Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Μ. Μπαλαούρας στην Πρωινή Ανάγνωση στο κανάλι της Βουλής με την Κ. Κοντογιώργη (17-09-2018)

Η Δημοκρατία, η Ακροδεξιά και το «άνοιγμα» του κ. Μητσοτάκη στην κεντροαριστερά

Ο κ. Μητσοτάκης ανακάλυψε μεταξύ των άλλων, ασθενέστατων επιχειρημάτων που κατά καιρούς προβάλλει, και το θέμα της Δημοκρατίας. Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται.  Δυστυχώς, έτσι είναι σαν να χτυπάει τα πόδια όλου του πολιτικού συστήματος, γιατί η Δημοκρατία στη χώρα μας είναι εδραιωμένη. Μ’ εντυπωσίασε η ρήση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι «ζούμε τις χειρότερες στιγμές της δημοκρατίας μετά τη μεταπολίτευση». Η Ελλάδα είναι μια καλή δημοκρατία, που κατά την άποψή μου θα μπορούσε να βαθύνει περισσότερο με κοινωνικές παρεμβάσεις. Βεβαίως είναι ανοιχτό το θέμα της αναθεώρησης του συντάγματος, αλλά είναι μια δημοκρατία αστικού τύπου και ευρωπαϊκού χαρακτήρα. Αλλοίμονο αν μπαίνουμε και σε τέτοια ζητήματα. Υπάρχει έδαφος για αντιπολίτευση, αλλά αυτά είναι δομικά ζητήματα, τα οποία νομίζω ότι δεν είναι εύκολο να τα εξαπολύει κανένας πολιτικός.

Ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται ότι κατάλαβε ότι ο ακροδεξιός εναγκαλισμός του κόμματός του όχι μόνο δεν του προσφέρει τίποτα, αλλά αυτά είναι και πολύ επικίνδυνα πράγματα για την ίδια τη Δημοκρατία. Το ότι συμμετέχει σε συλλαλητήρια, που τώρα πια έχουν εξαφανιστεί, για το Μακεδονικό, είναι βούτυρο στο ψωμί της ακροδεξιάς και ξέρουμε ποια είναι στην Ελλάδα η ακροδεξιά, που βαρύνεται ακόμα και με δολοφονίες. Προκειμένου τώρα να κάνει κάποιο άνοιγμα, μπροστά στις δυσμενείς προοπτικές που ανοίγονται στο κόμμα του, αναφέρθηκε και στην κεντροαριστερά. Μπορεί να πάρει πράγματι κάποια στελέχη, που έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους για θέσεις στα ψηφοδέλτια της ΝΔ, είναι γνωστά, μην αναφέρω ονόματα, από διάφορους πολιτικούς χώρους. Δεν αποτελούν και το καλύτερο παράδειγμα πολιτικής φερεγγυότητας, αλλά μέχρι εκεί θα μείνει. Δεν μπορεί να ανοιχτεί διαφορετικά η ΝΔ, έχει εναγκαλιστεί, το ξαναλέω, με την ακροδεξιά και το βλέπουμε συνεχώς αυτό. Σχετικά πρόσφατα ο Βορίδης βγήκε και είπε ότι ο Μητσοτάκης, όταν θα γίνει πρωθυπουργός, θα πρέπει να αλλάξει το σύνταγμα, προκειμένου η Αριστερά να μην κυβερνάει. Αυτά είναι πράγματα δηλαδή που όταν τα λένε σε πιάνει ανατριχίλα, και οι πιο νουνεχείς της ΝΔ δεν μιλάνε. Γιατί υπάρχουν άτομα τέτοια, σοβαροί πολιτικοί, συντηρητικοί βέβαια, αλλά έχουν μια θεώρηση των πραγμάτων, που αφήνει διεξόδους συζήτησης και διαλόγου – αλλά δεν μιλάνε.

«Οι αντιφάσεις του κ. Μητσοτάκη»

