτό δεν θα γίνει μόνο από το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά από τους ενεργούς πολίτες της χώρας μας, που δεν αντέχουν άλλο το μαρτύριο της επιβίωσης και τη δικτατορία της ανάγκης και θα βγουν στους δρόμους να στηρίξουν τη ψήφο τους και να ελέγχουν τη νέα κυβέρνηση.
Δεν είναι φιλανθρωπικό το πρόβλημα. Είναι ανθρωπιστικό, είναι κοινωνικό είναι πολιτιστικό και βαθύτατα ταξικό. Οι έχοντες και οι κατέχοντες, όλων των κατηγοριών, εκμεταλλεύονται την κρίση, εμπορεύονται ακόμα και το θάνατο και δεν διστάζουν, προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους να πουλήσουν και το σχοινί που θα κρεμαστούν.
Οι πολίτες όμως θα πρέπει να γίνουν ενεργητικοί. «Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να γίνει η ατμομηχανή, αλλά αυτό δεν αρκεί, χρειάζεται η ριζική ρήξη για την ανατροπή του όλου συστήματος» που αναπαράγει και ανακυκλώνει την κρίση. Χρειάζεται συνεπώς η παρουσία του καθενός και η συμμετοχή του, για να αποκτήσει υπόσταση και ουσία η δημοκρατία, που είναι λειψή καθότι έτσι τους βολεύει…
Δημοκρατία εσωτερική χρειάζεται και η Αριστερά. Οι επαγγελματίες θα πρέπει να αποσυρθούν στα μετόπισθεν και να εργαστούν. Τη μοναδική αλήθεια δεν την κατέχει ούτε ο θεός, γι’ αυτό και είναι «πεθαμένος» πόσο μάλλον οι πεφωτισμένοι φωστήρες που την κάνουν δόγμα και θρησκεία και θέλουν να την επιβάλουν.
«Δεν διαπραγματευόμαστε τη ζωή μας»
Τις σκέψεις αυτές τις μοιράζομαι με το συνάδελφο, συναγωνιστή σύντροφο από τα φοιτητικά μας χρόνια Μάκη Μπαλαούρα που κατεβαίνει στις εκλογές στον Νομό Ηλείας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να έπεσε η χούντα αλλά το καπιταλιστικό σύστημα που φτιάχνει και δημοκρατικές χούντες καλά κρατεί.
Χρησιμοποιούν τη δημοκρατία για να μας καθιστούν συνένοχους και συνυπεύθυνους στα μέτρα που παίρνουν που ούτε η χούντα θα τολμούσε. Η παθητικότητά και η απογοήτευση τους βολεύει.
Τώρα όμως ήρθε η στιγμή να τρομοκρατήσουμε τους τρομοκράτες να ξεπεράσουμε τις φοβίες και να δώσουμε το παρόν στις 26 Ιανουαρίου. Από την άλλη μέρα αρχίζει ο αγώνας. Στέκομαι δίπλα στο Μάκη, γνωρίζει τα προβλήματα, ζει μέσα στην κοινωνία, αγαπάει και πονάει τον τόπο του. Θα μεταφέρει το πνεύμα της ρήξης για την ελευθερία και τη δημοκρατία, για τη δικαιοσύνη και την ισότητα μέσα στο διαφορετικό που είμαστε. Θα συνεχίσει να αγωνίζεται στους δρόμους. Γνωρίζει πώς το ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν θα βγει μόνο από τις κάλπες. Χρειάζεται να αφυπνιστεί και να ταρακουνηθεί η κοινωνία. Η κοινωνία και η πατρίδα είμαστε εμείς. Η αλήθεια είναι επαναστατική και η δημιουργία απελευθερωτική.
Ο Μάκης γνωρίζει πως ακόμα και η πολύπλευρη κρίση που ζούμε μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε τους αληθινούς εαυτούς μας και να απελευθερωθούμε.
