Οι ιδέες και οι αγώνες για να ζήσουν χρειάζονται οργάνωση* Άνοιγμα για νέα μέλη, όχι στον πολιτικό σκαντζόχοιρο

Του Μάκη Μπαλαούρα
Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ καλπάζει προς την κατάκτηση της κυβέρνησης και απ’ ότι φαίνεται με αυτοδυναμία, παρατηρείται μια πρωτοφανής αναντιστοιχία. Ο οργανωμένος κόσμος του κόμματος (αλλά και της νεολαίας του) είναι ελάχιστος σε σχέση με τα ήδη καταγεγραμμένα εκλογικά ποσοστά του. Ούτε, φυσικά, το ΠΑΣΟΚ, ούτε καν η ΝΔ στις καλές τους πολιτικές φάσεις δεν είχαν σημειώσει τέτοια αναντιστοιχία. Ούτε καν το ΚΚΕ Εσωτερικού, ένα κόμμα μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ήταν σε τέτοια κατάσταση. Αντίθετα, το έβρισκες παντού ως οργανωμένη δύναμη. Στις συνοικίες, στα χωριά, στους εργασιακούς χώρους, όπου τα μέλη του έπαιρναν πρωτοβουλίες δημιουργίας συνδικαλιστικών παρατάξεων ταξικών, αγωνιστικών και αυτόνομων. Τα μέλη, μέσω των οργανώσεών του, συντηρούσαν και εν πολλοίς διόρθωναν τη γραμμή του, τροφοδοτώντας με κοινωνικό οξυγόνο το κόμμα και την πολιτική του παρουσία.
Σήμερα, οι λίαν ισχνές σε μέλη οργανώσεις του στην καλύτερη περίπτωση χρησιμοποιούνται ως εκλογικό εργαλείο ή για να μεταφέρουν προς την κοινωνία πολιτικές πρωτοβουλίες που εκπορεύονται κεντρικά, όπως για τον ΕΝΦΙΑ ή τις παραλίες. Ως εκ τούτου, δεν ανοίγονται στο κοινωνικό γίγνεσθαι ως κύτταρα ενός πολιτικού οργανισμού ούτε στην εφαρμοστέα πολιτική, ούτε, ως συνέπεια του πρώτου στο άνοιγμα για τη στρατολόγηση μελών (προφανώς με προσοχή για να μη γίνουν πλυντήρια). Το φαινόμενο, δηλαδή, του πολιτικού σκαντζόχοιρου.

Κακές επιδόσεις στις αυτοδιοικητικές εκλογές

Οι άμεσες πολιτικές συνέπειες ήταν το πρόσφατο αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Σχεδόν παντού, η εκλογική επίδοση των σχημάτων μας, που δημιουργήθηκαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία τρεις – τέσσερις μήνες πριν το άνοιγμα της κάλπης, ήταν αποκαρδιωτική. Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι σε περιοχές όπου κατέγραψε στις ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ τα υψηλότερα ποσοστά του, είχαμε τα χειρότερα αυτοδιοικητικά αποτελέσματα.
Εδώ βέβαια να τονιστεί ότι η κεντρική γραμμή του κόμματος ήταν προβληματική, όπως συνοψίστηκε από τα συνθήματα «τρεις κάλπες μια επιλογή» ή το «Στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν». Γραμμή που έπασχε πολιτικά, αλλά και δημιουργούσε ιδεολογική οπισθοδρόμηση, θεωρώντας ότι οι δημοτικές κινήσεις που στηρίζουμε δεν είναι αυτόνομες, αλλά κομματικό γρανάζι. Είναι προφανείς οι ευθύνες του κέντρου για την καταστροφική καθυστέρηση των επιλογών στους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης. Η ΚΕ πρέπει να δεσμευτεί ότι θα αποφασίζει για τις αυτοδιοικητικές κινήσεις που θα στηριχθούν, τουλάχιστον δύο χρόνια πριν τις εκλογές. Αλλά και μετά το αποτέλεσμα δεν συζητήθηκε κεντρικά, ούτε, ως συνέπεια, ζητήθηκε από τις οργανώσεις να εκτιμήσουν το συνολικό και τα τοπικά αποτελέσματα. Έτσι, για πολλές οργανώσεις οι εκλογές αυτές ήταν σαν να μην υπήρξαν σε συλλογικό επίπεδο.

Να κτυπηθεί ο παραγοντισμός

Συναφές θέμα είναι ο παραγοντισμός και η εξ αυτού σύγκρουση στελεχών, όπου πολλές φορές ανοίγονται πολιτικά ζητήματα, περισσότερο προσχηματικά, παρά ως σύγκρουση πολιτικού διακυβεύματος.
Αλληλοεπηρεαζόμενο ζήτημα είναι η αυτονόμηση και ο παραγοντισμός υποψηφίων βουλευτών, όπως έγινε και στις εκλογές του 2012. Επειδή το δέλεαρ είναι μεγάλο, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρά ακάθεκτα για κυβέρνηση, αν δεν ληφθούν μέτρα θα δούμε καταστάσεις που θα ομοιάζουν με αυτές που έχουμε δει στα συστημικά κόμματα. Χρειάζεται επομένως να συνταχθεί από την Κ.Ε ένας κώδικας δεοντολογίας, ένα πλαίσιο δηλαδή αρχών και δεσμεύσεων για τους υποψήφιους και τους εκλεγμένους βουλευτές, που θα αφορά την προεκλογική εμφάνιση, τις δαπάνες, αλλά και τη βουλευτική δραστηριότητα.