Υπάρχουν αντιφάσεις στα όσα λέει ο κ. Μητσοτάκης, τις οποίες μάλιστα δεν ανακάλυψα εγώ, συντηρητικό σάιτ, το οποίο δεν θέλω να κατονομάσω, αναφέρεται στις «οι αντιφάσεις του κ. Μητσοτάκη»: Από τη μια μεριά λέει ότι η οικονομία είναι χάλια και από την άλλη προχωράει σε υποσχέσεις παροχών. Αναγνωρίζει ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, ενώ μέχρι προχθές έλεγε ότι δεν βγαίνουμε από τα μνημόνια κι ότι έχουμε άλλο ένα, τέταρτο μνημόνιο, που υπηρετούμε. Αυτές οι αντιφάσεις είναι κολοσσιαίες και νομίζω ότι το σύστημα και η τηλεόραση θα πρέπει να διαθέτουν χρόνο στον κ. Μητσοτάκη για να μπορεί με πολλή άνεση να ξεδιπλώνει τις θέσεις και τις προτάσεις του κόμματός του και του ίδιου προσωπικά! Ο κ. Μητσοτάκης, με αυτά που λέει, δίνει πολλά και εξαιρετικά επιχειρήματα στο ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση! Είναι πράγματα, τα οποία και προκαλούνε, αλλά και δημιουργούν την αίσθηση του εύκολου αντιπάλου – και έτσι είναι. Νομίζω ότι και μέσα στη Βουλή και στις συζητήσεις σε επίπεδο κορυφής υπάρχει ένα καταστάλαγμα πια της κοινής γνώμης ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να «παίξει» ισότιμα με τον Πρωθυπουργό, τον Αλέξη Τσίπρα.

Για την έξοδο της χώρας στις αγορές

Η χώρα δεν είναι «εκτός αγορών», μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βγούμε στις αγορές και θα το κάνουμε, μόλις καταλαγιάσουν λίγο οι επιπτώσεις από τον εξωτερικό παράγοντα. Γιατί το να βγεις στις αγορές εξαρτάται από ένα σύνολο πραγμάτων, υπάρχει ένα δεδομένο διεθνές περιβάλλον, το οποίο έχει αναταράξεις. Η κυβέρνηση δεν προβληματίζεται λόγω εσωτερικών παραγόντων, αλλά λόγω του διεθνή περίγυρου, που δεν έχει ακόμα ισορροπήσει: οι κινήσεις του Τραμπ, η Ιταλία, η Τουρκία. Αυτοί οι εξωτερικοί παράγοντες δεν βοηθάνε στην αποκλιμάκωση που θα θέλαμε για τα ομόλογά μας. Οι καταστάσεις όμως θα εξομαλυνθούν.

Ήδη τα δεκαετή ομόλογα της χώρας μας πέσανε στο 4% και πάμε με μια τάση προς τα κάτω. Το οικονομικό επιτελείο θα εκτιμήσει πότε είναι κατάλληλη η εποχή – δεν πρόκειται δηλαδή για ένα θέμα μακροπρόθεσμο, αλλά μέχρι ενάμιση περίπου μήνα, νομίζω ότι θα λυθεί μέσα στο 2018.

Αυτό όμως που είναι ισχυρό για μας, είναι ότι δεν οφείλεται πια στη δική μας χώρα. Μέχρι πρόσφατα η Ελλάδα έβγαινε ή δεν έβγαινε στις αγορές, διότι η οικονομία της πήγαινε έτσι ή αλλιώς. Τώρα είναι λόγω εξωτερικών παραγόντων και παρ’ όλ’ αυτά ξαναλέω, ότι έχει μειωθεί πάρα πολύ το επιτόκιο.

«Οι αυξήσεις και οι ΣΣΕ δεν είναι παροχές»

Ο Πρωθυπουργός ήταν πάρα πολύ προσεκτικός στην ομιλία του στη ΔΕΘ, ό,τι είπε είχε ήδη εξαγγελθεί από τον προηγούμενο προϋπολογισμό που είχε συζητηθεί στη Βουλή. Πάνω σ’ αυτά τα χνάρια βαδίζουμε. Δεν πρόκειται για  παροχές, αλλά για μέτρα, ενταγμένα σε ένα σχέδιο, το οποίο αντέχει η οικονομία.

Από την πρώτη στιγμή που γίναμε κυβέρνηση είχαμε πει ότι θα καταργήσουμε τον υποκατώτατο μισθό και ότι θα αυξήσουμε σταδιακά τον κατώτατο μισθό,  επομένως δεν είναι παροχές. Θα έλεγα ότι είναι ικανοποίηση των αναγκών της κοινωνίας που έχει υποφέρει, είναι μέρισμα της οικονομίας προς τους κοινωνικά ασθενέστερους.

Επαναφέραμε επίσης το θέμα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας – κι εδώ υπάρχει μια διαφοροποίηση από τον κ. Μητσοτάκη: εμείς λέμε ότι οι κλαδικές συμβάσεις υπερισχύουν των επιχειρησιακών και ο κ. Μητσοτάκης είπε χθες το αντίστροφο. Ο κ. Μητσοτάκης, χωρίς να το λέει, θέλει να επαναφέρει τον εργασιακό Μεσαίωνα.  Στα συνδικάτα των επιχειρήσεων ασκούνται πιέσεις, προκειμένου να είναι πάρα πολύ μαζεμένα στις διεκδικήσεις τους. Εκείνο λοιπόν που βοηθάει τους εργαζόμενους εν συνόλω είναι οι κλαδικές συμβάσεις. Το μοντέλο του κ. Μητσοτάκη αντικρούει το ευρωπαϊκό κεκτημένο των ΣΣΕ.