Θα πρέπει όμως να προετοιμαστούμε γι’ αυτό που έρχεται, να μη βρεθούμε «άοπλοι». Ο αγώνας και μετά τις εκλογές θα συνεχιστεί με τα όπλα που διαθέτει ο καθένας μας. Το φώναξα στο Πολυτεχνείο το φωνάζω και σήμερα. Θα πρέπει να αποκτήσουμε πίστη, να πιστέψουμε ο ένας στον άλλο. Είναι εφικτό να αλλάζει ο κόσμος. Το 2015 είναι σημαδιακό, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι για όλη την Ευρώπη.
Από τη χώρα μας αρχίζει η ανατροπή της Ενωμένης Ευρώπης της Γερμανίας.” • Ο Δημήτρης Παπαχρήστος είναι συγγραφέας, αρθρογράφος, παραγωγός και εκφωνητής ραδιοφωνικών εκπομπών. Έγινε γνωστός, ως η φωνή του Πολυτεχνείου, στην εξέγερση του 1973 στο ραδιοσταθμό των φοιτητών. Εφημερίδα “Πατρίς”,24/1/2015
• Έγινα πλούσιος σε αισθήματα και γνώσεις από τους ανθρώπους της Ηλείας
• Φοιτητής ΑΣΟΕΕ, γνωριμία με Δημήτρη Παπαχρήστο, τον μετέπειτα εκφωνητή του Πολυτεχνείου
• Στέλεχος του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος
• «Πλευρίζαμε συμφοιτητές μας που διάβαζαν πολιτικές εφημερίδες, ιδίως το ΒΗΜΑ, συλλέξαμε 100 υπογραφές για ελεύθερες- δημοκρατικές εκλογές στους φοιτητικές εκλογές»
• Μπροσούρα με υπογραφή Μπαλαούρας- Παπαχρήστος, που αναλαμβάναμε την ευθύνη της συλλογής υπογραφών
• «Εκδώσαμε σε παρανομία τη Μελέτη των 12,, που μιλούσαμε για τις σπουδές και τη ζωή μας μέσα στη σχολή»
• «Η Χούντα υποχρέωσε Σύγκλητο να μας παραπέμψει στο Πειθαρχικό»
• Έγινε η πρώτη μεγάλη συγκέντρωση συμπαράστασης μας, 1.300 φοιτητών, με αντιχουντικά συνθήματα Βασανίστηκε και φυλακίστηκε στην Ασφάλεια Υποχρεωτική Στράτευση
• Σύλληψη στη Ά κατάληψη του Πολυτεχνείου, Φεβρουάριος 1973, Καταδίκη στη γνωστή ως «Δίκη των 11», ο μόνος στη Δικτατορία που εμφάνισαν κτυπημένο
• Μετά από το Πολυτεχνείο βασανίστηκε και φυλακίστηκε σε πλήρη απομόνωση στο ΕΑΤ – ΕΣΑ
• Ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος των φοιτητών ΑΣΟΕΕ
• Αργότερα πήρε Master`s από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου
• Με εξετάσεις στην Τράπεζα της Ελλάδος, στη Διεύθυνση Μελετών
• Μέλος του Προεδρείου του «Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», μαζί με Μανώλη Γλέζο, (όπως και στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, όταν τον δημιουργούσαμε).Εκπρόσωπος του Συμβουλίου για την Ευρώπη
• Ως εκπρόσωπος των εργαζομένων της Τράπεζας της Ελλάδος συμμετείχε στον «Κοινωνικό Διάλογο» με τον Διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Τρισέ και το 2010 έθεσε ζήτημα για την ελληνική κρίση επεισοδιακή σύγκρουση που έγινε θέμα στις μεγάλες ευρωπαϊκές και ελληνικές εφημερίδες με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που εξόργισε τον Τρισέ»
• Συμμετείχε στα ριζοσπαστικά κινήματα στο Πόρτο Αλέγκρε, στη Γένοβα, στο Παρίσι.
• Συμμετείχε στη στήριξη του αγώνα των Παλαιστινίων, ενώ πήγε σε αποστολή συμπαράστασης στη Γάζα κατά τη διάρκεια της μεγάλης βομβιστικής επίθεσης του Ισραήλ τον Ιανουάριο 2009.