«Γίνε το κόμμα στο χώρο σου»

Ιδιαίτερη σημασία έχει η οικονομική συνδρομή από τα μέλη και τους φίλους. Η Κ.Ε πρέπει να αποφασίσει την έναρξη οικονομικής εξόρμησης, γεγονός που θα ανακουφίσει το κόμμα από το οικονομικό στρίμωγμα, αλλά και ως πολιτική πράξη μεγάλης σημασίας για τα μέλη και για τον κόσμο που απευθυνόμαστε. Το παραπάνω σύνθημα, ουσιαστικά συμπύκνωνε τη ρήση του Γκράμσι «να αποτελέσει(η οργάνωση) ένα θαυμαστό σχολείο πολιτικής και διοικητικής εμπειρίας, πλαισιώνοντας τις μάζες..» Ο Γκράμσι δεν θεώρησε μόνο την εσωκομματική δημοκρατία ως απαραίτητη λειτουργία, αλλά και για την ενοποίηση της ηγεσίας και της βάσης του κόμματος. Με άλλα λόγια, οι οργανώσεις πρέπει να γίνουν κύτταρα ενός δημοκρατικού κόμματος, που δε θα αναλύει μόνο, αλλά θα κρίνει τις αποφάσεις της ηγεσίας, θα παίρνει πρωτοβουλίες, δημιουργώντας μια αμφίδρομη, οριζόντια και κάθετη δημοκρατική και αποδοτική σχέση, πολλαπλά χρήσιμη και για τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και το κίνημα που βρίσκεται, δυστυχώς σε βαθιά ύφεση μπορεί να επηρεαστεί από πρωτοβουλίες της οργάνωσης, γενόμενη ο εμβρυουλκός της αναγέννησης τους.
Η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ για περιφερειακές συνδιασκέψεις, σ’ όλη τη χώρα, με συμμετοχή κοινωνικών και επιστημονικών φορέων, είναι ευκαιρία να οργανωθεί σωστά, αποδοτικά, δυναμικά και αξιοποιήσιμα από τις οργανώσεις. Τέτοιες πρωτοβουλίες και άλλες που θα πάρουν οι οργανώσεις με φαντασία, ευρηματικότητα, με τις αξίες και τη στρατηγική μας θα οδηγήσουν το κόμμα μας στην κατάκτηση της ηγεμονίας ενοποιώντας τις κοινωνικές αντιθέσεις. Τελειώνοντας παραθέτω μια παράγραφο που έγραψε ο Άγγελος Ελεφάντης το 2008, αρκετά παλιά σε σχέση με τις καταιγιστικές εξελίξεις που μεσολάβησαν, αλλά διατηρεί πλήρως την επικαιρότητά του: «πρέπει αυτή τη λαϊκή διαθεσιμότητα που “ξεχύνεται” καταπάνω στο κόμμα να την οργανώσει, να δράσει για την πολιτικοποίησή της, να της αποδώσει προσίδιους ρόλους, να την καταστήσει ικανή να κερδίσει τη μεγάλη λαϊκή συναίνεση, να την εφοδιάσει με τις απελευθερωτικές ιδεολογίες και πρακτικές, που θα αγωνισθεί να ανασυγκροτήσει τη χειμαζόμενη πολλαπλώς χώρα μας. Kαι τη ζωή μας. Να κάνουμε όλοι “μια ευγενή χρήση της ζωής” μας».
*σύνθημα-αφίσα της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος
(Εφημερίδα Εποχή 20-10-2014)

Φοβού τους Δαναούς και ψήφους φέροντας...* *

Του Μάκη Μπαλαούρα

Μετά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, γιατί υπάρχει και μια ακόμα που παρά το γεγονός ότι παραγγέλθηκε από μεγάλη εφημερίδα δε δημοσιεύτηκε, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει την αυτοδυναμία.
Κομβικής σημασίας ήταν η ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, που με μεστό, καθαρό, σαφή και ελπιδοφόρο λόγο παρουσίασε τις συλλογικές θέσεις του κόμματος για να σταματήσει η κατρακύλα της κοινωνίας στην άβυσσο της εξαχρείωσης και της ανέχειας, με άλλα λόγια να μπει τέλος στην ανθρωπιστική κρίση και θυσία δύο νέων γενιών.
Μετά τις ευρωεκλογές του Μαΐου διάφοροι παρατρεχάμενοι, που πολλοί απ’ αυτούς έχουν προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες τους σε προηγούμενα καθεστώτα, όπως στο Σημιτικό, είδαν φως στην Κουμουνδούρου και θέλησαν να πουλήσουν την ανεκτίμητη πραμάτεια τους στο αδιαφιλονίκητο κόμμα που θα γινόταν κυβέρνηση. Οι τύποι αυτοί, ενδεδυμένοι με δήθεν επιστημονική τήβεννο και με ανάλογο ύφος μιλούσαν για ταβάνια και οροφές. Ότι, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε ταβάνι από ψήφους που μπορούσε να διεκδικήσει από τα άλλα κόμματα και επομένως πρέπει να κάνει ανοίγματα σε πολιτικούς παράγοντες που προέρχονται, κυρίως, από το ΠΑΣΟΚ.
Θέλουν να θολώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την αριστερή-ριζοσπαστική φυσιογνωμία του
Με άλλα λόγια, επιδιώκουν μια μετατόπιση του λόγου, του προγράμματος, των προτεραιοτήτων και της φυσιογνωμίας του «από τα αριστερίστικα βαρίδια του 4%», προς αυτό που ονομάζεται κεντροαριστερά.
Τότε γράφτηκαν πολλά άρθρα (και δικό μου στην Εφημερίδα των Συντακτών: http://www.efsyn.gr/?p=208477 ) προς αντίκρουση αυτής της συστημικής και στατικής αντίληψης. Η ίδια όμως η πραγματικότητα αποστόμωσε τους συστημικούς φωστήρες και ο ΣΥΡΙΖΑ κρατώντας τα ριζοσπαστικά του χαρακτηριστικά είναι έτοιμος να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Πως αλλιώς να συνέβαινε άραγε, όταν οι σοβαροφανείς αυτοί τύποι, δεν έβλεπαν την πολιτική με όρους της κοινωνίας, αλλά με τακτικισμούς, μη θέλοντας να αντιληφθούν τις ιδεολογικές και πολιτικές διεργασίες που γίνονται στη κοινωνία, στις οποίες συμβάλει ένα διαφορετικό κόμμα. Απόκρυβαν ή ακόμα χειρότερα δεν αντιλαμβάνονταν ότι δε μπορεί να υπάρχει ταβάνι σε ένα κόμμα από το 4% στο 27% και που προχωρά πολύ πιο πάνω. Με μια απλή ανάγνωση των ευρημάτων όλων των εταιριών έρευνας της κοινής γνώμης, αμέσως θα εμφάνιζε τη ρηχότητα τους, γεγονός που θα οδηγούσε στην αυτοκτονία του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα είναι το ποσοστό των ευρωεκλογών που πήρε το κόμμα στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, με τους οποίους έχουμε μια ιδιαίτερη μεροληπτική θετικά θέση, μόνο το 21% απ’ αυτούς ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Οι άνθρωποι που έγιναν άνεργοι πρώτη φορά έδωσαν μόνο το 27,3%, οι συνταξιούχοι το 20,3%, ενώ πιο καλύτερα αλλά όχι ικανοποιητικά για τη καταστροφή που έχουν πάθει οι αγρότες-κτηνοτρόφοι (37,5%). Πιάσαμε το ταβάνι σ’ αυτές τις πληβειακές κατηγορίες που πρωτίστως μας ενδιαφέρουν;