Για τις συντάξεις

Θεωρώ ότι δεν θα χρειαστεί να καταφύγουμε σε μονομερείς κινήσεις. Όλα τα δεδομένα οδηγούν σε μια συμφωνία για την μη περικοπή των συντάξεων. Είμαι πολύ αισιόδοξος γιατί έχει καταρρεύσει όλη η επιχειρηματολογία που είχαν, όταν μας επιβλήθηκε από το ΔΝΤ η περικοπή των συντάξεων, επομένως δεν υπάρχει ζήτημα να μην περικοπούν οι συντάξεις. Και ο δημοσιονομικός χώρος υπάρχει, αλλά και δεν είναι διαρθρωτικό μέτρο. Το παραδέχτηκε και το ΔΝΤ αυτό. Άρα έχουμε κυρίως την πλευρά των ευρωπαϊκών θεσμών, που είναι θετική ως προς την μη περικοπή των συντάξεων, ενώ και το ΔΝΤ δεν έχει σηκώσει μέχρι τώρα το θέμα. Άλλωστε το ΔΝΤ, το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να βγάλει μια θέση που να ενοχλήσει τη χώρα μας, όσον αφορά στην εκτίμηση των αγορών, αλλά δεν νομίζω ότι θα φτάσει σ’ αυτό το σημείο. Δεν ισχύει τίποτα απ’ όσα έλεγε το ΔΝΤ, έχει καταρριφθεί πλήρως η επιχειρηματολογία του.

Περιμένουμε ωστόσο τα μέσα του Οκτώβρη, που θα εμφανιστούν τα σχέδια του προϋπολογισμού, θα δούμε την ξεκάθαρη δημοσιονομική εικόνα και θα φανεί πλήρως το πού πάμε. Ο κ. Τσακαλώτος έχει πάρει κάποιες πρωτοβουλίες και προς την πλευρά του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας. Βεβαίως μπορεί να υπάρξουν ζητήματα, αλλά νομίζω ότι η λογική οδηγεί προς την κατεύθυνση της μη περικοπής των συντάξεων. Προσωπική μου εκτίμηση, χωρίς να έχω επίσημη πληροφόρηση, είναι ότι με τον προϋπολογισμό και την πορεία του υπερπλεονάσματος που φαίνεται ότι θα πετύχουμε για το 2018, μπορεί να υπάρξουν κι άλλα μέτρα ανακούφισης, προς τον Νοέμβρη/Δεκέμβρη.

Για τη Συμφωνία των Πρεσπών

Ο Πρωθυπουργός είπε στη Θεσ/νίκη, ότι κατανοεί πως  ο κ. Ζάεφ λόγω του δημοψηφίσματος είναι σε μια «προεκλογική κατάσταση», αλλά ότι ο Πρωθυπουργός της FYROM ξεπερνάει αρκετές φορές τα συμφωνηθέντα. Νομίζω είναι έτσι όπως το είπε ο Πρωθυπουργός. Τέλη του μήνα θα έχει ολοκληρωθεί το δημοψήφισμα, είμαι αισιόδοξος ότι θα υπερψηφιστεί το Ναι και θα έχουμε μια εξομάλυνση των σχέσεών μας με τους βόρειους γείτονες. Αν οδηγηθούμε και σε συμφωνία και με την Αλβανία, που απ’ ότι φαίνεται έτσι θα γίνει, τότε τα βόρεια σύνορά μας γίνονται πια σύνορα ειρήνης και ευημερίας. Ήμουν στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου έγινε ειδική συζήτηση, κυρίως για τη FYROM, αλλά ήταν και από άλλες βαλκανικές χώρες. Ήταν εντυπωσιακά τα ζητήματα που τέθηκαν για τις επενδύσεις που έρχονται. Η Θεσ/νίκη και η Μακεδονία γίνονται ένα κέντρο οικονομικής εκτίναξης, η Θεσ/νίκη γίνεται ουσιαστικά η πρωτεύουσα των Βαλκανίων με ό,τι αυτό σημαίνει. Μάλιστα ζητήθηκε από την Επίτροπο που συντόνιζε τη συζήτηση και επικρότησε τη θέση μου, λέγοντας ότι έτσι πρέπει να κινηθούμε, να εισηγηθεί η ίδια μεγαλύτερα κονδύλια, γιατί μιλάμε για διασυνοριακές επενδύσεις μεγάλου εύρους, που αφορούν τις μεταφορές και πολλά άλλα ζητήματα. Δεν μπορώ να κατανοήσω, πώς οι φιλελεύθεροι της ΝΔ, που θεωρητικά έχουν μια άλλη αντίληψη των πραγμάτων για την πολιτική ζωή της χώρας και της Ευρώπης, δεν βλέπουν αυτά τα ζητήματα.