• Αρθρογραφεί σε πολιτικές και οικονομικές εφημερίδες της Αθήνας. Συνεργάτης της “ΑΥΓΗΣ” και από το 1989 μέλος της Συντακτικής Επιτροπής και μόνιμος αρθρογράφος της εφημερίδας «Η ΕΠΟΧΗ».
• Πολλές φορές υποψήφιος σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις στη Β΄ Αθηνών και το 2000 υποψήφιος του Συνασπισμού, από την πλευρά της ΑΚΟΑ, προκειμένου ο Συνασπισμός, ως κόμμα της Ανανεωτικής Αριστεράς, προκειμένου να εκπροσωπηθεί στη Βουλή.
• Υποψήφιος το 1989 και στην Ηλεία, και στη συγκέντρωση στον Πύργο, με ένα ακροατή!
• «Το 2012 με έστειλε ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ηλεία, όπως και άλλους για ενισχύσουμε τα ψηφοδέλτια της περιφέρειας»
• Το 2014 ο Τσίπρας μου ζήτησε να είμαι υποψήφιος στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, αλλά επειδή η γυναίκα μου η Αννίτα ήταν σοβαρά άρρωστη αρνήθηκα, λίγους μήνες μετά πέθανε
• «Δυναμική η Αννίτα, που εξ αιτίας της πήγα στη Γάζα το 2009, στους βομβαρδισμούς του Ισραήλ»
• «Ήμουν στρατευμένος στις αρχές μου, δεν με ενδιέφεραν οι καρέκλες»
• «Στις επόμενες εκλογές κρίνεται ποιοι θα σταματήσουν την ανθρωπιστική κρίση και όταν θα γίνουμε κυβέρνηση αμέσως θα εντάξουμε όλους τους ανθρώπους στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη»
• Στη Ευρώπη έχουν μεγαλώσει κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και τα κινήματα
• Στα ενδεχόμενα συνεργασιών με άλλα κόμματα, υποστηρίζω να παρουσιαστούμε στη Βουλή και να πούμε αυτό είναι το πρόγραμμα μας, με το ΠΑΣΟΚ δε θέλω, δε θα είχα αντίρρηση για τη ΔΗΜΑΡ που έκανε αυτοκριτική, έχω επιφυλάξεις για τους ΑΝΕΛ, αλλιώς να πάμε σε νέες εκλογές…
Υπάρχουν κάτι τύποι που όσο μεγαλώνουν μένουν νέοι με την έννοια της μαχητικότητας, της ριζοσπαστικότητας και της ανιδιοτέλειας. Θέλουν πάντα και αδιάκοπα να αλλάξουν τον κόσμο. Θα έδιναν και τη ζωή τους γι’ αυτό και όταν το έκαναν τελικά τη γλύτωσαν παρά λίγες γροθιές. Από την ιστορία δικαιώθηκαν γιατί απλά τους δικαιώνει ο κόσμος, ο απλός κόσμος που ειδικά σήμερα υποφέρει. Από όλη την Ελλάδα και τώρα και από την Ευρώπη που ποτέ δεν ξεχνούν. Γιατί η πάλη είναι όλων των λαών. Μέσα σ’ αυτούς, είναι και ένας τρομερός τύπος ο Μάκης Μπαλαούρας, ο ηγέτης του φοιτητικού κινήματος επί Χούντας, ο σεμνός και γελαστός σύντροφος στο κόμμα που δεν φοβήθηκε μειοψηφίες να τις κάνει πλειοψηφίες, ο συνδικαλιστής των τραπεζών που έκλεισε το χρηματιστήριο και ενόχλησε το σύστημα, ο κινηματικός τύπος στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Λατινική Αμερική και στην Παλαιστίνη. Ο δημοσιογράφος της πολιτικής και πολιτισμικής κριτικής, ο “Άνθρωπος που ενόχλησε τον Τρισέ”.Ο άνθρωπος που κάποτε ο Άγγελος Ελεφάντης και ο Αριστείδης Μπαλτάς χαρακτήρισαν ως σοφό και μου παν πως πρέπει να τον ακούω. Ο τύπος που χαίρει εκτίμησης ακόμα και από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ένας απ’ αυτούς που πρέπει να τιμήσουμε στην νέα κυβέρνηση της Αριστεράς. Ο πατέρας μου…
«…Πατρίδα μου με τ’ ασβεστώδη δάση, πελώρια γη των βράχων, των κοιλάδων, γυμνέ ακατοίκητε ουρανέ, μητρόπολη καταργημένη…» (Τάκης Σινόπουλος)
Παράδοξο. Αντί για πολιτικό κείμενο σήμερα δίνουμε χώρο στους Ηλείους ποιητές και συγγραφείς, που έχουν καταθέσει αριστουργηματικά στο έργο τους με «συμπυκνωμένες ριπές», τη μείζονα πολιτική παρέμβαση, τη σημερινή άθλια κατάσταση που βιώνει η Ελλάδα και μαζί η Ηλεία.