Οι τακτικισμοί δε μας ταιριάζουν

Σήμερα βέβαια βρισκόμαστε αλλού. Ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται η ηγεμονική δύναμη και η ελπιδοφόρα κυβέρνηση για την πλειοψηφία της κοινωνίας. Σε καμία περίπτωση όμως ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Το θηρίο όταν ψυχορραγεί γίνεται πιο επικίνδυνο. Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο προς αντίκρουση της μεγάλης επίθεσης που εξελίσσεται από μέσα και έξω, αλλά και για λόγους, κυρίως, γείωσης με την κοινωνία, τις ανάγκες και τις ελπίδες της, χρειάζεται τη συνέχεια του ριζοσπαστικού λόγου, αποφυγή και καυτηρίαση της πολυγλωσσίας και συνεργασίες με φερέγγυα πρόσωπα.
Ο απλός κόσμος, που προέρχεται, κυρίως, από το ΠΑΣΟΚ και προσβλέπει στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο σαφής και πιο αποφασιστικός. Όποιοι συναντούν αυτό τον κόσμο θα το διαπιστώνουν αμέσως. «Μη ξεπλύνετε αυτούς που μας έφεραν σ’ αυτό το χάλι, που μας ξεγέλασαν, σκόρπισαν τις ελπίδες μας, που βολεύτηκαν με λαμογιές και λοβιτούρες». Παρά ταύτα, όπως εντοπίζει και η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας, στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, αλλά και στα «καφενεία» αναφέρονται διάφορα πρόσωπα που υπήρξαν μέχρι πρόσφατα παράγοντες των μηχανισμών, που στήριξαν όλες τις αντικοινωνικές πολιτικές, με άλλα λόγια το μακρύ χέρι του ΠΑΣΟΚ από θέσεις εξουσίας. Και αυτό συμβαίνει χωρίς ίχνος έμπρακτου αναστοχασμού, απλώς είδαν φως μιας νέας κατάστασης και σκέφτηκαν να ανέβουν στην υπερταχεία…
Από το χώρο της ΔΗΜΑΡ επίσης ακούγονται χτυπήματα στην πόρτα της Κουμουνδούρου. Δεν είναι μια απλή περίπτωση. Στο κόμμα αυτό έχουν απομείνει 10 βουλευτές, εξαιρετικά χρήσιμοι για να μη συγκεντρώσει η κυβέρνηση τους 180 βουλευτές για πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όμως η ΔΗΜΑΡ δεν είναι μια απλή περίπτωση. Στην πλέον κρίσιμη ιστορικά πολιτική περίοδο στήριξε και συμμετείχε στη νεοφιλελεύθερη, μνημονιακή και ακροδεξιά κυβέρνηση. Ο ελληνικός λαός την τιμώρησε καίρια εξαφανίζοντας την, όπως και το ΛΑΟΣ (χωρίς κανένα άλλο συνειρμό με τη ΔΗΜΑΡ). Βεβαίως, μακριά από απολυτότητες, υπάρχουν στελέχη του κόμματος αυτού, που μπορεί να αξιοποιηθούν και στο κρατικό μηχανισμό, κυρίως από τη βάση, που δεν υπήρξαν προκλητικά στην υπόλοιπη Αριστερά και δεν ταυτίστηκαν –όπως άλλοι τζιχαντιστές– με την πολιτική της συγκυβέρνησης, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα τα ηθικά στοιχεία της κοινής μας συμπόρευσης. Καμιά κοινωνική ανάγκη δεν επιβάλλει μια κεντρική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ. Αντίθετα μια τέτοια συνεργασία με τη ΔΗΜΑΡ, όχι μόνο δε θα μας πρόσφερε δυνατότητες αλλά θα αφαιρούσε το ηθικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ, με συνέπεια την ακύρωση της ριζοσπαστικής φυσιογνωμίας και του οράματος, άρα απώλεια ψήφων.
Η ιστορία έχει δείξει (και διεθνώς) ότι συνεργασίες όταν δε συμβάδιζαν με τις αρχές και τη φυσιογνωμία είχαν δεκαδικό πολλαπλασιαστή…
*(από τη στήλη «Εποχικά» της ΕΠΟΧΗΣ)

«Προσοχή! Στα επόμενα 136+97 χιλιόμετρα συμβαίνουν θανατηφόρα ατυχήματα»