Τι ψελλίζει ο κ. Μητσοτάκης για το Μακεδονικό; Το μόνο βήμα που έκανε είναι που είπε ότι δεν αποτελεί ζήτημα το όνομα «Μακεδονία». Για πρώτη φορά θυμήθηκα τον πατέρα του που είχε πει ότι σε 10 χρόνια θα έχουμε ξεχάσει το όνομα. Έκανε μια μετατόπιση και νομίζω ότι θα αντιμετωπιστεί κριτικά από τα φίλια μέσα της ΝΔ. Αλλά από κει και πέρα τι λέει στο Ευρωκοινοβούλιο, στους συναδέλφους του του Λαϊκού Κόμματος για αυτά τα ζητήματα; Πώς θα μπορέσει να περάσει την άποψη του κόμματός του, με ποια επιχειρήματα; Όταν έχουμε έναν απροσδιόριστο και εν πολλοίς εχθρικό παράγοντα στα ανατολικά μας σύνορα; Ξέρετε όλοι πολύ καλά, ότι η Τουρκία είχε αρχίσει να εκπαιδεύει τον στρατό της FYROM. Αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να τα κοιτάξουμε με μια άλλη ματιά; Έθιξα προηγουμένως την οικονομική διάσταση. Ας κοιτάξουμε και τη γεωπολιτική παράμετρο, ας κάνουμε αυτήν την περιοχή, που παλιά ήταν πυριτιδαποθήκη, μια περιοχή ειρήνης και ευημερίας.

Για τη συνεργασία με τους ΑΝΕΛ

Με τον κ. Καμμένο δεν έχουμε κάνει ούτε παντρειά, ούτε κολλεγιά. Με τον κ. Καμμένο κάναμε μια συνεργασία, η οποία αφορούσε δυο πράγματα: το ένα ήταν το χτύπημα της διαφθοράς και σ’ αυτό έχουμε σημαντικά αποτελέσματα, και το δεύτερο ήταν το να βγάλουμε τη χώρα από το Μνημόνιο. Οι ιδεολογικές μας διαφορές είναι πάρα πολύ σαφείς. Εγώ προσωπικά έχω αρθρογραφήσει 2-3 φορές και προεκλογικά, αναλύοντας το πρόγραμμα των ΑΝΕΛ. Είναι πολύ απλά τα πράγματα: γίνεται μια κυβερνητική συνεργασία, διότι διαφορετικά δεν θα είχαμε κυβέρνηση στη χώρα.

Και εδώ θέλω να πω ότι ούτε με τη ΝΔ υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας και συνεχώς αναδεικνύονται οι διακριτές διαφορές, κυρίως στα οικονομικά και στα κοινωνικά ζητήματα.

Δείτε το video :

Σχόλια

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

Συγχαρητήρια στην Ομάδα Αλήθειας - Στρατολόγησε τον Γ. Στουρνάρα

Του Μάκη Μπαλαούρα Στην επαγγελματική και συνδικαλιστική μακρά διαδρομή μου στην Τράπεζα της Ελλάδος είχα την τιμή να είμαι εκπρόσωπος των εργαζομένων στο ανώτατο όργανο της, το Γενικό Συμβούλιο. Στις δράσεις μου αυτές έζησα όλους τους Διοικητές της τράπεζας, από τον Δημήτριο Χαλικιά, έως τον Γεώργιο Προβόπουλο. Οι διοικητές αυτοί τοποθετήθηκαν από τα τότε κυβερνητικά κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ή συνέπεσε στη θητεία τους να αλλάξει η κυβέρνηση. Κανείς, μα κανείς δεν έκανε ποτέ, δημόσιες δηλώσεις κριτικής της κυβέρνησης ή των προηγούμενων. Οι απόψεις που παρουσίαζαν, με προσεχτικό και όχι συγκρουσιακό τόνο γινόταν μέσω των εκθέσεων της ΤτΕ. Στις σπάνιες συνεντεύξεις που έδιναν σε σοβαρά Μέσα Ενημέρωσης, όπως Καθημερινή, ΒΗΜΑ, ΝΕΑ κυρίως απευθυνόταν στην κοινή γνώμη για να της υποδείξουν προβλήματα που πρέπει να προσέχουν, όπως η υπέρμετρη κατανάλωση που επιβάρυνε τα εθνικά ισοζύγια ή να προειδοπο...