Ο Γαστουναίος Νίκος Καχτίτσης γράφει αυτό που σε καθημερινή βάση ζουν οι πολίτες της χώρας: «Βρίσκομαι από ψυχολογικής απόψεως στα πρόθυρα της καταστροφής ότι οικονομικώς κοντεύω να καταρρεύσω και ότι η υγεία μου έχει κλονισθεί στο απροχώρητο». Κι αναρωτιέται προφητικά: «Ποια είναι η κυρία Σαμαρά;». Τελικά καταλήγει: “Ο Στοππάκιος Παπένγκους υπήρξε ‘δωσίλογος’ κατά την πολιορκία της Γάνδης…αποτρόπαια ανομήματά του”. Ο Τάκης Σινόπουλος μοιάζει να του απαντά μαχητικά με το πάθος που τον διακρίνει: « Εδώ γεννήθηκα. Εδώ μεγάλωσα. Λοιπόν αυτά μου χρειάζονται για την οργή μου καί την περηφάνια μου. Για να κρατήσω και να κρατηθώ. Δεν έχω θεούς. Και δε φοβάμαι». Ταλαντεύεται ο ποιητής ενθυμούμενος τον παράδεισο των παιδικών του χρόνων που άλωσε η «ανάπτυξη»: «Το κρασί και το λάδι της Αγουλινίτσας – τα ψάρια και τα χέλια από τη λίμνη της Αγουλινίτσας – τώρα την ξέραναν, πάει κι αυτή». Ο νεότερος Λεχαινίτης ποιητής, Χρήστος Ντάντος, υμνεί στην «Τοπολογία» του τη γεωγραφία και τους ανθρώπους της, καλώντας σε αγωνιστικό προσκλητήριο ένα προς ένα τα χωριά της Ηλείας (που χρειάζεται μεγάλος χώρος να παραθέσουμε) λέγοντας: «Ένα προς ένα κατονομάζω κι αναδεύεστε στον αγνώριστο ύπνο. Των επανορθώσεων απόψε και σας δίνω μικρόφωνο. Έν ονόματι των νερών, εν ονόματι του παντοδύναμου χώματος από τις τρύπες της αλεπούς Γεωγραφίας μιλήστε”. Σαν να γράφει για τους αγρότες του παρόντος και για την υποτίμηση της Παιδείας: «Τα μεροκάματα στον κάμπο τρακτέρωσαν. Αλλόφυλων καταραμένων τώρα ό χορός. Εκφυλίστηκε το Γυμνάσιο αίμα». Ο Αμαλιαδίτης λογοτέχνης, δοκιμιογράφος και μεταφραστής, Μήτσος Αλεξανδρόπουλος εκφράζει την ίδια πνευματική αγωνία: «Τη δίψα μου για να χορτάσω τη πνευματική στη μαύρη έρημο πλανιόμουν».Κι από την εξορία του τα πέτρινα χρόνια θυμόταν τη γενέθλια πόλη του τρυφερά, σπαρακτικά: «Η Αμαλιάδα ήταν εύθυμος τόπος. Μεγάλο προσόν να ξέρεις να βγάζεις από τα πιο στυφά πράγματα λίγο χιούμορ…» Ο Ανδραβιδέος ποιητής Γιώργος Γώτης, επίσης, ανυπότακτος στην ειμαρμένη του τόπου και στους άρχοντές του που επί δεκαετίες τον κρατούν όμηρο στη μοίρα που οι ίδιοι ορίζουν, περιγράφει: «Εδώ Γύρω βουνά κλείνουν