Του Μάκη Μπαλαούρα

Όσοι/όσες έχουν ταξιδεύσει οδικώς στον άξονα Κορίνθου-Πύργου θα έχουν δει τρομοκρατούμενοι, τις προειδοποιητικές πινακίδες, μεταξύ Κορίνθου-Πάτρας, σαν αυτή του τίτλου ή παρόμοιες όπως «Προσοχή! Στα επόμενα χιλιόμετρα συμβαίνουν πολλά ατυχήματα»!
Αν συζητήσεις με οδηγούς από την υπόλοιπη Ευρώπη, θα διαπιστώσεις με έκπληξη, ότι πουθενά αλλού στην ήπειρο αυτή δεν συναντάει κανείς τέτοιες τρομοκρατικές προειδοποιήσεις. Ζήτημα είναι αν υπάρχει έστω σε άλλο κράτος, από τα λεγόμενα τριτοκοσμικά, τέτοια πινακίδα. Γεγονός τόσο αδιανόητο, που όταν πρωτομπήκαν λεγόταν, ότι δεν τα έβαλε το κράτος, αλλά ιδιώτες, συγγενείς θυμάτων…
• Η «Εθνική Οδός» Κορίνθου-Πάτρας ήταν από τους πρώτους αυτοκινητόδρομους, άρχισε να κατασκευάζεται το 1960 και εγκαινιάστηκε το 1969. Θυμάμαι ότι μικρός ταξίδεψα λίγες μέρες πριν δοθεί στην κυκλοφορία και μου αποτυπώθηκε στη μνήμη ως ένας σύγχρονος, άνετος και ασφαλής δρόμος. Έκτοτε, ο κόσμος άλλαξε, άλλαξαν οι καιροί. Η κυκλοφορία των οχημάτων πολλαπλασιάστηκε, ιδίως με την ανάπτυξη της θαλάσσιας μετακίνησης προς Ιταλία και τα αυτοκίνητα είναι πια τούρμπο. Έγινε κατολίσθηση, έπεσε κι ένας βράχος και η εθνικό οδός κατάντησε λαιμητόμος.
• Από την άλλη, καταργήθηκε η σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου-Καλαμάτας Είναι γνωστό ότι η γραμμή Πύργου–Κατακόλου εγκαινιάστηκε πολύ πιο νωρίς, από το 1892, η πρώτη -εκτός Αττικής- γραμμή (λόγω μεταφοράς της σταφίδας) και λίγες μέρες αργότερα οι γραμμές που συνέδεαν τον Πειραιά με την Καλαμάτα, το Ναύπλιο και την Τρίπολη (ΣΠΑΠ). Μέχρι την κατάργηση της Κορίνθου-Καλαμάτας, το σιδηροδρομικό δίκτυο παρέμεινε, με κάποια ψιλομερεμέτια, όπως όταν παραδόθηκε στην κυκλοφορία.
Το 2011 επί μνημονιακών κυβερνήσεων το δίκτυο καταργήθηκε ως ασύμφορο. Ίσως πια η πορεία, τουλάχιστον για το εγγύς μέλλον, είναι μη αναστρέψιμη, καθότι πέραν των άλλων έχουν ξηλωθεί τεράστια κομμάτια από κυνηγούς μετάλλων, ενώ οι υπέροχοι σταθμοί είτε ρημάζουν, είτε στην καλύτερη περίπτωση γίνονται σουβλατζίδικα ή μπαρ.
Πληρώνουμε τις εμμονές των τροϊκανών
Δεν είναι ανεξήγητη η δογματική επιμονή της ευρωαμερικάνικης τρόικας στην κατάργηση του σιδηροδρομικού δικτύου και η εγκατάλειψη του οδικού. Πολύ περισσότερο που διεθνώς το τρένο έχει αλματώδη εξέλιξη, είναι ασφαλές, φθηνό, γρήγορο και φιλικό στο περιβάλλον. Αλλά και εδώ ο προαστιακός Αθήνα-Κιάτο, από όλες τις απόψεις είναι επιτυχημένο μέσο. Απόσταση 90 χιλιομέτρων τη καλύπτει σε 1 ώρα και 10 λεπτά. Από άλλη άποψη και η εκδρομική γραμμή Κατακόλου- Αρχαίας Ολυμπίας είναι πετυχημένη.
Προφανώς οι τροϊκανοί (και οι εγχώριοι συνοδοιπόροι τους) έδρασαν είτε ως ταλιμπάν της δημοσιονομικής πειθαρχίας είτε για να εξυπηρετήσουν άλλα σχέδια, υπονομεύοντας και τις μεταφορές προς την Ευρώπη. Τα ερωτήματα αυτά κάποτε βέβαια θα απαντηθούν.
Γιατί δεν αντιδρούν οι αιρετοί;

Οι ευθύνες όμως των δημοτικών-περιφερειακών εκπροσώπων μας δεν μπορούν να παραπεμφθούν στην ιστορία. Πώς αντέδρασαν στον ξεπεσμό αυτό, πώς αντιπάλεψαν την επικινδυνότητα της μετακίνησης των εκπροσωπούμενων τους, πώς φθήνυναν πολιτισμικά με τις τρομολαγνικές πινακίδες στις περιοχές τους; Πώς συνέβαλαν στο βιασμό του περιβάλλοντός μας; Ξεσήκωσαν τους πολίτες, βγήκαν στους δρόμους, έκλεισαν τις δημόσιες υπηρεσίες ή βολεύτηκαν με χλιαρά δελτία τύπου στα μίντια;
Ακόμα και πριν την κρίση, όταν το 1998 ο Κ. Σημίτης θεμελίωνε το έργο που οραματίστηκε ο Χαρίλαος Τρικούπης, τη ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου, κανένας από τους εκπροσώπους Δημάρχους-Νομάρχες της Δυτικής Ελλάδας-Ηπείρου δεν πρόβαλε δημοσίως και σθεναρά την ανάγκη της ύπαρξης σιδηροδρομικής γραμμής στη γέφυρα, όπως γίνεται παντού στον κόσμο, από την Ινδία έως τις ΗΠΑ, προκειμένου να συνδέονται μεταξύ τους οι περιοχές αυτές, πράγμα που είχε προτείνει ο ΟΣΕ και τα κόμματα της Αριστεράς, πολύ περισσότερο που το λιμάνι της Ηγουμενίτσας εξελισσόταν ως πρώτο λιμάνι της χώρας στη σύνδεση μας με την Ιταλία.
Τελικά, το μόνο άξιο γι’ αυτούς είναι ο μισθός τους. Ας χαίρονται τις οικονομίες που έκαναν με «τον ιδρώτα» του προσώπου τους…
(από τις εφημερίδες ΕΠΟΧΗ και Πατρίς)