Συνέντευξη Μάκη Μπαλαούρα στο Κόκκινο, στον Αλέξη Βάκη

17 Φεβρουαρίου 2026 Θέμα: «Τα τραγούδια που ακούγαμε στη δικτατορία και παίρναμε δύναμη» Μ’ αφορμή την 53η επέτειο μετά τη δίκη των 11, 14 Φλεβάρη 1973 Ηχητικό με το τραγούδι: « Δώδεκα παιδιά στους δρόμους, δώδεκα παιδιά» Α. Βάκης: Ακούσαμε ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε πρώτη φορά το 1973 Με τους λογοκριμένους στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου Για αυτά τα 12 παιδιά. Και ενάμισι χρόνο αργότερα όταν έπεσε πια η δικτατορία με τους αλογόκριτους πλέον στίχους, που συμπεριλήφθηκε στα τραγούδια του δρόμου. Ένα τραγούδι βεβαίως του Μάνου Λοΐζου που ακούσαμε από τη χορωδία Κακίτση. Ένα τραγούδι που αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός που έγινε επί δικτατορίας Και που σημαδεύει μια καμπή του αντιδικτατορικού αγώνα Γι' αυτή την καμπή θα μιλήσουμε σήμερα Και μιας και έχω τηλεφωνικά έναν καλεσμένο που αδημονεί να ...

Να κρατήσουμε όρθια την Κούβα, που τόσα έχει προσφέρει στην οικουμένη

Του Μάκη Μπαλαούρα Ως εισαγωγή, δύο συνδεόμενα θέματα: α) Στα τέλη του 1998, που ήμουν τότε πρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος, σκέφτηκα να ζητήσω από τον Μίκη Θεοδωράκη να δώσει μια συναυλία για τον Σύλλογό μας. Με δέχθηκε αμέσως στο σπίτι του. Η συζήτηση μαζί του υπήρξε συναρπαστική. Ήξερε για την αντιδικτατορική μου δράση κάνοντας σχόλια υπερηφάνειας για το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Ήταν χείμαρρος σε πλήθος θεμάτων. Με χαρά μού ανέφερε ότι, σε νεαρή ηλικία, είχε εργαστεί στην Κατοχή στην Τράπεζα της Ελλάδος, κουβαλώντας καρότσια πληθωρικών κατοχικών χρημάτων από εταιρίες προς αποθήκευση. Γελώντας έλεγε ότι πήγαινε στις τουαλέτες και έγραφε τραγούδια! Αποδέχθηκε αμέσως την πρότασή μου, επισημαίνοντας ότι ήταν ευκαιρία γιατί δεν είχε δώσει ποτέ μέχρι τότε συναυλία για εργατικό συνδικάτο. Με εξέπληξε, καθώς ήταν δύσκολο να φανταστεί κανεί...

Ο Μ. Μπαλαούρας στη Βουλή για την φαρμακευτική κάνναβη. Προς ψήφιση το νομοσχέδιο

Στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής άρχισε η συζήτηση του νομοσχεδίου «Διατάξεις για την Παραγωγή Τελικών Προϊόντων Φαρμακευτικής Κάνναβης». Στη συνεδρίαση μετείχε και ο βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ Μάκης Μπαλαούρας, ο οποίος έχει φέρει το θέμα στη Βουλή με τρεις Ερωτήσεις του κατά τα δύο τελευταία χρόνια. Δηλώνοντας  χαρούμενος και δικαιωμένος με τη νομοθετική αυτή εξέλιξη, αναφέρθηκε στο πρώιμο ενδιαφέρον που έχουν δείξει πολλοί αγρότες από το νομό Ηλείας αλλά και από άλλα μέρη της Ελλάδας για την καλλιέργεια της κάνναβης. «Έχουμε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα. Έχουμε ήλιο και νερό. Είναι δύο βασικά πράγματα, τα οποία βοηθούν πάρα πολύ στην ποιότητα και στην ποσότητα της φαρμακευτικής κάνναβης» σημείωσε ο κ. Μπαλαούρας, υπενθυμίζοντας ότι μέχρι τη δεκαετία του `30 υπήρχε παραγωγή και βιομηχανικής και «φαρμακευτικής» κάνναβης, αλλά εξαιτίας των μονοπωλίων απαγορεύτηκε η παραγωγή και η επεξεργασία της ώστε να γίνει φάρμακο που να χορηγείται στους ασθ...