τον τόπο. Βράχοι σκληροί Αμυγδαλιές στις κόγχες και σπουργίτια Βαρειές σε πιάνουν οι σκιές τους Έρχεσαι να σου πουν το μέλλον δίσημοι χρησμοί Το πώς της μοίρας σου θα δραπετεύσεις… Εάν το μέλλον άνθος στην παλάμη σου θα πέσει. Εδώ ας σταθώ». Ο ποιητής και δοκιμιογράφος, ο Λεχαινίτης Διονύσης Κράγκαρης γράφει για το «Φράγμα», ως κινούμενη λάσπη, όπως τα μνημόνια, που καταπίνει ανθρώπινα όντα τραβώντας τα: «…Είς τήν σκοτεινήν λίμνην του φράγματος, πίπτουν έν ριπή όφθαλμού χιλιάδες ανθρώπινα όντα, τα οποία εμβαπτιζόμενα είς το ύδωρ και την ίλύν της λίμνης, γίνονται ωραία αγάλματα που στολίζουν τις κεντρικές λεωφόρους του φράγματος» . Ο Γιώργης Παυλόπουλος, ο μέγιστος, αναζητά τους συντοπίτες του σαν ΠΟΥΛΙΑ και τους καλεί για τη σωτηρία του λαού ανακράζοντας:«Πού είναι τα ξεφτέρια τα γεράκια και οι αετοί; Πού είναι ο Ντρένιος ο Καλογιάννης και ο Μπέτος; Πού είναι οι Μαυροσκούφηδες;» Ο Δημήτρης Κανελλόπουλος τρυφερά, αφηγείται τη συμβουλή της μάνας, για το πατρικό που απέμεινε στο ρημαγμένο χωριό από τη μετανάστευση: «Να βάλεις παράθυρα στο πατρικό/ Αυτό, παιδάκι μου μην το ξεχάσεις…/ Να μη μας κοροϊδεύει ο κόσμος.» Γι’ αυτή τη μετανάστευση γράφει και ο διηγηματογράφος, Ηλίας Παπαδημητρακόπουλος, αναφερόμενος στη γενέθλια πόλη, τον Πύργο: «Ὁ Πύργος στον οποίον αναφέρομαι δεν υφίσταται … Κατά κάποιον τρόπο ανελήφθη, οι κάτοικοί του μετώκησαν ομαδικώς στην Αθήνα και αλλαχού, κατά την καταραμένη δεκαετία του 50. Οι περιουσίες ξεπουλήθηκαν τα καλύτερα σπίτια γκρεμίστηκαν, τα χτήματα καταστράφηκαν, οι σταφιδάμπελοι ξεπατώθηκαν…» Αντί επιλόγου σ’ αυτήν την σύντομη αναφορά ένα απόσπασμα, που θυμίζει Αντιγόνη, από την απολογία του Σάκη Καράγιωργα στο Ἔκτακτο Στρατοδικεῖο Ἀθηνῶν, από το οποίο καταδικάστηκε ως «τρομοκράτης» για την αντίστασή του κατά της Χούντας. « Εἶχα ὑποχρέωσιν, ἑπομένως, κύριοι στρατοδίκαι, νὰ ἐξοφλήσω αὐτὸ τὸ μεγάλο χρέος μου, ἀκόμη καὶ ἐὰν παρίστατο ἀνάγκη νὰ δώσω καὶ τὴν ζωήν μου…” «Αι γενεαί αι πάσαι»: Μια πολύτιμη παρακαταθήκη, μια κληρονομιά του μέλλοντος μας που οφείλουμε να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού και προωθήσουμε στις επόμενες γενιές.