Και η γελοιότητα στην τρομοκράτηση σκοπεύει*

Του Μάκη Μπαλαούρα

Ο τελευταίος ανασχηματισμός της κυβέρνησης άφησε απ’ έξω τον Άδωνι Γεωργιάδη γιατί διέλυσε τελείως την Υγεία, κάνοντάς τον όμως κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο για να συνεχίσει να έχει βαρύνοντα θεσμικό ρόλο για να περνάνε τα τσιρίγματά του στα «απαιτητικά» κανάλια. Ταυτόχρονα, όμως έκανε υπουργούς της λαϊκής (τρομάρα μας) δεξιάς.
Μια εξ αυτών είναι η κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη, η οποία μπορεί να λοιδορείται από εφημερίδες και τα social media, αλλά τη δουλειά της, μάλλον, την κάνει επιτυχημένα. Απευθύνεται, μέσω, κυρίως, πρωινάδικων όχι στον Γεωργούλα, αλλά στον απλό άνθρωπο, τον συνταξιούχο, τον νοικοκύρη, τη νοικοκυρά που διαπλάστηκαν με τα ιδεολογικά στερεότυπα, πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, νόμος και τάξη. Για παράδειγμα, η Σ. Βούλτεψη ζήτησε εισαγγελική έρευνα για τη δημοσιοποίηση της Public Issue που έβγαλε τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά με 11 μονάδες και στα όρια της αυτοδυναμίας. Ουσιαστικά κατήγγειλε την εταιρία για διασπορά ψευδών ειδήσεων, εκμεταλλευόμενη την προνομιακή θέση της!
Τρομοκρατήστε-τρομοκρατήστε στο τέλος κάπου θα πιάσει
Πόσοι απλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα οι ταλαντευόμενοι δεν θα τσιμπήσουν στο ότι η δημοσκόπηση ήταν στημένη; Άντε μετά η ίδια η εταιρία ή άλλες που τη στήριξαν να μιλούν για τήρηση κανόνων δεοντολογίας δημοσκοπήσεων όπως ενήργησε η Public Issue. Στην προσπάθειά της η κυβερνητική εκπρόσωπος, ουσιαστικά τα έβαλε με τον μετρ της προπαγάνδας Γ. Μουρούτη, που ενάμιση χρόνο πριν έλεγε, γιατί τότε αυτό εξυπηρετούσε τη ΝΔ, ότι «συνήθως όταν ένα κόμμα καταρρέει φτάνει στο σημείο να καταγγέλλει εταιρίες δημοσκοπήσεων. Ειδικά αν διαθέτει και δικά του ΜΜΕ».
Για τους υπαλλήλους της ΕΥΠ που συναντήθηκαν με τον Αλ. Τσίπρα η Σ. Βούλτεψη δήλωσε ότι «δε μπορεί οι μυστικοί μας πράκτορες να μπαίνουν στην Κατεχάκη από την πίσω πόρτα, για να μην τους δει κανείς και στην Κουμουνδούρου από την μπροστινή. Έχετε δει τον Τζέιμς Μποντ να επισκέπτεται κόμματα;» Δεν είναι για γέλια ούτε καν για ειρωνικά σχόλια στο facebook. Ο απλός άνθρωπος θα πει «αμάν, θα τους δουν οι Τούρκοι ή οι Σκοπιανοί, θα τους εξοντώσουν και θα φτάσουν στο Σύνταγμα για ούζα.».
Ο στόχος τους οι «νοικοκυραίοι»
Ακόμα και το αμίμητο ρατσιστικό σχόλιό της «δίπλα στους Ρομά ζουν άνθρωποι», στα πιο κατώτερα ένστικτα σκοπεύει. Πάρτε το παράδειγμα του Εμπορικού Συλλόγου Ανδραβίδας που απαγόρευσε στα μαγαζιά της πόλης να εξυπηρετούν τους Ρομά.
Το άλλο απαύγασμα της πολιτικής παρέμβασης, ο Άδωνις Γεωργιάδης απευθύνθηκε διαφορετικά, τρομοκρατώντας τους πολίτες. Δεν ήταν τυχαία η ρήση του ότι «μόλις βγει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μείνει φράγκο στις τράπεζες. Θα αφήσω εγώ τα λεφτά μου να τα φάει ο Τσίπρας;»
Λίγες μέρες πριν ο ίδιος ο Αν. Σαμαράς έδωσε τη γραμμή της τρομοκρατίας. Μιλώντας στους βουλευτές της ΝΔ στο εντευκτήριο γης Βουλής είπε «αν βγει ποτέ ο Τσίπρας, τότε θα φύγουν όλα τα λεφτά από τις τράπεζες». Η διαφορά Σαμαρά-Γεωργιάδη ήταν ότι ο πρώτος επέλεξε δικό του ακροατήριο, χωρίς να κάνει δημόσια τοποθέτηση, αλλά μια συζήτηση με βουλευτές της ΝΔ. Κρυπτόμενος και χωρίς ευθύνη των λεγομένων του έδωσε γραμμή. Από τους βουλευτές του έως τους καναλάρχες του. Ήδη αμέσως μετά τις δηλώσεις τους σημειώθηκε διαρροή καταθέσεων ύψους 87 εκατ.!!
Φτιάχνουν προβοκάτσιες..
Ο άλλος αστέρας, τηλεοπτικός και αρθρογράφος στο ΔΟΛ αυτός, ο Γ. Πρετεντέρης είναι ο πλέον αποκάλυπτα υποστηριχτής των παραπάνω τρομοκρατικών και λαϊκίστικων παρεμβάσεων στελεχών της ΝΔ. Παίρνει τη γραμμή και την κάνει λαϊκή, σοβαροφανή. Προχθές, αναφερόμενος στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αφού πρώτα χλευάζει διαστρεβλώνοντας τις θέσεις του κόμματος, στο τέλος καταλήγει με το πιασιάρικο «όπως θα έλεγε ο Αλέφαντος «καλώς τα παιδιά, καλώς τα, 3-0!». Ο άνθρωπος που ομολόγησε ότι απέκρυβε την αλήθεια, έδωσε προχθές συνέντευξη στην ιστοσελίδα «iefimerida», βγάζοντας τόση χολή και κινδυνολογία για τον ΣΥΡΙΖΑ, που ούτε ο θαυμαζόμενος από αυτόν Άδωνις δε θα τα έλεγε. «Χτυπούν το Μέγκα γιατί κάποιοι το θεώρησαν εμπόδιο για την άνοδό τους στην εξουσία. Στις ορέξεις τους. Εννοώ τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρω γιατί το κάνουν διότι προσωπικά πιστεύω ότι ποτέ δεν τους μεταχειριστήκαμε άδικα ή αθέμιτα ως παράταξη. Είναι τυχαίο ότι ο Αλ. Τσίπρας δεν ήρθε να δώσει συνέντευξη στο Μέγκα. Υποθέτω πως δεν το κάνει επειδή φοβάται… Έτσι φαίνονται αντίθετοι με το σύστημα. Αντικειμενικά στοιχεία σύγκρουσης με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχουν. Τελικά η επίθεση που δέχτηκε το Μέγκα ήταν και από τα δύο άκρα».(ΣΣ. να μόνο το επαίσχυντο άρθρο του για «Ζωή Κασιδιάρη»)
«Άκρο ο ΣΥΡΙΖΑ;», απορεί ο δημοσιογράφος. Και ο Πρετεντέρης, προσπαθώντας να γλυκάνει την Μουρούτεια άποψη, απαντά «Ε, δεν τον λες και κέντρο. Κεντρώο κόμμα είναι;» Στο τέλος καταλήγει με την εκφοβιστική προτροπή του στους ψηφοφόρους. «Το 2015 θα είναι κρίσιμη χρονιά. Να εξαντληθεί η τετραετία. Και τότε ας βγει όποιος θέλει. Δε θα μπορέσει πάντως να ρίξει τη χώρα πίσω»!
Από τα παραπάνω βγαίνει το συμπέρασμα ότι η πορεία προς και αφού γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, γλιστερή, με προβοκάτσιες ασύλληπτες. Το σύστημα θα κάνει τα πάντα επιστρατεύοντας τους πάντες. Θα ξεσαλώσει με λαϊκιστές, οργανικούς διανοούμενους του, ΜΜΕ, δικαστικό και τραπεζικό σύστημα.
Μια δηλητηριώδης λερναία Ύδρα που θα κάνει τα πάντα. Το «θηρίο» γίνεται ολοένα πιο επικίνδυνο όταν ξεψυχά. Από το να αδειάσει τις τράπεζες, να στήσει προβοκάτσιες στοχεύοντας στην τρομοκράτηση των πολιτών. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο η ηγεσία του, αλλά οι οργανώσεις, το κάθε μέλος και φίλος του πρέπει να γίνουν οι εργάτες και οι διανοούμενοι του, αντιστρέφοντας την ολοκληρωτική επίθεση τους με τη δύναμη του οράματος, των ιδεών, της συλλογικότητας και του προγράμματός του.
*από τη στήλη «Εποχικά» της ΕΠΟΧΗΣ

Κολύμπι στο Αιγαίο, κολύμπι και στη κοινωνία. Δράση του ΣΥΡΙΖΑ Χίου ενάντια στον ΕΝΦΙΑ

Το πρωί της Τετάρτης 13/8 έγινε μαζική διαδήλωση και συμβολική κατάληψη στην εφορία της Χίου.

 Σε αυτήν τονίσθηκε από τον Μάκη Μπαλαούρα, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, η επιδίωξη της κυβέρνησης για την  ιδιωτικοποίηση του εναπομείναντος αποδιαρθρωμένου μηχανισμού των Εφοριών. Με αφορμή τον ΕΝΦΙΑ και αιτίες όλες τις καταστροφικές πολιτικές των τελευταίων 5 ετών δόθηκε συνέντευξη τύπου στα τοπικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Εκεί ο Μάκης Μπαλαούρας τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ο ΕΝΦΙΑ  δεν παίρνει επιδιόρθωση αλλά το μόνο σωστό είναι  να αποσυρθεί. Καυτηρίασε την στάση των κυβερνητικών  βουλευτών που αφού ψηφίσανε τον ΕΝΦΙΑ τώρα διαφωνούν. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ  είναι να φορολογηθεί η μεγάλη ακίνητη περιουσία και αυτό θα νομοθετήσει  κατά προτεραιότητα ως κυβέρνηση. Επεσήμανε τον τεράστιο κίνδυνο, με τις ρυθμίσεις των κόκκινων στεγαστικών δανείων που προωθεί η κυβέρνηση και σε συνδυασμό με το βάρος του ΕΝΦΙΑ, η πλειοψηφία των δανειστών να χάσει το σπίτι που πληρώνει επί πολλά χρόνια με δόσεις  και να μετατραπεί σε ενοικιαστή! Επανέλαβε την ξεκάθαρη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της υποχρεωτικής για τους εργοδότες αποδοχής της διαιτησίας όταν προσφεύγουν οι εργαζόμενοι, την οποία έχει καταργήσει η κυβέρνηση της περιορισμένης δημοκρατίας.Αναφέρθηκε στο γενικευόμενο πλέον  ξεπούλημα των αιγιαλών, την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών μέσω ΤΑΙΠΕΔ, στην ανεργία, στην μαύρη αγορά εργασίας που φθάνει το 33% της απασχόλησης, στην διαπλοκή με τους καναλάρχες και το χάρισμα των χρεών τους προς το δημόσιο που ίσως ξεπερνάει το 1 δις ευρώ! Για την συνακόλουθη σιωπή των μεγάλων καναλιών  και την αδιαφάνεια στις συναλλαγές επιχειρηματιών με πολιτικά κόμματα την οποία πρόσφατα θεσμοποίησε η κυβέρνηση. Με αυτήν ουσιαστικά μπορούν να συγκροτούνται επιχειρηματικά λόμπυ  που με την ισχύ του χρήματός τους θα αγοράζουν πολιτικές συνειδήσεις και συνακόλουθα νόμους  που τους εξυπηρετούν! 

Μίλησε και για το τοπικό ζήτημα της  επιδιωκόμενης από την κυβέρνηση, άρσης της αναγκαστικότητας του συνεταιρισμού των μαστιχοπαραγωγών. Με αυτήν την προσπάθεια η κυβερνητική πολιτική, που σαμποτάρει παγίως τους συνεταιρισμούς, θα δώσει την παραγωγή της μαστίχας βορά στους εμπόρους διασπώντας τους μαστιχοπαραγωγούς.

Τελείωσε δε με την πάγια θέση μας ότι για να τα καταφέρουμε θέλουμε συμμέτοχο την κοινωνία των εργαζομένων. Συμμέτοχο και κριτή για να μπορέσουμε σαν κυβέρνηση να υλοποιήσουμε αποτελεσματικά  την πολιτική ρήξης με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο την οποία έχει ανάγκη η κοινωνική πλειοψηφία. Για να προχωρήσουμε σε μια κοινωνία πιο δίκαιη στην οποία οι πολίτες θα ευημερούν και οι νέοι θα έχουν ένα όμορφο παρόν και ένα ασφαλές μέλλον. 

Πηγή: https://left.gr/news/drasi-toy-syriza-hioy-enantia-ston-enfia

Οι προσλήψεις στην Εθνική θα βάλουν σε διαθεσιμότητα την ηθική μας;

Του Μάκη Μπαλαούρα
Οταν πρωτοέγραψαν οι εφημερίδες ότι η Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας προσέλαβε από το παράθυρο, ως συμβούλους (!) τρία παιδιά συνδικαλιστών δύο της ΠΑΣΚΕ και ενός της ΔΑΚΕ, του Δ.Σ. του Συλλόγου Υπαλλήλων της Εθνικής, όσοι το διάβασαν, είναι σίγουρο ότι χαμογέλασαν με πίκρα, κουνώντας το κεφάλι τους ως επιβεβαίωση της εξακολουθούμενης, παρά την προκλητικότητα της ενέργειας, λόγω της κρίσης, διαπλοκής και πελατειακής λειτουργίας συνδικαλιστών και εργοδοτών.
Όταν όμως έγινε γνωστό ότι διορίστηκε και το παιδί του Ταμία του Συλλόγου, που είναι επικεφαλής της παράταξης που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, αν και μη μέλος του κόμματος, όλοι εμείς οργιστήκαμε. Οι αντίπαλοί μας χαμογέλασαν ειρωνικά, προβάλλοντας τη γνωστή υπονομευτική ατάκα «όλοι το ίδιο είμαστε» ή «καλωσορίσατε στο κλαμπ».
Είναι γνωστή, κυρίως στα συνδικάτα ΔΕΚΟ-Τραπεζών, η πελατειακή σχέση αλληλεξάρτησης εργοδοσίας και συνδικαλιστών των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ. Η εργοδοσία τακτοποιεί ημετέρους τους σε προαγωγές, τοποθετήσεις, δάνεια κτλ. Στη σχέση αυτή δεν διστάζουν να προχωρήσουν και σε κάλυψη καραμπινάτων ποινικών παραβάσεων… Από την άλλη οι συνδικαλιστές προσφέρουν εργασιακή ειρήνη, καλύπτοντας με πέπλο σιωπής τις κομματικές, κυβερνητικές και εν γένει ακραίες νεοφιλελεύθερες επιλογές της εργοδοσίας. Και μετά εμείς απορούμε για τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών που δίνουν συντριπτικά ποσοστά υπέρ της ΠΑΣΚΕ, ενώ το ΠΑΣΟΚ πνέει τα λοίσθια…
Το νοσηρό αυτό συμβάν και ό,τι άλλο μπορεί να κρύβεται, μπορεί και πρέπει να δώσει αφορμή στις δικές μας πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις να καταδικάσουν άμεσα, αποφασιστικά, απόλυτα και ξεκάθαρα, με συγκεκριμένες υποδείξεις προς όλους τους εμπλεκόμενους στη επαίσχυντη συναλλαγή, δηλαδή τη Διοίκηση της Εθνικής και τους «συνδικαλιστές» αυτούς, απαιτώντας κατ’ αρχάς την παραίτηση τους από το Δ.Σ. του Συλλόγου και την ακύρωση των προσλήψεων. Στη Βουλή να κατατεθεί ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ήξεις αφίξεις για δήθεν παραβίαση κανονισμού, αλλά καταγγέλλοντας πολιτικά και ηθικά την επαίσχυντη συναλλαγή-διαπλοκή. Σημειώνουμε ότι, ανακοίνωση-καταγγελία εξέδωσε η κεντρική παράταξη ΜΕΤΑ, η Νομαρχιακή Τραπεζών και το τμήμα Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πληροφορηθήκαμε ακόμα το τι έπραξε η οργάνωση ΣΥΡΙΖΑ Εθνικής, ενώ η παράταξη που είχε επικεφαλής τον εμπλεκόμενο βρέθηκε μακριά από το μείζον πρόβλημα.
Οι καιροί ου μενετοί σύντροφοι. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο και θα παλέψουμε από τώρα να μη γίνουμε το ίδιο μ’ αυτούς που απαξίωσαν το συνδικαλιστικό κίνημα για πολιτικές και ιδιοτελείς σκοπιμότητες. Απαιτείται ένα ηχηρό και ξεκάθαρο μήνυμα…
*συνδικαλιστής Τράπεζας Ελλάδος, ΟΤΟΕ
(δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ, 27/7/2014)

Αννίτα Μιχαηλίδου*: Συνέντευξη στη Μαρία Νταλιάνη στα ΝΕΑ «Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανθρωπιάς για τους τοξικομανείς»

Σ’ αυτόν τον ξενώνα, που επιχορηγεί ο Δήμος της Φρανκφούρτης, οι χρήστες
μπορούν να μείνουν, να κάνουν χρήση στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο με τους
καθρέφτες, και την επομένη να πάνε κανονικά στη δουλειά τους.
Σε άλλες πόλεις, η ύπαρξη κινητών μονάδων για παροχή βοηθείας σε άτομα που
κάνουν υπερβολική χρήση, αλλά και κινητής… κουζίνας στα στέκια τοξικομανών,
και η δημιουργία χώρων «υγειονομικά αποδεκτών» για ενδοφλέβια χρήση αποτελούν καθημερινότητα. Η κινητοποίηση εθελοντών κατοίκων για την εργασία σε κέντρα όπου οι χρήστες μπορούν να πλυθούν, να φάνε, να ανταλλάξουν σύριγγες, ρούχα, ακόμα και να κοιμηθούν αν δεν έχουν πού αλλού να πάνε, τείνει να γίνει συνείδηση. Και η ελεγχόμενη πώληση ηρωίνης σε μακροχρόνια εξαρτημένους χρήστες απασχολεί και άλλους ¬ πέραν των «πρωτοπόρων».
Για τις 33 ευρωπαϊκές πόλεις του Δικτύου ECDP (European Cities on Drug Policy) η ματιά πάνω στο πρόβλημα των ναρκωτικών είναι διαφορετική: λίγο πριν κλείσουν μία δεκαετία ύπαρξης (το Δίκτυο ξεκίνησε με την πρωτοβουλία τεσσάρων δήμων, το 1990, της Φρανκφούρτης, της Ζυρίχης, του Αμβούργου και του Άμστερνταμ) επενδύουν με πίστη (και αποτελέσματα) στην πολιτική τού «Harm Reduction», δηλαδή στην «ελαχιστοποίηση του κινδύνου από τη χρήση», και δεν σταματούν να υπενθυμίζουν πως «είναι λάθος να ταυτίζεται το harm reduction, ως πολιτική, με την απελευθέρωση». Παράλληλα επισημαίνουν πως «θαύματα δεν γίνονται».
Κοινά χαρακτηριστικά των πόλεων που συμμετέχουν: η αυξημένη εγκληματικότητα
που σχετίζεται με τα ναρκωτικά, η δημιουργία χώρων εμπορίας-χρήσης σε
πολυσύχναστα στέκια με αποτέλεσμα τις κακές υγειονομικές συνθήκες σε δημόσιους χώρους, η εύκολη πρόσβαση στην πόλη (λιμάνια, συγκοινωνιακοί κόμβοι), η αύξηση του αριθμού των φορέων του AIDS μεταξύ των χρηστών, η ανεργία, αλλά κυρίως η διαπίστωση πως «η πολιτική καταστολής τόσα χρόνια δεν οδήγησε ούτε στη μείωση του αριθμού των χρηστών, ούτε εμπόδισε την εμφάνιση νέων ουσιών», όπως τονίζει η Ελληνίδα αντιπρόεδρος του ECDP κ. Αννίτα Μιχαηλίδου.
Σε καθεμία από τις χώρες όπου οι δήμοι έχουν αναλάβει την πρωτοβουλία της
συμμετοχής στο Δίκτυο (το οποίο, όπως και κάποιες σουηδικές πόλεις με εντελώς αντίθετη πολιτική, υποστηρίζεται οικονομικά από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα) η «επίσημη» κρατική πολιτική είναι κατασταλτική. Οι αυξημένες αρμοδιότητες και η οικονομική αυτονομία όμως της Τοπικής Αυτοδιοίκησης επιτρέπει τη χρήση του νομικού «παράθυρου» περί «πιλοτικής λειτουργίας ιατρικών μονάδων». Έτσι σήμερα το πρόγραμμα χορήγησης ηρωίνης, που ξεκίνησε η Ζυρίχη με 300 μακροχρόνια εξαρτημένους για ένα εξάμηνο, παρατάθηκε και επανεγκρίθηκε για 1.000 άτομα.
Παρόμοιο πρόγραμμα εφαρμόζουν η Φρανκφούρτη, το Άρνεμ και το Άμστερνταμ. Η
προσπάθεια γίνεται στην κατεύθυνση της απο-περιθωριοποίησης του χρήστη και της απομάκρυνσής του από τους εμπόρους και τα κέντρα διακίνησης. «Σ’ αυτά τα κέντρα υπάρχει ιατρική παρακολούθηση, και τρόποι ελέγχου, αφού απαγορεύεται η χρήση εκτός. Έχει διαπιστωθεί όμως ότι οι ίδιοι οι χρήστες πληρώνουν για τη δόση τους, και συνεχίζουν τη ζωή τους, χωρίς να βγαίνουν ξανά στον δρόμο με τις γνωστές συνέπειες, κάποιοι μειώνουν τη δόση και ένα πολύ μικρό ποσοστό, είναι αλήθεια, διέκοψαν εντελώς. Στην Ελλάδα έχω την εντύπωση ότι ακόμη είμαστε πολύ μακριά από τέτοιου είδους πρακτικές, αφού κάθε πόλη στο Δίκτυο αναπτύσσει τα προγράμματά της με βάση τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες», επισημαίνει η κ. Μιχαηλίδου.
*αντιπρόεδρος του ECDP
https://www.tanea.gr/1999/11/06/greece/eyrwpaiko-programma-anthrwpias-gia-toys-toksikomaneis/ 6/11/1999

Αννίτα Μιχαηλίδου: «Να βγούμε από το ανάθεμα», με την εφαρμογή του Harm Reduction Policy* Εφημερίδα ΕΠΟΧΗ 13/4/2014
Η Αννίτα, εργαζόμενη στο Δήμο Καλλιθέας εκπροσώπησε την πόλη και το Δήμο στο Δίκτυο ECDP (European Cities on Drug Policy), του οποίου ήταν αντιπρόεδρος και όπου συμμετείχαν 33 ευρωπαϊκές πόλεις. Σε έρευνα των Νέων, το 1999, της δημοσιογράφου Μαρίας Νταλιάνη, η Αννίτα έκανε το εξής σχόλιο:
«Οι αντιλήψεις και οι πολιτικές για την αντιμετώπιση της τοξικομανίας εξακολουθούν να παραμένουν στο πλαίσιο του αναθέματος. Δεν μας αρέσουν οι άνθρωποι που επέλεξαν να κάνουν χρήση, δεν υπάρχουν, και σαν τέτοιους περίπου τους αντιμετωπίζουμε. Έχει αποδειχτεί ότι η εφαρμογή του Harm Reduction Policy σώζει ζωές, μειώνει την εγκληματικότητα και κοστίζει πολύ λιγότερο από την εφαρμογή μιας κατασταλτικής πολιτικής. Η χώρα μας αρκέστηκε απλώς να επιδείξει μια πρωτοποριακή διάθεση με τη νομοθετική ρύθμιση ενός μέρους της πολιτικής του Harm Reduction, αλλά παράλληλα την περιόρισε σε τόσο στενά πλαίσια, που η επίδρασή της επεκτείνεται στο ελάχιστο των πραγματικών αναγκών της ελληνικής κοινωνίας, αφήνοντας έτσι τον μέσο πολίτη στην άγνοιά του και στον σκοταδισμό της πολιτικής καταστολής.»
*μείωση της βλάβης από τις συνέπειες της χρήσης ναρκωτικών χωρίς να απαιτείται αποχή, αναγνωρίζοντας ότι όσοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να σταματήσουν μπορούν να κάνουν θετικές αλλαγές για να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους άλλους.